"samyo" poems - Hello Poetry

Ang monasteryo ay pugad ng dasal ng maya Nasa tono ang plawta, umiirog na nota Ang natatanaw na inakalang bukang-liwayway ay magandang kasintahan Harana ng kalawakan, nakakabinging bulong alulong ng multo na nanahan Sundin ang pagkabigo Sapagkat ang harmonya'y bihasa sa pagbibilanggo Ang kinikimkim na rosas ay lumulubo Ngunit nakagapos ang mga ugat Nakapanlulumo man ito'y totoo Nabubuhay ang bulaklak sa hardin na nakatago Itigil ang kahibangan ng bahaghari Pagkatapos ng pag-iyak ng kalangitan puso'y nagdadalamhati Kahit gaanong tingkad ng kulay sa himpapawid Malaking imahinasyon lamang ang makisabay sa pana ng anghel Iwaksi ang pagtitibok Ang mga konstelasyon ang patunay Guhit ng relasyon sa hangin ialay Papalayo, hindi mamamatay paulit-ulit na mabibigo Ang samyo ng damuhan ay may kaluwalhatiang hatid Sa paraiso nakasandal ang mga balikat at pighati Malayang pag-iisip, paglalakbay ng diwa Lunas sa damdaming mahapdi

0

Dec 3, 2018

Dec 3, 2018 at 8:05 AM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Takipsilim #3

Ang monasteryo ay pugad ng dasal ng maya Nasa tono ang plawta, umiirog na nota Ang natatanaw na inakalang bukang-liwayway ay magandang kasintahan Harana ng kalawakan, nakakabinging bulong alulong ng multo na nanahan Sundin ang pagkabigo Sapagkat ang harmonya'y bihasa sa pagbibilanggo Ang kinikimkim na rosas ay lumulubo Ngunit nakagapos ang mga ugat Nakapanlulumo man ito'y totoo Nabubuhay ang bulaklak sa hardin na nakatago Itigil ang kahibangan ng bahaghari Pagkatapos ng pag-iyak ng kalangitan puso'y nagdadalamhati Kahit gaanong tingkad ng kulay sa himpapawid Malaking imahinasyon lamang ang makisabay sa pana ng anghel Iwaksi ang pagtitibok Ang mga konstelasyon ang patunay Guhit ng relasyon sa hangin ialay Papalayo, hindi mamamatay paulit-ulit na mabibigo Ang samyo ng damuhan ay may kaluwalhatiang hatid Sa paraiso nakasandal ang mga balikat at pighati Malayang pag-iisip, paglalakbay ng diwa Lunas sa damdaming mahapdi

24

Kahanay niya ang tambak Ng basura ng lansangan At sanlaksang mga matang Naguudyok upang ihanay Niya ang kanyang sarili sa Naaagnas na pag-asa ng lipunan. Siya ay puta. Sa dambana ng Mga banal, kasabay niyang Umuusal ng dasal ang mga Paham ng pamantasa't Pamantayan ng pagiging tao. Siya ay tao sa paningin ng mga Hayop. Siya ay hayop sa paningin Ng mga tao. Siya ay puta. Ano mang Anyo't samyo ang paulit-ulit niyang Ipalit at ipilit sa nakapinid na Pangunawa't awa ng mga nagsasabing Sila ay hindi mga puta, ang katotohanan Nga ay katotohanan. Siya ay sumasaatin. Nasa simbahan. Nasa Pamahalaan. Nasa paaralan. Nasa pamilihan. Nasa ng laman. Siya nga ay sumasaatin, Sumasalamin sa kalipunan ng mga Kabulukan ng ating lipunan. Mga puta.

