Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"pagdaanan" poems
Sa bawat hakbang ng paa, saan ka nga ba pupunta? Kadiliman, takot at aba, yan ang siyang nadarama. Anong mali? Anong masama sa lahat ginawa ko? Bakit sa huli, iniwan pa din ako. Tiwala sa sarili ay nawala. Landas na tatahakin, tila naglahong bula Sino pa kaya ang pagkakatiwalaan sa mundong ito? Bakit kailangan na pagdaanan ang mga ito? Mula sa malayo, ako'y iyong tanaw. Luha, wala man, batid **** bibitaw. Nadama mo ang aking damdaming tila manhid na Manhid na nga ngunit sakit ay siya noong nadadama. Luha ko'y pinawi, pinalitan mo ng ngiti. Puso kong nasaktan, iningatan **** muli. kamay kong kupkop, iyong hinawakan. Niyakap akong sinasabi na hindi mo ko iiwan. Araw, oras, panahon man ang lumipas na Takot ay nawala maging sakit pati na luha tiwala sa sarili muli kong naibalik At ang makita ka ay siyang tangi kong pananabik. Sandaling panahon, marahil, tama sila Ngunit ang sandali'y sapat na para ang sugat ay maghilom na Bakas ng nakaraan, kaya ko ng tawanan Sapagka't pasalamat ako dahil ikaw ay nariyan. Muli akong tumayo at lumakad at naglakbay Batid kong di mag-isa, ikaw ay aking kaagapay yakap mo't mga dasal sa akin ay nagpatatag ikaw ang handog ng Diyos bilang kalasag Salamat Mahal, ngayon ako'y maayos na. Kaya pala dumilim para lang makita ka. Kaya pala kailangan na ako'y masaktan Upang malaman na ang tulad mo'y nandiyan
0
Dec 13, 2013
Dec 13, 2013 at 3:19 AM UTC
Kaya Pala
Bago ako magsimula , Gusto kulang sabihin sayong “kamusta?” Parang kay tagal na simula nang huling tayo ay magkita Hanggang ngayon hindi ko masabe kayat dadaanin kita sa Maikli kong tula …. Sa tulang halos buhay ko ang nilalaman , buong buhay na aking Minahal at pinaglaban ng hindi man lang niya nalalaman . .. Kahit na alam ko na sayo ay may nagmamahal at kayong dalawa Ay nagmamahalan patuloy pa rin ako sa aking pakikipaglaban Nakikipaglaban sa aking nararamdamang hindi ko alam kung bakit Kinakailangan , bakit kailangan kong pagdaanan kasi hindi ko kayang Iwaksi sa aking isipan at sa tuwing tatalikod ako sayo hindi ko Mapigilang ilabas ang tunay kong nararamdaman … Nararamdamang kalungkutan ngunit napapalitan ng kasiyahan sa Tuwing ikay aking masisilayan , masilayan ang nagiisang dahilan ng Tuwa at pasakit na aking nararamdaman Pero kahit punong puno ng pasakit at pagdurusa ang dulot mo sa Akin wala akong pakielam … Kahit na sabihin ng iba na “TANGA KA BA ? MAHAL MO PERO MAHAL KABA ? Wala akong pakielam sa sabihin ng kahit na sino man , isa lang naman Ang laman ng aking isipan Ang oo at pero , OO ngat alam ko na sa puso niya ay hindi ako bagkus Iba ang siyang nanahan , Pero sa puso ko , ikaw ang siyang nagturong magmahal ng totoo kahit Na alam na walang dapat asahan Na ang salitang “TAYO” sa panaginip kulang makakamtam Pero kahit ganon paman ang kinalabasan , Masaya parin ako sa nagging resulta nang aking ginawa na tinatawag ng karamihan na “KATANGAHAN” Kase hindi kuman nagawang makamtan ang taong laman ng aking isipan ,at kahit Alam Kong sa panaginip kalang mahahagkan Atleast natutunan ko at nagawa kong lumaban at ipaglaban siya Kahit na hindi man lang niya nalalaman
0
Nov 3, 2016
Nov 3, 2016 at 9:56 AM UTC
kahit hindi man lang niya nalalaman
Bago ako magsimula , Gusto kulang sabihin sayong “kamusta?” Parang kay tagal na simula nang huling tayo ay magkita Hanggang ngayon hindi ko masabe kayat dadaanin kita sa Maikli kong tula …. Sa tulang halos buhay ko ang nilalaman , buong buhay na aking Minahal at pinaglaban ng hindi man lang niya nalalaman . .. Kahit na alam ko na sayo ay may nagmamahal at kayong dalawa Ay nagmamahalan patuloy pa rin ako sa aking pakikipaglaban Nakikipaglaban sa aking nararamdamang hindi ko alam kung bakit Kinakailangan , bakit kailangan kong pagdaanan kasi hindi ko kayang Iwaksi sa aking isipan at sa tuwing tatalikod ako sayo hindi ko Mapigilang ilabas ang tunay kong nararamdaman … Nararamdamang kalungkutan ngunit napapalitan ng kasiyahan sa Tuwing ikay aking masisilayan , masilayan ang nagiisang dahilan ng Tuwa at pasakit na aking nararamdaman Pero kahit punong puno ng pasakit at pagdurusa ang dulot mo sa Akin wala akong pakielam … Kahit na sabihin ng iba na “TANGA KA BA ? MAHAL MO PERO MAHAL KABA ? Wala akong pakielam sa sabihin ng kahit na sino man , isa lang naman Ang laman ng aking isipan Ang oo at pero , OO ngat alam ko na sa puso niya ay hindi ako bagkus Iba ang siyang nanahan , Pero sa puso ko , ikaw ang siyang nagturong magmahal ng totoo kahit Na alam na walang dapat asahan Na ang salitang “TAYO” sa panaginip kulang makakamtam Pero kahit ganon paman ang kinalabasan , Masaya parin ako sa nagging resulta nang aking ginawa na tinatawag ng karamihan na “KATANGAHAN” Kase hindi kuman nagawang makamtan ang taong laman ng aking isipan ,at kahit Alam Kong sa panaginip kalang mahahagkan Atleast natutunan ko at nagawa kong lumaban at ipaglaban siya Kahit na hindi man lang niya nalalaman
Continue reading...
