"lagok" poems - Hello Poetry

Tumatalbog-talbog sa sahig ng aking mga ala-ala ang bola ng jackstone ng até at sipang tingga ng kuya paroo’t parito ang mga trumpo’t yoyo sa mga tumpok ng inipong alabok ng kabataan kong inihian ng kahapon upang maging kalamay at putu-putuhan - na waring napanis na sa paminggalan ng kompyuter at tuluyang ibinaon sa puntod ng mga cellphone. Sa kamposanto ng mga ala-ala nagmumulto pa rin ang kahirapan di na kailanman matatakasan sa bawat lagok, mainit na humahagod sa lalamunan ang mga tagpo sa mga dula’t pelikula sa pinagpugarang bahay na ngayo’y nagiba na: pagkatapos ng maghapon: itutulak mo ang kaning mahalimuyak - isinaing ng Inay ang kinandang-laon inutang pa sa taga-Quezon wala kahit kapirasong tuyong maisabay walang iba, tanging ikaw, masarap nang sawsawan at sabaw.

0

Oct 4, 2017

Oct 4, 2017 at 1:40 AM UTC

JunLit

Kapeng Barako III

Tumatalbog-talbog sa sahig ng aking mga ala-ala ang bola ng jackstone ng até at sipang tingga ng kuya paroo’t parito ang mga trumpo’t yoyo sa mga tumpok ng inipong alabok ng kabataan kong inihian ng kahapon upang maging kalamay at putu-putuhan - na waring napanis na sa paminggalan ng kompyuter at tuluyang ibinaon sa puntod ng mga cellphone. Sa kamposanto ng mga ala-ala nagmumulto pa rin ang kahirapan di na kailanman matatakasan sa bawat lagok, mainit na humahagod sa lalamunan ang mga tagpo sa mga dula’t pelikula sa pinagpugarang bahay na ngayo’y nagiba na: pagkatapos ng maghapon: itutulak mo ang kaning mahalimuyak - isinaing ng Inay ang kinandang-laon inutang pa sa taga-Quezon wala kahit kapirasong tuyong maisabay walang iba, tanging ikaw, masarap nang sawsawan at sabaw.

32

Kagaya ng tubig, aagos ang pag-ibig. Ang tubig na inihasik mo sa dagat Ay aanurin din papalayo sayo -- Papalayo ngunit sana'y papalapit ang takbo. Ilang beses ka mang magtaya Ay hindi mo matatantiya ang panahon At ang pagkakataong nasa kamay mo na, Ayan, biglang maglalaho at bubusina Ng "paalam, pagsinta." Ilang beses ka mang magtapon ng barya Aagos pa rin ang tubig At hahampas ng paulit-ulit sa sagradong buhangin. Mananatili sa ilalim ang bawat **** hiling Ang hiling na sana'y hindi ang alat ng dagat Ang dumampi sa nilihang lalamunan. Kumanlong ako sa mga butil ng buhangin Nang muli kong mapagmasdan Ang ilog, ang sapa, ang talon at ang dagat Na nasa iisang garapon. Uminom ako, at doon naglaho ang istorya Ako'y napukaw ng buhanging pambara.

0

May 30, 2017

May 30, 2017 at 9:18 AM UTC

psalmiseta

Lagok

Kagaya ng tubig, aagos ang pag-ibig. Ang tubig na inihasik mo sa dagat Ay aanurin din papalayo sayo -- Papalayo ngunit sana'y papalapit ang takbo. Ilang beses ka mang magtaya Ay hindi mo matatantiya ang panahon At ang pagkakataong nasa kamay mo na, Ayan, biglang maglalaho at bubusina Ng "paalam, pagsinta." Ilang beses ka mang magtapon ng barya Aagos pa rin ang tubig At hahampas ng paulit-ulit sa sagradong buhangin. Mananatili sa ilalim ang bawat **** hiling Ang hiling na sana'y hindi ang alat ng dagat Ang dumampi sa nilihang lalamunan. Kumanlong ako sa mga butil ng buhangin Nang muli kong mapagmasdan Ang ilog, ang sapa, ang talon at ang dagat Na nasa iisang garapon. Uminom ako, at doon naglaho ang istorya Ako'y napukaw ng buhanging pambara.

