Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"nakaratay" poems
Ehem ehem! Mic test, mic test Ayan gumagana ang mikropono Siguro naman makikinig kayo sa sasabihin ko 'Di ako nandito para makipagtalo Kung sino mas gwapo, ako o si Piolo 'Di ako naghahanap ng gulo 'Di naman kasi ako palalo 'Di ako nandito para makipag-away Nais ko lamang mag-aksaya ng laway Pati na rin bumuhay ng patay Na sa bawat isa sa atin ay nakaratay Kasi sinabi nila na naiburol na ang mga salita Nailibing na kasama ng mga tekstong sa eskwelahan ay ginawa Hindi na nga daw naaayon ngayon Sa tinutuntungan nating henerasyon Pero, saglit, teka! Pakinggan mo, ang ganda diba? Kung paano magtugma ang mga salita Kung paano magtugma ang mga letra Kasi sabi nila ang korni tumula Na namatay na lahat ng bayani, kasama ang mga makakata Na hindi na uso 'to, hindi na tayo bata Na nauuto ng mga **** na gumawa ng talata Pero ano ba ang fliptop, ano ba ang rap? Hindi ba nagmula din ito sa parehong ugat? Walang kwenta ang melodiya kung walang liriko Hindi masasabing awitin, kung walang mensahe ito Kaya ito ang subukan mo Isulat mo sa papel ang nararamdaman mo Ang sarap sa pakiramdam na mailabas ang mga ito At bumuo ng isang kwento Gamit ang mga salitang akala mo'y walang kwenta Magiging himig ang bawat pagtutugma Ang iyong kwento ay magiging tula Na mananatili kahit ikaw ay wala na
0
Jun 9, 2015
Jun 9, 2015 at 3:57 AM UTC
Fliptop na, Rap pa
Ang EDSA ay kumakaway Ang bayan ay nakaratay Saklolo ay hinihintay Marami nang napapatay Ang EDSA ay tumatawag Ang baya’y di makapalag Pambabastos di masalag Kahit mali’y pumapayag Sinungaling, hindi tapat Pati lahat n’yang kasabwat Naniwala naman lahat Instant solve daw droga’t kawat Ngunit ngayo’y malinaw na Na ginawa tayong tanga Magnanakaw 'nilibing pa na bayani, An'yare na? Ang EDSA’y nagmamadali Kaliluha’y naghahari Tama’y ginagawang mali Ang ganito’y di maari Bayan noo’y nagkaisa Diktadura'y itinumba Karapatan ng balana Hindi pwedeng ibasura Diktadura’y hindi dapat Mapabalik at magkalat Kapag kapit-bisig lahat Lakas ay walang katapat Ang ‘EDSA One’ ay larawan Nanindigang sambayanan Aral ay hwag kalimutan Kalayaa’y IPAGLABAN!
0
Sep 21, 2017
Sep 21, 2017 at 3:32 AM UTC
Ang EDSA ay Tumatawag (Di N'yo Ba Naririnig? - Walong Dalit)
Ang haplos ay malamig di man naninigas nanatili walang kibo Sa paghagok ay naninibago -walang malay parang nag-iidlip Isigaw ang pangalan ng mga santo, patron at lalo na  ng Diyos -magbigay pugay Ang pulso muna ay hanapin mula ulo hanggang binti Ginto at pilak, walang katumbas Ang hinirang na anak Niya'y di kinalimutan Parirala ng buhay ay papintig-pintig sa ibang dimensyon na ng daigdig Tuldukan ang kasulatan sa Libro ng mga Buhay Sapagkat buhat-buhat ang maputlang kamay Sa kuko matatanto habang nakaratay Nagiginawan pati ang laman na nasa hukay Libu-libong ektarya ang pagpapasyalan Maraming kakaibiganin maging sinuman Nakikipagkapalagayan ng loob ang lahat-nagpapatawad Pagbubuklodin ng pagsinta Nililok ang estatwa sa dibdib ay namalagi Paalalang ipirmi, di iwaksi Samut-saring emosyon ng dilim ang ginamit sa pag-ukit
0
Dec 14, 2018
Dec 14, 2018 at 6:20 PM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #10
Pupungas-pungas pa Nasisilawan sa munting sinag Di-makagulapay ang mga binti Daig pa ang nakaratay na may sakit Sa bawat umaga ay di pagkagaling Tumighaw sana kahit na ang lumbay Kung sa huni ng mga ibon ay naaaliw makakagising nang may sigla at panibagong ginhawa Ngunit nang minsan ang kaginhawaan ay nalasap nanguluntoy ang pangarap Sa tanghali na matindi ang bugso ng init naranasan ang pagkapagod sa bukid Hahayaan para sa kapakanan niya na ang higad makisama sa mga paruparo na magiging siya Huwag na dumapo sa dahon na nagpakain noon datapwat tumungo sa bulaklak ng palasyo Pigilan ang tibok Kahit parang buhos ng tubig sa talon Ang ikamamatay ay siyang ikalulugod Sapagkat sa kasaysayan ay napapako, pinaparusahan ng panghihinayang
