"mamumuhay" poems
Hayaan mo akong gawin kang obra—
Ipipinta kita gamit ang mga kulay ng pagmamahal na sinayang niya.
Hayaan mo akong gawin kang obra—
Kung saan ang pangalan mo'y mamumuhay sa bawat tulang isusulat ko tungkol sa pagibig, sinta.
Hayaan mo akong gawin kang obra—
Iguguhit kita gamit ang mga kamay kong kailanma'y hindi nakalimot sa mga haplos mo, pangga.
Hayaan mo akong gawin kang obra—
Ipagdidikit natin ang mga pirasong sinira ng nakaraan.
Pangako, mahal, 'di ka na mawawasak muli kailanman.
Hayaan mo akong gawin kang obra -
Dahil mahal, hindi mo man nakikita, isa kang tunay na obra maestra.
Hayaan **** ito sa'yo ay aking ipadama,
Hayaan mo akong gawin kang obra.
Jul 6, 2016
Jul 6, 2016 at 12:06 PM UTC
nalaman ko lamang ngayon
na tayo ay di nababagay
sa takbo ng realidad
na ating kinabibilangan
sabi nila
kapag sila'y magkasama
humihinto ang oras
ngunit kapag ika'y kasama
patuloy na umaandar ang mga kamay sa aking relo
bibilangin ang bawat segundong pumapatak
habang dinaramdam ang haplos ng iyong palad sa aking kamay
at sa bawat minutong daraan
ay mamasdan ang iyong mga puwang sa gitna ng iyong mga daliri
at kung bakit tugma lamang kapag pinatong ko ang akin
tila ginawa ang iyong mga daliri upang punan ang mga puwang sa aking sarili
ngayo'y ako'y maglalakad
hawak ang iyong kamay
at mamumuhay sa taliwas na realidad
at ikaw ang aking karamay
Aug 25, 2017
Aug 25, 2017 at 4:23 PM UTC