"nadapa" poems - Hello Poetry

Araw Akala ko ikaw na yung mundo ko Akala ko ikaw na yung araw at gabi ko araw lang pla kita Araw nag bibigay liwanag sa daang madilim salamat naging liwanag kita binigyan mo ko ng pag asa lumigaya Pero malayo ka hinabol kita sinundan kita tinakbo ko kahit mainit pa nag papaltos ang paa tumagatak ang pawis ng parang lawa okay lang kase binigyan moko ng pag asa para sumaya Pawis na tumatagaktak na parang nota humihimig ng maganda sinasabe sa aking tengga na malapit kana Binilisan ang takbo para mahabol kita walang pake kahit maka bangga subalit akoy nadapa sugat ang nag silbing sakit na nadama Sinusundan ang liwanag na nag sasabing may pag asa pa Umiitim nako pero bat ang layo kopa dumidilim na nawawalan na ako ng pag asa baket oras na para na umalis kana baket ngayon pa Baket sa oras na madilim staka ka mawawala Kay langgan kita baket sa oras na madilim ako dun kapa nawala Pano ko makikita yung daan kung wala ka diko kaya pag wala ka nahihirpan ako sa dilim ilawan moko para makita ka Gusto kitang kalimutan gumawa ako ng paraan para lubayan nag umbrella para maiwasan ang sinag mo pero nahihirapan ako diko pala kaya kalimutan ka Pero baket hanggang ngayon hinahanap hanap ko paren yung araw ko kung saan iikot ang mundo ko yung parang kulang yung mundo pag wala yun araw ko Kaya siguro hinahanap ko pa yung taong nag papaliwang sa madilim kong mundo yung nag papainit sa nan lalamig kong minuto segundo Naalala ko di pala hindi kita mundo kase nasa mundon kita ikaw yung nag papa ikot ng oras ko sa buong buhay ko nag babalanse sa wordwide ko Sa mundo mo ako si buwan yung palihim **** na sulyapan magandang umaga ako nga pala si buwan yung simpleng mahinang ilaw na laging na diyan sa tabi tabi mo lang Magandang tanghale ako nga pala si buwan yung hindi kayang mag paliwanag ng daigdig sa kalawakan pero pangako lagi kang sasamahan kahit sa kadiliman pangako magandang gabi ang madadatnan Ang pag ikot ng araw sa mundo ko ang pag ikot ko sa mundo mo ay habang buhay ng mananatile Magandang gabe ako yung buwan na pipiliting biygan ilaw ang madilim **** daan ako yung buwan nag bibigay panaginip maging masaya ka lng ako ang mamanatiling ilaw mo sa gabi para pag gising mo safe ka lng Tandaan mo ako yung buwan na bibigyan ilaw sa paligid mo buwan na laging bibigay buhay sa gabi mo bibigay ningning sa mga mata tandaan mo buwan ako dimo nako maales sa mundo mo

