"bahagya" poems - Hello Poetry

I. Pangalawang pagkakataon? Karapat-dapat ka pa ba para doon? Matapos **** saktan ang damdamin. Ganun-ganun nalang ba ‘yun? II. Hindi mo alam ang dinanas kong hirap, Habang ikaw, hayun at nagpapasarap. Ang hirap mabuhay ng wala ka, Dahil sanay na akong nasa tabi kita. III. Pero pinilit kong tumayo para mabuhay! Sinanay ko ang sarili na wala ka, At lahat ng pagkalimot nagawa na. Pero ang sugat sa puso'y naghihilom pa. IV. Matapos ang isang taon, Landas natin ay muling nagkita. Akala ko lahat ng ala-ala'y wala na. Akala ko nakaraos na ako sa sakit, hindi pa pala. V. Iiwasan sana kita kaso braso mo'y ibinuka, Para tayong nagpapatintero sa kalsada. Pagkat humihingi ka ng sandali, Para makapag-usap tayong maigi. VI. Pumayag ako, Kahit alam kong masasaktan lang ako. Kahit alam kong 'di pa kaya ng puso ko. Pumayag ako! VII. Bakas sa mukha mo ang pagkatuwa! Dahil sa wakas masasabi mo na, Kung bakit ka nalang nangiwan bigla. Aaminin ko, ako rin ay nakaramdam ng kaunting tuwa. VIII. Pero hindi ko yun ipinahalata, Sapagkat, kung iyon ay iyong makikita, Marahil ika'y umasa na pinatawad na kita. Mali! Maling mali! IX. Napa-usog ka bahagya at nagbuntong hininga pa. Napahawak ka saking braso, tumingin sa aking mga mata. Sinabi mo lahat ng dahilan kong bakit ako iniwan, Ako ay naliwanagan sa iyong mga tinuran. X. Humihingi ka ng pangalawang pagkakataon, Pero hindi ko yun ganun-ganun. Tugon ko'y: “Aking pag-iisipan” at umalis na lamang. Hinabol mo ako’t sinabing: “Mahal kita 'di kita kinalimutan.” XI. Hindi ako sumagot at sa paglalakad diretso lamang. Pero alam ko sa sarili kong mahal pa rin kita. Alas dose na at diwa ko’y gising pa, Dahil sa aking naaalala ang ating muling pagkikita. XII. Napag-isip-isip kung dapat pa bang pagbigyan kita. Kahit na alam ko sa sarili kong mahal pa rin kita, Nagdadalawang isip pa rin ako baka masaktan na naman ulit ako. Hanggang ngayon naguguluhan pa rin ako. XIV. Dumaan ang dalawang linggo, At sinipat mo na ako sa bahay ko. Halatang nasasabik ka na sa isasagot ko. Niyakap kita ng mahigpit sumigaw ng “Oo!” XV. Sa una'y nagtataka ka pa sa kinilos ko, At hanggang sa unti-unti kang nangiti. Dahil naliwagan na ang loko. Matagal ko ng pinag-isipan 'to at “Oo” ang sagot ko. XVI. At dahil mahal pa kita, hindi ko na natiis pa, Hindi sapat ang mga daliri ko kung gaano ko, Lubos na pinag-isipan ang isasagot ko sa'yo. At magmamahalan tayo muli, sa pangalawang pagkakataon.

