"kinulong" poems - Hello Poetry

Ikaw ang dahilan ng aking pagngiti, Ikaw ang dahilan ng aking paghikbi, Ikaw ang dahilan ng aking pagtitili, Dahil ikaw para sa aki'y natatangi. Ikaw ang tanglaw sa aking mga gabi, Ikaw ang liwanag sa araw kong hinahabi, Ikaw ang apoy sa basa kong kapote, At gamot sa sakit kong nangangati. Nawa'y maibigan mo, itong aking katha, Tulang alay ko sa isang tulad **** makata, Na walang mintis sa pagsulat ng mga tula, At binibigkas ng buong puso't kaluluwa. Ang tula ko ay ikaw, ang tula mo ay ako. Hindi kita ipagpapalit sa kahit na sino. Sapagkat puso ko ay kinulong at binihag mo, Sinelyuhan ng sobrang pagmamahal na higit pa sa inakala ko.

0

Feb 14, 2016

Feb 14, 2016 at 9:50 AM UTC

eugene

Ikaw

Ikaw ang dahilan ng aking pagngiti, Ikaw ang dahilan ng aking paghikbi, Ikaw ang dahilan ng aking pagtitili, Dahil ikaw para sa aki'y natatangi. Ikaw ang tanglaw sa aking mga gabi, Ikaw ang liwanag sa araw kong hinahabi, Ikaw ang apoy sa basa kong kapote, At gamot sa sakit kong nangangati. Nawa'y maibigan mo, itong aking katha, Tulang alay ko sa isang tulad **** makata, Na walang mintis sa pagsulat ng mga tula, At binibigkas ng buong puso't kaluluwa. Ang tula ko ay ikaw, ang tula mo ay ako. Hindi kita ipagpapalit sa kahit na sino. Sapagkat puso ko ay kinulong at binihag mo, Sinelyuhan ng sobrang pagmamahal na higit pa sa inakala ko.

16

Preso ang Ikinukulong, Hindi Salita Huwag mo kong ikulong sa mga salitang nais **** makitang taglay ko Huwag mo kong sikilin ng kalayaan kong ipahayag ang nais ko O bilangin ang metrong sumasaklaw sa mga katha ko O mga tugmang umaabot na gayon na lamang ang paglantad na siya nga ay isang presong Minsang kinulong sa iyong isipan at binigyan mo ng huwad na kalayaan Huwag mo akong pigilan tulad ng mga letrang iyong binitiwan kung sa'n ubos na ang oras na siyang dahilan Upang matigilan ang mga salitang dumadaloy sa ugat na tila nagpipilahan Sa isang lugar na napigilan ng kaguluhan at ingay ang malalayang sugnay Ngayon ay dumadaloy na parang isang rumagasang ilog Sa dulo ng dila ko ay laging naririyan Isa akong salitang walang kahulugan ni patutunguhan Salita ako ngunit hindi sinasalita Ako ay kamatayan sa iilan At buhay sa karamihan Kaya't huwag mo akong pigilan ng mga pinili **** letrang dapat ako, dapat ay tagalayin ko Dahil ang tula ay tula at ito ay malaya Parang ako Ang tula ay malayang di tulad ng tao dahil dito Walang batas na maaring pumuna at saglit na mawaglit sa tunay na eksistensya dahil ang tula ay tula na wala kang karapatang Yurakan o ismiran o saktan man Ang tula ay tula na mga anak ng manunula Hinabi ng emosyon ng puso ng pawis na nararamdaman ang bawat patak bawat tibok at bawat sigaw Dahil ang tula ay tula at ito ay malaya Ako ang pag-ibig ako ang tula Ang tula ng pag-ibig Ang pag-ibig na mapagpalaya Akong pag-ibig na hindi malaya Kaya 'wag mo kong siilin ng mga salita na nais **** makita na nasasa aking tula Dahil ng tula ay tula Ang tula ay malaya Ang mundo ng tula kung sa'n malaya Mundong nais ko sana Isang mundong di ko kailanman matatamasa Sa isang mundong kaaya-aya

