Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"nagbilang" poems
080416 Ilang beses na akong sumusulat ng tula, Nagbilang ng talatang puno ng metapora, At naglaan ng kuwit sa humihingal na mga pangungusap. Ilang beses na akong humukay ng alaala, Mabigyang buhay lamang ang reporma ng katha, Makaniig  lamang ng puso ang mga mambabasa. Ilang beses na akong nagtapon ng papel, Naubusan ng tinta't napurulan ng panulat. Ilang beses ko nang sinabi saking sariling "Hihinto na ako sa sa pagsusulat." Bagkus sa bawat pintig ng puso'y Tanging Ikaw ang pamagat. At sa bawat pagsalin ng lenggwahe ng damdami'y Ni hindi masilayan ang binagtas ng pusong marupok na. Ilang beses na akong nagtula, Pero paulit-ulit ang tugma, Ikaw at Ikaw pa rin ang pamagat.
0
Aug 4, 2016
Aug 4, 2016 at 9:17 PM UTC
Ikaw pa rin ang Pamagat
Nagbilang ako mula isa hanggang sampu Sana sa pagdilat makalimot na ko… Isa, dalawa, tatlo Tatlong araw mula nang magkakilala tayo Hindi batid kung ano ba ang pakay mo Mga nakakakilig na salitang binibitawan mo Sabi ko, "Hindi ako magpapauto." Apat, lima, anim Naalala ko pa ang araw ng iyong pag-amin Kaba at hiya bumalot sa iyong damdamin Tuwa at saya nangibabaw nang ako'y napa-oo Sabi ko, "Susugal ako kasi alam kong tatayan mo ako." Pito, walo, siyam Sa palipas ng panahon tila ika'y nagbago Biglang lumamig ang iyong pakikitungo Dumating ang oras ng katotohannang kinakatakutan ko Sabi mo, "Pasensya kana, kailangan ko lang ng espasyo." Sampu Sa lahat ng mga pinangako at sinabi mo Isa lang ang tapat at naging totoo Ngunit nagbubulag-bulagan ako Dahil sabi mo, "Nagsisisi ka dahil ako'y nasaktan mo." Gaya ng sabi ko Pagbilang ko nang sampu Sana makalimot na ako Ngunit heto pa rin ako Naniniwala sa mga matamis **** pangako Kahit alam kong nagsisinungaling ang puso mo
0
Sep 1, 2022
Sep 1, 2022 at 10:49 AM UTC
Sampu
TAGUAN: Sa ilalim ng nakakapasong init ng araw, Tumatakbo tayong magkahawak ang kamay, Nagbibilang hanggang isang daan, papalayo sa tayang kalaro. Sabi niya’y tagu-taguan, at tayo nama’y nagbilang. Ng isa, ng dalawa, hanggang tatlo. At hangggang doo’y nanatili sa likod ng puno. Ngumiti ka, at ako din. Tumawa ka, at ako din. Saka napuno ng tawanan ang buong mundo ko. Napuno ng ikaw at ako ang buong maghapon. Hanggang sa bumaba na ang araw. Rinig ko na ang tawag ni inay, At naramdaman ang pagbitaw sa kapit ko. Hindi mo man pansin ito, pero para itong isang malagim na pagtatagpo. Ngayo’y paalam muna, Hanggang sa muling pagtatago, at pagtatagpo Ng ating sabik na mga puso sa larong tayo’y tinago. Sa mundong ating binuo, na tayong bumubuo.