0

Dec 10, 2013

Dec 10, 2013 at 6:48 AM UTC

jose-remillan

Ang Puta

Kahanay niya ang tambak Ng basura ng lansangan At sanlaksang mga matang Naguudyok upang ihanay Niya ang kanyang sarili sa Naaagnas na pag-asa ng lipunan. Siya ay puta. Sa dambana ng Mga banal, kasabay niyang Umuusal ng dasal ang mga Paham ng pamantasa't Pamantayan ng pagiging tao. Siya ay tao sa paningin ng mga Hayop. Siya ay hayop sa paningin Ng mga tao. Siya ay puta. Ano mang Anyo't samyo ang paulit-ulit niyang Ipalit at ipilit sa nakapinid na Pangunawa't awa ng mga nagsasabing Sila ay hindi mga puta, ang katotohanan Nga ay katotohanan. Siya ay sumasaatin. Nasa simbahan. Nasa Pamahalaan. Nasa paaralan. Nasa pamilihan. Nasa ng laman. Siya nga ay sumasaatin, Sumasalamin sa kalipunan ng mga Kabulukan ng ating lipunan. Mga puta.

25

Nakatingala sa kisame, ala-ala ko'y ligaw Sa dilim ng gabi'y ano pa bang tinatanaw Patalon-talon lamang ang sipat sa guhit ng mga ilaw Isip wari'y walang pagod, lagi na lamang bang ikaw Paikot-ikot ang higa, tila samyo'y naririto Binabalik sa diwa ang lumbay ng paglisan mo Gayunpama'y baon ang tamis ng mga halik Sana'y di na lamang panaginip ang iyong pagbabalik Unti-unti pa'y namumungay, ang mga mata'y nalumbay din Tutungo sa pangarap, susulong na sa lalim Impit na panalangin sa umaga paggising Kaabay na muli, magbabalik sa aking piling

0

Sep 18, 2015

Sep 18, 2015 at 11:46 PM UTC

aira-g-manalo

Tula sa Pagtulog

Nakatingala sa kisame, ala-ala ko'y ligaw Sa dilim ng gabi'y ano pa bang tinatanaw Patalon-talon lamang ang sipat sa guhit ng mga ilaw Isip wari'y walang pagod, lagi na lamang bang ikaw Paikot-ikot ang higa, tila samyo'y naririto Binabalik sa diwa ang lumbay ng paglisan mo Gayunpama'y baon ang tamis ng mga halik Sana'y di na lamang panaginip ang iyong pagbabalik Unti-unti pa'y namumungay, ang mga mata'y nalumbay din Tutungo sa pangarap, susulong na sa lalim Impit na panalangin sa umaga paggising Kaabay na muli, magbabalik sa aking piling

12

sa may dagliang liko abot ng aking ligaw na sulyap ang sabungan. matatas ang kanyang ngalan. "Cockfighter's Rendezvous" kaunting lakad lamang pabalikwas sa MERALCO kung saan isang mahabang karagatan ng tao ang pilit na inaalon ng bayarin, kaltas sa sahod, bulag sa paroroonan. ayon sa mga akda ay mayroong Kristo sa sabungan. siya ang nangangasiwa sa aliwan ng mga drayber. ang matalas na tari ng kanilang hagikgikan ay lumulubog sa haba ng pantimpalak naroon daw si Kristo habang ang dagundong ng batingaw ay tulog sa tore. pitikan ng pitikan ng yosi kung saan na lamang maisipan ng pagod na kamay na may samyo ng dala nitong lansa, at matapos ay papasok ng muli sa simbahan kung saan kasabay ng pag-danak ng dugo ang pag-kubra ng nag-wagi. hawak ni Kristo ang patay na manok, nasusulat sa tari ang linya ng dugo. alam ko naroon si Kristo. hawak ni Kristo ang mga baryang kumakalansing. ilang pirasong pag-asa para sa pawisang drayber, para sa parokyanong lasinggero, para sa baguhan sa aliwan, para sa llamado. hawak ni Kristo ang lahat, at siya ang panuto sa pagsusulit ng ganid. pauwi na ako. wala na ang alingawngaw ng sigawan. Lunes nanaman at ramdam ng lahat ang bigat ng parating na mga araw.