0

Jul 18, 2015

Jul 18, 2015 at 1:01 PM UTC

thealltimejor

Pangalawang Pagkakataon

I. Pangalawang pagkakataon? Karapat-dapat ka pa ba para doon? Matapos **** saktan ang damdamin. Ganun-ganun nalang ba ‘yun? II. Hindi mo alam ang dinanas kong hirap, Habang ikaw, hayun at nagpapasarap. Ang hirap mabuhay ng wala ka, Dahil sanay na akong nasa tabi kita. III. Pero pinilit kong tumayo para mabuhay! Sinanay ko ang sarili na wala ka, At lahat ng pagkalimot nagawa na. Pero ang sugat sa puso'y naghihilom pa. IV. Matapos ang isang taon, Landas natin ay muling nagkita. Akala ko lahat ng ala-ala'y wala na. Akala ko nakaraos na ako sa sakit, hindi pa pala. V. Iiwasan sana kita kaso braso mo'y ibinuka, Para tayong nagpapatintero sa kalsada. Pagkat humihingi ka ng sandali, Para makapag-usap tayong maigi. VI. Pumayag ako, Kahit alam kong masasaktan lang ako. Kahit alam kong 'di pa kaya ng puso ko. Pumayag ako! VII. Bakas sa mukha mo ang pagkatuwa! Dahil sa wakas masasabi mo na, Kung bakit ka nalang nangiwan bigla. Aaminin ko, ako rin ay nakaramdam ng kaunting tuwa. VIII. Pero hindi ko yun ipinahalata, Sapagkat, kung iyon ay iyong makikita, Marahil ika'y umasa na pinatawad na kita. Mali! Maling mali! IX. Napa-usog ka bahagya at nagbuntong hininga pa. Napahawak ka saking braso, tumingin sa aking mga mata. Sinabi mo lahat ng dahilan kong bakit ako iniwan, Ako ay naliwanagan sa iyong mga tinuran. X. Humihingi ka ng pangalawang pagkakataon, Pero hindi ko yun ganun-ganun. Tugon ko'y: “Aking pag-iisipan” at umalis na lamang. Hinabol mo ako’t sinabing: “Mahal kita 'di kita kinalimutan.” XI. Hindi ako sumagot at sa paglalakad diretso lamang. Pero alam ko sa sarili kong mahal pa rin kita. Alas dose na at diwa ko’y gising pa, Dahil sa aking naaalala ang ating muling pagkikita. XII. Napag-isip-isip kung dapat pa bang pagbigyan kita. Kahit na alam ko sa sarili kong mahal pa rin kita, Nagdadalawang isip pa rin ako baka masaktan na naman ulit ako. Hanggang ngayon naguguluhan pa rin ako. XIV. Dumaan ang dalawang linggo, At sinipat mo na ako sa bahay ko. Halatang nasasabik ka na sa isasagot ko. Niyakap kita ng mahigpit sumigaw ng “Oo!” XV. Sa una'y nagtataka ka pa sa kinilos ko, At hanggang sa unti-unti kang nangiti. Dahil naliwagan na ang loko. Matagal ko ng pinag-isipan 'to at “Oo” ang sagot ko. XVI. At dahil mahal pa kita, hindi ko na natiis pa, Hindi sapat ang mga daliri ko kung gaano ko, Lubos na pinag-isipan ang isasagot ko sa'yo. At magmamahalan tayo muli, sa pangalawang pagkakataon.

75

Ngunit walang kaparis ang hinahanap na piyesa Di mabibili gaya ng rubi't iba pang mamahaling bato Tuluyan man pinabayaan ito'y di mapapalitan ng bago Iisa lang ang puso ng saging sa mundo Ang pagitan ay sinagtaon sa kinatatayuan at mithiin Anggulo ng teleskopyo ay bahagya na pahilis Lumihis ang tanaw sa Polaris Paano matunton kung nalito sa direksyon Maabot kaya ng radyasyon? Guhitan nang matuwid ang Norte Kumakapit pa sa pinaglalaban ang pobre Sa dibinong galamay ng sansinukob ang tumulong para hagilapin ang nawawalang bituin at sulsihin tulad sa bahay-gagamba Maitim na imahe ay nananakal Tinangka na dakmain ito ngunit di masalat Kumalma at hinay hinay gumulong, inikot ang busol Naalimpungatan nang lumabas datapwat panaginip ang lahat Munting ninanais ay maisakatuparan kung ano ang nasa isip Nang hindi na makagalaw, susunduin ng awa At may aampon- habag ni Bathala Mamamayan ng Kanyang paraiso'y manunumpa

0

Dec 24, 2018

Dec 24, 2018 at 6:11 PM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Takipsilim #27

Ngunit walang kaparis ang hinahanap na piyesa Di mabibili gaya ng rubi't iba pang mamahaling bato Tuluyan man pinabayaan ito'y di mapapalitan ng bago Iisa lang ang puso ng saging sa mundo Ang pagitan ay sinagtaon sa kinatatayuan at mithiin Anggulo ng teleskopyo ay bahagya na pahilis Lumihis ang tanaw sa Polaris Paano matunton kung nalito sa direksyon Maabot kaya ng radyasyon? Guhitan nang matuwid ang Norte Kumakapit pa sa pinaglalaban ang pobre Sa dibinong galamay ng sansinukob ang tumulong para hagilapin ang nawawalang bituin at sulsihin tulad sa bahay-gagamba Maitim na imahe ay nananakal Tinangka na dakmain ito ngunit di masalat Kumalma at hinay hinay gumulong, inikot ang busol Naalimpungatan nang lumabas datapwat panaginip ang lahat Munting ninanais ay maisakatuparan kung ano ang nasa isip Nang hindi na makagalaw, susunduin ng awa At may aampon- habag ni Bathala Mamamayan ng Kanyang paraiso'y manunumpa

