"napatawad" poems - Hello Poetry

Mahal Salamat, salamat sa mga araw na nakasama kita Salamat sa mga araw na naramdaman kong ako'y mahalaga Salamat sa mga araw na ako'y iyong napasaya Salamat dahil binigyan ako ng pagkakataon na makilala ka Mahal Alam kong hindi ako, yung taong makapag-wawasto sa'yo. Alam kong hindi sapat, ang mga bagay na nagawa ko Alam kong kailanman, hindi magkakaroon ng tayo Alam kong mali ako, masyado akong umasa sa mga salita mo Mahal Patawad kung umabot na sa puntong napagod na 'ko Patawad kung hindi ko na tinuloy ang paglaban at bumitaw na 'ko Patawad kung masyado akong naging mapaghangad sa pagmamahal mo. Patawad kung ika'y laging mali sa paningin ko. Mahal Sana lagi **** tatandaan, kung paano kita minahal. Sana lagi **** ingatan ang 'yong sarili, san man magpunta Sana sa mga panahong wala ako, ika'y maliwanagan na. Sana sa susunod na babaeng darating sa buhay mo, iyong pahalagahan na. Mahal Huwag kang mag-alala, kahit gaano pa man karami ang sakit na aking nadama Lagi ko parin ipagdarasal na sana ika'y maging masaya. Hindi ka pa man humihingi ng patawad, napatawad na kita Sa lahat ng aking pagsisikap na iyong binalewala. Mahal Wala akong ibang hihilingin sa maykapal kundi ang 'yong kaligtasan Wala akong ibang hahangarin kundi ika'y matauhan na Mahal na mahal kita, higit pa sa sobra. Mahal na mahal kita, pero siguro tama na.

0

Apr 20, 2019

Apr 20, 2019 at 7:07 AM UTC

angelabsss

MAHAL

Mahal Salamat, salamat sa mga araw na nakasama kita Salamat sa mga araw na naramdaman kong ako'y mahalaga Salamat sa mga araw na ako'y iyong napasaya Salamat dahil binigyan ako ng pagkakataon na makilala ka Mahal Alam kong hindi ako, yung taong makapag-wawasto sa'yo. Alam kong hindi sapat, ang mga bagay na nagawa ko Alam kong kailanman, hindi magkakaroon ng tayo Alam kong mali ako, masyado akong umasa sa mga salita mo Mahal Patawad kung umabot na sa puntong napagod na 'ko Patawad kung hindi ko na tinuloy ang paglaban at bumitaw na 'ko Patawad kung masyado akong naging mapaghangad sa pagmamahal mo. Patawad kung ika'y laging mali sa paningin ko. Mahal Sana lagi **** tatandaan, kung paano kita minahal. Sana lagi **** ingatan ang 'yong sarili, san man magpunta Sana sa mga panahong wala ako, ika'y maliwanagan na. Sana sa susunod na babaeng darating sa buhay mo, iyong pahalagahan na. Mahal Huwag kang mag-alala, kahit gaano pa man karami ang sakit na aking nadama Lagi ko parin ipagdarasal na sana ika'y maging masaya. Hindi ka pa man humihingi ng patawad, napatawad na kita Sa lahat ng aking pagsisikap na iyong binalewala. Mahal Wala akong ibang hihilingin sa maykapal kundi ang 'yong kaligtasan Wala akong ibang hahangarin kundi ika'y matauhan na Mahal na mahal kita, higit pa sa sobra. Mahal na mahal kita, pero siguro tama na.

54

Nagalit ako sa’yo kasi feeling ko nabigo ako Naghangad lang naman ako ng ikabubuti mo ... Pero choice mo kasi yun kaya wala akong magagawa Kahit pinagpipilitan kong choice ko ang tama ... Ang dami ko rin namang pangugumbinsing ginawa Kaso wala naman akong napala Pabalik na ko, papunta ka palang Pero hindi naman lagi yang makatotohanan Lalo na kung iba yung gusto **** daanan Pero alam mo natutunan ko? Wag ipilit sa iba ang ayaw nila Sa huli kasi pag ginawa ko, Ako lang ang masasaktan ng todo Kaya sige, gamitin mo ang panahon Para hanapin ano ang gusto **** gawin Maging Malaya ka sa pagpili ng daan Wag magpadala sa gusto ng karamihan Wag kang mag-alala napatawad na kita Kita mo nag-uusap na tayo, di ba? Namimiss na nga kita, eh. Pag uuwi ako ng weekday, wala ka. Galingan mo sa trabaho Hindi yan madali, pero sana kayanin mo. Matagal ko ng gustong sulatan ka, Iparating sayo ang nadarama Kaya sana kahit papaano Gumaang ang pakiramdam mo. Na malaman ang nararamdaman ko ... Sa pamamagitan ng liham na ito