30
isang hawak na di ginusto nagsimula sa panghihipo pag iisip mo'y kasing dumi ng burak sa estero nalilito natutuliro magsasalita ba ako? kapangyarihan mo'y inabuso ginamit para bumango ang pangalan mo para maitago mo ang halimaw na nagbigay ng lamat sa buhay ko. Isang gabi! isang gabi lang! nadurog ang pagkatao ko. kinulong mo sa madilim na nakaraan tulad ng pagkulong mo  sa akin sa madilim at maliit na kwartong iyon mabilis ang pintig naririnig bawat kabog ng dibdib paralisa ang katawan di makasigaw tulong! tulong! mga salitang tila naipit sa aking lalamunan. halik na di ko ginusto yakap na di ko hiniling sayo mga hawak sa aking katawan nandidiri ako sayo seksuwal na panghahalay di ko nararapat pagdaanan lamat na di malilimutan lamat na mananatiling parte ng nakaraan di mo na ko maapektuhan ang lamat na bigay mo ang aapakan ko ang magiging boses ko para maparating ang mensaheng ito walang sinuman ang dapat makaranas nito! walang sinuman ang dapat mabuhay ng may takot mangyari ulit sa kanila ito. walang babae ang mahahalay base sa kanilang pananamit, kilos o pananalita. ang lamat na bigay mo, andito man ito pero di na ito hadlang sa muling pag ahon ko.
0
Feb 16, 2021
Feb 16, 2021 at 4:36 PM UTC
Lamat
Gusto kong hawakan ang mga kamay mo sa mga oras na natatakot ka sa ideyang baka mapagod ako sa'yo, gusto kong hawakan ang mga ito upang iparamdam sa'yo na mapagod man ako, mahal, magpapahinga lang ako pero babalik at babalik ako sa'yo. Hahalikan kita sa mga oras na nalulungkot ka pagkaraan ay ngingitian kita upang masiguro ko na magiging ayos lang ang lahat dahil hindi ka nag-iisa. Kasama mo ako sa bawat saya, sa bawat lungkot, sa bawat hinagpis, sa bawat araw, sa bawat oras, mahal, tutulungan kita sa bawat problemang maaari **** pagdaanan. Hayaan **** yakapin kita sa mga oras na para bang hindi mo na kayang hawakan sa mga palad mo ang mga problemang dinadala mo. Hayaan **** yakapin kita, gusto kong nasa mga bisig kita habang tinutulungan kitang dalhin sila. Mahal, lagi **** isaisip na hindi ako bibitaw gaano man kabigat ang mga dalahin na maaari **** ibigay sa akin. Hahaplusin ko ang mukha mo at sasabihin sa'yo kung gaano ka kaimportante sa buhay ko. Problema lang sila, magkapareha tayo na nangakong kahit na anong unos, kalamidad, delubyo ang magdaan, hindi tayo susuko. Mahal ko, kayang-kaya nating pagdaanan ang lahat ng ito.
0
May 4, 2016
May 4, 2016 at 6:01 AM UTC
MESM, s01e04
Masikip o maluwag Stressed o relaxed Maikli o mahaba Nakakainis o nakakatuwa May bayad o wala Ibat ibang mukha Ibat ibang lugar Ibat ibang daan Ibat ibang sasakyan Minsan nag-iisa Madalas may kasama Minsan nakatayo Madalas nakaupo Minsan naiinip Madalas naiidlip Anuman ang pagdaanan Makakarating din sa kalaunan Parang pangungusap na tutuldukan Tulad ng buhay na may katapusan Ang byahe ay may hangganan.