21

Ikasampung lagok na at higit pa ng mainit **** ala-ala subalit malapit man wari kung aking tinitingnan sa sulok ng napadpad na isipan sa kabilang ibayo ng mga pananaw sa malayong dalampasigan ng pagkatao, hindi ko kayang abutin ang pinutol kong pusod na sa puting lampin ay ibinalot, at ibiniting tila bituin sa mga alapaap. Maghapon ko mang lakarin mula sa aking pusong pinabango ng galapong na bagong giling, na kung saa’y tiniis ang init ng kahirapan habang isinasangag ang bawat butil ng sanlibo’t sandaang ari-muhunan mula sa masuyong pinagsikapan, pinagtiyagaang alagaan - puno ng liberikang kape ng lupang sinilangan. Malayo, malayo na ang Lipa madaling lakbayin sa malawak na kalsada na dumaraan na ngayon sa kabundukan ng Malarayat na noong musmos pa’y malayo, malayo, malayo . . . tanging nakakarating lamang ay mga uwak at sabay-sabay na lumilipad na tagak sa takip-silim nama’y mga nagsasalimbayang kabag. Noo’y maliliit pa ang puno ng sintunis Ngayo’y natabunan na ng palitadang makinis Hinahanap ko ang lungga ng dagang bulilit At puno ng bitungol sa unahan ng lumang bahay na inaakyat ng mga paslit napawi na rin ang matayog na tahanan tila binura ng kapalaran at mistulang iginuhit ng chalk lamang sa pisara’y kumupas na larawan. Natabunan na ng bundok ng mga alikabok ng ala-ala, wala na tahanan, o ang lumang pisara tila nawaglit ang apat na dekada Malayo na ang lumang Lipa at katulad ng dahong alamat ng ngalan nya makating-masakit at di makakalimutan ang mga karanasan at mga aral na dala Kung wala na ang bigas na kinanda magtitiis ako sa samyo ng binlid at ipa Kung wala na ang pinipig at nilupak sa baraka kahit budbod at lumang latik ay yayamanin na Lalakbayin ko’y lubhang malayo pa Ngunit sinisinta ika’y makakaasa: Ang pinanggalingan, ang pinagmulan, lilingunin tuwina.

0

Feb 14, 2020

Feb 14, 2020 at 9:15 PM UTC

JunLit

Kapeng Barako X

Ikasampung lagok na at higit pa ng mainit **** ala-ala subalit malapit man wari kung aking tinitingnan sa sulok ng napadpad na isipan sa kabilang ibayo ng mga pananaw sa malayong dalampasigan ng pagkatao, hindi ko kayang abutin ang pinutol kong pusod na sa puting lampin ay ibinalot, at ibiniting tila bituin sa mga alapaap. Maghapon ko mang lakarin mula sa aking pusong pinabango ng galapong na bagong giling, na kung saa’y tiniis ang init ng kahirapan habang isinasangag ang bawat butil ng sanlibo’t sandaang ari-muhunan mula sa masuyong pinagsikapan, pinagtiyagaang alagaan - puno ng liberikang kape ng lupang sinilangan. Malayo, malayo na ang Lipa madaling lakbayin sa malawak na kalsada na dumaraan na ngayon sa kabundukan ng Malarayat na noong musmos pa’y malayo, malayo, malayo . . . tanging nakakarating lamang ay mga uwak at sabay-sabay na lumilipad na tagak sa takip-silim nama’y mga nagsasalimbayang kabag. Noo’y maliliit pa ang puno ng sintunis Ngayo’y natabunan na ng palitadang makinis Hinahanap ko ang lungga ng dagang bulilit At puno ng bitungol sa unahan ng lumang bahay na inaakyat ng mga paslit napawi na rin ang matayog na tahanan tila binura ng kapalaran at mistulang iginuhit ng chalk lamang sa pisara’y kumupas na larawan. Natabunan na ng bundok ng mga alikabok ng ala-ala, wala na tahanan, o ang lumang pisara tila nawaglit ang apat na dekada Malayo na ang lumang Lipa at katulad ng dahong alamat ng ngalan nya makating-masakit at di makakalimutan ang mga karanasan at mga aral na dala Kung wala na ang bigas na kinanda magtitiis ako sa samyo ng binlid at ipa Kung wala na ang pinipig at nilupak sa baraka kahit budbod at lumang latik ay yayamanin na Lalakbayin ko’y lubhang malayo pa Ngunit sinisinta ika’y makakaasa: Ang pinanggalingan, ang pinagmulan, lilingunin tuwina.