0

Sep 19, 2015

Sep 19, 2015 at 12:59 AM UTC

windsor-i-guadalupe-jr

Si Kristo Ay Nasa Sabungan

sa may dagliang liko abot ng aking ligaw na sulyap ang sabungan. matatas ang kanyang ngalan. "Cockfighter's Rendezvous" kaunting lakad lamang pabalikwas sa MERALCO kung saan isang mahabang karagatan ng tao ang pilit na inaalon ng bayarin, kaltas sa sahod, bulag sa paroroonan. ayon sa mga akda ay mayroong Kristo sa sabungan. siya ang nangangasiwa sa aliwan ng mga drayber. ang matalas na tari ng kanilang hagikgikan ay lumulubog sa haba ng pantimpalak naroon daw si Kristo habang ang dagundong ng batingaw ay tulog sa tore. pitikan ng pitikan ng yosi kung saan na lamang maisipan ng pagod na kamay na may samyo ng dala nitong lansa, at matapos ay papasok ng muli sa simbahan kung saan kasabay ng pag-danak ng dugo ang pag-kubra ng nag-wagi. hawak ni Kristo ang patay na manok, nasusulat sa tari ang linya ng dugo. alam ko naroon si Kristo. hawak ni Kristo ang mga baryang kumakalansing. ilang pirasong pag-asa para sa pawisang drayber, para sa parokyanong lasinggero, para sa baguhan sa aliwan, para sa llamado. hawak ni Kristo ang lahat, at siya ang panuto sa pagsusulit ng ganid. pauwi na ako. wala na ang alingawngaw ng sigawan. Lunes nanaman at ramdam ng lahat ang bigat ng parating na mga araw.

49

Panginoon mo ang Panganorin. Bertud Ka ng hubad na diwata. Likhang-isip, halukipkip Ng wika, pedestal ng Luha, ikaw itong kalahatan Ng kasalatan ng unawa't Awa ng hangal na madla. Samut-saring anyo't samyo Ng opyong bumabawi ng Bait at hinanakit sa buhay Ngunit masugid na patrong Naghahasik ng biyaya Sa anyo ng bote pakete lata spaghetti langaw lumot bangaw ipis lotion ****** burak darak barya kariton prosti sutana artista politiko pulis tsismis atbp.

0

Nov 3, 2013

Nov 3, 2013 at 3:23 PM UTC

jose-remillan

Poleteismo

Panginoon mo ang Panganorin. Bertud Ka ng hubad na diwata. Likhang-isip, halukipkip Ng wika, pedestal ng Luha, ikaw itong kalahatan Ng kasalatan ng unawa't Awa ng hangal na madla. Samut-saring anyo't samyo Ng opyong bumabawi ng Bait at hinanakit sa buhay Ngunit masugid na patrong Naghahasik ng biyaya Sa anyo ng bote pakete lata spaghetti langaw lumot bangaw ipis lotion ****** burak darak barya kariton prosti sutana artista politiko pulis tsismis atbp.

35

Muling hahanapin ang ningning ng bituin At ipapanalangin sa langit Na sana'y may gintong rosas Sa likod ng kulimlim At may katiwasayan sa alapaap Para doon humimpil Ang mga pagod na bagwis, Ang hangarin na pinagbubuntunan ng pag asa Nanaisin na mamahinga sa disyerto Kaysa lumanghap ng samyo Ng mga dawag Sa paraiso sa ibabaw ng lupa Kung may araw na sisikat Sa silangang kong mahal Kapag nang aakit na ang yaong liwanag Tatalikod at magtatago Sapagkat madaling mabulag sa kanyang kasikatan, Mahumaling sa kanyang kariktan Maglulumbay din sa wakas Kung saan ililihim ang kapanglawan At titiisin ang kahapdian Kung mabanayad na ang pakiramdam Ay dadalawin naman ng kahapisan Talastas ng mga mata Ang anyong nakikita Ngunit di matatarok Parang ang kati ng lawang malinaw Susuungin ang daloy ng ilog O magpatangay sa alon Ang buhay na pinag iingat ingatan Ay nililisan ng katatagan Kaya ang bawat pag ngiti May luhang sinusukli Ang kaginhawaan may pawis na pinupuhunan Sinasagap ng paningin At ng nasa ang pagpahinuhod ng Sandali Sa kapalaran na pinaglilikatan ng mabuting halimuyak Maglalakad na tangan ang lumbay Tungo sa lugar na pinagmulan Sa alabok babalik Ang hiningahang buhay Di na lilingon at mag alalala Sana'y di na mabubuwal sa pag alis Sa maluwalhating pagsalubong ng hangin Mananahan sa likod ng mga ulap

