"pinagsaluhan" poems - Hello Poetry

Tama na dahil masakit na Masakit na ang hawakan ka pa Hawakan ang mga pangarap na minsan nating pinagsaluhan Tama na dahil ako'y pagod na Pagod na sa pag-alam ng iyong dahilan Sa rason kung bakit nga ba ako'y nagawa **** iwan Tama na dahil sapat na Sapat na ang mga luhang pumatak at pinagdaanang sakit Mula ng mawala ang iyong malasakit Tama na dahil tapos na Paulit-ulit na sinasabi sa sarili na tapos na ang 'tayo' Ang minsang ako na ninais maging sayo Tama na dahil ayoko na Ayoko nang umasa sa mga pangakong napako Mga pangakong naiwang hanggang salita na lamang Tama na dahil ako'y bibitaw na Tulad ng walang pakundangan **** pagbitaw Sa tayo na naging ako at ikaw at naglaho noong naisipan **** umayaw.

0

Sep 25, 2015

Sep 25, 2015 at 7:10 AM UTC

lovelust

Tama na

Tama na dahil masakit na Masakit na ang hawakan ka pa Hawakan ang mga pangarap na minsan nating pinagsaluhan Tama na dahil ako'y pagod na Pagod na sa pag-alam ng iyong dahilan Sa rason kung bakit nga ba ako'y nagawa **** iwan Tama na dahil sapat na Sapat na ang mga luhang pumatak at pinagdaanang sakit Mula ng mawala ang iyong malasakit Tama na dahil tapos na Paulit-ulit na sinasabi sa sarili na tapos na ang 'tayo' Ang minsang ako na ninais maging sayo Tama na dahil ayoko na Ayoko nang umasa sa mga pangakong napako Mga pangakong naiwang hanggang salita na lamang Tama na dahil ako'y bibitaw na Tulad ng walang pakundangan **** pagbitaw Sa tayo na naging ako at ikaw at naglaho noong naisipan **** umayaw.

18

Naalala ko noong tayong dalawa pa. Ikaw at ako ay laging magkasama. Magkahawak ang kamay at hindi nag-iisa. Walang makakapaghiwalay dahil tayo ay iisa. Kahit munting kubo lamang ang ating tahanan, Puno naman ng pagmamahalan ang buong kabahayan. Walang pag-iimbot, walang pinagdududahan. Pagka't nasa gitna ang Diyos sa ating puso at isipan. Aliw na aliw kang ako'y pagsilbihan, tinalikuran ang karangyaan, Sumama sa akin sa kabukiran, at pinagsaluhan ang matamis na pag-iibigan. Payapang namuhay malayo sa mapanghusgang mata at mapang-aping bayan. Nagbungkal, nagtanim, nag-araro at nagdilig sa lupa upang gawing ating sakahan. Ngunit malupit ang tadhana at tayo ay pinaghiwalay. Ninakaw ang ating kabuhayan at ika'y nilapastanganan, Ng mga hayok sa laman, pinagpiyestahan ang iyong katawan, Hanggang sa dugo mo'y dumaloy sa tigang na lupa at ako'y iniwan.

0

Dec 2, 2015

Dec 2, 2015 at 4:22 PM UTC

eugene

Kapalaran

Naalala ko noong tayong dalawa pa. Ikaw at ako ay laging magkasama. Magkahawak ang kamay at hindi nag-iisa. Walang makakapaghiwalay dahil tayo ay iisa. Kahit munting kubo lamang ang ating tahanan, Puno naman ng pagmamahalan ang buong kabahayan. Walang pag-iimbot, walang pinagdududahan. Pagka't nasa gitna ang Diyos sa ating puso at isipan. Aliw na aliw kang ako'y pagsilbihan, tinalikuran ang karangyaan, Sumama sa akin sa kabukiran, at pinagsaluhan ang matamis na pag-iibigan. Payapang namuhay malayo sa mapanghusgang mata at mapang-aping bayan. Nagbungkal, nagtanim, nag-araro at nagdilig sa lupa upang gawing ating sakahan. Ngunit malupit ang tadhana at tayo ay pinaghiwalay. Ninakaw ang ating kabuhayan at ika'y nilapastanganan, Ng mga hayok sa laman, pinagpiyestahan ang iyong katawan, Hanggang sa dugo mo'y dumaloy sa tigang na lupa at ako'y iniwan.