0

Jul 8, 2016

Jul 8, 2016 at 11:10 AM UTC

AndieBonifacio

Preso ang Ikinukulong, Hindi Salita

Preso ang Ikinukulong, Hindi Salita Huwag mo kong ikulong sa mga salitang nais **** makitang taglay ko Huwag mo kong sikilin ng kalayaan kong ipahayag ang nais ko O bilangin ang metrong sumasaklaw sa mga katha ko O mga tugmang umaabot na gayon na lamang ang paglantad na siya nga ay isang presong Minsang kinulong sa iyong isipan at binigyan mo ng huwad na kalayaan Huwag mo akong pigilan tulad ng mga letrang iyong binitiwan kung sa'n ubos na ang oras na siyang dahilan Upang matigilan ang mga salitang dumadaloy sa ugat na tila nagpipilahan Sa isang lugar na napigilan ng kaguluhan at ingay ang malalayang sugnay Ngayon ay dumadaloy na parang isang rumagasang ilog Sa dulo ng dila ko ay laging naririyan Isa akong salitang walang kahulugan ni patutunguhan Salita ako ngunit hindi sinasalita Ako ay kamatayan sa iilan At buhay sa karamihan Kaya't huwag mo akong pigilan ng mga pinili **** letrang dapat ako, dapat ay tagalayin ko Dahil ang tula ay tula at ito ay malaya Parang ako Ang tula ay malayang di tulad ng tao dahil dito Walang batas na maaring pumuna at saglit na mawaglit sa tunay na eksistensya dahil ang tula ay tula na wala kang karapatang Yurakan o ismiran o saktan man Ang tula ay tula na mga anak ng manunula Hinabi ng emosyon ng puso ng pawis na nararamdaman ang bawat patak bawat tibok at bawat sigaw Dahil ang tula ay tula at ito ay malaya Ako ang pag-ibig ako ang tula Ang tula ng pag-ibig Ang pag-ibig na mapagpalaya Akong pag-ibig na hindi malaya Kaya 'wag mo kong siilin ng mga salita na nais **** makita na nasasa aking tula Dahil ng tula ay tula Ang tula ay malaya Ang mundo ng tula kung sa'n malaya Mundong nais ko sana Isang mundong di ko kailanman matatamasa Sa isang mundong kaaya-aya

42

Sa aking lupang tinubuan Na sinakop ng mga dayuhan noon pa man Ang una'y mga espanyol na mananakop Dala daw nila'y kristiyanismo Upang ipakilala sa ating mga katutubo Ngunit ang tanging hangarin pala'y manakop at gawing kolonyanismo Kaya ilang daan taon tayong hawak ng mga ito Ating mga katutubo walang nagawa kundi ang sumunod at magsawalang-kibo May ilan ding nagsisipag aklas upang makalaya Ngunit sa kalauna'y sila'y bigo sapagkat pawang malalakas at makapangyarihan silang mga nilalang Nariyang si Gat. Jose Rizal na kinulong at binaril sa bagong-bayan Na tinatawag na natin ngayong (LUNETA/RIZAL PARK) At si Gat. Andres Bonifacio na hanggang ngayo'y hindi alam kung sino ang pumatay Ang tanging alam natin sa kanya'y siya ang "Ang Ama ng himagsikan" Sa kabilang banda'y hindi nagpatinag ang ating mga katutubo Nagbuo ng mga samahan upang mapag-aralan kung kailan ang tamang panahon para lumaban Kaya nung dumating na ang tamang panahon upang sila'y magsipag-aklas Marami ang sa kanila'y naghimaksik upang ang kalayaa'y makamtan Kaya noong taong Hunyo labing dalawa, isang libo't walong daan, siyam na pu't walo Nakamtan ng ating mga katutubo ang kalayaan na kanilang pinaglalaban Sa bahay ni Hen. Emilio Aguinaldo sa Kawit, Kabite Kanyang iwinagayway ang ating watawat Sagisag ito ng ating kalayaan sa kamay ng mga mananakop na espanyol Sa mga nakalipas na taon, tayo'y naging malaya na Ngunit, ano ba ang kahulugan ng isang malaya? ''Ito ay ang pag-gawa sa isang partikular na bagay ng walang humahadlang o kumokontra sayo at may kakayahan kang kumilos batay sa kung ano ang iyong gusto o nais'' Oo nga't malaya kang gawin ang iyong gusto Subalit, labag naman ito sa karapatang pantao At nakapapanakit ka na ng kapwa mo Marami ang sa ati'y nakakalimot na sa mga paglapastangang ginawa sa ating mga katutubo Marapat nating pagkatandaan na ang ating kalayaa'y utang natin sa ating mga bayaning nakipaglaban At ang kalayaa'y dapat igawad sa lahat Magkaroon ng pantay-pantay na karapatan ang bawat nilalang Mapa mayaman o mahirap man Mapa babae o lalaki man Mapa bata o matanda man Maging tunay sanang malaya tayong mga pilipino Hindi lamang sa salita, kundi sa isip at sa ating mga gawa.