0

May 30, 2019

May 30, 2019 at 2:08 PM UTC

Jdavidreyes007

Araw

Araw Akala ko ikaw na yung mundo ko Akala ko ikaw na yung araw at gabi ko araw lang pla kita Araw nag bibigay liwanag sa daang madilim salamat naging liwanag kita binigyan mo ko ng pag asa lumigaya Pero malayo ka hinabol kita sinundan kita tinakbo ko kahit mainit pa nag papaltos ang paa tumagatak ang pawis ng parang lawa okay lang kase binigyan moko ng pag asa para sumaya Pawis na tumatagaktak na parang nota humihimig ng maganda sinasabe sa aking tengga na malapit kana Binilisan ang takbo para mahabol kita walang pake kahit maka bangga subalit akoy nadapa sugat ang nag silbing sakit na nadama Sinusundan ang liwanag na nag sasabing may pag asa pa Umiitim nako pero bat ang layo kopa dumidilim na nawawalan na ako ng pag asa baket oras na para na umalis kana baket ngayon pa Baket sa oras na madilim staka ka mawawala Kay langgan kita baket sa oras na madilim ako dun kapa nawala Pano ko makikita yung daan kung wala ka diko kaya pag wala ka nahihirpan ako sa dilim ilawan moko para makita ka Gusto kitang kalimutan gumawa ako ng paraan para lubayan nag umbrella para maiwasan ang sinag mo pero nahihirapan ako diko pala kaya kalimutan ka Pero baket hanggang ngayon hinahanap hanap ko paren yung araw ko kung saan iikot ang mundo ko yung parang kulang yung mundo pag wala yun araw ko Kaya siguro hinahanap ko pa yung taong nag papaliwang sa madilim kong mundo yung nag papainit sa nan lalamig kong minuto segundo Naalala ko di pala hindi kita mundo kase nasa mundon kita ikaw yung nag papa ikot ng oras ko sa buong buhay ko nag babalanse sa wordwide ko Sa mundo mo ako si buwan yung palihim **** na sulyapan magandang umaga ako nga pala si buwan yung simpleng mahinang ilaw na laging na diyan sa tabi tabi mo lang Magandang tanghale ako nga pala si buwan yung hindi kayang mag paliwanag ng daigdig sa kalawakan pero pangako lagi kang sasamahan kahit sa kadiliman pangako magandang gabi ang madadatnan Ang pag ikot ng araw sa mundo ko ang pag ikot ko sa mundo mo ay habang buhay ng mananatile Magandang gabe ako yung buwan na pipiliting biygan ilaw ang madilim **** daan ako yung buwan nag bibigay panaginip maging masaya ka lng ako ang mamanatiling ilaw mo sa gabi para pag gising mo safe ka lng Tandaan mo ako yung buwan na bibigyan ilaw sa paligid mo buwan na laging bibigay buhay sa gabi mo bibigay ningning sa mga mata tandaan mo buwan ako dimo nako maales sa mundo mo

21

Minsan na rin ako’ng nadapa sa landas na mabato. Nagalusan ang aking mga palad at mga tuhod ay nagdugo. Nahirapan ako’ng bumangon at maglakad nang muli. Ngunit akin pa ri’ng pinilit nang may matapang na ngiti. Minsan ako’ng lumuha dahil sa matinding pagkabigo. Muntik nang naudyok na tumalikod na lang at sumuko. Subalit nakakita ng dahilan na patuloy na maniwala Na mas matamis ang tagumpay kung may kasawian muna. Minsan ako’ng naligaw sa pagkadilim-dilim na kawalan. Naubos ang tinig sa pagtawag para sa kaligtasan. Halos masanay na ang aking mga mata sa nakapopoot na dilim Pero nakahanap pa rin ng pag-asa upang pawiin ang pininimdim. Marami na rin ako’ng napagdaana’ng pagsubok, Nakapaglakbay na sa pinakailalim at sa pinakarurok, Nalasap ang pait at tamis sa masalimuot na biyahe ng buhay. Ang akala’y nakita ko na ang lahat sa aking paglalakbay. Ako ay nabigla dahil ako’y lubos na nagkamali Nang isang araw na namulat na lang nang ikaw ang katabi. Dahil dito sa buhay ay mas marami pa pala’ng kulay at hiwaga, Mas marubdob pala ang hatid **** misteryo’t talinhaga. Minsan ako’y umibig nang hindi ko namamalayan. Nagalusan, nakabangon, lumuha, ngumiti, nawala’t natagpuan. Hindi ko pa mapagtanto kung ang pag-ibig na ito’y biyaya o sumpa, Ang tanging alam ko lang: ang bawat halik mo’y buhay ang dala.