0

Aug 17, 2019

Aug 17, 2019 at 7:29 PM UTC

haringibon

Sa Likod ng mga Ulap

Muling hahanapin ang ningning ng bituin At ipapanalangin sa langit Na sana'y may gintong rosas Sa likod ng kulimlim At may katiwasayan sa alapaap Para doon humimpil Ang mga pagod na bagwis, Ang hangarin na pinagbubuntunan ng pag asa Nanaisin na mamahinga sa disyerto Kaysa lumanghap ng samyo Ng mga dawag Sa paraiso sa ibabaw ng lupa Kung may araw na sisikat Sa silangang kong mahal Kapag nang aakit na ang yaong liwanag Tatalikod at magtatago Sapagkat madaling mabulag sa kanyang kasikatan, Mahumaling sa kanyang kariktan Maglulumbay din sa wakas Kung saan ililihim ang kapanglawan At titiisin ang kahapdian Kung mabanayad na ang pakiramdam Ay dadalawin naman ng kahapisan Talastas ng mga mata Ang anyong nakikita Ngunit di matatarok Parang ang kati ng lawang malinaw Susuungin ang daloy ng ilog O magpatangay sa alon Ang buhay na pinag iingat ingatan Ay nililisan ng katatagan Kaya ang bawat pag ngiti May luhang sinusukli Ang kaginhawaan may pawis na pinupuhunan Sinasagap ng paningin At ng nasa ang pagpahinuhod ng Sandali Sa kapalaran na pinaglilikatan ng mabuting halimuyak Maglalakad na tangan ang lumbay Tungo sa lugar na pinagmulan Sa alabok babalik Ang hiningahang buhay Di na lilingon at mag alalala Sana'y di na mabubuwal sa pag alis Sa maluwalhating pagsalubong ng hangin Mananahan sa likod ng mga ulap

46

Sapat nang bendisyon Ang luha sa'yong mga Mata upang maging Karapat-dapat ang mga Tuyong talulot ng rosas Na matagal **** ikinubli Sa aklat niya ng mga tula. Marahil, lumipas na nga Ang inyong panahon. Ngunit ang bawat kataga Na minsan niyang inialay Sa'yo ay hiwagang lalang Ng puso, may ritmo ng Pagsuyo, may samyo ng Bagong pangako. Ipako Man ng oras ang ala-ala't Alat ng luha na dumadaloy Sa'yong magkabilang pisngi, Ang mga talulot na ito'y Patuloy na magbibihis ng Bagong pag-asa, lalaya mula sa Siniphayong ligaya, mananahan Sa bawat pahina.

0

Nov 11, 2013

Nov 11, 2013 at 10:46 AM UTC

jose-remillan

Talulot

Sapat nang bendisyon Ang luha sa'yong mga Mata upang maging Karapat-dapat ang mga Tuyong talulot ng rosas Na matagal **** ikinubli Sa aklat niya ng mga tula. Marahil, lumipas na nga Ang inyong panahon. Ngunit ang bawat kataga Na minsan niyang inialay Sa'yo ay hiwagang lalang Ng puso, may ritmo ng Pagsuyo, may samyo ng Bagong pangako. Ipako Man ng oras ang ala-ala't Alat ng luha na dumadaloy Sa'yong magkabilang pisngi, Ang mga talulot na ito'y Patuloy na magbibihis ng Bagong pag-asa, lalaya mula sa Siniphayong ligaya, mananahan Sa bawat pahina.

