"ininda" poems - Hello Poetry

#112715 #10AM Baka nalason na siya sa usok Na binubuga ng mga nakababahing na mekanismo. Siya'y nalulumbay kaya't ako'y nabihag niya, Nabihag -- nabighani Sa kanyang kumikinang na pustura, Siyang bughaw na bistida at magbabagong-bihis pa. Umiiyak siya, kaya't hindi ko na ininda, Nagbakasakaling mapatahan siya -- Nang di bumugso ang galit Patungo sa konkreto't pinira-pirasong bakal Pagkat mga abang, ni hindi ninais na maugatan. Bulong ko ang lihim na pagtingin, "Anuman ang iyong kulay Ang dilag mo'y kabigha-bighani Kaya lubos kitang iniibig, Aking panghabangbuhay na kaibigan, O Langit na Irog."

0

Nov 27, 2015

Nov 27, 2015 at 7:22 PM UTC

psalmiseta

Site Stalker

#112715 #10AM Baka nalason na siya sa usok Na binubuga ng mga nakababahing na mekanismo. Siya'y nalulumbay kaya't ako'y nabihag niya, Nabihag -- nabighani Sa kanyang kumikinang na pustura, Siyang bughaw na bistida at magbabagong-bihis pa. Umiiyak siya, kaya't hindi ko na ininda, Nagbakasakaling mapatahan siya -- Nang di bumugso ang galit Patungo sa konkreto't pinira-pirasong bakal Pagkat mga abang, ni hindi ninais na maugatan. Bulong ko ang lihim na pagtingin, "Anuman ang iyong kulay Ang dilag mo'y kabigha-bighani Kaya lubos kitang iniibig, Aking panghabangbuhay na kaibigan, O Langit na Irog."

18

Sensitibo akong tao, kaunting pangungutya, malaki na ang epekto. Nabuhay ako sa paniniwalang lahat ng babae, tumitingin lang sa gwapo. Kasalanan ko bang maging pangit? Siguro hindi, siguro oo. Sabi nila walang pangit. Ugali lang ang pangit sa ibang tao. Nakasanayan ko nalang na walang naririnig, kahit lantaran akong laitin. Ininda lahat ng pananakit, maswerte nalang kung minsa'y daplisin. Hindi ko kayang lumaban, patay malisya lang ang damdamin. Ayoko ng gulo, ni isang salita wala akong binanggit kahit aking isipin. Aking babaguhin, karamihan sa kababaihan ay tumitingin sa gwapo. "Ano bang meron sa mga gwapo?" Pare-pareho lang naman kaming tao. Alam kong mahalaga din ang panlabas na kaanyuan pero, Yun ba ang minamahal? Yun nalang ba ang basehan sa mundong ito? Lahat ng 'yan nakaraan nalang sa akin. Magmula nung dumating ka, pinaniwala **** mali ang aking hangarin. Hangarin na tanggapin na walang kaaya-aya sa akin. Kahit anong pilit ko, pilit **** itinatanggi at hindi pinapansin. Hindi ako gwapo. Pero kaya kong harapin ng may magandang kalooban ang magulang mo. Hindi ako mayaman. Pero ipapakita ko sayo na ang kayamanan ay nasa kaya nating ibuo. Hindi ako yung taong magara ang kasuotan kapag haharap sayo. Aanhin ko yun? Kinabukasan natin ang aabangan ko, hindi pagiging maluho. Hindi ako yung lalake na pagkakagastusan ka ng sobra sa tuwing may selebrasyon. Gusto ko kase maramdaman natin. Hindi sa nakikita, kundi mismo sa pagkakataon. Hindi ko kayang lumaban, duwag ako, at nananatiling mahinahon. Pero hindi ko hahayaan na may umapi sayo na kahit sino, makakatikim sakin 'yon. Hindi ako yung tipong kaya kang pakiligin sa mga salita. Madalas kasi wala akong tiwala na kaya ko yun magawa. Panay ang pagkumpara ng itsura ko sa iba. Kahit ganun naman , lahat ng sinabi ko sayo, totoo at may isang salita. Hindi ako gwapo, oo. Hindi ako maporma, oo. Hindi ako astig, oo. Hindi ako yung matitipuhan agad kase, oo, ganito lang ako.