0

Mar 14, 2015

Mar 14, 2015 at 6:38 AM UTC

emeraldine087

MINSAN

Minsan na rin ako’ng nadapa sa landas na mabato. Nagalusan ang aking mga palad at mga tuhod ay nagdugo. Nahirapan ako’ng bumangon at maglakad nang muli. Ngunit akin pa ri’ng pinilit nang may matapang na ngiti. Minsan ako’ng lumuha dahil sa matinding pagkabigo. Muntik nang naudyok na tumalikod na lang at sumuko. Subalit nakakita ng dahilan na patuloy na maniwala Na mas matamis ang tagumpay kung may kasawian muna. Minsan ako’ng naligaw sa pagkadilim-dilim na kawalan. Naubos ang tinig sa pagtawag para sa kaligtasan. Halos masanay na ang aking mga mata sa nakapopoot na dilim Pero nakahanap pa rin ng pag-asa upang pawiin ang pininimdim. Marami na rin ako’ng napagdaana’ng pagsubok, Nakapaglakbay na sa pinakailalim at sa pinakarurok, Nalasap ang pait at tamis sa masalimuot na biyahe ng buhay. Ang akala’y nakita ko na ang lahat sa aking paglalakbay. Ako ay nabigla dahil ako’y lubos na nagkamali Nang isang araw na namulat na lang nang ikaw ang katabi. Dahil dito sa buhay ay mas marami pa pala’ng kulay at hiwaga, Mas marubdob pala ang hatid **** misteryo’t talinhaga. Minsan ako’y umibig nang hindi ko namamalayan. Nagalusan, nakabangon, lumuha, ngumiti, nawala’t natagpuan. Hindi ko pa mapagtanto kung ang pag-ibig na ito’y biyaya o sumpa, Ang tanging alam ko lang: ang bawat halik mo’y buhay ang dala.

24

Dumaan ako sa Nagtahan at doo'y nanahan aking diwang gising at minulat, pilit binulag ng isang dakot na Asin. Rumampa sa Laong Laan, pilit inabangan ang pagtila, tila Luha ang tanging pakinabang. Tumawid sa Lacson, nadapa -- bumangon. Sumakay ng traysikel sa Ocampo, pumara sa Crisostomo; nangapitbahay sa Maria Clara nagpalamig sa Ibarra hanggang Simoun, Quintos, Dapitan. Hindi ka matagpuan. Tila silyang marupok na walang pakinabang; Tila laway na muntik masayang ang paglalakad ng pusong minsan nasagasaan noong binagtas ang kahabaan ng Dimasalang. Umuwi sa Sampaloc, kumuha ng gamit. Palihim na naglakad papuntang Blumentritt. Pinagpawisan sa pagsakay sa Recto. Anong ginagawa ko rito sa Quiapo? Isang makipot na sangandaan kailangang mairaos daanan. Isang hakbang palayo sa maputik na Ocampo; minsan nang bumagyo dito. Meron pa bang tayo?

0

Nov 17, 2010

Nov 17, 2010 at 12:41 PM UTC

joyce-garcia

Dangwa

Dumaan ako sa Nagtahan at doo'y nanahan aking diwang gising at minulat, pilit binulag ng isang dakot na Asin. Rumampa sa Laong Laan, pilit inabangan ang pagtila, tila Luha ang tanging pakinabang. Tumawid sa Lacson, nadapa -- bumangon. Sumakay ng traysikel sa Ocampo, pumara sa Crisostomo; nangapitbahay sa Maria Clara nagpalamig sa Ibarra hanggang Simoun, Quintos, Dapitan. Hindi ka matagpuan. Tila silyang marupok na walang pakinabang; Tila laway na muntik masayang ang paglalakad ng pusong minsan nasagasaan noong binagtas ang kahabaan ng Dimasalang. Umuwi sa Sampaloc, kumuha ng gamit. Palihim na naglakad papuntang Blumentritt. Pinagpawisan sa pagsakay sa Recto. Anong ginagawa ko rito sa Quiapo? Isang makipot na sangandaan kailangang mairaos daanan. Isang hakbang palayo sa maputik na Ocampo; minsan nang bumagyo dito. Meron pa bang tayo?

44

081716 Inagaw ko ang silya kay Itay, Nagdabog at nagkalansingan ang hain Niya; Nilisan Siya kahit may habilin pa. Nagmamadali ako, ayokong mahuli. Pero ang oras, Siya pala ang Eksperto. Nadapa, nasugatan -- Umiyak ako sa sobrang sakit. Di bale nang pagalitan ako ni Itay, Gusto ko lang talagang makauwi. Kaya't bumalik ako, Hindi ko napigilang mas umiyak pa Nang yayain Niya ako sa Hapag-kainan. "Kain na, anak." Parang walang nagbago. Alam ko, bawal ang "Tayo" Kaya umupo ako sa silyang alok Niya. Saka na ako tatayo, Ayoko na kasing mauna. Bahala na si Itay.

