Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"milyon" poems
Minsan sa mundo, akala mo ikaw lang ang malas, lahat hinahanapan mo ng butas. Pero ang totoo, Gusto mo lang tumakas. . . 'Yan! 'Yan ang labing may gatas! Kinukutya mo ang gobyerno, dahil di sila patas, eh, sino nga b'ang nag-atas? Paano tayo kakalas, Kung wala naman tayong lakas? Nagdedesisyon ka nga ng di alam ang konstitusyon, paano mo nalaman ang tamang solusyon? Nilagay natin sila sa posisyon, dahil nagbigay sila ng maraming kondisyon, na lahat naman, ilusyon! Eh, sino nga ba ang iboboto? Kung halos lahat sila, ang hanap, deboto! Ano sila santo? Oh, tingnan mo ko, kung makapagsalita, akala mo kung sino. . . Sorry sa mga kritisismo . . . Pero sa totoo lang yung gobyerno, pinapadami lang yung mapupunta sa impyerno. Di ko nilalahat, pero pano nga ba tumukoy? Binigyan ng kapangyarihan, para manindigan, manilbihan sa bayan, pero anong ginawa? Pinabayaan. Kaya yan, dahil sa kahirapan, lahat sabik sa pangako. . . Kalaunan. . .pag pinaglaban mo, ikaw pa ang matatakot! Magsasaka nga, sariling ani, iba ang humahakot. . Ibang nagmatapang, sila pang dinambangan! Kaya ako, di nalang boboto. . Di basta basta makiki-uso. Dahil ang totoo, wala akong makitang seryoso. Puro sila, sariling negosyo. Gawa ng gawa ng imperyo! Makita mo ang gobyerno, andaming benepisyo. Kadalasan, si chief puro pa reklamo! Eh, milyon naman ang komisyon Sa sariling institusyon! Kulang pa daw! Wow, napaka-halimaw! Pero ang tingin nila sa kalsada yung mga bata, perwisyo?! Kaya ba nila tinago, sa malayo nang dumating ang mga dayo?! Oh, di mo alam no? Kasi nga tinago! Sana yung susunod na uupo, yung taong, totoo. Yung kahit malaya, di mandadaya.  .  . Gawing tama ang pagboto. . Di ka na si toto, Di ka si nene, Wag madala sa mga ugong ng hele! Meron at meron yan! Di lang natin makita, kaya ang payo ko: WAG KANG MANGHULA. .
0
Apr 15, 2016
Apr 15, 2016 at 2:15 PM UTC
Wag Manghula.
Minsan sa mundo, akala mo ikaw lang ang malas, lahat hinahanapan mo ng butas. Pero ang totoo, Gusto mo lang tumakas. . . 'Yan! 'Yan ang labing may gatas! Kinukutya mo ang gobyerno, dahil di sila patas, eh, sino nga b'ang nag-atas? Paano tayo kakalas, Kung wala naman tayong lakas? Nagdedesisyon ka nga ng di alam ang konstitusyon, paano mo nalaman ang tamang solusyon? Nilagay natin sila sa posisyon, dahil nagbigay sila ng maraming kondisyon, na lahat naman, ilusyon! Eh, sino nga ba ang iboboto? Kung halos lahat sila, ang hanap, deboto! Ano sila santo? Oh, tingnan mo ko, kung makapagsalita, akala mo kung sino. . . Sorry sa mga kritisismo . . . Pero sa totoo lang yung gobyerno, pinapadami lang yung mapupunta sa impyerno. Di ko nilalahat, pero pano nga ba tumukoy? Binigyan ng kapangyarihan, para manindigan, manilbihan sa bayan, pero anong ginawa? Pinabayaan. Kaya yan, dahil sa kahirapan, lahat sabik sa pangako. . . Kalaunan. . .pag pinaglaban mo, ikaw pa ang matatakot! Magsasaka nga, sariling ani, iba ang humahakot. . Ibang nagmatapang, sila pang dinambangan! Kaya ako, di nalang boboto. . Di basta basta makiki-uso. Dahil ang totoo, wala akong makitang seryoso. Puro sila, sariling negosyo. Gawa ng gawa ng imperyo! Makita mo ang gobyerno, andaming benepisyo. Kadalasan, si chief puro pa reklamo! Eh, milyon naman ang komisyon Sa sariling institusyon! Kulang pa daw! Wow, napaka-halimaw! Pero ang tingin nila sa kalsada yung mga bata, perwisyo?! Kaya ba nila tinago, sa malayo nang dumating ang mga dayo?! Oh, di mo alam no? Kasi nga tinago! Sana yung susunod na uupo, yung taong, totoo. Yung kahit malaya, di mandadaya.  .  . Gawing tama ang pagboto. . Di ka na si toto, Di ka si nene, Wag madala sa mga ugong ng hele! Meron at meron yan! Di lang natin makita, kaya ang payo ko: WAG KANG MANGHULA. .