16

Tama na dahil masakit na Masakit na ang hawakan ka pa Hawakan ang mga pangarap na minsan nating pinagsaluhan Tama na dahil ako'y pagod na Pagod na sa pag-alam ng iyong dahilan Sa rason kung bakit nga ba ako'y nagawa **** iwan Tama na dahil sapat na Sapat na ang mga luhang pumatak at pinagdaanang sakit Mula ng mawala ang iyong malasakit Tama na dahil tapos na Paulit-ulit na sinasabi sa sarili na tapos na ang 'tayo' Ang minsang ako na ninais maging sayo Tama na dahil ayoko na Ayoko nang umasa sa mga pangakong napako Mga pangakong naiwang hanggang salita na lamang Tama na dahil ako'y bibitaw na Tulad ng walang pakundangan **** pagbitaw Sa tayo na naging ako at ikaw at naglaho noong naisipan **** umayaw.

0

Dec 21, 2015

Dec 21, 2015 at 1:05 PM UTC

jamiegnzg

Tama na

Tama na dahil masakit na Masakit na ang hawakan ka pa Hawakan ang mga pangarap na minsan nating pinagsaluhan Tama na dahil ako'y pagod na Pagod na sa pag-alam ng iyong dahilan Sa rason kung bakit nga ba ako'y nagawa **** iwan Tama na dahil sapat na Sapat na ang mga luhang pumatak at pinagdaanang sakit Mula ng mawala ang iyong malasakit Tama na dahil tapos na Paulit-ulit na sinasabi sa sarili na tapos na ang 'tayo' Ang minsang ako na ninais maging sayo Tama na dahil ayoko na Ayoko nang umasa sa mga pangakong napako Mga pangakong naiwang hanggang salita na lamang Tama na dahil ako'y bibitaw na Tulad ng walang pakundangan **** pagbitaw Sa tayo na naging ako at ikaw at naglaho noong naisipan **** umayaw.

18

Tumingin ako sa kalangitan hawak ang aking sigarilyo nakita ang ganda at kinang ng mga bituin habang inaalala ang lahat ng ala-ala na ating pinagsaluhan Ngiti sa aking mukha ay kasing kinang ng bawat bituin sa langit ngunit biglang itong napalitan ng kalungkutan na tila ba natabunan ng ulap ang bawat tala sa kalawakan nang maalala ko na nasa piling ka na nya ngayon ang pangako **** makakasama kita hanggang sa aking huling hininga para bang bula na bigla nalang naglaho at naging isang malaking imahinasyon. Sabi nga nila ang mahalin ka ay magbibigay sa akin ng sobrang pighati ngunit mas nanaisin ko nalang ibigay ang huli kong hininga para sabihing mahal kita. Mahal kita, Subalit paano ko nga ipapadama sayo ang aking pagmamahal kung sinuko mo nalang ako ng basta ang mga yakap nya ang bumabalot sayo ngayon. kaya ito ako ngayon nagiisa sa gabing malamig at madilim tanging unan lamang ang kayakap at kasama unan na puno ng mga luha na dulot ng iyong pagalis sa aking piling pipilitin ko nalang maging masaya habang ikaw ay masaya kapiling sya Salamat sa magagandang ala-ala na iyong naipadama kahit paano Salamat sa lahat at paalam aking iniibig.