0

Jun 12, 2018

Jun 12, 2018 at 5:48 AM UTC

itsme-alona

Araw ng Kalayaan

Sa aking lupang tinubuan Na sinakop ng mga dayuhan noon pa man Ang una'y mga espanyol na mananakop Dala daw nila'y kristiyanismo Upang ipakilala sa ating mga katutubo Ngunit ang tanging hangarin pala'y manakop at gawing kolonyanismo Kaya ilang daan taon tayong hawak ng mga ito Ating mga katutubo walang nagawa kundi ang sumunod at magsawalang-kibo May ilan ding nagsisipag aklas upang makalaya Ngunit sa kalauna'y sila'y bigo sapagkat pawang malalakas at makapangyarihan silang mga nilalang Nariyang si Gat. Jose Rizal na kinulong at binaril sa bagong-bayan Na tinatawag na natin ngayong (LUNETA/RIZAL PARK) At si Gat. Andres Bonifacio na hanggang ngayo'y hindi alam kung sino ang pumatay Ang tanging alam natin sa kanya'y siya ang "Ang Ama ng himagsikan" Sa kabilang banda'y hindi nagpatinag ang ating mga katutubo Nagbuo ng mga samahan upang mapag-aralan kung kailan ang tamang panahon para lumaban Kaya nung dumating na ang tamang panahon upang sila'y magsipag-aklas Marami ang sa kanila'y naghimaksik upang ang kalayaa'y makamtan Kaya noong taong Hunyo labing dalawa, isang libo't walong daan, siyam na pu't walo Nakamtan ng ating mga katutubo ang kalayaan na kanilang pinaglalaban Sa bahay ni Hen. Emilio Aguinaldo sa Kawit, Kabite Kanyang iwinagayway ang ating watawat Sagisag ito ng ating kalayaan sa kamay ng mga mananakop na espanyol Sa mga nakalipas na taon, tayo'y naging malaya na Ngunit, ano ba ang kahulugan ng isang malaya? ''Ito ay ang pag-gawa sa isang partikular na bagay ng walang humahadlang o kumokontra sayo at may kakayahan kang kumilos batay sa kung ano ang iyong gusto o nais'' Oo nga't malaya kang gawin ang iyong gusto Subalit, labag naman ito sa karapatang pantao At nakapapanakit ka na ng kapwa mo Marami ang sa ati'y nakakalimot na sa mga paglapastangang ginawa sa ating mga katutubo Marapat nating pagkatandaan na ang ating kalayaa'y utang natin sa ating mga bayaning nakipaglaban At ang kalayaa'y dapat igawad sa lahat Magkaroon ng pantay-pantay na karapatan ang bawat nilalang Mapa mayaman o mahirap man Mapa babae o lalaki man Mapa bata o matanda man Maging tunay sanang malaya tayong mga pilipino Hindi lamang sa salita, kundi sa isip at sa ating mga gawa.