23

1. Ang pagyao nya'y tulad sa hangin di mawari'y tila isang banyuhay ng init na sumakbibi sa iyong pusong bato na sa kalauna'y lumamig at lumisang tuluyan. 2. Sa di kaginsa-ginsay na kaganapan ika'y nag-aral mabuhay batid ang dalamhating hatid ng halumigmig na dala ng luha at ng bagong umaga 3. Sa pag bukang liwayway ako'y sisigaw at tatanaw batid ang samyo ng ala-ala patuloy sa pagunita sa pagsintang tangan sa paglisan naninimdim ngunit magpapatuloy lamang.

0

Jun 10, 2011

Jun 10, 2011 at 3:25 AM UTC

aermaen

Siya Ikaw Ako

1. Ang pagyao nya'y tulad sa hangin di mawari'y tila isang banyuhay ng init na sumakbibi sa iyong pusong bato na sa kalauna'y lumamig at lumisang tuluyan. 2. Sa di kaginsa-ginsay na kaganapan ika'y nag-aral mabuhay batid ang dalamhating hatid ng halumigmig na dala ng luha at ng bagong umaga 3. Sa pag bukang liwayway ako'y sisigaw at tatanaw batid ang samyo ng ala-ala patuloy sa pagunita sa pagsintang tangan sa paglisan naninimdim ngunit magpapatuloy lamang.

14

At sisimulan sa pag ani ng mga ala ala Magtatagpo sana sa dalampasigan kung saan dumadampi ang mahalumigmig na hangin Dapuwa hindi giginawin Nakatalukbong ang isang binibini Mga kanyang salita'y tumaktak sa wari Sapagkat hindi maisabi O hirang hindi kailanman naging makasarili Ang pag ibig minsan kailangan bumaba ang Hari At ganap na hari sa luklukan Walang makapagpapatalsik ni anumang may buhay Wala rin isinilang sa mundong ibabaw ang makapagpahabag Ngunit ito ba'y kahantungan ng lahat Ang pinalad na maging reyna ibang palasyo binagtas Magdiwang na ang lahat Ano ba ang magagawa sa Maharlikang angkan Ngayon ay tumatanda kasabay ng panahon At naging kadena ang mga matamis na kahapon Ang samyo ng bukid ay parang usok na sanhi ng pagkahika't hapo

0

Aug 25, 2019

Aug 25, 2019 at 5:57 PM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Takipsilim #74

At sisimulan sa pag ani ng mga ala ala Magtatagpo sana sa dalampasigan kung saan dumadampi ang mahalumigmig na hangin Dapuwa hindi giginawin Nakatalukbong ang isang binibini Mga kanyang salita'y tumaktak sa wari Sapagkat hindi maisabi O hirang hindi kailanman naging makasarili Ang pag ibig minsan kailangan bumaba ang Hari At ganap na hari sa luklukan Walang makapagpapatalsik ni anumang may buhay Wala rin isinilang sa mundong ibabaw ang makapagpahabag Ngunit ito ba'y kahantungan ng lahat Ang pinalad na maging reyna ibang palasyo binagtas Magdiwang na ang lahat Ano ba ang magagawa sa Maharlikang angkan Ngayon ay tumatanda kasabay ng panahon At naging kadena ang mga matamis na kahapon Ang samyo ng bukid ay parang usok na sanhi ng pagkahika't hapo

20

sa dami ng puting buhangin,,may ugong ang paligid sapantaha koy taimtim na nagmamasid sapagkat pikit-mata akong napatitig ng isang iglap dahil sa aking hinagap tanging puwing ang nasagap o luntiang hugis-bakit ang kaanyuan meron akong mumunting katanungan hiraya manawari,, maibsan itong alinlangan kapara ng hardinero sa kanyang halamanan hanggang kailan pa kaya ang pagkapa ko sa dilim? at sa aking pagdilat,,di na ba matatakam sa pagtikim? sa samyo ng mahiwagang halaman,, sa tubig ay tigib sa nakaambang mga tinik,,pahiwatig ay kutob sa king dibdib Tanong Ko Lang?,,,,,,, KANINONG ANINO NGA BA ANG TILA NANGANGAMBA, SA SILWETA O SA TALABABA? DI KASI HALATA,SINTOMAS NG AMIBA!