0
Dec 2, 2015
Dec 2, 2015 at 12:35 PM UTC
biyahe
himig ng 'yong boses tila sigaw ay kaligtasan di makakaila sating tinginan sa'yong mga mata'y nakikita ang hantungan tayo lang ang tanging may kaalaman kaya't ika'y hahanapin kahit saan sa kabilang ibayo man o bayan kahit saan ika'y susundan 'pagkat ikaw ang tanging tahanan aking tatawagin kailanman ang 'yong nagiisang pangalan kahit alin man ang pagdaanan ang mahalaga ay ika'y mahagkan kaya't aking irog, aking kasintahan ipapaalala sayo ang ating pagmamahalan lahat para sayo ay aking ilalaan pagkat ikaw ang tanging tahanan
0
Jul 7, 2019
Jul 7, 2019 at 6:31 AM UTC
tahanan
Bakit pa kaya ako na buhay? Bakit pa ako nanatili dito sa mundo? Tingin ng iba sa akin ay walang halaga, Siya namang katotohanan... Ang totoo ay wala naman talaga akong kwenta. Ipinagtataka ko, Bakit binigyan pa ako ng pangalawang buhay? Para saan ito? Minsan naisip ko, na sana dati natuluyan na lang ako. Ano pa bang silbi ko? Ang bigyan ng pasanin ang mga magulang ko? Ang bigyan ng cancer ang lipunang ito? Ang bigyan ko ng karagdagang problema ang mundo? Minsan napapatanong ako, Ano pang silbi ng pangalawang buhay ko Kung hindi naman ako masaya? Bakit hindi nalang ako hinayaang mahimlay na lamang? Paulit-ulit na akong nasaktan at umiyak, Hindi pa ba sapat para pagbayaran ko lahat? Paulit-ulit na pinaramdam sa akin na wala akong kwentang nilalang, Hindi pa ba iyon sapat para magdusa ako ng tuluyan? Paulit-ulit akong napahiya at siniraan, Hindi pa ba iyon sapat para magpahinga na? Kailangan ko pa bang pagdaanan ang ganito kasakit na bagay? Paulit-ulit nalang ba? Wala na bang bago? Hindi na ba magbabago ang kapalaran ko? Ganito na ba talaga? Pagod na ako Pagod na pagod na ako sa totoo lang. Ano bang nagawa ko sa mundo para magdusa ng ganito? Nung mawala ako ng ilang minuto grabe raw ang iyak nila, Nung bumalik ako, abot-langit ang saya nila... Paano ako? Natatanong niyo ba kung masaya rin ako? Minsan nasasabi ko- Wala nang magmamahal sa akin, Wala nang tatanggap sa akin maliban sa pamilya ko. Wala naman talagang makakaintindi sa akin kundi sila... Kaya hindi na ako magtataka kung pati kayo ay mawawala. Nasanay na ako, Ano pa bang bago? Sige, magsilisan na kayo. Gusto niyo ako pa ang maghahatid sa inyo? Ikagagalak ko.
0
Jun 23, 2019
Jun 23, 2019 at 4:00 AM UTC
Untitled
Bakit pa kaya ako na buhay? Bakit pa ako nanatili dito sa mundo? Tingin ng iba sa akin ay walang halaga, Siya namang katotohanan... Ang totoo ay wala naman talaga akong kwenta. Ipinagtataka ko, Bakit binigyan pa ako ng pangalawang buhay? Para saan ito? Minsan naisip ko, na sana dati natuluyan na lang ako. Ano pa bang silbi ko? Ang bigyan ng pasanin ang mga magulang ko? Ang bigyan ng cancer ang lipunang ito? Ang bigyan ko ng karagdagang problema ang mundo? Minsan napapatanong ako, Ano pang silbi ng pangalawang buhay ko Kung hindi naman ako masaya? Bakit hindi nalang ako hinayaang mahimlay na lamang? Paulit-ulit na akong nasaktan at umiyak, Hindi pa ba sapat para pagbayaran ko lahat? Paulit-ulit na pinaramdam sa akin na wala akong kwentang nilalang, Hindi pa ba iyon sapat para magdusa ako ng tuluyan? Paulit-ulit akong napahiya at siniraan, Hindi pa ba iyon sapat para magpahinga na? Kailangan ko pa bang pagdaanan ang ganito kasakit na bagay? Paulit-ulit nalang ba? Wala na bang bago? Hindi na ba magbabago ang kapalaran ko? Ganito na ba talaga? Pagod na ako Pagod na pagod na ako sa totoo lang. Ano bang nagawa ko sa mundo para magdusa ng ganito? Nung mawala ako ng ilang minuto grabe raw ang iyak nila, Nung bumalik ako, abot-langit ang saya nila... Paano ako? Natatanong niyo ba kung masaya rin ako? Minsan nasasabi ko- Wala nang magmamahal sa akin, Wala nang tatanggap sa akin maliban sa pamilya ko. Wala naman talagang makakaintindi sa akin kundi sila... Kaya hindi na ako magtataka kung pati kayo ay mawawala. Nasanay na ako, Ano pa bang bago? Sige, magsilisan na kayo. Gusto niyo ako pa ang maghahatid sa inyo? Ikagagalak ko.
Continue reading...
45