0

Nov 30, 2015

Nov 30, 2015 at 12:15 AM UTC

carlyn-tolentino

Namimiss ka na ni ate

Nagalit ako sa’yo kasi feeling ko nabigo ako Naghangad lang naman ako ng ikabubuti mo ... Pero choice mo kasi yun kaya wala akong magagawa Kahit pinagpipilitan kong choice ko ang tama ... Ang dami ko rin namang pangugumbinsing ginawa Kaso wala naman akong napala Pabalik na ko, papunta ka palang Pero hindi naman lagi yang makatotohanan Lalo na kung iba yung gusto **** daanan Pero alam mo natutunan ko? Wag ipilit sa iba ang ayaw nila Sa huli kasi pag ginawa ko, Ako lang ang masasaktan ng todo Kaya sige, gamitin mo ang panahon Para hanapin ano ang gusto **** gawin Maging Malaya ka sa pagpili ng daan Wag magpadala sa gusto ng karamihan Wag kang mag-alala napatawad na kita Kita mo nag-uusap na tayo, di ba? Namimiss na nga kita, eh. Pag uuwi ako ng weekday, wala ka. Galingan mo sa trabaho Hindi yan madali, pero sana kayanin mo. Matagal ko ng gustong sulatan ka, Iparating sayo ang nadarama Kaya sana kahit papaano Gumaang ang pakiramdam mo. Na malaman ang nararamdaman ko ... Sa pamamagitan ng liham na ito

29

Tanggap kita Sisimulan ko ba ito sa umpisa ?? o sismulan ko ba ito sa huli mag sisimula ako kung pano ko tinanggap ang mali Kung paano ko handang itama ang mga Pagkakamali mag sisimula ako kung pano ko inayos ang sakit lungkot at galit Eto na ang umpisa alam ko na ang bawat sandali ay may mali alam ko na sa bawat salitang nilalabas ng bibig ay isang kasinungalingan Hanggang sa isang beses inamin mo sakin Na ayaw mo na at may mahal ka ng iba masakit isipin na sa layo ng ating tinahak ay susuko kana pala lagi na lang sumasagi sa isip bakit iniwan moko sa mundong ginawa natin bakit binitawan moko sa gitna lungkot at saya ngayon alam ko na ang sagot sa tanong na gumugulo sa isip Iniwan moko kasi may mahal kana nagdaan ang araw na luha na lamang ang aking kapiling bote na lang ng alak ang nagpapawala ng sakit dumating din ang araw na bumabalik ka dahil nasaktan ka nya nakita kitang umiiyak sabi mo sakin na ang sakit sakit na Di malaman ang gagawin kung yayakapin ba kita o hahayaan di ko alam kung ano mararamdaman kung ako ba ay masasaktan o matutuwa isa na lamang ang aking ginawa niyakap kita at pinunasan ko ang iyong luha na sa sobrang dami ay basang basa ang damit Tinanggap kita ng buo sa damdamin tinanggap kita ng walang pag aalinlangan kasi eto padin ako mahal padin kita alam kong mahal mo pa sya pero nandto ako kasi di kita kayang lumuluha nasasaktan at nahihirapan kahit ilang beses mokong pagtabuyan nandto padin ako di na muling lalayo sa piling mo tatapusin ko ang pyesa na to tanggap ko ang pagkakamali mo tatapusin ko ito sa tatlong salita Mahal napatawad na kita