58

Naghihintay ang tasa malinis, walang laman sa tagpuang mesa kahapo’y may kabatuhan ng "¿Hola? at ¡Puñeta!" at kanina’y may kapalitan ng "Hello Sir! Wanna? Wanna?" nasingitan pa saglit ng malupit, galit sa langit na si "Arigatou Nakamura" At nakipag-rigodon ang mga payaso’t pirata at mga magnanakaw – mas ganid pa sa apatnapu ni Alibaba Nasaan ba si Ina? Wala na po dito, nandun na s’ya’t kahalikan si "Xie xie, Duō shǎo? Ni hao ma?" Pagkatapos kumulo ng tubig sa kaldero ng lipunan inilagay ko ang isang kutsarang balawbaw ng galapong nanggaling sa inipong butil ng kagitingan mula sa paanan ng Malarayat na kabundukan - kaagad-agad ay bumulwak, nagngangalit na umawas Kumakalat ang halimuyak ng kapeng bagong luto Naiinip na ang tasa sa tagpuang mesa ng bayang talisuyo Kailan kaya may uupo, yaong hindi bugaw na pinuno na pagpuputahin ka kung kani-kanino, kundi bayaning lingkod na hindi ka ipagkakanulo? Kapatid, kahit isang lagok lang, Malayo ang lakbayin, dapat nang simulan Ang mahalaga’y kumikilos, humahakbang Sulong tayo mga Kabayan . . .

0

Mar 15, 2018

Mar 15, 2018 at 7:18 PM UTC

JunLit

Kapeng Barako VI (Ang Kawawa Nating Ina)

Naghihintay ang tasa malinis, walang laman sa tagpuang mesa kahapo’y may kabatuhan ng "¿Hola? at ¡Puñeta!" at kanina’y may kapalitan ng "Hello Sir! Wanna? Wanna?" nasingitan pa saglit ng malupit, galit sa langit na si "Arigatou Nakamura" At nakipag-rigodon ang mga payaso’t pirata at mga magnanakaw – mas ganid pa sa apatnapu ni Alibaba Nasaan ba si Ina? Wala na po dito, nandun na s’ya’t kahalikan si "Xie xie, Duō shǎo? Ni hao ma?" Pagkatapos kumulo ng tubig sa kaldero ng lipunan inilagay ko ang isang kutsarang balawbaw ng galapong nanggaling sa inipong butil ng kagitingan mula sa paanan ng Malarayat na kabundukan - kaagad-agad ay bumulwak, nagngangalit na umawas Kumakalat ang halimuyak ng kapeng bagong luto Naiinip na ang tasa sa tagpuang mesa ng bayang talisuyo Kailan kaya may uupo, yaong hindi bugaw na pinuno na pagpuputahin ka kung kani-kanino, kundi bayaning lingkod na hindi ka ipagkakanulo? Kapatid, kahit isang lagok lang, Malayo ang lakbayin, dapat nang simulan Ang mahalaga’y kumikilos, humahakbang Sulong tayo mga Kabayan . . .

43

Ang kape ay buhay  ipinantawid-gutom  kasabay, kaunabay  ng unang subo ng kanin,  sa murà kong isipan -  nilililok ng maalagang haplos  ng katam ng mga pangaral  at talim ng pait ng nakadaupang  mga dospordos ng karanasan,  bawat lagok ay nagbigay  ng iba ibang kulay,  ng alay   Alak ng paglimot ay tinagay  ng kapitbahay  na maingay  sigaw ng inipong luha’y  kakambal,  ngunit ang kape  - sa Pilipino'y sawsawan ng tinapay na inaasam: paimpit ang napilayang pag-usal  sa binging patron ng pandesal  taimtim ang piping dasal : “bigyan mo po kami ng aming kanin  miski walang ulam  basta may kape , pero mas maigi na rin po  pag may bulanglang” "salamat po sa kape ngay'ong kami'y buhay at sa burol kung kami'y mamatay na kalul'wa'y pasal, tirik ang namumuting mata Inaykupu Nanay!!!"