0
May 22, 2015
May 22, 2015 at 4:09 AM UTC
TAGUAN
Dilaw na sinag ang bumungad sa aking kamalayan Habang sumasayaw ang ulap sa bintana Umaawit ang electric fan kasabay ng mga mumunting ingay sa labas ng kwarto Kailngan maghanda dahil ngayon ay mas espesyal pa sa nagbabagang balita sa radyo. Almusal ligo toothbrush bihis na daig pa ang artista sa telebisyon Beso beso, kamayan, tawanan, yakapan, galak, sa mga taong namiss mo noon Preparado ang lahat, nakisama ang panahon Kakausapin ko si Ama na may buong buong desisyon Naguumapaw sa saya na may kasamang kaba Asan na pala sila? Anong oras na ba? Hanggang sa nagsimulang umawit ang mga anghel Isa isang lumakad ang saksi na may kanya kanyang papel Hakbang pakaliwa, hakbang pakanan, onti na lang malapit na Hanggang sa matunton ko ang harapan, naku eto na, kumapit ka Tila nanahimik ang paligid, nakatuon lahat sa nagiisang pintuan Hanggang sa bumukas at lumantad ang nagiisang kasagutan Liwanag. Oo sya ang aking liwanag. Dahan dahan papalapit, upang akoy mapanatag Kislap ang nangingibabaw sa buong kaharian Untiunting pagpatak ng luha sa galak namasdan Napakagandang nilalang, ang nagiisang dahilan Kung may araw sa umaga, sa gabi sya ang buwan Pagkahawak ko sa kamay sabay hinagkan Ngayon naririto kana hindi kana papakawalan Susumpa na animoy umaawit sa pinakamasayang pagkakataon Pagkakataon na tila munting bata na naglalaro sa papalakas na ambon Anong oras na? Alam kong alam mo na Kung paglagay sa tahimik ang tawag dun, ang sagot isigaw mo na Dahil bukas ay di na ko mangangarap pa Bagkus ang bawat bukas ang hanganan para mahalin kita Oras na ang nagbilang para mahanap natin ang isat-isa At kung nagsimula man ang bilang sa isa, magtatapos ang lahat sa labi-ng-dalawa Written: 08/01/2014
0
Aug 3, 2017
Aug 3, 2017 at 8:30 PM UTC
Anong oras na?
Dilaw na sinag ang bumungad sa aking kamalayan Habang sumasayaw ang ulap sa bintana Umaawit ang electric fan kasabay ng mga mumunting ingay sa labas ng kwarto Kailngan maghanda dahil ngayon ay mas espesyal pa sa nagbabagang balita sa radyo. Almusal ligo toothbrush bihis na daig pa ang artista sa telebisyon Beso beso, kamayan, tawanan, yakapan, galak, sa mga taong namiss mo noon Preparado ang lahat, nakisama ang panahon Kakausapin ko si Ama na may buong buong desisyon Naguumapaw sa saya na may kasamang kaba Asan na pala sila? Anong oras na ba? Hanggang sa nagsimulang umawit ang mga anghel Isa isang lumakad ang saksi na may kanya kanyang papel Hakbang pakaliwa, hakbang pakanan, onti na lang malapit na Hanggang sa matunton ko ang harapan, naku eto na, kumapit ka Tila nanahimik ang paligid, nakatuon lahat sa nagiisang pintuan Hanggang sa bumukas at lumantad ang nagiisang kasagutan Liwanag. Oo sya ang aking liwanag. Dahan dahan papalapit, upang akoy mapanatag Kislap ang nangingibabaw sa buong kaharian Untiunting pagpatak ng luha sa galak namasdan Napakagandang nilalang, ang nagiisang dahilan Kung may araw sa umaga, sa gabi sya ang buwan Pagkahawak ko sa kamay sabay hinagkan Ngayon naririto kana hindi kana papakawalan Susumpa na animoy umaawit sa pinakamasayang pagkakataon Pagkakataon na tila munting bata na naglalaro sa papalakas na ambon Anong oras na? Alam kong alam mo na Kung paglagay sa tahimik ang tawag dun, ang sagot isigaw mo na Dahil bukas ay di na ko mangangarap pa Bagkus ang bawat bukas ang hanganan para mahalin kita Oras na ang nagbilang para mahanap natin ang isat-isa At kung nagsimula man ang bilang sa isa, magtatapos ang lahat sa labi-ng-dalawa Written: 08/01/2014
Continue reading...
33
#042816 Naghalungkat ako Ng mga larawang walang mukha, Kupas na alaala, Walang kulay na sandali, Basura ng pagkukunwari. Nagkolekta pala ako Ng mga kumikinang na diyamante Mapang-akit at akala ko'y tunay. Pero sila'y pekeng alahas. Pinunit ko Ang mga sulat na hindi nabasa May mga letrang dayuhan sa papel, Nabubura, natitintaan, natatapalan At nakakalimutan. Nagbilang ako Ng mga barya, kahit paulit-ulit Hanggang sa maging kulang. Inipon ko, pero hindi sapat, Kaya't gagastusin na lamang Para sa walang saysay na luho. Nagtupi ako Ng mga damit na gula-gulanit Noo'y bago pa't sabay sa uso. Ayos ang pustura, Pero ngayo'y basahan na, Mabuti pang gupit-gupitin na lang. Magtatapon ako Ng inaanay na kaha, Walang silbi; walang pag-asa. Kesa sa mabulok itong muli, Hindi niya na kayang iinda ang paglilihim. Papalayain ko na siya Kahit pa siya'y mahal.
0
Apr 28, 2016
Apr 28, 2016 at 10:36 PM UTC
Cabinet