0

Nov 1, 2016

Nov 1, 2016 at 4:27 AM UTC

jeramie-paul-quiman

Tanggap kita

Tanggap kita Sisimulan ko ba ito sa umpisa ?? o sismulan ko ba ito sa huli mag sisimula ako kung pano ko tinanggap ang mali Kung paano ko handang itama ang mga Pagkakamali mag sisimula ako kung pano ko inayos ang sakit lungkot at galit Eto na ang umpisa alam ko na ang bawat sandali ay may mali alam ko na sa bawat salitang nilalabas ng bibig ay isang kasinungalingan Hanggang sa isang beses inamin mo sakin Na ayaw mo na at may mahal ka ng iba masakit isipin na sa layo ng ating tinahak ay susuko kana pala lagi na lang sumasagi sa isip bakit iniwan moko sa mundong ginawa natin bakit binitawan moko sa gitna lungkot at saya ngayon alam ko na ang sagot sa tanong na gumugulo sa isip Iniwan moko kasi may mahal kana nagdaan ang araw na luha na lamang ang aking kapiling bote na lang ng alak ang nagpapawala ng sakit dumating din ang araw na bumabalik ka dahil nasaktan ka nya nakita kitang umiiyak sabi mo sakin na ang sakit sakit na Di malaman ang gagawin kung yayakapin ba kita o hahayaan di ko alam kung ano mararamdaman kung ako ba ay masasaktan o matutuwa isa na lamang ang aking ginawa niyakap kita at pinunasan ko ang iyong luha na sa sobrang dami ay basang basa ang damit Tinanggap kita ng buo sa damdamin tinanggap kita ng walang pag aalinlangan kasi eto padin ako mahal padin kita alam kong mahal mo pa sya pero nandto ako kasi di kita kayang lumuluha nasasaktan at nahihirapan kahit ilang beses mokong pagtabuyan nandto padin ako di na muling lalayo sa piling mo tatapusin ko ang pyesa na to tanggap ko ang pagkakamali mo tatapusin ko ito sa tatlong salita Mahal napatawad na kita

37

013017 Hindi ako humihingi ng bago sayo Pero inabutan mo ako ng blangkong papel Siguro nga, siguro nga wala kang sinabing magsulat ako Pero heto ako't isinasatitik pa rin ang bawat tulang naging misteryo sa puso ko. Hindi ako humingi ng espayo sayo Pero binigyan mo ako ng patlang -- Mga patlang na hanggang ngayo'y walang sagot Mga patlang na hindi ko alam kung laan ba sakin O sinadyang ipadaan lamang sa mga kamay ko Para lang may maisulat ako ngayon. Hindi nawalan ng tinta ang panulat ko Pero tila naubusan ito ng dahilan para magsulat sa mas marami pag mga pahina -- Mga pahinang hindi ko alam kung pinunit mo na rin ba Hindi ko alam kung ginusot mo na ba O baka naman ipinadaan mo na sa apoy At oo, natupok na ang lahat Pero sariwa pa rin sa akin ang bawat linya ng talata Siguro nga, siguro nga hindi ko kabisado Sa kung papaano ako nagsimula O paano ako nagtapos sa piyesang iyon Pero ang alam ko -- ayoko na. Ayoko na -- ayoko nang bumalik sa umpisa At halukayin na naman ang nakaraan Yung katulad ng dating magmumukmok ako sa sulok Sasabay ang luha sa pagpatak ng ulan Sasabay ang takot sa kulog Sasabay ang galit sa kidlat At wala -- wala na naman ako. Ngayon, naisip kong sa dulo magsimula -- Sa dulo kung saan ay bago na ang lahat Oo, hindi naman nabubura ang sakit Pero kaya itong lagpasan Malalagpasan kasi pinalipas na ang panahon At hinilom na ang lahat -- Oo, napatawad na kita. Sabi nila, nasaktan na raw ako ng sobra Wag ko na raw balikan kasi nga baka di ko na kayanin Tama na raw, kasi nakakaawa na raw ako Ano raw bang meron sayo na minahal kita May mas magmamahal pa raw sa akin Mapapagod lang daw ako Sasaktan mo lang daw ako. Pero alam mo, iba ang sabi Niya -- Na patawarin kita Na binura Niya na ang lahat ng sakit sa puso ko Na wag akong magtanim ng sama ng loob Na pinalaya Niya na ako Na higit na magtiwala ako sa Kanya Na muli akong magtiwala sayo Na wag akong matakot magmahal muli Na wag akong matakot masaktan Na lagi kitang ipanalangin. Sa totoo lang, hindi ko alam Hindi ko alam kung saan ako kukuha ng dahilan Kasi pag tinanong mo ako kung ba't kitang mahal, Wala akong masasagot sayo -- Basta, basta mahal kita At mas mahal ko Siya -- Doon Niya tayo ipinagbuklod ng pag-ibig Niya.

