"pinakamamahal" poems
"STOP THE CAR!" hindi siya nakatingin sa akin nang mga sandaling iyon.
"Please, Amira! Makinig ka naman sa akin. Please?" patuloy pa rin ako sa pagmamaneho ng sasakyan habang nagmamakaawa sa kaniya na pakinggan ako.
"At ano pa ba ang kailangan kong marinig sa iyo, Auther? Sawang-sawa na ako! Stop the car!" hindi ko siya pinakinggan. Ramdam na namin ng mga oras na iyon ang biglang pagbuhos ng ulan at kakaibang ihip ng hangin.
"Hindi kita susundin hangga't hindi mo ako pinapakinggan, Amira. Please!" at dahil mapilit ako, ipinagpatuloy ko ang pagmamaneho pero bigla niyang hinawakan ang manibela.
"Mababangga tayo sa ginagawa mo, Amira."
"Kung ito lamang din ang paraan para sundin mo ako ay gagawin ko!"
Nakipag-agawan na siya sa manibela sa akin, kaya nagpagewang-gewang ito. Pilit kong kinokontrol ang kamay niya. Inihaharang ko ang aking kanang kamay dahil inaabot niya ang manibela habang ang aking kaliwa ay sinusubukang iayos ang takbo ng sasakyan.
At dahil madulas ang kalsada dahil sa ulan at patuloy si Amira sa pag-aagaw sa manibela, sa kaniya na lamang natuon ang aking paningin. Hindi namin namalayan ang pagdaan ng isang malaking truck na ilang metro na lamang ang layo sa amin. Nagmadali akong iliko ang sasakyan upang hindi kami mabangga ngunit hindi ko inasahang dederetsi kami sa bangin.
Inapakan ko ang preno nang ilang beses pero mukhang nawalan yata ng preno. Bago tuluyang tumalon sa bangin ang sinasakyan namin ay agad kong hinila ang kamay ni Amira. Hindi ko na hinawakan ang manibela dahil nawala na rin naman ng preno ito. Mahigipit ko na lamang niyakap ang babaeng mahal ko.
Damang-dama ko ang malakas na pintig ng kaniyang puso at hindi na rin mapakali ang isipan ko sa nangyari kaya naibulong ko na lamang ang mga katagang kanina ko pa sana sinabi sa kaniya.
"Humihingi ako ng kapatawaran sa nagawa ko, Amira. Hindi ko sinadyang malaman mo ang katotohanan tungkol sa totoo kong pagkata--na bakla ako. Kahit na hindi mo alam ang buong kwento, ninanais ko pa ring sabihin sa iyo na kahit bakla ako ay naging tapat naman ako sa iyo. Ikaw lang ang babaeng una at minahal ko sa buong buhay ko. Mawala man tayong dalawa ngayon ay masaya akong mayakap ka at masabi sa iyo ang mga katagang--mahal na mahal
na mahal kita, Amira."
Matapos kong sabihin iyon ay naramdaman ko ang mahigpit na yakap niya sa akin. Doon na rin namin naramdaman ang paggulong-gulong ng sasakyan pababa. Hindi ko siya binibitawan kahit pa pareho naming napapakinggan sa loob ang unang tatlong linya sa liriko ng kantang Passengers Seats ni Stephen Speaks.
I look at her and have to smile
As we go driving for a while
Her hair blowing in the open window of my car
Sa huling paggulong ng sasakyan ay nasa ibabaw ko na si Amira at muli naming niyakap nang mahigpit ang isa't isa hanggang sa isang matulis na bagay ang tumusok sa likurang bahagi ng aking puso na tumagos sa puso ng pinakamamahal kong si Amira.
Jul 9, 2018
Jul 9, 2018 at 3:02 AM UTC
Nagkakilala tayo sa mga panahon na kailangan ko ng saya
Pinaramdam sakin na d ako mag-iisa
At dahil dun ay nahulog ako sayo sinta
Ngunit ako'y nabigo at nawalan ng pag-asa
Tinigilan kong kausapin ka
Sinubukan ko ngunit d ko kinaya
Ang puso ko'y hinahanap hanap ka
Sa isipan ko'y hindi na talaga mawala wala
Kaya aking sinubukan ulit
Kahit na masaktan akin paring pinilit
Mabigo man ulit
Okay lang basta sa babaeng aking iniibig
Ngunit ngayo'y nag-iba, sayo ako'y hindi nabigo
Ako'y iyong binigyan nang pag-asa
Hindi ka sasaktan yan ang aking pinapangako
Sa aking pagmamahal ikaw ay makakaasa
Hindi pa man tayo ganun katagal
Pero sigurado akong tayo'y magtatagal
Kahit minsan relasyon ay tumatamlay
Wag kang mag-alala hanggang dulo hahawakan ko ang iyong mga kamay
Para sa babaeng pinakamamahal ko,
Wag kana sanang maglaho pa sa piling ko
Pangako ko hindi ko sasayangin ang isang tulad mo
Pag-asa ang dala saakin ng isang tulad mo
Hanggang dulo na sana
Pag-iibigan nating dalawa
Wala sanang makagiba
Sa mga pangako natin para sa isa't isa
Mahal, panghahawakan ko ang ating pag-iibigan
Walang hanggang yan ang aking aasahan
Makasama ka hanggang kailanman
Walang gigiba sa ating pagmamahalan
Mahal na mahal kita iyan ang pakakatandaan
Kahit anong mangyari hindi ka iiwan
Sa altar ika'y pagmamasadan
Hanggang salitang "oo" ay iyong mabitawan
Dec 24, 2021
Dec 24, 2021 at 1:03 PM UTC
,
Kasama ka sa aking mga muting panalangin
Sa aking isip, minu-minuto ay ika'y aking dadalhin
Aking pagibig ay iyo lamang, lalo pang paiigtingin
Lahat nalang ay gagawin, upang manatili sakin ang iyong pagtingin
Mar 14, 2019
Mar 14, 2019 at 1:39 PM UTC
Sa pag-lubog ng araw, dahan-dahan sabay ko nanaman bibilangin ang mga t'yansang naging panghihinayang-- na sana'y para sa atin. Ang mga pag-kakataon na ngayon ay hanggang sakop na lamang ng aking paningin.