23

Sa tulang lalagyan ko ng sukat at tugma Sa bagong kabanata ng buhay na ilalathala Sa bagong librong babasahin at maaring isantabi ng iba Hayaan sanang ang tulang ito ang mag kuwento Kung paano ang ikaw at ako ay magkakaroon ng bago at unang pahina Maaring tawanan at magduda Dahil ang babaeng nag sulat nitong tula Ay nasaktan na Hayaang ihayag kahit bahagya Na ang salitang minahal at mahal kita Ay hindi salita ng isang bata Ngunit ipinapahayag sayo ginoo ng isang dalaga Sa bagong kuwento na sisimulan niya Humiling sa tala na ito na ang huling pahina Gusto na niyang tuldukan ang mga tauhan sa bawat kabanata Dahil ikaw na ang pinili sa huling librong susulatin niya Kaya ginoo, mahalin mo sana siya Kahit isa siyang prinsesang sinubok ng panahon at tadhana Sa Pag agos ng alon Hayaan **** sumabay ka sa indayog Dahil sa ginoong nag babasa ng tulang isinulat ko gamit ang buong puso Mamahalin kita nasa bangka ka man o naka lubog sa tubig ng panahon Isang metapora na ang ibigsabihin ay “Nasa baba ka man o taas mamahalin ka at hindi iiwan kahit kalaban ko man ang malupit na tadhana at panahon” -kabanata

0

Feb 21, 2020

Feb 21, 2020 at 11:56 PM UTC

Mave

Kabanata

Sa tulang lalagyan ko ng sukat at tugma Sa bagong kabanata ng buhay na ilalathala Sa bagong librong babasahin at maaring isantabi ng iba Hayaan sanang ang tulang ito ang mag kuwento Kung paano ang ikaw at ako ay magkakaroon ng bago at unang pahina Maaring tawanan at magduda Dahil ang babaeng nag sulat nitong tula Ay nasaktan na Hayaang ihayag kahit bahagya Na ang salitang minahal at mahal kita Ay hindi salita ng isang bata Ngunit ipinapahayag sayo ginoo ng isang dalaga Sa bagong kuwento na sisimulan niya Humiling sa tala na ito na ang huling pahina Gusto na niyang tuldukan ang mga tauhan sa bawat kabanata Dahil ikaw na ang pinili sa huling librong susulatin niya Kaya ginoo, mahalin mo sana siya Kahit isa siyang prinsesang sinubok ng panahon at tadhana Sa Pag agos ng alon Hayaan **** sumabay ka sa indayog Dahil sa ginoong nag babasa ng tulang isinulat ko gamit ang buong puso Mamahalin kita nasa bangka ka man o naka lubog sa tubig ng panahon Isang metapora na ang ibigsabihin ay “Nasa baba ka man o taas mamahalin ka at hindi iiwan kahit kalaban ko man ang malupit na tadhana at panahon” -kabanata

25

Mainit-init na umusok-usok Asukal, gatas, at kape aking hinahalo Inihip ng onti at marahang hinigop Ng aking matikman ang lasa ay malabo Kumuha ng asukal at inihalo Nanaig ang tamis ngunit panlasa'y di kuntento Kumuha ng gatas at inihalo Nasamid naman sa tabang at dila'y napaso Binaba ko ang tasa at mga mata'y natulala Ramdam ang yamot sa aking tinimpla Ako'y nagulat sa kapeng pinagmamasdan Repleksyon ng iyong mukha biglang lumitaw Ako'y napatingala, nariyan ka pala Sabay hawak sa tasa at humigop ng bahagya Bitbit ang ngiti sa muli kong pagtingala Salamat dumating ka, tinama mo ang timpla.

0

Oct 19, 2015

Oct 19, 2015 at 11:44 PM UTC

ACMPalamos

Tamang Timpla

Mainit-init na umusok-usok Asukal, gatas, at kape aking hinahalo Inihip ng onti at marahang hinigop Ng aking matikman ang lasa ay malabo Kumuha ng asukal at inihalo Nanaig ang tamis ngunit panlasa'y di kuntento Kumuha ng gatas at inihalo Nasamid naman sa tabang at dila'y napaso Binaba ko ang tasa at mga mata'y natulala Ramdam ang yamot sa aking tinimpla Ako'y nagulat sa kapeng pinagmamasdan Repleksyon ng iyong mukha biglang lumitaw Ako'y napatingala, nariyan ka pala Sabay hawak sa tasa at humigop ng bahagya Bitbit ang ngiti sa muli kong pagtingala Salamat dumating ka, tinama mo ang timpla.