0

Nov 14, 2015

Nov 14, 2015 at 7:11 AM UTC

TanglawatPanglaw

tuloy po kayo! taka?

sa dami ng puting buhangin,,may ugong ang paligid sapantaha koy taimtim na nagmamasid sapagkat pikit-mata akong napatitig ng isang iglap dahil sa aking hinagap tanging puwing ang nasagap o luntiang hugis-bakit ang kaanyuan meron akong mumunting katanungan hiraya manawari,, maibsan itong alinlangan kapara ng hardinero sa kanyang halamanan hanggang kailan pa kaya ang pagkapa ko sa dilim? at sa aking pagdilat,,di na ba matatakam sa pagtikim? sa samyo ng mahiwagang halaman,, sa tubig ay tigib sa nakaambang mga tinik,,pahiwatig ay kutob sa king dibdib Tanong Ko Lang?,,,,,,, KANINONG ANINO NGA BA ANG TILA NANGANGAMBA, SA SILWETA O SA TALABABA? DI KASI HALATA,SINTOMAS NG AMIBA!

17

Ikasampung lagok na at higit pa ng mainit **** ala-ala subalit malapit man wari kung aking tinitingnan sa sulok ng napadpad na isipan sa kabilang ibayo ng mga pananaw sa malayong dalampasigan ng pagkatao, hindi ko kayang abutin ang pinutol kong pusod na sa puting lampin ay ibinalot, at ibiniting tila bituin sa mga alapaap. Maghapon ko mang lakarin mula sa aking pusong pinabango ng galapong na bagong giling, na kung saa’y tiniis ang init ng kahirapan habang isinasangag ang bawat butil ng sanlibo’t sandaang ari-muhunan mula sa masuyong pinagsikapan, pinagtiyagaang alagaan - puno ng liberikang kape ng lupang sinilangan. Malayo, malayo na ang Lipa madaling lakbayin sa malawak na kalsada na dumaraan na ngayon sa kabundukan ng Malarayat na noong musmos pa’y malayo, malayo, malayo . . . tanging nakakarating lamang ay mga uwak at sabay-sabay na lumilipad na tagak sa takip-silim nama’y mga nagsasalimbayang kabag. Noo’y maliliit pa ang puno ng sintunis Ngayo’y natabunan na ng palitadang makinis Hinahanap ko ang lungga ng dagang bulilit At puno ng bitungol sa unahan ng lumang bahay na inaakyat ng mga paslit napawi na rin ang matayog na tahanan tila binura ng kapalaran at mistulang iginuhit ng chalk lamang sa pisara’y kumupas na larawan. Natabunan na ng bundok ng mga alikabok ng ala-ala, wala na tahanan, o ang lumang pisara tila nawaglit ang apat na dekada Malayo na ang lumang Lipa at katulad ng dahong alamat ng ngalan nya makating-masakit at di makakalimutan ang mga karanasan at mga aral na dala Kung wala na ang bigas na kinanda magtitiis ako sa samyo ng binlid at ipa Kung wala na ang pinipig at nilupak sa baraka kahit budbod at lumang latik ay yayamanin na Lalakbayin ko’y lubhang malayo pa Ngunit sinisinta ika’y makakaasa: Ang pinanggalingan, ang pinagmulan, lilingunin tuwina.

