Hello PoetryVoting

Vote

Voting-Boards

Home

HomeFollowingInboxNotifications

Read

ReadLiftedFeedsHeartedHistoryMy poemsNew poem

Explore

ExploreOrbitsWordsTagsClassics
Log in
0
Stars
0
Embers
0
Alerts
0
Inbox

Vote

Voting-Boards

Home

HomeFollowingInboxNotifications

Read

ReadLiftedFeedsHeartedHistoryMy poemsNew poem

Explore

ExploreOrbitsWordsTagsClassics
Log in
0
Stars
0
Embers
0
Alerts
0
Inbox

Kintsugi

Eto ako ngayon,

nakahiga kama ko

isipan ay walang laman kun’di ikaw.

nababaliw sa bawat senaryo

na kasama ka.

Ilang beses ko na naisip

at na plano ang gagawin

sa oras na dumating ang

panahon na kailangan gumawa ng desisyon

kung pagpapatuloy ba natin

ang ating pagsasama.

at ilang beses ko na ding

nasagot ang sarili na

oo.

 

Kase wala lang naman akong

hihilingin kung’di ikaw

na nag papatibok ng puso ko.

 

Ang taong pumupulot sa mga basag kong piraso,

at binubuo ako, gamit ang ginto.

Kase ang mga hapon ay may sining

na kapag ang isang bagay ay nabasag

ang ginagawa nila dito ay

ginagamit ang ginto bilang pang digit.

Para sa kanila,

ang bagay na iyon ay mas maganda at kabighabighani

kesa nung eto ay hindi pa nababasag.

 

Ikaw ang ginto

na bumubuo

sa mga basag kong piraso.

 

Salamat.

 

Mahal kita.

Request permission to use this poem
Written by
marlo-cabrera
Filipino
Published
May 14, 2016
Lines·Words
31·143
Notes

Kintsugi = The Japanese art of repairing with gold.

Tags
#love#beauty#japanese#filipino#brokeness
Permission

Request to use this poem

Tell marlo-cabrera how you would like to use it. We review requests before forwarding them.

AboutBlogFAQPrivacyTermsContact
© 2009-2026 Hello Poetry/v27.0 by @eliotyork
Explore
Hello PoetryVoting
Write