16

ilang beses ko din sinubukang agawin ang iyong pansin ngunit kahit bahagya ay hindi ka napatingin matagal-tagal ko din itong kinimkim hanggang ngayon ay natatakot pa rin na baka sa huli, sa huli ako'y iyong balewalain gayunpaman sa kadahilanang meron akong pagkakataong aminin giliw ako, sayo ay may lihim na pagtingin

0

Oct 8, 2015

Oct 8, 2015 at 9:08 AM UTC

yna-mascarinas

Ang Aking Nadarama

ilang beses ko din sinubukang agawin ang iyong pansin ngunit kahit bahagya ay hindi ka napatingin matagal-tagal ko din itong kinimkim hanggang ngayon ay natatakot pa rin na baka sa huli, sa huli ako'y iyong balewalain gayunpaman sa kadahilanang meron akong pagkakataong aminin giliw ako, sayo ay may lihim na pagtingin

10

Lumingon ka at panandaliang tumitig ang iyong mga mata. Sa iglap ng pagkakatama, puso natin ay nagtugma. Yumuko ka't mga mata'y naningningkit ng bahagya. Pinagmasdan ko na lamang ang pagngiti mo sa sahig. Habang ang mga tao sa iyo, sa akin, sa ating paligid. Walang kamalay-malay sa namumuo nating pag-ibig.

0

Oct 19, 2015

Oct 19, 2015 at 11:02 PM UTC

ACMPalamos

Malay ba Nila

Lumingon ka at panandaliang tumitig ang iyong mga mata. Sa iglap ng pagkakatama, puso natin ay nagtugma. Yumuko ka't mga mata'y naningningkit ng bahagya. Pinagmasdan ko na lamang ang pagngiti mo sa sahig. Habang ang mga tao sa iyo, sa akin, sa ating paligid. Walang kamalay-malay sa namumuo nating pag-ibig.

6

Sa maliit na awang na mayroon ang bintana Tila ba naging labada ang puting kurtina Kanina’y hinahangin pa ito nang bahagya Ngunit nang dahil sa ulan, bahagi ng tela’y nabasa Ampiyas lang naman kung tutuusin Madaling matuyo, isampay lang sa mahabang salamin Pagkatapos pagpagan maisasabit din Balik pangharang sa malamig na hangin Malapit na rin pala ang paglubog ng araw Kanina lamang ang langit ay kulay bughaw Repleksyon sa munting bintana’y nakasisilaw Mayumi sa paningin, kay gandang matanaw Kasabay ng pagbuhos ng ulan ay ang paglalim ng gabi Gayunpama’y nanatili ang awang ng bintanang katabi Tubig ulan sa dalawang kamay ay dumadampi Marahang sinasalo ng ilang sandali Lumipas ang oras at ang ulan ay tumila na Ganoon din ang pag-asang matunghayan ka Aking bituin, nagkamali ako ng hiniling— Hanggang sa huli, ampiyas lang ang sa’kin.

0

May 12, 2020

May 12, 2020 at 10:58 AM UTC

jasminl_

Ampiyas

Sa maliit na awang na mayroon ang bintana Tila ba naging labada ang puting kurtina Kanina’y hinahangin pa ito nang bahagya Ngunit nang dahil sa ulan, bahagi ng tela’y nabasa Ampiyas lang naman kung tutuusin Madaling matuyo, isampay lang sa mahabang salamin Pagkatapos pagpagan maisasabit din Balik pangharang sa malamig na hangin Malapit na rin pala ang paglubog ng araw Kanina lamang ang langit ay kulay bughaw Repleksyon sa munting bintana’y nakasisilaw Mayumi sa paningin, kay gandang matanaw Kasabay ng pagbuhos ng ulan ay ang paglalim ng gabi Gayunpama’y nanatili ang awang ng bintanang katabi Tubig ulan sa dalawang kamay ay dumadampi Marahang sinasalo ng ilang sandali Lumipas ang oras at ang ulan ay tumila na Ganoon din ang pag-asang matunghayan ka Aking bituin, nagkamali ako ng hiniling— Hanggang sa huli, ampiyas lang ang sa’kin.

