"malasap" poems
Tulad ng isang hangin na hindi makita
Nakabalot sa walang hanggang pangarap.
Ang bawat sandaling hindi mahagilap
Nag-aabang, nagkukumahog na aking malasap.
Lamyos ng iyong tingin.
Nakasusulasok sa aking damdamin.
Hindi masilayan.
Isa kang sinag na hindi mahawakan.
Hindi ko maintindihan, saan nga ba nagmula.
Ang damdaming hindi naman maaring isakatuparan.
Tanging iniisip ay ang ikaw ay makitang muli.
Paano ba ipasasang-tabi ang bangungot ng huling sandali.
Ito ang aking diwa, ito ang aking panaghoy.
Isang tulang walang pamagat.
Dulot ang Isang walang hanggang sugat.
Paano ba itutula, Isang tulang walang Pamagat?
Sa simula ng pagsanaysay. pilit na nilalakbay.
Saan nga ba mahahagilap.
Ang isang Tulang Walang Pamagat.
Tulad ng Isang Sinag, Hindi lubos Ilapat.
Ang Bawat salitang lumalabas, tulad ng Ulan, pumapatak.
Sa kalaliman ng Gabi. Pawis ay Tumatagaktak.
Dumating na nga ba ang Tamang Oras.
Na sa iyo ay Ilabas.
Ito ang Aking Panaghoy
Isang Tulang Walang Pamagat.
Dulot ang Isang Walang Hanggang Sugat.
Paano ba Itutula. Isang Tulang Walang Pamagat
Balang Araw maitutula rin. Ang aking nararamdaman.
Lubos na pagsinta at pagmamahal.
Habang Hindi Pa Makakaya.
Ito muna ang isang Tulang Walang Pamagat.
Sep 22, 2015
Sep 22, 2015 at 12:17 AM UTC
Lunes
Siya ay tatlong-daang talampakan mula sa aking kinatatayuan
Sa kanyang pinaroroonan ako ay patungo
Sa dulo ng pasilyong ito siya'y taimtim na naghihintay
Sinuway ko ang tawag ng kahayokan ng damdamin
At hindi kumatok nang madatnan ang pintuan ng kanyang silid
"Hahayaan ko na lang siyang umidlip." sambit sa sarili
Martes
Siya, isang panibagong habol ng paningin, sumenyas
May ngiti siyang ipinakita bago dumiretso sa kasilyas
Sa silong ng eskuwelahan kung saan ako nag-aaral
Ako'y sumunod sa utos ng aking katigangan
Sumunod sa estrangherong may kislap sa kanyang ngiti
Ngunit dali-dali akong umalis nang mga mata ko'y nanlisik
Miyerkules
Ako ay nakaupo sa dulo ng bus, iniwan ng mga pasaherong inip
Napaisip at nag-iisip na bumaba na ngunit
May sumakay na lalaking marilag at ako'y nabihag
Hindi ko naiwasang hindi tumitig habang siya'y nakangisi
At sa kanyang pagtabi at mag-dikit ang mga biyas namin
Agarang tinawag ko ang kundoktor at pinahinto ang sasakyan
Huwebes
Mag-isa sa aking silid, nakahilata sa kama, Luna sa aking mukha
Ang diwa ay naglalakbay at may hinahabol na alaala
Bigla kong naalala may mensahe sa aking selepono
Isang hubad na larawan ng kausap ko nang wala pang limang araw
Nandilat ang aking mga mata at nagising ang aking diwa
Sa kalakhang kanyang ipinakita na aking di naman gaanong pinansin
Biyernes
Ikaw ay aking muling nasulyapan sa isang kainan
Malapit sa iyong tinitirhan, may kausap sa iyo'y nakikipagtitigan
O sa imahinasyon ko lang iyon?
Ngunit hindi ko maiaalis sa puso ko ang masindak,
Manlumo, malumbay na kaya **** mabuhay na wala
Ang init ng mga balat nating nagtatagpo.
Oh Diyos ko,
Ako'y pagbigyan mo makasama siya kahit isang gabi lang
Isang magdamagang nananaig ang kamunduan
Na maglapat ang aming mga dila
Na masubo ko ang kabuuan niya hanggang mabulunan
Na malasap ang alat ng pawis sa kanyang balat
Na mahila ko ang kanyang buhok sa gigil ng pagkasabik
Na muling takpan niya ang aking bibig, pinipigilan akong umimik
Sabado ng gabi may mensaheng bumungad sa'kin
Kami raw ay mag-hapunan at kumain ng pang-himagas hanggang Linggo ng umaga
At sa pagkakataong ito ay pumayag na ako.
Jul 21, 2016
Jul 21, 2016 at 5:12 AM UTC
Kay sarap pagmasdan ang nilikha ng Diyosang pagka-berde ng mga halamanang pagka-asul ng karagatannakakamangha ang nalikhang kagandahanKay sarap maramdaman nilikha ng Diyosang pagdampi sa'king pisngi ng init ng araw ang lamig ng hanging sumasalubong sa'king bawat galawnananalanging sana'y malasap sa bawat arawKay gandang marinig ang nilikha ng Diyosang sari-saring tunog ng mga ibon sa kagubatan ang pag-tunog ng hip hop na kanta sa di kalayuan tapos biglang bossa naman...wala...wala...wala...bwiset nawala na ko.nagising sa katotohanang panandalian lang ang katahimikan.talaga nga namang ang likha ng tao'y dulot ay kaguluhan.
Feb 21, 2010
Feb 21, 2010 at 4:19 PM UTC
Tinawid ko ang karagatan,
binaybay din ang Kabisayaan.
Mula sa hilaga, sa Katagalugan,
mahanap ko lang ang katotohanan.
At makita ko lamang ang kasagutan,
malasap lang ang angkin nitong tabáng.
'Di lang karagatan ang handa kong tawirin,
mga ilog na may buwaya rin, aking giliw.
Makita ko lang sa'yong mata ang saliw
at dampi ng aking nadaramang sakit.
Babaybayin ang buong bayan at isla,
bibilangin ko ang bawat mga tala.
Lilibutin ko ang kabundukan,
lilituhin ating kapalaran.
May 31, 2024
May 31, 2024 at 4:44 AM UTC