0

Jul 1, 2019

Jul 1, 2019 at 10:08 AM UTC

RuiJasper

"Ganito lang ako"

Sensitibo akong tao, kaunting pangungutya, malaki na ang epekto. Nabuhay ako sa paniniwalang lahat ng babae, tumitingin lang sa gwapo. Kasalanan ko bang maging pangit? Siguro hindi, siguro oo. Sabi nila walang pangit. Ugali lang ang pangit sa ibang tao. Nakasanayan ko nalang na walang naririnig, kahit lantaran akong laitin. Ininda lahat ng pananakit, maswerte nalang kung minsa'y daplisin. Hindi ko kayang lumaban, patay malisya lang ang damdamin. Ayoko ng gulo, ni isang salita wala akong binanggit kahit aking isipin. Aking babaguhin, karamihan sa kababaihan ay tumitingin sa gwapo. "Ano bang meron sa mga gwapo?" Pare-pareho lang naman kaming tao. Alam kong mahalaga din ang panlabas na kaanyuan pero, Yun ba ang minamahal? Yun nalang ba ang basehan sa mundong ito? Lahat ng 'yan nakaraan nalang sa akin. Magmula nung dumating ka, pinaniwala **** mali ang aking hangarin. Hangarin na tanggapin na walang kaaya-aya sa akin. Kahit anong pilit ko, pilit **** itinatanggi at hindi pinapansin. Hindi ako gwapo. Pero kaya kong harapin ng may magandang kalooban ang magulang mo. Hindi ako mayaman. Pero ipapakita ko sayo na ang kayamanan ay nasa kaya nating ibuo. Hindi ako yung taong magara ang kasuotan kapag haharap sayo. Aanhin ko yun? Kinabukasan natin ang aabangan ko, hindi pagiging maluho. Hindi ako yung lalake na pagkakagastusan ka ng sobra sa tuwing may selebrasyon. Gusto ko kase maramdaman natin. Hindi sa nakikita, kundi mismo sa pagkakataon. Hindi ko kayang lumaban, duwag ako, at nananatiling mahinahon. Pero hindi ko hahayaan na may umapi sayo na kahit sino, makakatikim sakin 'yon. Hindi ako yung tipong kaya kang pakiligin sa mga salita. Madalas kasi wala akong tiwala na kaya ko yun magawa. Panay ang pagkumpara ng itsura ko sa iba. Kahit ganun naman , lahat ng sinabi ko sayo, totoo at may isang salita. Hindi ako gwapo, oo. Hindi ako maporma, oo. Hindi ako astig, oo. Hindi ako yung matitipuhan agad kase, oo, ganito lang ako.

32

Nagtago ang mga parilya sa kalupaan Habang sila'y kusang nagpahimlay sa pagsisilbing lakas t tuntungan Siguro, naisip din nilang ayos lang mapasailalim Kung ito nama'y marangal at bubuo sa bukas at ngayon. Habang sila'y sama-samang ipinagbibigkis Ay mas lalo silang nakatatamo ng sugat mula sa isa't isa Hindi nila ininda ang dumi o kahit na ang agos Na posibleng yumurak sa kanilang mga pagkatao. Sa aking pagtingala mula sa pagkasisid sa kalaliman ng kanilang mga adhikain Ay nasasaksihan ko ang pag-usad ng mas matitibay pang haligi Na dito sa ating baya'y may iilan ding tunay na tatayo At nanaising maging tuntungan ng iba para sa higit na pagsulyap sa araw Sila'y kapit-bisig sa pag-aalay ng dugo't pawis Para sa ikuunlad ng kabuuan. At unti-unting mahuhulog na tila nagkakalansingang mga barya Ang mga may buo ang loob. At sa pagbibilang ko ng mga araw ay walang pakundangan silang magiging isa At malilimot na rin ng iilan na minsan, sila'y may pagkakaiba -- Na minsan, sila'y pinulot at hinugasan At ngayon sila'y nagbago mula sa pagiging kupas na larawan.