Sa pag-usbong buwan ay ang pag-patak ng luha, habang saksi ang napakaraming mga tala. Wala namang pilat o sugat, subalit nakararamdam ako ng bahid ng pait at sakit, na tila ba matagal nang sa akin ay nakadikit.
Papalalim pa lamang ang makulay na gabi, subalit naririnig na ang aking mahinang pag-hikbi. Sa maliit at masikip na silid, na kung saan walang ibang nakamamasid. Hahayaang mga mata'y mamaga ng tuluyan, dahil ako naman ang may kasalanan, kung bakit s'ya tuluyang binitawan.
Sinisisi parin ang sarili sa naging desisyon kahapon, binabangungot parin ako ng mga opurtunidad na tuluyang nabaon. Paano kaya kung pinili ko noon umamin? Paano kaya kung pinili ko noon sumugal, at hindi natakot sa kanilang mga sasabihin? May pag-asa kaya aking pag-tingin?
Ngunit kahit ano man kayraming pag-hikbi aking gawin, pilitin man sarili hapdi tuluyang limutin, ay hindi parin ito sasapat, lalo pa kung ang nawala ay ang pinakamamahal mo na tapat. Na para sa'yo s'ya lamang tanging karapatdapat.
Jan 1, 2021
Jan 1, 2021 at 9:14 AM UTC
kung ito man ay dagundong ng marubdob na panaghoy
tiyak din ay pabulong paghuhumiyaw nang walang saysay
siguro'y pagsusuka ng mga salitang walang kabuluhan;
pagaaksaya ng mga pariralang parang sitsiryang walang sustanya
mainam din namang makapaghayag ng saloobin kahit paminsan-minsan
ako'y halang at hangal
huwad at duwag
isang palalong inutil na manlilinlang
tuod, tulig,
nakukultang utak
at bibig na pugad ng kasinungalingan
kung may sasakit pa na ako'y sunugin,
mainam ding ako'y balatan ng buhay,
hubad na ibilad sa kahihiyan
at panatilihin akong humihinga pa rin.
pakiusap, gawin mo ito ng paulit-ulit hanggang sa ika'y manawa
upang kahit paano'y maramdaman ko ang sakit na idinulot ko sa iyo
at huwag na huwag kang maaawa
dahil ang kapatawaran sa akin ay karanyaang hindi dapat
naisin at panalangin kong pabalang
na buhay ko'y kitilin na lamang,
ngunit sa taong tulad ko, maging parusang kamatayan hindi sapat
alam kong pagbabayaran ko ito ng malaki
dahil hindi kita sinuklian ng mabuti
kaya't marapat lang na ito'y aking pagdusahan
binigo kita, babaeng pinakamamahal ko
at hinding hindi ko mapapatawad ang aking sarili
kung pahinulutan sana ng Maykapal na kahit huling saglit ay maibalik,
batid kong imposible man din,
mahal na mahal na mahal pa rin kita
Oct 19, 2016
Oct 19, 2016 at 3:27 AM UTC
Sa dinami daming posibleng dahilan
kung bakit kelangan nyong mag iwanan,
pagmamahal sa isat isa ang nagtulak
sa inyo sa kawalan
iniwan kita dahil mahal kita
iniwan mo ako dahil mahal mo ako
malabo mang isipin
na ang pusong di nagpapapigil magmahal
ang dahilan kung bakit naging malinaw ang lahat
anong tama sa maling nagawa?
anong mali sa tamang nagawa?
tumalikod, lumakad, tumigil,
lumingon, tumingin at hindi napigil.
lumapit, yumakap ng mahigpit,
bumitaw, lumayo sa isat isa
nagpupunas ng luha habang lumalakad
palapit sa kawalan
palayo sa pinakamamahal
Oct 22, 2019
Oct 22, 2019 at 8:30 AM UTC