0

Oct 19, 2018

Oct 19, 2018 at 8:30 AM UTC

lansamdaman

UNAN

Tumingin ako sa kalangitan hawak ang aking sigarilyo nakita ang ganda at kinang ng mga bituin habang inaalala ang lahat ng ala-ala na ating pinagsaluhan Ngiti sa aking mukha ay kasing kinang ng bawat bituin sa langit ngunit biglang itong napalitan ng kalungkutan na tila ba natabunan ng ulap ang bawat tala sa kalawakan nang maalala ko na nasa piling ka na nya ngayon ang pangako **** makakasama kita hanggang sa aking huling hininga para bang bula na bigla nalang naglaho at naging isang malaking imahinasyon. Sabi nga nila ang mahalin ka ay magbibigay sa akin ng sobrang pighati ngunit mas nanaisin ko nalang ibigay ang huli kong hininga para sabihing mahal kita. Mahal kita, Subalit paano ko nga ipapadama sayo ang aking pagmamahal kung sinuko mo nalang ako ng basta ang mga yakap nya ang bumabalot sayo ngayon. kaya ito ako ngayon nagiisa sa gabing malamig at madilim tanging unan lamang ang kayakap at kasama unan na puno ng mga luha na dulot ng iyong pagalis sa aking piling pipilitin ko nalang maging masaya habang ikaw ay masaya kapiling sya Salamat sa magagandang ala-ala na iyong naipadama kahit paano Salamat sa lahat at paalam aking iniibig.

20

Isang gabing makasalanan Ang ating pinagsaluhan At ang ating mga katawan Ay nagmistulang isang palaruan Akala mo tayong dalawa'y nasa isang inuman At ang iyong katawan ang aking pulutan Sa ilalim ng mga bituin at buwan Tayo'y parang naging magkasintahan At ang mga maiinit nating haplos ay nagbibigay sa'tin ng kaligayahan Habang ang mga pawisan nating katawan Ay ating ginamit upang ang init na ating nararamdaman ay maibsan Ang uhaw sa romansa na aking nararanasan iyong pinunan Mistula tayong halamang tuyo sapagkat kulang sa dilig Alam kong walang tayo at sa atin ay wala ang salitang "pag-ibig" Pero sa sarap na ating nararanasan ay tila walang makakadaig Alam kong hindi lang tayo ang tao sa daigdig Kung kaya ang iyong bawat ungol at halinghing Ay tila isang musika na may magandang himig At ngayon na malapit nang magtapos itong ating gabi Kasabay rin nito ang isang pahiwatig na hindi ko na mahahalikan ang iyong labi Hindi ko na rin mapapadaan ang aking kamay sa iyong makinis at maputing binti Sapagkat ito'y isang paghuhudyat na ika'y malapit nang umalis sa aking tabi At tila isa na rin itong pamamaalam sapagkat tayong dalawa’y hindi na magkikita pang muli

0

Apr 24, 2018

Apr 24, 2018 at 9:42 AM UTC

mikedavid

"Init at Ligaya"

Isang gabing makasalanan Ang ating pinagsaluhan At ang ating mga katawan Ay nagmistulang isang palaruan Akala mo tayong dalawa'y nasa isang inuman At ang iyong katawan ang aking pulutan Sa ilalim ng mga bituin at buwan Tayo'y parang naging magkasintahan At ang mga maiinit nating haplos ay nagbibigay sa'tin ng kaligayahan Habang ang mga pawisan nating katawan Ay ating ginamit upang ang init na ating nararamdaman ay maibsan Ang uhaw sa romansa na aking nararanasan iyong pinunan Mistula tayong halamang tuyo sapagkat kulang sa dilig Alam kong walang tayo at sa atin ay wala ang salitang "pag-ibig" Pero sa sarap na ating nararanasan ay tila walang makakadaig Alam kong hindi lang tayo ang tao sa daigdig Kung kaya ang iyong bawat ungol at halinghing Ay tila isang musika na may magandang himig At ngayon na malapit nang magtapos itong ating gabi Kasabay rin nito ang isang pahiwatig na hindi ko na mahahalikan ang iyong labi Hindi ko na rin mapapadaan ang aking kamay sa iyong makinis at maputing binti Sapagkat ito'y isang paghuhudyat na ika'y malapit nang umalis sa aking tabi At tila isa na rin itong pamamaalam sapagkat tayong dalawa’y hindi na magkikita pang muli