0

Sep 8, 2018

Sep 8, 2018 at 9:58 PM UTC

psalmiseta

Buhos

Nagtago ang mga parilya sa kalupaan Habang sila'y kusang nagpahimlay sa pagsisilbing lakas t tuntungan Siguro, naisip din nilang ayos lang mapasailalim Kung ito nama'y marangal at bubuo sa bukas at ngayon. Habang sila'y sama-samang ipinagbibigkis Ay mas lalo silang nakatatamo ng sugat mula sa isa't isa Hindi nila ininda ang dumi o kahit na ang agos Na posibleng yumurak sa kanilang mga pagkatao. Sa aking pagtingala mula sa pagkasisid sa kalaliman ng kanilang mga adhikain Ay nasasaksihan ko ang pag-usad ng mas matitibay pang haligi Na dito sa ating baya'y may iilan ding tunay na tatayo At nanaising maging tuntungan ng iba para sa higit na pagsulyap sa araw Sila'y kapit-bisig sa pag-aalay ng dugo't pawis Para sa ikuunlad ng kabuuan. At unti-unting mahuhulog na tila nagkakalansingang mga barya Ang mga may buo ang loob. At sa pagbibilang ko ng mga araw ay walang pakundangan silang magiging isa At malilimot na rin ng iilan na minsan, sila'y may pagkakaiba -- Na minsan, sila'y pinulot at hinugasan At ngayon sila'y nagbago mula sa pagiging kupas na larawan.

20

0617 Nanlilisik ang Iyong mga mata Sa poot buhat sa paglisan ko sa Iyong tirahan Na noo'y inangkin ko sa pagkupkop Mo sa akin. Binihasan Mo ako ng demokrasya at kasarinlan Bagkus ako'y natupok ng malagim na nakaraan. Talamak ang pananakit, panghuhusga at pagkamkam At doo'y tila binawi Mo rin ang minsang mga pamana. Naging mapusok ang aking pagkatao Na sa halip na bumalik Sayo'y Patuloy na nagpakain sa maling istilo. Nagkunwari ako bagkus ako'y natalo Ito ang pagpataw ng madilim na peligro. Nagniningas ang Iyong mga mata Na tila hubad sa init na pantunaw sa mga nakikita Napapikit ako buhat sa pangamba Hindi na ininda ang taas ng mga nakuha. Sa pagmulat ko na parang pagbukas ng mga bintana Namungad na pala ang Iyong pagpapala At ang kislap ng Iyong pagtingi'y Syang kalangitan at katuturan para sakin. Ikaw ang misteryo sa aking kalbaryo Ang tagapaghusgang walang ibang hangad Kundi para sa aking benepisyo. Maghari Ka, Ikaw ang Bituin.

0

Jun 13, 2017

Jun 13, 2017 at 9:20 AM UTC

psalmiseta

PATAWad

0617 Nanlilisik ang Iyong mga mata Sa poot buhat sa paglisan ko sa Iyong tirahan Na noo'y inangkin ko sa pagkupkop Mo sa akin. Binihasan Mo ako ng demokrasya at kasarinlan Bagkus ako'y natupok ng malagim na nakaraan. Talamak ang pananakit, panghuhusga at pagkamkam At doo'y tila binawi Mo rin ang minsang mga pamana. Naging mapusok ang aking pagkatao Na sa halip na bumalik Sayo'y Patuloy na nagpakain sa maling istilo. Nagkunwari ako bagkus ako'y natalo Ito ang pagpataw ng madilim na peligro. Nagniningas ang Iyong mga mata Na tila hubad sa init na pantunaw sa mga nakikita Napapikit ako buhat sa pangamba Hindi na ininda ang taas ng mga nakuha. Sa pagmulat ko na parang pagbukas ng mga bintana Namungad na pala ang Iyong pagpapala At ang kislap ng Iyong pagtingi'y Syang kalangitan at katuturan para sakin. Ikaw ang misteryo sa aking kalbaryo Ang tagapaghusgang walang ibang hangad Kundi para sa aking benepisyo. Maghari Ka, Ikaw ang Bituin.