38

Palalayain na kita Mahal. Malaya ka na mula sa hawlang magkasabay nating binuo noong mga panahong ako pa ang kasama mo. Palalayain na kita, mula sa mga ala-alang matagal ding nanahan sa aking isipan. Nakulong. Nakulong ako sa mga pangako **** akong lang. Ako lang ang mahal mo at wala ng iba. Kinulong. Kinulong ko ang sarili ko sa iyo. Sinarado ang pintuan ng puso upang walang makapasok na iba sapagkat ang tanging kagustuhan ko lamang ay tayong dalawa. Ngunit tila ang pintuan ng iyong puso ay naiwang nakabukas dahilan kung bakit may nakapasok na iba. Lumaban, Lumaban ka ngunit sa huli ay sumuko ka rin. Nilabanan ko ang lahat ng sakit para sa iyo sa kagustuhang maibalik ang dati sa atin resulta ng pagkakakulong mo sa puso kong punong puno ng sakit at pait. Pinapalaya na kita dahil sa bawat araw na wala ka sa aking tabi kahit sa aking ang iyong pag uwi ay ramdam kong ayaw mo na. Hindi ka na masaya. Matagal rin akong nanahimik kahit masakit. Pero, huli na ito. Tama na. Nasasaktan ka na. Pero mas nasasaktan mo na ako. Hindi ko na kaya. Sobra na. Sobra na ang sakit ng ginawa **** pag papalaya sa mga pangako **** parang ibon mo lang ay kung paliparin. Ayoko na. Masakit na. Kaya Mahal, palalayain na kita. Hindi dahil hindi kita mahal, kundi kailangan kong mahalin ang sarili ko dahil ubos na ubos na ako. Mahal na mahal kita, pero tama na. Ang sakit sakit na. Malaya ka na.

0

Feb 28, 2016

Feb 28, 2016 at 11:52 PM UTC

azyraelian

Malaya Ka Na

Palalayain na kita Mahal. Malaya ka na mula sa hawlang magkasabay nating binuo noong mga panahong ako pa ang kasama mo. Palalayain na kita, mula sa mga ala-alang matagal ding nanahan sa aking isipan. Nakulong. Nakulong ako sa mga pangako **** akong lang. Ako lang ang mahal mo at wala ng iba. Kinulong. Kinulong ko ang sarili ko sa iyo. Sinarado ang pintuan ng puso upang walang makapasok na iba sapagkat ang tanging kagustuhan ko lamang ay tayong dalawa. Ngunit tila ang pintuan ng iyong puso ay naiwang nakabukas dahilan kung bakit may nakapasok na iba. Lumaban, Lumaban ka ngunit sa huli ay sumuko ka rin. Nilabanan ko ang lahat ng sakit para sa iyo sa kagustuhang maibalik ang dati sa atin resulta ng pagkakakulong mo sa puso kong punong puno ng sakit at pait. Pinapalaya na kita dahil sa bawat araw na wala ka sa aking tabi kahit sa aking ang iyong pag uwi ay ramdam kong ayaw mo na. Hindi ka na masaya. Matagal rin akong nanahimik kahit masakit. Pero, huli na ito. Tama na. Nasasaktan ka na. Pero mas nasasaktan mo na ako. Hindi ko na kaya. Sobra na. Sobra na ang sakit ng ginawa **** pag papalaya sa mga pangako **** parang ibon mo lang ay kung paliparin. Ayoko na. Masakit na. Kaya Mahal, palalayain na kita. Hindi dahil hindi kita mahal, kundi kailangan kong mahalin ang sarili ko dahil ubos na ubos na ako. Mahal na mahal kita, pero tama na. Ang sakit sakit na. Malaya ka na.

23

Isang republika na gawa sa pangarap, Pangarap na walang kasing sarap, Pangulo na karapatdapat sana'y mahanap, Upang pangangarap ay makita kahit isang sulyap. Pero pano natin ito magagawa kung tayo'y nakakulong, Ang nakaraan na kinulong tayo sa isang selyadong kabaong, Na hanngang ngayo'y tayo'y nakalibing, Dahil produktong banyaga'y ating laging hinihiling, May pag-asa pa ba tayong lumaya? May pag-asa pa ba tayong umiwas sa hiya? Kung lagi tayong kumokopya, Kailan pa ba tayo tunay na liligaya? Tama nga ang sinabi ni heneral Luna na "hindi natin kalaban ang amerikano o ang espanyol dahil ang tunay nating kalaban ay sarili natin", Paano tayo tatayo sa sarili nating paa kung tayo'y nagpapaalipin, Ang sugat ng kolonisayon ay ating gamutin, Wag hayaang tayo'y lamunin. Produktong pilipino'y mahalin, Hindi ang produkto ng banyaga ang tangkilikin, Sariling wika ang aralin, Hindi ang wikang tayo'y paiiyakin. Pero ang mga hiling ko'y napakahirap makamit, Dahil tayo'y isa paring yagit, At nagpapagamit, At masasabi kung tayong mga pilipino ay punit.