0

Aug 25, 2016

Aug 25, 2016 at 8:57 PM UTC

psalmiseta

Bawal TAYO, Pwede UMUPO

081716 Inagaw ko ang silya kay Itay, Nagdabog at nagkalansingan ang hain Niya; Nilisan Siya kahit may habilin pa. Nagmamadali ako, ayokong mahuli. Pero ang oras, Siya pala ang Eksperto. Nadapa, nasugatan -- Umiyak ako sa sobrang sakit. Di bale nang pagalitan ako ni Itay, Gusto ko lang talagang makauwi. Kaya't bumalik ako, Hindi ko napigilang mas umiyak pa Nang yayain Niya ako sa Hapag-kainan. "Kain na, anak." Parang walang nagbago. Alam ko, bawal ang "Tayo" Kaya umupo ako sa silyang alok Niya. Saka na ako tatayo, Ayoko na kasing mauna. Bahala na si Itay.

20

Masaya ka ba? Masaya ka nga bang talaga? O itinatago mo lang ang lungkot na nadarama? Siguro Itinatago **** talaga Itinatago mo dahil sa takot Sa pangamba Na mahusgahan ka Na masaktan ka Ng kanilang mga salita Mga salitang Mas matalas Mas masakit At mas mahapdi pa Sa baon ng isang kutsilyo Natakot ka na siguro Sa paulit ulit nilang pagtapak sa buo **** pagkatao Napagod ka na siguro Sa walang katapusang sakit na nararamdaman mo Kaya sumuko ka na Oo Sumuko ka na Sumuko ka nang magkunwari Magkunwaring kaya mo pa kahit hindi na talaga Hindi na at hirap ka na Tumigil ka na Oo Tumigil ka na Tumigil ka nang magtiis Magtiis sa sakit na ang tagal **** ininda Kaya kung nasasaktan ka, Umiyak ka Umiyak ka kung may yumao sa pamilya mo Umiyak ka kung hirap ka na sa mga leksyong inaaral niyo Umiyak ka kung naghiwalay ang mga magulang mo Umiyak ka kung iniwan ka ng dapat sana'y sasakyan mo Umiyak ka kung nagkagalit kayo ng kaibigan mo Umiyak ka kung pinagalitan ka ng nanay o tatay mo Umiyak ka kung hinusgahan ka na naman ng kapitbahay niyo Umiyak ka lang Umiyak ka lang kung nasasaktan ang puso mo Umiyak ka sa mga balikat ko Umiyak ka hanggang maubos ang mga luha mo Umiyak ka hanggang mapagod ang mga mata mo Umiyak ka nang mailabas ang lahat ng nararamdaman mo Dahil bilib ako sayo Oo Bilib ako Bilib akong nakakaya **** itago lahat ng 'yan sa likod ng mga ngiti mo Bilib akong nakakaya **** magkunwaring ayos lang ang buhay mo Bilib akong nakakaya **** tiisin lahat ng nakakasakit sa puso mo Bilib akong nakakaya **** mabuhay araw araw sa mundong ito Kaya kahanga hanga ka Oo Kahanga hanga Dahil hindi lahat may tapang na tumagal sa mundong ibabaw Hindi lahat nakakayang tiisin ang mga taong mababaw Kaya kung ako sayo.. Magpakasaya ka dahil ang buhay ay iisa Huwag kang matakot sa mga taong tinatapakan ka Magpahinga ka kung pagod ka na Pero patuloy na bumangon upang lumaban pa Huwag matakot sabihin na nahihirapan ka Muli lang tumayo kapag nadapa ka Tumigil ka kung ayaw mo na Ituloy mo kung gusto mo pa Umiyak ka kapag nasasaktan ka Tumahan ka kapag tanggap mo na Ngumiti ka kapag handa ka na Handang salubungin ang bawat simula Basta tatandaan mo.. Bilib ako sayo kaya huwag kang susuko