0
Mar 13, 2019
Mar 13, 2019 at 8:55 AM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #64
Kung pano tayo nahantong dito ay hindi ko alam. Sa kung paano natuwid ang paa at sa kung pano unti unting nalagot ang yong hininga. Hindi ko alam kung pano ko nakayang halikan ang iyong kamay habang ikaw ay nakaratay at walang malay. Hindi ko alam kung pano ko kinayang patigilin ang luhang umaagos sa mga mata habang pinapanood kang hirap na hirap huminga. Hindi ko alam kung ano ako ngayon habang pinagmamasdan ang pikit **** mga mata. Hindi ko alam pano ko tatanggaping ang aking nagsilbing ama ay wala na. Unti unting tumigil ang paggalaw ng paligid ko, sa loob ng apat na sulok ng silid mo, Unti unti akong nabingi sa mga hagulgol ng pamilyang nagmamahal sayo, Habang pinagmamasdan ko ang huling pagkumpas ng mga kamay mo, ang paputol putol **** paghinga, at ang unti unting paglabo ng yong mga mata. Hinahanap hanap nang tainga ko, ang patawag mo sa pangalan ko. Ang mga pagtatampo mo kapag hindi ako dumadaan sa bahay mo. Ang pagtawag mo ng madaling araw kapag kaarawan ko. Ang mga tugtog mo. Ang pagtawa mo sa mga jokes ko. Mamimiss ko ang mga yakap mo. Ikaw ang umakay sa musmos kong puso at nagpaliwanag kung ano ba ang buhay. Ikaw ang kakampi sa lahat ng bagay. Ikaw ang nagturo kung pano magbilang, at sumagot sa assignment kong 1 plus 1. Hindi ko alam kung paano ko tatanggapin, Na sa mga susunod na araw ika'y hindi ko na kapiling. Kaya kung saan ka man naroroon, ito sana ay baunin, Itay, mahal kita mula noon at sa habang panahon. Salanat sa mga alaala, bagamat may poot mas lamang naman ang galak, Bagamat ang iba ay lumuluha, mas madami pa rin ang tumatawa. Salamat itay, itay paalam na.
0
May 15, 2019
May 15, 2019 at 10:00 AM UTC
Itay
Kung pano tayo nahantong dito ay hindi ko alam. Sa kung paano natuwid ang paa at sa kung pano unti unting nalagot ang yong hininga. Hindi ko alam kung pano ko nakayang halikan ang iyong kamay habang ikaw ay nakaratay at walang malay. Hindi ko alam kung pano ko kinayang patigilin ang luhang umaagos sa mga mata habang pinapanood kang hirap na hirap huminga. Hindi ko alam kung ano ako ngayon habang pinagmamasdan ang pikit **** mga mata. Hindi ko alam pano ko tatanggaping ang aking nagsilbing ama ay wala na. Unti unting tumigil ang paggalaw ng paligid ko, sa loob ng apat na sulok ng silid mo, Unti unti akong nabingi sa mga hagulgol ng pamilyang nagmamahal sayo, Habang pinagmamasdan ko ang huling pagkumpas ng mga kamay mo, ang paputol putol **** paghinga, at ang unti unting paglabo ng yong mga mata. Hinahanap hanap nang tainga ko, ang patawag mo sa pangalan ko. Ang mga pagtatampo mo kapag hindi ako dumadaan sa bahay mo. Ang pagtawag mo ng madaling araw kapag kaarawan ko. Ang mga tugtog mo. Ang pagtawa mo sa mga jokes ko. Mamimiss ko ang mga yakap mo. Ikaw ang umakay sa musmos kong puso at nagpaliwanag kung ano ba ang buhay. Ikaw ang kakampi sa lahat ng bagay. Ikaw ang nagturo kung pano magbilang, at sumagot sa assignment kong 1 plus 1. Hindi ko alam kung paano ko tatanggapin, Na sa mga susunod na araw ika'y hindi ko na kapiling. Kaya kung saan ka man naroroon, ito sana ay baunin, Itay, mahal kita mula noon at sa habang panahon. Salanat sa mga alaala, bagamat may poot mas lamang naman ang galak, Bagamat ang iba ay lumuluha, mas madami pa rin ang tumatawa. Salamat itay, itay paalam na.
Continue reading...
20