0

Jan 30, 2017

Jan 30, 2017 at 9:10 AM UTC

psalmiseta

Walang Dahilan

013017 Hindi ako humihingi ng bago sayo Pero inabutan mo ako ng blangkong papel Siguro nga, siguro nga wala kang sinabing magsulat ako Pero heto ako't isinasatitik pa rin ang bawat tulang naging misteryo sa puso ko. Hindi ako humingi ng espayo sayo Pero binigyan mo ako ng patlang -- Mga patlang na hanggang ngayo'y walang sagot Mga patlang na hindi ko alam kung laan ba sakin O sinadyang ipadaan lamang sa mga kamay ko Para lang may maisulat ako ngayon. Hindi nawalan ng tinta ang panulat ko Pero tila naubusan ito ng dahilan para magsulat sa mas marami pag mga pahina -- Mga pahinang hindi ko alam kung pinunit mo na rin ba Hindi ko alam kung ginusot mo na ba O baka naman ipinadaan mo na sa apoy At oo, natupok na ang lahat Pero sariwa pa rin sa akin ang bawat linya ng talata Siguro nga, siguro nga hindi ko kabisado Sa kung papaano ako nagsimula O paano ako nagtapos sa piyesang iyon Pero ang alam ko -- ayoko na. Ayoko na -- ayoko nang bumalik sa umpisa At halukayin na naman ang nakaraan Yung katulad ng dating magmumukmok ako sa sulok Sasabay ang luha sa pagpatak ng ulan Sasabay ang takot sa kulog Sasabay ang galit sa kidlat At wala -- wala na naman ako. Ngayon, naisip kong sa dulo magsimula -- Sa dulo kung saan ay bago na ang lahat Oo, hindi naman nabubura ang sakit Pero kaya itong lagpasan Malalagpasan kasi pinalipas na ang panahon At hinilom na ang lahat -- Oo, napatawad na kita. Sabi nila, nasaktan na raw ako ng sobra Wag ko na raw balikan kasi nga baka di ko na kayanin Tama na raw, kasi nakakaawa na raw ako Ano raw bang meron sayo na minahal kita May mas magmamahal pa raw sa akin Mapapagod lang daw ako Sasaktan mo lang daw ako. Pero alam mo, iba ang sabi Niya -- Na patawarin kita Na binura Niya na ang lahat ng sakit sa puso ko Na wag akong magtanim ng sama ng loob Na pinalaya Niya na ako Na higit na magtiwala ako sa Kanya Na muli akong magtiwala sayo Na wag akong matakot magmahal muli Na wag akong matakot masaktan Na lagi kitang ipanalangin. Sa totoo lang, hindi ko alam Hindi ko alam kung saan ako kukuha ng dahilan Kasi pag tinanong mo ako kung ba't kitang mahal, Wala akong masasagot sayo -- Basta, basta mahal kita At mas mahal ko Siya -- Doon Niya tayo ipinagbuklod ng pag-ibig Niya.