23

Bilang lang ang mga araw na nakakausap kita, Bilang lang ang mga oras na tayo'y nagkakasalamuha, Kadalasan nga wala pa, Ngusit sige lang, ganyan talaga. Hindi ka man makareply, Alam ko namang may dahilan, Iniisip na, "ahhh sa susunod nalang", Kaya nanabik tuwing magtatapos na ang linggong nagdaan. Isang gintong pagkakataon ang muli kang makausap, Sapagkat tayong dalawa, sa isa't-isa'y mailap, Kaya ginagawa ang lahat ng makakaya, Upang di masayang ang pagkakataong ito, kahit di ka kasama. Noon, ayos lang kahit di kita itext o tawagan, Sapagkat, nakakapag-usap naman tayo habang nasa daan, Ngunit may mga bagay talagang di mapipigilan, Kahit na ikinakalungkot, di naman mangingialam. Sa humigit kumulang limang buwan, Sa apat na libo at higit pang mga mensaheng pinagsaluhan, Nangyari lamang sa mga Biyernes, Sabado at Linggong ng mga buwan, Tatlong araw, tatlong araw ay sapat na aking kaibigan.

0

Dec 24, 2017

Dec 24, 2017 at 4:27 PM UTC

taltoy

Biyernes, Sabado at Linggo

Bilang lang ang mga araw na nakakausap kita, Bilang lang ang mga oras na tayo'y nagkakasalamuha, Kadalasan nga wala pa, Ngusit sige lang, ganyan talaga. Hindi ka man makareply, Alam ko namang may dahilan, Iniisip na, "ahhh sa susunod nalang", Kaya nanabik tuwing magtatapos na ang linggong nagdaan. Isang gintong pagkakataon ang muli kang makausap, Sapagkat tayong dalawa, sa isa't-isa'y mailap, Kaya ginagawa ang lahat ng makakaya, Upang di masayang ang pagkakataong ito, kahit di ka kasama. Noon, ayos lang kahit di kita itext o tawagan, Sapagkat, nakakapag-usap naman tayo habang nasa daan, Ngunit may mga bagay talagang di mapipigilan, Kahit na ikinakalungkot, di naman mangingialam. Sa humigit kumulang limang buwan, Sa apat na libo at higit pang mga mensaheng pinagsaluhan, Nangyari lamang sa mga Biyernes, Sabado at Linggong ng mga buwan, Tatlong araw, tatlong araw ay sapat na aking kaibigan.