0

May 1, 2018

May 1, 2018 at 3:26 AM UTC

JunLit

Kapeng Barako VII

Ang kape ay buhay  ipinantawid-gutom  kasabay, kaunabay  ng unang subo ng kanin,  sa murà kong isipan -  nilililok ng maalagang haplos  ng katam ng mga pangaral  at talim ng pait ng nakadaupang  mga dospordos ng karanasan,  bawat lagok ay nagbigay  ng iba ibang kulay,  ng alay   Alak ng paglimot ay tinagay  ng kapitbahay  na maingay  sigaw ng inipong luha’y  kakambal,  ngunit ang kape  - sa Pilipino'y sawsawan ng tinapay na inaasam: paimpit ang napilayang pag-usal  sa binging patron ng pandesal  taimtim ang piping dasal : “bigyan mo po kami ng aming kanin  miski walang ulam  basta may kape , pero mas maigi na rin po  pag may bulanglang” "salamat po sa kape ngay'ong kami'y buhay at sa burol kung kami'y mamatay na kalul'wa'y pasal, tirik ang namumuting mata Inaykupu Nanay!!!"

35

Nalalasing ako ngayon sa mapait na kapaguran Sumusuray sa mga lagok ng katawang pagal nangangarap sa mailap na kapahingahan Umaasam ng katapusan.

0

May 31, 2015

May 31, 2015 at 2:46 AM UTC

katrina-paula

sa paggawa

Nalalasing ako ngayon sa mapait na kapaguran Sumusuray sa mga lagok ng katawang pagal nangangarap sa mailap na kapahingahan Umaasam ng katapusan.

4

Sa sulok ng isipang dinadaluyong ng mga sanlibong sala-salabat na tanong may paanyaya kang pagdamay ang layon mula unang lagok, mainit ang pagsalubong. Maraming katanungang pumapatak sa diwa Tila ulang tikatik, ulang walang sawa Hindi lang ‘ano?’, ‘sino?’, o ‘saan?’ ang humiwa Puso’y sinugatan ng ‘paano?’, ‘bakit’ at ‘kailan kaya?’ Sa bawat pagsikat ng araw sa Malarayat sa Silangan Lulubog din ito tan’aw ang Maculot sa kinahapunan Tagumpay at sigla noong kapanahunan Mga bituing nawawala, pagsapit ng sangang-daan Kaya’t hindi dapat malasing, malango Sa naabot na rurok o kayamanang lumago Pagka’t batas ng Kalikasan ang siyang nagtuturo Na lahat ng ito sa malaon o madali’y maglalaho Pag-ibig na busilak, mananatiling buo.

0

Nov 19, 2018

Nov 19, 2018 at 3:48 AM UTC

JunLit

Kapeng Barako VIII

Sa sulok ng isipang dinadaluyong ng mga sanlibong sala-salabat na tanong may paanyaya kang pagdamay ang layon mula unang lagok, mainit ang pagsalubong. Maraming katanungang pumapatak sa diwa Tila ulang tikatik, ulang walang sawa Hindi lang ‘ano?’, ‘sino?’, o ‘saan?’ ang humiwa Puso’y sinugatan ng ‘paano?’, ‘bakit’ at ‘kailan kaya?’ Sa bawat pagsikat ng araw sa Malarayat sa Silangan Lulubog din ito tan’aw ang Maculot sa kinahapunan Tagumpay at sigla noong kapanahunan Mga bituing nawawala, pagsapit ng sangang-daan Kaya’t hindi dapat malasing, malango Sa naabot na rurok o kayamanang lumago Pagka’t batas ng Kalikasan ang siyang nagtuturo Na lahat ng ito sa malaon o madali’y maglalaho Pag-ibig na busilak, mananatiling buo.