60

Sinabi ko noon sa sarili ko na kapag dumating ang gabing itutulak táyo ng hangin upang pagtagpuin -- kapag dumating ang araw na pagbanggaing muli ang ating mga damdamin, silàng may kanya-kanyang hinanaing, Huwag mo akong yayakapin. Huwag mo akong hahalikan. Huwag **** hahaplusin ang mga nanlalamig kong braso. Huwag mo akong iiyakan. Ayokong maalala ang kinabisa kong init mo. Naniniwala ako na sapat na ang mga titig, ang mga nangungusap na mata. sapat na ang distansya, ang espasyo sa pagitan nating dalawa. sapat na ang iniyak natin noon. sapat nang hindi táyo katukin ng mga ala-ala búkas. sapat nang natuto táyo sa kahapon. sapat nang kilala na natin ang lunas. sapat nang napatawad kita't napatawad mo ako at kung paanong napatawad natin ang ating mga sarili. sapat nang káya mo nang matulog sa gabi dahil sapat na ring káya ko nang gumising sa umaga. sapat na ang mga naisulat na liham, ang mga talatang humihingi ng kapatawaran. sapat na ang mga musikang sabay nating inawit, ang mga tonong hindi nagkakapanagpo. sapat nang mga panyo na lámang ang nakasaksi ng mga hikbi ko sa gabi, ng mga luhang nahihirapang matuyo, ng mga pusong magkahiwalay na nagdurugo. sapat na ang mga alak na nagmistulang kaibigan, ang mga unan na yumuyupyop sa aking balat. sapat na ang aking silid na itinuring kong simbahan dahil sapat na ring paulit-ulit kong ipinagdarasal na maghilom na ang mga sugat. sapat na ang magagandang gunita, mga ala-alang ating ginawa. sapat nang nagagawa mo na muling ngumiti dahil sapat na ring nagagawa ko nang tumawa. sapat nang naiintindihan ko na at sapat nang hindi ka na magmakaawa. sapat na ang mga regalong aking nagustuhan dahil sapat na rin ang pagbitiw na hindi ko inayawan. sapat na ang lakas ng loob na inipon ko dati dahil sapat na rin ang tákot na naramdaman ko noong iyong sinabing, "Hindi ka pa pala sapat." Salamat. Hindi mo ako masisisi kung minsan na akong naniwalang hindi ako ang nagkulang. Pero ngayon. Kapag dumating ang pagkakataon na muling mag-krus ang ating mga nangungulilang landas, Hahayaan kitang yakapin ako; halikan ako; Hahayaan kong haplusin mo ang nanlalamig kong mga braso at kahit sa huling pagkakataon, Hahayaan din kitang umiyak dahil ito na rin ang huling beses na kikilalanin ko ang init mo; at pagkatapos kalilimutan ko na. ---

0

Jul 15, 2020

Jul 15, 2020 at 4:55 AM UTC

christienlorenz

Ang Nagkulang

Sinabi ko noon sa sarili ko na kapag dumating ang gabing itutulak táyo ng hangin upang pagtagpuin -- kapag dumating ang araw na pagbanggaing muli ang ating mga damdamin, silàng may kanya-kanyang hinanaing, Huwag mo akong yayakapin. Huwag mo akong hahalikan. Huwag **** hahaplusin ang mga nanlalamig kong braso. Huwag mo akong iiyakan. Ayokong maalala ang kinabisa kong init mo. Naniniwala ako na sapat na ang mga titig, ang mga nangungusap na mata. sapat na ang distansya, ang espasyo sa pagitan nating dalawa. sapat na ang iniyak natin noon. sapat nang hindi táyo katukin ng mga ala-ala búkas. sapat nang natuto táyo sa kahapon. sapat nang kilala na natin ang lunas. sapat nang napatawad kita't napatawad mo ako at kung paanong napatawad natin ang ating mga sarili. sapat nang káya mo nang matulog sa gabi dahil sapat na ring káya ko nang gumising sa umaga. sapat na ang mga naisulat na liham, ang mga talatang humihingi ng kapatawaran. sapat na ang mga musikang sabay nating inawit, ang mga tonong hindi nagkakapanagpo. sapat nang mga panyo na lámang ang nakasaksi ng mga hikbi ko sa gabi, ng mga luhang nahihirapang matuyo, ng mga pusong magkahiwalay na nagdurugo. sapat na ang mga alak na nagmistulang kaibigan, ang mga unan na yumuyupyop sa aking balat. sapat na ang aking silid na itinuring kong simbahan dahil sapat na ring paulit-ulit kong ipinagdarasal na maghilom na ang mga sugat. sapat na ang magagandang gunita, mga ala-alang ating ginawa. sapat nang nagagawa mo na muling ngumiti dahil sapat na ring nagagawa ko nang tumawa. sapat nang naiintindihan ko na at sapat nang hindi ka na magmakaawa. sapat na ang mga regalong aking nagustuhan dahil sapat na rin ang pagbitiw na hindi ko inayawan. sapat na ang lakas ng loob na inipon ko dati dahil sapat na rin ang tákot na naramdaman ko noong iyong sinabing, "Hindi ka pa pala sapat." Salamat. Hindi mo ako masisisi kung minsan na akong naniwalang hindi ako ang nagkulang. Pero ngayon. Kapag dumating ang pagkakataon na muling mag-krus ang ating mga nangungulilang landas, Hahayaan kitang yakapin ako; halikan ako; Hahayaan kong haplusin mo ang nanlalamig kong mga braso at kahit sa huling pagkakataon, Hahayaan din kitang umiyak dahil ito na rin ang huling beses na kikilalanin ko ang init mo; at pagkatapos kalilimutan ko na. ---

55