20

[isang pagsasalin sa Tagalog, batay sa orihinal na "When tomorrow starts without me" ni David Romano] Kapag nagsimula ang bukas na di ako kasama, at ako’y wala roon upang makita; Kung sisilayan ng araw ang iyong mga mata, na puno ng luhang para sa akin, Sinta; Labis kong nais na hindi ka lumuha, katulad ng sa araw na ito’y iyong ginawa, habang inaalala ang maraming bagay at salita, na hindi nasabi o hindi nawika. Batid ko kung gaanong kamahal mo ako, kasingsidhi ng pag-ibig kong tanging sa iyo, at sa tuwinang ako’y iisipin mo, Alam kong hahanap-hanapin mo ako; Subalit kung ang bukas ay magsimulang wala ako, nawa'y pakaunawain mo, na isang sugo ang dumating at tinawag ang aking ngalan, at ang kamay ko’y kanyang hinawakan, at wika’y handa na ang aking paglulugaran, sa malayo’t mataas na kalangitan, at kailangang lumisa’t talikdan, tanang sa aki’y mahal, lahat ay iiwan. Subalit pagtalikod kong palayo, Isang patak ng luha ko’y tumulo, pagkat buong buhay, lagi kong kinukuro, Ayokong mamatay. Maraming dahilan para ako’y mabuhay, maraming gagawin pang mga bagay, Tila imposible, hindi kailanman, na ikaw mahal ko’y iiwan. Bumalik sa ala-ala ko ang mga araw na nagdaan, ang masasaya’t ang mga kalungkutan, Pumuno sa isip ang pag-ibig nating pinagsaluhan, at lahat ng ating galak at kaligayahan. Kung sa kahapo’y mabubuhay akong muli, kahit man lamang kaunting sandali, Magpapaalam ako’t hahagkan ka at marahil, makikita kong ngingiti ka. Ngunit lubos kong napagtanto, na hindi na kailanman mangyayari ito, sapagkat pagkawala’t mga ala-ala na lamang, ang sa aki’y papalit at maiiwan. At nang maalala ko ang sa mundo’y mga kasayahan, na bukas ay di ko na matitikman, ikaw ang naging laman ng isipan, at puso ko’y napuno ng kalungkutan. Ngunit pagpasok ko sa pinto ng kalangitan, Ramdam ko’y ako’y nakauwi sa tahanan. Pagdungaw ng Bathala’t ako’y nginitian, mula sa kanyang gintong luklukan, Wika’y “Ito ang Walang Hanggan, at lahat ng pangakong sa ‘yo’y inilaan". Sa araw na ito, natapos ang buhay sa lupa, ngunit dito ngayon ang simula. Di ko ipapangako ang kinabukasan, ngunit ang ngayon ay magpakaylanman, at dahil bawat araw ay pareho lamang, ang nakaraa’y hindi na kasasabikan. Ngunit ikaw ay naging matapat at naniwala, tunay at totoo, lubos na nagtiwala. Kahit may panahong may mga hindi tama, na alam **** hindi dapat ginawa. Ngunit ikaw ay pinatawad na at ngayon sa wakas ay malaya na. Kaya’t kamay ko ba’y hindi mo hahawakan at sa buhay ko, ako’y sasamahan? Kaya pag sumulong na ang bukas at wala na ako, huwag **** iisiping nagkalayo tayo, dahil sa tuwinang iisipin mo ako, Nandito lang ako, diyan sa puso mo.

0

Jul 19, 2019

Jul 19, 2019 at 5:11 AM UTC

JunLit

Kapag nagsimula ang bukas na di ako kasama

[isang pagsasalin sa Tagalog, batay sa orihinal na "When tomorrow starts without me" ni David Romano] Kapag nagsimula ang bukas na di ako kasama, at ako’y wala roon upang makita; Kung sisilayan ng araw ang iyong mga mata, na puno ng luhang para sa akin, Sinta; Labis kong nais na hindi ka lumuha, katulad ng sa araw na ito’y iyong ginawa, habang inaalala ang maraming bagay at salita, na hindi nasabi o hindi nawika. Batid ko kung gaanong kamahal mo ako, kasingsidhi ng pag-ibig kong tanging sa iyo, at sa tuwinang ako’y iisipin mo, Alam kong hahanap-hanapin mo ako; Subalit kung ang bukas ay magsimulang wala ako, nawa'y pakaunawain mo, na isang sugo ang dumating at tinawag ang aking ngalan, at ang kamay ko’y kanyang hinawakan, at wika’y handa na ang aking paglulugaran, sa malayo’t mataas na kalangitan, at kailangang lumisa’t talikdan, tanang sa aki’y mahal, lahat ay iiwan. Subalit pagtalikod kong palayo, Isang patak ng luha ko’y tumulo, pagkat buong buhay, lagi kong kinukuro, Ayokong mamatay. Maraming dahilan para ako’y mabuhay, maraming gagawin pang mga bagay, Tila imposible, hindi kailanman, na ikaw mahal ko’y iiwan. Bumalik sa ala-ala ko ang mga araw na nagdaan, ang masasaya’t ang mga kalungkutan, Pumuno sa isip ang pag-ibig nating pinagsaluhan, at lahat ng ating galak at kaligayahan. Kung sa kahapo’y mabubuhay akong muli, kahit man lamang kaunting sandali, Magpapaalam ako’t hahagkan ka at marahil, makikita kong ngingiti ka. Ngunit lubos kong napagtanto, na hindi na kailanman mangyayari ito, sapagkat pagkawala’t mga ala-ala na lamang, ang sa aki’y papalit at maiiwan. At nang maalala ko ang sa mundo’y mga kasayahan, na bukas ay di ko na matitikman, ikaw ang naging laman ng isipan, at puso ko’y napuno ng kalungkutan. Ngunit pagpasok ko sa pinto ng kalangitan, Ramdam ko’y ako’y nakauwi sa tahanan. Pagdungaw ng Bathala’t ako’y nginitian, mula sa kanyang gintong luklukan, Wika’y “Ito ang Walang Hanggan, at lahat ng pangakong sa ‘yo’y inilaan". Sa araw na ito, natapos ang buhay sa lupa, ngunit dito ngayon ang simula. Di ko ipapangako ang kinabukasan, ngunit ang ngayon ay magpakaylanman, at dahil bawat araw ay pareho lamang, ang nakaraa’y hindi na kasasabikan. Ngunit ikaw ay naging matapat at naniwala, tunay at totoo, lubos na nagtiwala. Kahit may panahong may mga hindi tama, na alam **** hindi dapat ginawa. Ngunit ikaw ay pinatawad na at ngayon sa wakas ay malaya na. Kaya’t kamay ko ba’y hindi mo hahawakan at sa buhay ko, ako’y sasamahan? Kaya pag sumulong na ang bukas at wala na ako, huwag **** iisiping nagkalayo tayo, dahil sa tuwinang iisipin mo ako, Nandito lang ako, diyan sa puso mo.