Continue reading...
75
Sa taong ito, hindi naging madali ang lahat Maraming suliranin, magulong mundo, makalat. Milyun milyon ang mga nasawing buhay Nawalan ng trabaho't ikinabubuhay. Bilyon bilyong mga tao ang nagluksa Sa mga buhay na biglaang kinuha Mga taong namatay dahil sa pandemya May mga nasawi rin dahil sa kalamidad at trahedya. Hustisya! Iyan ang sigaw nila Kay hirap abutin ang hustisya lalo na kung ika'y isa lamang maralita Na walang kakapitan Kaya't walang kalaban laban. Lahat ay humagulgol, nasaktan, nasugatan, Ngunit nakayanan pa rin nating ngumiti habang ang kahirapan ay pasan. Nakaramdam tayo ng paghihinagpis at pangamba Na para bang hindi na matapos tapos itong nararanasan nating sakuna. Nais mo ng sumuko, Ngunit habang pinagmamasdan mo ang mga bagong bayani ng mundo, Lumalaban sila para sa ating kaayusan at kalusugan, Sa kabila ng pagod at hirap na kanilang pinapasan. Kaya't dali dali **** pinunasan ang iyong luha Nanalangin at nagtiwala ka sa Ama Sapagkat Siya lamang ang makakapaghilom sa lahat Magtiis lamang at sa Kaniya'y magtapat Marahan mo nang isara ang huling pahina ng libro Sa isang kwento sa taong ito Ipangako **** sa susunod na taon, Lalo ka pang magpapakatatag sa lahat ng darating sa buhay na mga hamon. Gayunpaman, taglayin mo pa rin ang pusong mapagpakumbaba Habaan pa ang pasensiya Magpasalamat sa Ama sapagkat hindi ka niya hinayaang mag-isa Palakpakan mo rin ang sarili mo sapagkat hindi ka sumuko.
0
Dec 31, 2020
Dec 31, 2020 at 7:45 AM UTC
2020
Pumatak na naman ang ulan Sa taas ng bubungan Parang luha sa mga mata Kapag namimiss kita Ang daming patak ng ulang ito Milyon siguro ang bilang nito Parang listahan ng mga babaeng ito Na nagkakagusto din sa iyo Agos dito agos doon sa kanto Ang tubig ulan na ito Parang pag-asa ko sa iyo Tinangay na ng agos ng mundo Lumalabo ang salamin ko dahil sa hamog na ito Parang mata at puso mo Malabong makita ang tulad ko Lumalamig na din ang paligid ko Dulot ng lumalakas na ulang ito Parang yung damdamin ko Nanlalamig kakahintay sa iyo Pero alam ko na hihinto din ito Yung ulan sa labas ng bahay ko Parang damdamin ko sayo Kapag napagod hihinto pero hindi susuko Pag natapos ang isang malakas na ulan Ang lupa ay matutuyo dahandahan Parang pag tingin ko sa iyo Matutuyo kapag binalewala mo
0
Mar 18, 2017
Mar 18, 2017 at 3:46 AM UTC
ULAN
Tunog. Alon ng milyong-milyon prikwensiya, Dumadaan at lumilipas, Musika. Tumatalon, Tumatakbo, Bumabagal, Bumibilis. Musika. Ang kalagayan na parang wala ka sa kawalan. Tunog na masarap pakinggan, Naririnig mo ba?