0

May 31, 2018

May 31, 2018 at 11:54 AM UTC

haleeelah

Hindi ito kwentong pag-ibig

Masaya ka ba? Masaya ka nga bang talaga? O itinatago mo lang ang lungkot na nadarama? Siguro Itinatago **** talaga Itinatago mo dahil sa takot Sa pangamba Na mahusgahan ka Na masaktan ka Ng kanilang mga salita Mga salitang Mas matalas Mas masakit At mas mahapdi pa Sa baon ng isang kutsilyo Natakot ka na siguro Sa paulit ulit nilang pagtapak sa buo **** pagkatao Napagod ka na siguro Sa walang katapusang sakit na nararamdaman mo Kaya sumuko ka na Oo Sumuko ka na Sumuko ka nang magkunwari Magkunwaring kaya mo pa kahit hindi na talaga Hindi na at hirap ka na Tumigil ka na Oo Tumigil ka na Tumigil ka nang magtiis Magtiis sa sakit na ang tagal **** ininda Kaya kung nasasaktan ka, Umiyak ka Umiyak ka kung may yumao sa pamilya mo Umiyak ka kung hirap ka na sa mga leksyong inaaral niyo Umiyak ka kung naghiwalay ang mga magulang mo Umiyak ka kung iniwan ka ng dapat sana'y sasakyan mo Umiyak ka kung nagkagalit kayo ng kaibigan mo Umiyak ka kung pinagalitan ka ng nanay o tatay mo Umiyak ka kung hinusgahan ka na naman ng kapitbahay niyo Umiyak ka lang Umiyak ka lang kung nasasaktan ang puso mo Umiyak ka sa mga balikat ko Umiyak ka hanggang maubos ang mga luha mo Umiyak ka hanggang mapagod ang mga mata mo Umiyak ka nang mailabas ang lahat ng nararamdaman mo Dahil bilib ako sayo Oo Bilib ako Bilib akong nakakaya **** itago lahat ng 'yan sa likod ng mga ngiti mo Bilib akong nakakaya **** magkunwaring ayos lang ang buhay mo Bilib akong nakakaya **** tiisin lahat ng nakakasakit sa puso mo Bilib akong nakakaya **** mabuhay araw araw sa mundong ito Kaya kahanga hanga ka Oo Kahanga hanga Dahil hindi lahat may tapang na tumagal sa mundong ibabaw Hindi lahat nakakayang tiisin ang mga taong mababaw Kaya kung ako sayo.. Magpakasaya ka dahil ang buhay ay iisa Huwag kang matakot sa mga taong tinatapakan ka Magpahinga ka kung pagod ka na Pero patuloy na bumangon upang lumaban pa Huwag matakot sabihin na nahihirapan ka Muli lang tumayo kapag nadapa ka Tumigil ka kung ayaw mo na Ituloy mo kung gusto mo pa Umiyak ka kapag nasasaktan ka Tumahan ka kapag tanggap mo na Ngumiti ka kapag handa ka na Handang salubungin ang bawat simula Basta tatandaan mo.. Bilib ako sayo kaya huwag kang susuko

71

Hindi ko na kilala ang mga sugat na ‘to. Kung saan ba 'to nanggaling o paano ba 'to nangyari Nandito na tayo sa parte ng magulong mundo na hindi na alam ng mandirigma kung nasa hilaga ba o nasa timog ang binabaybay. Kung sino ba ang tunay na kakampi sa hindi Saan ba gagapang palayo? Saan itatago ang natitirang pagkatao? Hindi ko na marinig ang bawat katinig at patinig ng bawat salita dahil sa ingay. Kanino ba nanggagaling ang hinaing Saan nagsimula ang pasaring? Paano nga ba tayo nakarating dito? Alam mo, dahil sa’yo. Gusto kong ipako lahat ang sisi sayo. Ikaw ‘to. Kasalanan mo. Sinabi ko naman sayo. Ganyan ka. Mali ka. ‘Di mo maintindihan. Ikaw; Ikaw lang ang mali. Alam ko ang bawat kanto nitong pinasok nating pangako. Kabisado ko ang bawat pintong nakasarado Mga pinakatatagong sikreto Hindi tulad mo. Hanggang ngayon naliligaw pa din Kaya tama ako. Mali ka, tama ako. Tama ako? Tama na. Pero ito ‘yung parte ng laban na hindi na tayo pwedeng sumuko. Hindi pwedeng tumakbo palayo at takasan ang katotohanang nilakbay natin 'to ng magkasama, narating natin ‘to sa sarili nating mga paa. Dahil magkabuhol na ang mga sintas ng pagkatao natin at imposibleng ipangalan lang sa isa ang kasalanan. Hindi na natin kailangang magpanggap pa dahil tanggap na Nadapa tayo. Hindi lang ikaw. Hindi lang ako. Tayo. Nagkamali tayo. ‘Yun lang ang tamang hinaing para maitama natin ‘to.