17

Lasaping mabuti bawat lagok, paulit-ulit Namnamin ang pampagising na pait Habang ang likas na tamis, nilalasang pilit Sa ‘yong lalamunang sabik, ang init guguhit. Tulad ng bawat pagtatanghal, sa isip di mawaglit Todo-bigay ang birit, tila laging huling hirit. Araw-araw mang nakikita ang Bundok Malarayat Hindi nagsasawang sulyapan ang Silangan pagmulat Bawat araw na tayo'y buhay, may dalang sigla’t galak. Hwag nang ipitin ang kwadrong alas o otso Di na magiging mahalaga kung sino nga ba’ng nanalo Kapag ang mga kalaro sa pusoy ay wala na ni anino. Hagkan si Habagat at yakapin si Amihan, Daluyong ma’y ihatid, sa kabila’y walang ganyan Di-pinansing hininga’y aapuhapin sa paglisan Ang lupang hinamak, tinapak-tapakan Ang lupa ring naghandog ng susing kabuhayan Ang lupa ring hihimlayan sa huling hantungan. Lasaping mabuti bawat lagok, paulit-ulit Kapeng barako’y masarap habang mainit Ngunit wala nang bisa sa huling pagpatak ng saglit Lasaping mabuti bawat lagok, bango’y langhapin Kapeng barako’y larawan ng pagbangon at paggising Ng bawat araw, biyayang pasasalamata’t tatanggapin.

0

Jul 21, 2021

Jul 21, 2021 at 8:37 AM UTC

JunLit

Kapeng Barako XVI (Bawat Araw ay Biyaya)

Lasaping mabuti bawat lagok, paulit-ulit Namnamin ang pampagising na pait Habang ang likas na tamis, nilalasang pilit Sa ‘yong lalamunang sabik, ang init guguhit. Tulad ng bawat pagtatanghal, sa isip di mawaglit Todo-bigay ang birit, tila laging huling hirit. Araw-araw mang nakikita ang Bundok Malarayat Hindi nagsasawang sulyapan ang Silangan pagmulat Bawat araw na tayo'y buhay, may dalang sigla’t galak. Hwag nang ipitin ang kwadrong alas o otso Di na magiging mahalaga kung sino nga ba’ng nanalo Kapag ang mga kalaro sa pusoy ay wala na ni anino. Hagkan si Habagat at yakapin si Amihan, Daluyong ma’y ihatid, sa kabila’y walang ganyan Di-pinansing hininga’y aapuhapin sa paglisan Ang lupang hinamak, tinapak-tapakan Ang lupa ring naghandog ng susing kabuhayan Ang lupa ring hihimlayan sa huling hantungan. Lasaping mabuti bawat lagok, paulit-ulit Kapeng barako’y masarap habang mainit Ngunit wala nang bisa sa huling pagpatak ng saglit Lasaping mabuti bawat lagok, bango’y langhapin Kapeng barako’y larawan ng pagbangon at paggising Ng bawat araw, biyayang pasasalamata’t tatanggapin.

24

isa pa, itagay mo pa tatlong ikot na lang ubos na. hindi malamig, ubod ng lamig. iisa lang pala ang tama. ibigay ang pulutan doon sa malakas kumain. pagkatapos nito, isusuka rin.

0

Aug 3, 2020

Aug 3, 2020 at 4:23 AM UTC

kulapu

Lagok

isa pa, itagay mo pa tatlong ikot na lang ubos na. hindi malamig, ubod ng lamig. iisa lang pala ang tama. ibigay ang pulutan doon sa malakas kumain. pagkatapos nito, isusuka rin.

8

Sa mata ng mundo, ako'y laging sala, Kahit tumahimik, mali pa rin pala. Kaya't sa gabi, bote ang kasama, Doon lang natagpuan ang tamang tala. Ang tinig ng basag, musika sa tenga, Mas tapat sa halakhak ng huwad na swerte. Kung bawat pagkakamali'y hatol ng madla, E di magpakasama, may tama rin 'di ba? Sa bawat lagok, may lihim na dasal, Na sana'y sa dulo, may saysay ang asal. Kung mali man sa araw, sa gabi'y ako'y tama, Dahil sa alak, may silbi ang drama.

0

Apr 21, 2025

Apr 21, 2025 at 12:12 PM UTC

galacticgrooves_69

"Tama sa Mali"

Sa mata ng mundo, ako'y laging sala, Kahit tumahimik, mali pa rin pala. Kaya't sa gabi, bote ang kasama, Doon lang natagpuan ang tamang tala. Ang tinig ng basag, musika sa tenga, Mas tapat sa halakhak ng huwad na swerte. Kung bawat pagkakamali'y hatol ng madla, E di magpakasama, may tama rin 'di ba? Sa bawat lagok, may lihim na dasal, Na sana'y sa dulo, may saysay ang asal. Kung mali man sa araw, sa gabi'y ako'y tama, Dahil sa alak, may silbi ang drama.

12