0
Oct 1, 2015
Oct 1, 2015 at 12:37 AM UTC
Musika
Ang kalayaang ipinagkait sa akin ng tadhana,   ang kalayaang gumala na naglaho parang bula.   Singlayo ng mga tala, hindi maabot,   nawala dahil sa isang pagkakamali—   isang pagkakamaling hindi sinasadya.   Ngunit ang pagkakamaling iyon,   nauwi sa paulit-ulit na pagkakasala,   hanggang naging bahagi ng bawat araw.   Dalawampung taon akong nabuhay   sa mundong walang tiwala   mula sa aking mga magulang.   Ilang beses kong binalikan   ang mga tanong,   nagbabakasakaling hanapin ang sagot.   O, kalungkutan, lubayan mo na ako!   Naririnig ko ang ulap, umiiyak,   pumapatak ang luha nito.   Ang kanilang tingin sa akin—   isang nilalang na walang halaga,   isang pagkakamali na kailanman   ay hindi mababawi.   Hawak ko ang katotohanan—   ang katotohanang natatakot akong tanggapin.   Balang araw, tatawagin akong salot sa lipunan.   Milyon-milyong mata, tenga, at bibig   ang naghusga sa akin,   tila alam ang bawat lihim ng aking pagkatao.   Sa pagitan ng pag-alis at pagbalik,   paaralan man o klinika ng espesyalista,   ang paghihintay ay tila isang habambuhay.   Limang taon kong idinalangin sa Diyos   na tupdin ang aking hiling,   at nangyari nga.   Ngunit kahit nakakulong ka na,   hindi ko magawang maging masaya.   Pagkakamali nating dalawa ito,   ngunit ikaw lamang ang pinarusahan.   Ikaw ang naging katahimikan   sa maingay kong mundo.   Ngunit nang muli kitang makita,   sa presinto, harap-harapan,   tila apoy ang bumalot sa kapaligiran.   Tanim na poot at galit   ang bumalot sa aking puso.   Sa pagtulog ko,   rinig ko ang tiktak ng relo.   Minsan, nilaro ako ng panaginip—   kasama raw kita.   Gising, natutulala ako,   nalulunod sa lalim ng iniisip.   Sa gitna ng pagbalik-tanaw,   nananatili ako sa kama,   hinihintay ang sagot   sa mga tanong ng aking isipan.   Sapagkat ang buhay,   tulad ng gulong—   minsan nasa itaas,   minsan nasa ibaba.
0
Sep 16, 2020
Sep 16, 2020 at 9:28 AM UTC
Selda ng Kahapon
Ang kalayaang ipinagkait sa akin ng tadhana,   ang kalayaang gumala na naglaho parang bula.   Singlayo ng mga tala, hindi maabot,   nawala dahil sa isang pagkakamali—   isang pagkakamaling hindi sinasadya.   Ngunit ang pagkakamaling iyon,   nauwi sa paulit-ulit na pagkakasala,   hanggang naging bahagi ng bawat araw.   Dalawampung taon akong nabuhay   sa mundong walang tiwala   mula sa aking mga magulang.   Ilang beses kong binalikan   ang mga tanong,   nagbabakasakaling hanapin ang sagot.   O, kalungkutan, lubayan mo na ako!   Naririnig ko ang ulap, umiiyak,   pumapatak ang luha nito.   Ang kanilang tingin sa akin—   isang nilalang na walang halaga,   isang pagkakamali na kailanman   ay hindi mababawi.   Hawak ko ang katotohanan—   ang katotohanang natatakot akong tanggapin.   Balang araw, tatawagin akong salot sa lipunan.   Milyon-milyong mata, tenga, at bibig   ang naghusga sa akin,   tila alam ang bawat lihim ng aking pagkatao.   Sa pagitan ng pag-alis at pagbalik,   paaralan man o klinika ng espesyalista,   ang paghihintay ay tila isang habambuhay.   Limang taon kong idinalangin sa Diyos   na tupdin ang aking hiling,   at nangyari nga.   Ngunit kahit nakakulong ka na,   hindi ko magawang maging masaya.   Pagkakamali nating dalawa ito,   ngunit ikaw lamang ang pinarusahan.   Ikaw ang naging katahimikan   sa maingay kong mundo.   Ngunit nang muli kitang makita,   sa presinto, harap-harapan,   tila apoy ang bumalot sa kapaligiran.   Tanim na poot at galit   ang bumalot sa aking puso.   Sa pagtulog ko,   rinig ko ang tiktak ng relo.   Minsan, nilaro ako ng panaginip—   kasama raw kita.   Gising, natutulala ako,   nalulunod sa lalim ng iniisip.   Sa gitna ng pagbalik-tanaw,   nananatili ako sa kama,   hinihintay ang sagot   sa mga tanong ng aking isipan.   Sapagkat ang buhay,   tulad ng gulong—   minsan nasa itaas,   minsan nasa ibaba.
