"maamong" poems
Kasabay ng ulan, bumubuhos ang ganda
Buwan at araw ang ating saksi
Ikaw ang dulo, gitna at panimula
Sa maamong mukha at maaliwalas na umaga
Walang katulad boses **** humuhuni sa tuwa
Bakas man ang pagod sa mga mata
Nangingibabaw ang ganda at kapayapaan
Sa mga dahon na sumasayaw;
Sumasabay din ang bawat galaw
Nais kapang makilala
Gaya ng kalikasan
Unti-unting matutuklasan
Pag-ibig na gustong maasam
Dagat na walang katapusan
Sa init man o lamig
Ikaw lang ang sasamahan
Walang hirap basta’t magkakasama
Anumang daan nais kong malagpasan
Sa’yo ang direkyson, saan man patungo
Gusto kong manatili
Sulitin ang lahat
Bago ang araw ay sumapit
Gaya ng kalikasan
Nandoon ang nais makita
Magsasama hanggang langit
Kay gandang pagmasdan
Mga puno’t halaman
Hindi ko alam kung hanggang kalian
Wala sanang unos o kalamidad
Gaya mo ay kalikasan
Nais protektahan
Nais alagaan
May 23, 2018
May 23, 2018 at 8:50 AM UTC
Wala na akong ibang gusto,
Kundi ang muli kang kumatok sa pintuan ko,
Kapag nakita ko ang maamong mukha mo,
Pwede na akong mamatay dahil sa sayang nadarama ko.
Noong inusal mo ang iyong huling paalam,
Namatay ako, ang sakit ay hindi maparam,
Sa tuwing ako'y humihiga,
Unan ko'y laging basa dahil sa mga luha.
Kung minahal mo ako,
Bakit iniwan mo ako,
Hindi ba sapat ang nadarama mo,
Ganoon na lang ba kadaling itapon ang lahat ng ito?
Dahil sa'yo nagawa ko ang mga bagay,
Na hindi ko alam kaya’t ayaw kong sayo'y mawalay,
Binago ako ng pagmamahal ko para sa'yo,
Pero bakit ganon, pinili mo pa ring iwan ako?
Minahal mo ako, ang kaso lang may pero,
Pero hindi na ngayon, pero hindi na pwede,
Pero ayoko na, pero hindi na ako masaya,
Pero pagod na ako, pero suko na ako.
Ang dami **** pero, ang dami ko namang sana,
Sana ako pa rin, sana pwede pa,
Sana gusto mo pa, sana masaya ka pa,
Sana hindi ka napagod, sana hindi ka sumuko.
Sana isang araw magkapalit tayo,
Ikaw yung may sana, ako yung may pero,
Iyong tipong gusto mo tapos ayaw ko,
Katulad ng mga linyang ito,
“Mahal kita, sana pwede pa,
Sana ako pa rin, sana tayo na lang ulit.”
Tapos sasagot ako nang,
"Pwede pa sana, pero huli na, nawala na yung pag-asa ko na magiging tayo pa.”
Apr 16, 2016
Apr 16, 2016 at 9:56 PM UTC
Sa aking isipan, ika'y aking kapiling
Sa aking gunita, alaala mo'y hiling
Ngunit sa'n ako huhugot ng alaala
Kung sa langit kasama ka na ng mga tala
Hindi man lang kita nasilayan
Mukha mo ay hindi rin namasdan
Bisig ko ay hindi ka nabuhat
Init mo'y di ko manlang nadama
Ano kaya ang himig ng iyong pag iyak?
Musika ba sa akin ang iyong halakhak?
Maliliit **** kamay, nais kong hawakan
Habang mga titig mo'y di pakakawalan
Sa diwa ko'y yakap yakap kita
Habang ako ay may heleng kanta
Sa gayon sa iyong mga labi
Mayrong hatid na maamong ngiti
Aking anghel, dito sa puso ko
Mananatili bawat pintig mo
Dito sa aking diwa at isip
Habang buhay kitang iuukit
Jul 12, 2019
Jul 12, 2019 at 2:52 AM UTC
Sariwa pa sa aking gunita,
ang unang araw na ikaw ay aking masilayan.
Mga sandaling kung saan ikaw ay pinangarap na habang buhay kong paghahandugan.
Naaaninag ko pa rin ang iyong pagngiting kaakit-akit,
na lalong nagpapasingkit sa iyong mga mata.
Kung saan sa kabilang banda'y munting lungkot ang nanahan niring puso.
Pagkat di tiyak kong sa susunod na bukang-liwayway ay magiging dahilan ba ako sa iyong saya.
Ramdam ko pa rin ang kabog ng aking dibdib,
na tila ay sumasaliw sa yapak mo sa tuwing ikaw ay dadaan.