0

Feb 14, 2020

Feb 14, 2020 at 9:15 PM UTC

JunLit

Kapeng Barako X

Ikasampung lagok na at higit pa ng mainit **** ala-ala subalit malapit man wari kung aking tinitingnan sa sulok ng napadpad na isipan sa kabilang ibayo ng mga pananaw sa malayong dalampasigan ng pagkatao, hindi ko kayang abutin ang pinutol kong pusod na sa puting lampin ay ibinalot, at ibiniting tila bituin sa mga alapaap. Maghapon ko mang lakarin mula sa aking pusong pinabango ng galapong na bagong giling, na kung saa’y tiniis ang init ng kahirapan habang isinasangag ang bawat butil ng sanlibo’t sandaang ari-muhunan mula sa masuyong pinagsikapan, pinagtiyagaang alagaan - puno ng liberikang kape ng lupang sinilangan. Malayo, malayo na ang Lipa madaling lakbayin sa malawak na kalsada na dumaraan na ngayon sa kabundukan ng Malarayat na noong musmos pa’y malayo, malayo, malayo . . . tanging nakakarating lamang ay mga uwak at sabay-sabay na lumilipad na tagak sa takip-silim nama’y mga nagsasalimbayang kabag. Noo’y maliliit pa ang puno ng sintunis Ngayo’y natabunan na ng palitadang makinis Hinahanap ko ang lungga ng dagang bulilit At puno ng bitungol sa unahan ng lumang bahay na inaakyat ng mga paslit napawi na rin ang matayog na tahanan tila binura ng kapalaran at mistulang iginuhit ng chalk lamang sa pisara’y kumupas na larawan. Natabunan na ng bundok ng mga alikabok ng ala-ala, wala na tahanan, o ang lumang pisara tila nawaglit ang apat na dekada Malayo na ang lumang Lipa at katulad ng dahong alamat ng ngalan nya makating-masakit at di makakalimutan ang mga karanasan at mga aral na dala Kung wala na ang bigas na kinanda magtitiis ako sa samyo ng binlid at ipa Kung wala na ang pinipig at nilupak sa baraka kahit budbod at lumang latik ay yayamanin na Lalakbayin ko’y lubhang malayo pa Ngunit sinisinta ika’y makakaasa: Ang pinanggalingan, ang pinagmulan, lilingunin tuwina.

58

Kung oras ay magwawakas Sa langit ang hihintin Saranggola ay dadalhin Na yari sa buntunan ng paninimdim Sapagkat ang landas Ay piniling tinahak Wala man harang ngunit dulot ay sakit Pagtitiis ng kirot ay sinapit Sana'y maging panaginip ang katapusan At matutupad ang pahimakas Tulad ng hangaring sibat Tumusok sa tudlaan Ang Amihan ang maglalagay sa himlayan ng hangin Di na pumailanlang sapagkat malamig ng samyo ng nalalantang pag-irog Sa gunamgunam ay binabalik balikan ang sandali nang unang pagtubo ng bulaklak Sapantaha'y mabibigo rin naman Pananabik nang marubdob ay nasawata nang biglaan

0

Sep 10, 2019

Sep 10, 2019 at 8:09 PM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Talipsilim #78

Kung oras ay magwawakas Sa langit ang hihintin Saranggola ay dadalhin Na yari sa buntunan ng paninimdim Sapagkat ang landas Ay piniling tinahak Wala man harang ngunit dulot ay sakit Pagtitiis ng kirot ay sinapit Sana'y maging panaginip ang katapusan At matutupad ang pahimakas Tulad ng hangaring sibat Tumusok sa tudlaan Ang Amihan ang maglalagay sa himlayan ng hangin Di na pumailanlang sapagkat malamig ng samyo ng nalalantang pag-irog Sa gunamgunam ay binabalik balikan ang sandali nang unang pagtubo ng bulaklak Sapantaha'y mabibigo rin naman Pananabik nang marubdob ay nasawata nang biglaan