Continue reading...
58
Gusto kong ibigay sa'yo ang buong mundo,
 Halagang isang milyon ang tanong kung paano, Nakakatawang tingnan kung iaalay ko ang iyong buong pagkatao,
 Sa iyo mismo, dahil ikaw ang mundo ko. Wika mo'y linyang sinabi ko ay gasgas na,
 Sagot ko pabalik ay iba ako sa kanila,
 Pagkat kasiyahan at mundo ko'y ikaw,
 Magagawa ko na lamang ay lalong pagliwanagin ang iyong ilaw. Ikaw para sa akin ang araw, buwan at mga bituin,
 Kapag nawala ka'y tuluyang magdidilim ang aking paningin,
 Hindi makakabangon, paa'y waring nakabaon,
 Sa isang kumunoy na tatawagin kong kahapon. Mundo pala'y hindi ko maiaalay sa iyo,
 Ikaw at ang mundo ay iisa at iyan ang totoo,
 Ang magagawa ko lamang ay ingatan ka at mahalin ng tapat,
 Wala nang ngunit, subalit at datapwat.
0
Apr 12, 2016
Apr 12, 2016 at 5:27 AM UTC
MESM
kuşların senfonik tweet’lerini banlıyor çirkin martı vaazları ve çatlak sürahiden sızan su gibi kafam bi milyon bugün koca götlü martha ile kocası solucan fred balkonda çiçeklere spa bakımı yaparken akşamdan kalan jack daniels’ın son nefesini yudumluyorum akşama parti var lacivert smo çok mu havalı olur bilemiyorum tırt mı kaçar blue jean gömlek beyaz nike nazar geliyo hep ona hiç gitmediğim halde peşimi bırakmıyor yaşlı bunak dişi ceylanların skimoske beni yakalayamaz ki bakışlarını meşgule veriyorum eleği duvarda hızlı bir uncu olarak çünkü son romanımla meşgulüm eften, püften çatı çığlığımda agatha sürmenaj geçiriyor parmakladığım her bir tuşta sahi ben de, merak ediyorum katil kim? akışına bıraktım hikayeyi oradan oraya sürüklüyor robotron adlı haspa akşama sarkıyor gün vantuzlamak için kestane yanığı batım dudakları ve artık uçan tenekemi almalıyım rot balanstan belki birlikte intihar ederiz kim bilir..
0
May 23, 2019
May 23, 2019 at 3:38 AM UTC
Ne Bezgin
kuranın ne zaman ve nerede çekileceğini bilmemekle ödüllendirildi insanoğlu.. bir kitapçıda sayfaları çevirirken henüz yazılmamış bir şiirin ilk dizesi sizi gözlerinizden kavrayıp mısradan mısraya vurduğunda küçük bir kıvılcımın büyük bir yangıya dönüşeceği olgusunu kim bilebilir? bu karşılıklı elektriksel akımın sürrealist boyutlarındaki göz eşleşmesi yerini dudaklara bıraktığında kalp çarpıntınız ve tatlı titremeler genital üyeleri sık sık oturuma davet eder bu zaman ve mekan mefhumundan uzak ilahi açlığın ilahi tasarımındaki varoluş yaratım yasası değiştirilmesi teklif dahi edilemez amir hükmü olma hasebiyle, göz dudak ve kalp eşleşmesinin ardından ay'a oranla çekim gücü milyon ışık yılı olan yeni bir gezegenin ilk yapı taşlarını oluşturur genitallerin karşılıklı uyumu.. aşk güven samimiyet ve sadakatle parsellendiğinde, eşleşmelerin dünya balayı taraflardan birinin merkeze alınmasına dek sürer işte ben buna gerçeküstü eşleşmeler diyorum sonu -suz-olmayan sonsuz eşleşmeler.. ..
0
Jul 10, 2019
Jul 10, 2019 at 7:40 PM UTC
Sonsuz Eşleşmeler