70

Sa tuwing naaalala, Ako'y naluluha, Di lubos na akalain, Lahat ay mawawala, Ang pag-ibig na pinagsaluhan nating dalawa, Sadyang kay bilis limutin, Parang inihip lang ng hangin, Tila ganon lang kadali, Pipilitin ko rin ngumiti, Lalasapin ko ang pait, Titiisin ko ang sakit, Dahil wala ka na, Iniwan **** nag-iisa, Di na mababalik ang tamis, Di na mahahagkan pa muli, Di na mamasdan ang ngiti, Di na mauulit pa, Hindi na muli, Dahil wala ka na, Saan ba tayo nawala? Ba't hindi ko nakita? Di lubos na akalain, Tatangayin pala ng hangin, Ang pangako sa isa't-isa'y, Babaliin lang pala, Okay lang ako yung masaktan, Wag ka lang mawawala, Tila ganon lang kadali, Ba't ang hirap pa rin ngumiti, Nilasap ko na ang pait, Tiniis ko ang sakit, Tangi kong hiling sinta'y Nakikinig ka, Minahal kita abot langit, Hanggang maubos lahat ng "subalit”

0

Jul 1, 2021

Jul 1, 2021 at 9:35 AM UTC

mel-patrick-s-pilapil

Wala Ka Na

Sa tuwing naaalala, Ako'y naluluha, Di lubos na akalain, Lahat ay mawawala, Ang pag-ibig na pinagsaluhan nating dalawa, Sadyang kay bilis limutin, Parang inihip lang ng hangin, Tila ganon lang kadali, Pipilitin ko rin ngumiti, Lalasapin ko ang pait, Titiisin ko ang sakit, Dahil wala ka na, Iniwan **** nag-iisa, Di na mababalik ang tamis, Di na mahahagkan pa muli, Di na mamasdan ang ngiti, Di na mauulit pa, Hindi na muli, Dahil wala ka na, Saan ba tayo nawala? Ba't hindi ko nakita? Di lubos na akalain, Tatangayin pala ng hangin, Ang pangako sa isa't-isa'y, Babaliin lang pala, Okay lang ako yung masaktan, Wag ka lang mawawala, Tila ganon lang kadali, Ba't ang hirap pa rin ngumiti, Nilasap ko na ang pait, Tiniis ko ang sakit, Tangi kong hiling sinta'y Nakikinig ka, Minahal kita abot langit, Hanggang maubos lahat ng "subalit”

35