Habang ikaw ay maamong naglalakad,
Pinapangarap ko nama'y balang araw magkahawak ang ating mga kamay sa bawat paghakbang.
O kay sayang balikan ang mga gunita,
Kung saan nakikita ko ang iyong nakakabighaning wangis sa mga bituin ng sangkalangitan.
Mga panahong hinihiling kong nawa'y makapiling ka kahit sa panaginip lamang.
Minsan rin na sinasamo ko sa Poong Maykapal,
na harinawa'y pagtatagpuin ang ating mga landas.
At doon ay aking ipapabatid ang mga damdaming sa panulat ko lamang naipahayag.
© RL Canoy |November, 2020 |
Nov 8, 2020
Nov 8, 2020 at 12:57 AM UTC
Lumaon na ang panahoN
ng aking mga b a t i k o s,
sa w a t a at s u p i l ko
sa inyo nag-ugat halos.
umabot pa nga sa puntong
hatid ay k a b a sa 'king puso,
hanggang sa maghari sa akin
ang pagiging maamong e m o!
Y O !!!,,, heto na ang huli kong dalawang letra
at hindi na kailan man muli sa kulimlim mag-iisa
hapo na aking nadarama,,nais ko na muna magpahinga
sa muli kong pag-upo, ibat-ibang ingay ng kulay ...kakalinga
less than...
two DAYS before Christmas
© copyright 2015 - All Rights Reserved
[ 11 of 12 marked voices of a dozen clusters of letters ]
Dec 23, 2015
Dec 23, 2015 at 1:51 AM UTC
Noong ikaw ay unang makilala, mundo ko ay nag-iba. Isip ko ay umariba, puso ko nama'y tumaba. Sa ganda **** taglay, ako ay napalupaypay. Titig ng iyong mata'y, binura ang dala-dalang lumbay. Buhay ko ay lalong sumaya nang makita kita, Pero ano itong nadarama, pag tumingin sayo'y natutulala.
Hinanap ko ang dahilan at sa wakas ito'y natagpuan. Ang inaasam-asam na katotohanan ay aking nahanap. At nang ito ay nahagilap, nabigla ako't napakurap. Sa sandaling bumukas ang mata ko'y, ikaw ang nakita. At doon ko napagtanto, gusto na pala kita.
Ngayo'y alam ko na kung bakit, paano ko kaya ibabatid ang nararamdaman kong labis. Buong araw nagiisip, halos mapudpod na ang ginagamit kong lapis. O sinta aaminin kong hindi ako makatingin ng direcho. Sa titig mo ba naman kapag magkausap tayo. Di ko makakaila pero nakakakilig syempre, pero kailangang lumiko, patay malisya nalang ang palusot ko. Simpleng minamasdan ka. Bat di ako nag sasawa? Wala ka mang ginagawa. Sayo ako'y namamangha. Pero ako'y nagtataka. Ano nga ba ang meron ka. Bat sayo ko nakikita. Bagay na wala sa iba.
Nabihag mo ako, gamit ng iyong mga mata, gamit ng iyong mga ngiti, gamit ng iyong maamong mukha. Nabihag mo ako. Wala akong maisip na paraan kung paano mo ito mababasa. Pero kung sakaling ako'y magbabasa sa harapan. Sinisigurado kong ikaw ang dahilan. Dahilan kung bakit nagawa ko itong tula.
Oct 18, 2018
Oct 18, 2018 at 9:23 AM UTC
Sa iyong mukha ako'y natutulala
Ganda mo ay nagniningning na tala
Namumulang labi' t manipis na pisngi
Mala - porselanang balat kayumanggi
Mata ay malalim, puno ng hinala
Sa 'kin, bakit ramdam ang pang uusisa
Namumugto minsan sa yaong sandali
Iniwanan nang walang pag-atubili
Ng sinta mo na inakalang simula
Ng iyong pag-iibigan nang makalaya
Sa baryo natin, tigib ng bisyo' t tili
Ng mga tao na di magkamayaw lagi
Mga kapitbahay natin ay nagmumura
Mga tungayaw lagi ang sinasambitla
Ngunit ikaw ay palihim nagsisisi
Sa luha **** malinaw na nagkamali
Sinisimsim ang habag na dinadala
ng hangin sa iyong maamong itsura
Dilag ka na pinupuri ng marami
Bakit mapusyaw ang ngalirang mga labi
At ang una mo na pagkakakilala
Sa akin ay hindi ganoong kasama
Ngunit matampuhin ka at naninisi
Sa aking maliit na pagkakamali
Kaibigan ang turing sa isa't isa
Bakit nagagalit pag kausap iba
Sa di pagkakaunwaa' y titili
Ganun ba talaga pag minsan nasawi?
Jun 4, 2020
Jun 4, 2020 at 12:16 AM UTC