0

Jan 16, 2020

Jan 16, 2020 at 1:04 AM UTC

kahel

Walang Pamagat

Hindi ko na kilala ang mga sugat na ‘to. Kung saan ba 'to nanggaling o paano ba 'to nangyari Nandito na tayo sa parte ng magulong mundo na hindi na alam ng mandirigma kung nasa hilaga ba o nasa timog ang binabaybay. Kung sino ba ang tunay na kakampi sa hindi Saan ba gagapang palayo? Saan itatago ang natitirang pagkatao? Hindi ko na marinig ang bawat katinig at patinig ng bawat salita dahil sa ingay. Kanino ba nanggagaling ang hinaing Saan nagsimula ang pasaring? Paano nga ba tayo nakarating dito? Alam mo, dahil sa’yo. Gusto kong ipako lahat ang sisi sayo. Ikaw ‘to. Kasalanan mo. Sinabi ko naman sayo. Ganyan ka. Mali ka. ‘Di mo maintindihan. Ikaw; Ikaw lang ang mali. Alam ko ang bawat kanto nitong pinasok nating pangako. Kabisado ko ang bawat pintong nakasarado Mga pinakatatagong sikreto Hindi tulad mo. Hanggang ngayon naliligaw pa din Kaya tama ako. Mali ka, tama ako. Tama ako? Tama na. Pero ito ‘yung parte ng laban na hindi na tayo pwedeng sumuko. Hindi pwedeng tumakbo palayo at takasan ang katotohanang nilakbay natin 'to ng magkasama, narating natin ‘to sa sarili nating mga paa. Dahil magkabuhol na ang mga sintas ng pagkatao natin at imposibleng ipangalan lang sa isa ang kasalanan. Hindi na natin kailangang magpanggap pa dahil tanggap na Nadapa tayo. Hindi lang ikaw. Hindi lang ako. Tayo. Nagkamali tayo. ‘Yun lang ang tamang hinaing para maitama natin ‘to.

45

Ako ngayon ay nalugmok Sa sulok nagmumokmok, Malalim na mga sugat Sa kahapo’y idinulot. Ako ngayon ay lumuha Ngunit hindi ako kawawa, Tumulo lamang ang luha Babangon rin ng kusa. Ako man ay nadapa Iginapos sa tanikala, Araw man ay mawala Sisikat pa rin sa umaga. Ako ngayon ay gagapang Papalayo sa pampang, Lilisanin ang hinanakit Sa dibdib na kay sakit. Ako ay magpapaalam na Sa mga sugat na alibugha, Magpapatuloy na ako Kakayanin ko ang mga ito.

0

Jul 9, 2019

Jul 9, 2019 at 1:24 AM UTC

wizmorrison

PAALAM

Ako ngayon ay nalugmok Sa sulok nagmumokmok, Malalim na mga sugat Sa kahapo’y idinulot. Ako ngayon ay lumuha Ngunit hindi ako kawawa, Tumulo lamang ang luha Babangon rin ng kusa. Ako man ay nadapa Iginapos sa tanikala, Araw man ay mawala Sisikat pa rin sa umaga. Ako ngayon ay gagapang Papalayo sa pampang, Lilisanin ang hinanakit Sa dibdib na kay sakit. Ako ay magpapaalam na Sa mga sugat na alibugha, Magpapatuloy na ako Kakayanin ko ang mga ito.

20

'di mo na kailangang mangamba pa kung sinong sasalo sa'yo pag ikaw ay nadapa; aakapin kita, hanggang handa ka nang bumangon muli. ako'y naririto, mula pagsikat ng araw, hanggang sa pagtanaw ng buwan -- sa pagtatampo't pagbuhos ng tubig ulan, mahal, hindi kita iiwan.

0

Jul 18, 2019

Jul 18, 2019 at 1:24 PM UTC

dismal-lips

mahal,

'di mo na kailangang mangamba pa kung sinong sasalo sa'yo pag ikaw ay nadapa; aakapin kita, hanggang handa ka nang bumangon muli. ako'y naririto, mula pagsikat ng araw, hanggang sa pagtanaw ng buwan -- sa pagtatampo't pagbuhos ng tubig ulan, mahal, hindi kita iiwan.

13