0

Nov 7, 2018

Nov 7, 2018 at 3:52 AM UTC

DarkBlack

Republika Filipina

Isang republika na gawa sa pangarap, Pangarap na walang kasing sarap, Pangulo na karapatdapat sana'y mahanap, Upang pangangarap ay makita kahit isang sulyap. Pero pano natin ito magagawa kung tayo'y nakakulong, Ang nakaraan na kinulong tayo sa isang selyadong kabaong, Na hanngang ngayo'y tayo'y nakalibing, Dahil produktong banyaga'y ating laging hinihiling, May pag-asa pa ba tayong lumaya? May pag-asa pa ba tayong umiwas sa hiya? Kung lagi tayong kumokopya, Kailan pa ba tayo tunay na liligaya? Tama nga ang sinabi ni heneral Luna na "hindi natin kalaban ang amerikano o ang espanyol dahil ang tunay nating kalaban ay sarili natin", Paano tayo tatayo sa sarili nating paa kung tayo'y nagpapaalipin, Ang sugat ng kolonisayon ay ating gamutin, Wag hayaang tayo'y lamunin. Produktong pilipino'y mahalin, Hindi ang produkto ng banyaga ang tangkilikin, Sariling wika ang aralin, Hindi ang wikang tayo'y paiiyakin. Pero ang mga hiling ko'y napakahirap makamit, Dahil tayo'y isa paring yagit, At nagpapagamit, At masasabi kung tayong mga pilipino ay punit.

24

isang hawak na di ginusto nagsimula sa panghihipo pag iisip mo'y kasing dumi ng burak sa estero nalilito natutuliro magsasalita ba ako? kapangyarihan mo'y inabuso ginamit para bumango ang pangalan mo para maitago mo ang halimaw na nagbigay ng lamat sa buhay ko. Isang gabi! isang gabi lang! nadurog ang pagkatao ko. kinulong mo sa madilim na nakaraan tulad ng pagkulong mo sa akin sa madilim at maliit na kwartong iyon mabilis ang pintig naririnig bawat kabog ng dibdib paralisa ang katawan di makasigaw tulong! tulong! mga salitang tila naipit sa aking lalamunan. halik na di ko ginusto yakap na di ko hiniling sayo mga hawak sa aking katawan nandidiri ako sayo seksuwal na panghahalay di ko nararapat pagdaanan lamat na di malilimutan lamat na mananatiling parte ng nakaraan di mo na ko maapektuhan ang lamat na bigay mo ang aapakan ko ang magiging boses ko para maparating ang mensaheng ito walang sinuman ang dapat makaranas nito! walang sinuman ang dapat mabuhay ng may takot mangyari ulit sa kanila ito. walang babae ang mahahalay base sa kanilang pananamit, kilos o pananalita. ang lamat na bigay mo, andito man ito pero di na ito hadlang sa muling pag ahon ko.

0

Feb 16, 2021

Feb 16, 2021 at 4:36 PM UTC

tulanigrasya

Lamat

isang hawak na di ginusto nagsimula sa panghihipo pag iisip mo'y kasing dumi ng burak sa estero nalilito natutuliro magsasalita ba ako? kapangyarihan mo'y inabuso ginamit para bumango ang pangalan mo para maitago mo ang halimaw na nagbigay ng lamat sa buhay ko. Isang gabi! isang gabi lang! nadurog ang pagkatao ko. kinulong mo sa madilim na nakaraan tulad ng pagkulong mo sa akin sa madilim at maliit na kwartong iyon mabilis ang pintig naririnig bawat kabog ng dibdib paralisa ang katawan di makasigaw tulong! tulong! mga salitang tila naipit sa aking lalamunan. halik na di ko ginusto yakap na di ko hiniling sayo mga hawak sa aking katawan nandidiri ako sayo seksuwal na panghahalay di ko nararapat pagdaanan lamat na di malilimutan lamat na mananatiling parte ng nakaraan di mo na ko maapektuhan ang lamat na bigay mo ang aapakan ko ang magiging boses ko para maparating ang mensaheng ito walang sinuman ang dapat makaranas nito! walang sinuman ang dapat mabuhay ng may takot mangyari ulit sa kanila ito. walang babae ang mahahalay base sa kanilang pananamit, kilos o pananalita. ang lamat na bigay mo, andito man ito pero di na ito hadlang sa muling pag ahon ko.

39