20

Sige, mag paulan ka lang. Hanggang sa may lumapit sayo at pasilungin ka sa kulay dilaw niyang payong. Aalagaan ka niya na parang kuting na inabando na sa lansangan. Ipaparamdam niya ang pag mamahal, at makakalimutan mo ang pait ng nakaraan. Bubusugin ka niya ng pag mamahal, ilalayo ka sa kapahamakan at kung umulan nanaman at narinig mo ang bawat patak mula sa bubong na inyong sinisilungan, yayakapin ka niya ng mahigpit, pupunasan ang bawat luha na pababa mula sa marikit **** mga mata. Hahalikan ka ng bahagya at ibubulong na “Huwag kang matakot, hindi kana mag isa at hindi kana muling mag iisa.” Kasama mo siya sa lahat ng ulan, kulog at kidlat. Kasama mo ako, at wala akong balak maging panandaliang silungan mo, kung maaari lang ay manirahan ka sa tabi ko.

0

Apr 13, 2020

Apr 13, 2020 at 10:38 AM UTC

takamiyax

Dilaw na payong

Sige, mag paulan ka lang. Hanggang sa may lumapit sayo at pasilungin ka sa kulay dilaw niyang payong. Aalagaan ka niya na parang kuting na inabando na sa lansangan. Ipaparamdam niya ang pag mamahal, at makakalimutan mo ang pait ng nakaraan. Bubusugin ka niya ng pag mamahal, ilalayo ka sa kapahamakan at kung umulan nanaman at narinig mo ang bawat patak mula sa bubong na inyong sinisilungan, yayakapin ka niya ng mahigpit, pupunasan ang bawat luha na pababa mula sa marikit **** mga mata. Hahalikan ka ng bahagya at ibubulong na “Huwag kang matakot, hindi kana mag isa at hindi kana muling mag iisa.” Kasama mo siya sa lahat ng ulan, kulog at kidlat. Kasama mo ako, at wala akong balak maging panandaliang silungan mo, kung maaari lang ay manirahan ka sa tabi ko.

2

Isang araw maririnig mo malambot Kong tinig. Kalambutang nagpatigas sa iyong pusong pumapantig. Pusong noon ay natutong umibig. Natuto subalit nasaktan sa pagkabig. Masilayan ka lamang ay labis na ang kasiyahan. Makausap lang saglit umaapaw na ang kaligayahan. Ang katawan ay nalantang bahagya nang maramdaman. Mainit **** haplos sa hubad na katotohanan. Subalit ikaw ay lumisan sa aking tabi. Iba na ang dumadama ng matamis **** mga labi. Sa pagmulat sa umaga Hindi ko na masabi. "Mahal kita, Mahal kita" pagkat di ka na katabi. Isang araw ako ay magigising at muling babangon. Subalit di na para sa iyo sa limot ika'y ibinaon. Ako ay tatayo upang harapin ang bagong hamon. Sa kaluluwang lupaypay sa alaala ng kahapon. Sa iyong pagbagsak ako ay aangat. Sa iyong pagligwak ako ay masisiyasat. Iyong hahanapin pag-ibig na nilapat. Subalit pagtingin mo ay Hindi na sapat. Kalambutan Kong nagpatigas sa iyong puso. Di batid ang umibig subalit natuto. Iyo mang sinaktan ang isang tulad ko. Isang araw maririnig mo malambot na tinig ko.

0

Oct 26, 2018

Oct 26, 2018 at 8:59 AM UTC

WorldWar3

Rupok

Isang araw maririnig mo malambot Kong tinig. Kalambutang nagpatigas sa iyong pusong pumapantig. Pusong noon ay natutong umibig. Natuto subalit nasaktan sa pagkabig. Masilayan ka lamang ay labis na ang kasiyahan. Makausap lang saglit umaapaw na ang kaligayahan. Ang katawan ay nalantang bahagya nang maramdaman. Mainit **** haplos sa hubad na katotohanan. Subalit ikaw ay lumisan sa aking tabi. Iba na ang dumadama ng matamis **** mga labi. Sa pagmulat sa umaga Hindi ko na masabi. "Mahal kita, Mahal kita" pagkat di ka na katabi. Isang araw ako ay magigising at muling babangon. Subalit di na para sa iyo sa limot ika'y ibinaon. Ako ay tatayo upang harapin ang bagong hamon. Sa kaluluwang lupaypay sa alaala ng kahapon. Sa iyong pagbagsak ako ay aangat. Sa iyong pagligwak ako ay masisiyasat. Iyong hahanapin pag-ibig na nilapat. Subalit pagtingin mo ay Hindi na sapat. Kalambutan Kong nagpatigas sa iyong puso. Di batid ang umibig subalit natuto. Iyo mang sinaktan ang isang tulad ko. Isang araw maririnig mo malambot na tinig ko.

29