21

Lumuha ka aking / lumuluhang puso! Iluha mo'ng lahat ng kanyang larawan, / pagkasi't pagsuyo. Lumuha ka dahil / nawala't naglaho ang minsang nilasap na pag-ibig niyang / may samyo at samo. Lumuha ka puso, / lumuha ka puso! Dahil siya'y huwad na umibig sa'yong / kay raming pangako. Iluha mo'ng lahat / ng kanyang napako at hindi natupad na pangakong puro / sa lalang at biro. Lumuha ka puso, / lumuha kang lalo! Lumuha kang ganap dahil puso niya, pala'y pusong tuso. Lumuha ka aking / lumuluhang puso... Ngayon ka umiyak habang marami pang / luhang tumutulo.

0

Jul 31, 2016

Jul 31, 2016 at 1:22 AM UTC

rey-tidalgo

Luha

Lumuha ka aking / lumuluhang puso! Iluha mo'ng lahat ng kanyang larawan, / pagkasi't pagsuyo. Lumuha ka dahil / nawala't naglaho ang minsang nilasap na pag-ibig niyang / may samyo at samo. Lumuha ka puso, / lumuha ka puso! Dahil siya'y huwad na umibig sa'yong / kay raming pangako. Iluha mo'ng lahat / ng kanyang napako at hindi natupad na pangakong puro / sa lalang at biro. Lumuha ka puso, / lumuha kang lalo! Lumuha kang ganap dahil puso niya, pala'y pusong tuso. Lumuha ka aking / lumuluhang puso... Ngayon ka umiyak habang marami pang / luhang tumutulo.

18

091222 Dakila ang Iyong Ngalan — Walang makapapantay Sa’Yo. Ikaw ang Himig sa aming pagsamba, Ang Liwanag sa mundo naming kaydilim. Ilapit Mo kami Sa’yo, Nawa’y ang aming pagsinta’y Maging kanais-nais na samyo Sa trono **** banal At sa pag-ibig **** hindi pabagu-bago. Hubad man ang aming pagkatao’y Hindi ito naging hadlang Para kami’y Iyong tawagin — At kusa **** akayin Ng wagas **** pag-ibig At bihisan nang walang anumang bahid Ng paghuhusga’t pagkukutya. Putik man ang aming pinagmulan Ngunit kami’y Iyong hiningahan Ng buhay na sa huli’y Sa’Yo rin ang katapusan. Ikaw ang simula at ang wakas — Sa’yo nagmumula ang dunong at lakas. Sa’yo iaalay ang buhay na hiram Sa’yo igagawad ang lahat ng papuri’t pagsamba. Salamat, Panginoon! Ikaw ay Dakila! Maligayang Anibersaryo, LifeChurch! Kaybuti ng Diyos!!!

0

Nov 15, 2022

Nov 15, 2022 at 10:34 PM UTC

psalmiseta

Dakila

091222 Dakila ang Iyong Ngalan — Walang makapapantay Sa’Yo. Ikaw ang Himig sa aming pagsamba, Ang Liwanag sa mundo naming kaydilim. Ilapit Mo kami Sa’yo, Nawa’y ang aming pagsinta’y Maging kanais-nais na samyo Sa trono **** banal At sa pag-ibig **** hindi pabagu-bago. Hubad man ang aming pagkatao’y Hindi ito naging hadlang Para kami’y Iyong tawagin — At kusa **** akayin Ng wagas **** pag-ibig At bihisan nang walang anumang bahid Ng paghuhusga’t pagkukutya. Putik man ang aming pinagmulan Ngunit kami’y Iyong hiningahan Ng buhay na sa huli’y Sa’Yo rin ang katapusan. Ikaw ang simula at ang wakas — Sa’yo nagmumula ang dunong at lakas. Sa’yo iaalay ang buhay na hiram Sa’yo igagawad ang lahat ng papuri’t pagsamba. Salamat, Panginoon! Ikaw ay Dakila! Maligayang Anibersaryo, LifeChurch! Kaybuti ng Diyos!!!

28