25

Masaya ka ba? Masaya ka nga bang talaga? O itinatago mo lang ang lungkot na nadarama? Siguro Itinatago **** talaga Itinatago mo dahil sa takot Sa pangamba Na mahusgahan ka Na masaktan ka Ng kanilang mga salita Mga salitang Mas matalas Mas masakit At mas mahapdi pa Sa baon ng isang kutsilyo Natakot ka na siguro Sa paulit ulit nilang pagtapak sa buo **** pagkatao Napagod ka na siguro Sa walang katapusang sakit na nararamdaman mo Kaya sumuko ka na Oo Sumuko ka na Sumuko ka nang magkunwari Magkunwaring kaya mo pa kahit hindi na talaga Hindi na at hirap ka na Tumigil ka na Oo Tumigil ka na Tumigil ka nang magtiis Magtiis sa sakit na ang tagal **** ininda Kaya kung nasasaktan ka, Umiyak ka Umiyak ka kung may yumao sa pamilya mo Umiyak ka kung hirap ka na sa mga leksyong inaaral niyo Umiyak ka kung naghiwalay ang mga magulang mo Umiyak ka kung iniwan ka ng dapat sana'y sasakyan mo Umiyak ka kung nagkagalit kayo ng kaibigan mo Umiyak ka kung pinagalitan ka ng nanay o tatay mo Umiyak ka kung hinusgahan ka na naman ng kapitbahay niyo Umiyak ka lang Umiyak ka lang kung nasasaktan ang puso mo Umiyak ka sa mga balikat ko Umiyak ka hanggang maubos ang mga luha mo Umiyak ka hanggang mapagod ang mga mata mo Umiyak ka nang mailabas ang lahat ng nararamdaman mo Dahil bilib ako sayo Oo Bilib ako Bilib akong nakakaya **** itago lahat ng 'yan sa likod ng mga ngiti mo Bilib akong nakakaya **** magkunwaring ayos lang ang buhay mo Bilib akong nakakaya **** tiisin lahat ng nakakasakit sa puso mo Bilib akong nakakaya **** mabuhay araw araw sa mundong ito Kaya kahanga hanga ka Oo Kahanga hanga Dahil hindi lahat may tapang na tumagal sa mundong ibabaw Hindi lahat nakakayang tiisin ang mga taong mababaw Kaya kung ako sayo.. Magpakasaya ka dahil ang buhay ay iisa Huwag kang matakot sa mga taong tinatapakan ka Magpahinga ka kung pagod ka na Pero patuloy na bumangon upang lumaban pa Huwag matakot sabihin na nahihirapan ka Muli lang tumayo kapag nadapa ka Tumigil ka kung ayaw mo na Ituloy mo kung gusto mo pa Umiyak ka kapag nasasaktan ka Tumahan ka kapag tanggap mo na Ngumiti ka kapag handa ka na Handang salubungin ang bawat simula Basta tatandaan mo.. Bilib ako sayo kaya huwag kang susuko

0

May 31, 2018

May 31, 2018 at 11:54 AM UTC

haleeelah

Hindi ito kwentong pag-ibig

Masaya ka ba? Masaya ka nga bang talaga? O itinatago mo lang ang lungkot na nadarama? Siguro Itinatago **** talaga Itinatago mo dahil sa takot Sa pangamba Na mahusgahan ka Na masaktan ka Ng kanilang mga salita Mga salitang Mas matalas Mas masakit At mas mahapdi pa Sa baon ng isang kutsilyo Natakot ka na siguro Sa paulit ulit nilang pagtapak sa buo **** pagkatao Napagod ka na siguro Sa walang katapusang sakit na nararamdaman mo Kaya sumuko ka na Oo Sumuko ka na Sumuko ka nang magkunwari Magkunwaring kaya mo pa kahit hindi na talaga Hindi na at hirap ka na Tumigil ka na Oo Tumigil ka na Tumigil ka nang magtiis Magtiis sa sakit na ang tagal **** ininda Kaya kung nasasaktan ka, Umiyak ka Umiyak ka kung may yumao sa pamilya mo Umiyak ka kung hirap ka na sa mga leksyong inaaral niyo Umiyak ka kung naghiwalay ang mga magulang mo Umiyak ka kung iniwan ka ng dapat sana'y sasakyan mo Umiyak ka kung nagkagalit kayo ng kaibigan mo Umiyak ka kung pinagalitan ka ng nanay o tatay mo Umiyak ka kung hinusgahan ka na naman ng kapitbahay niyo Umiyak ka lang Umiyak ka lang kung nasasaktan ang puso mo Umiyak ka sa mga balikat ko Umiyak ka hanggang maubos ang mga luha mo Umiyak ka hanggang mapagod ang mga mata mo Umiyak ka nang mailabas ang lahat ng nararamdaman mo Dahil bilib ako sayo Oo Bilib ako Bilib akong nakakaya **** itago lahat ng 'yan sa likod ng mga ngiti mo Bilib akong nakakaya **** magkunwaring ayos lang ang buhay mo Bilib akong nakakaya **** tiisin lahat ng nakakasakit sa puso mo Bilib akong nakakaya **** mabuhay araw araw sa mundong ito Kaya kahanga hanga ka Oo Kahanga hanga Dahil hindi lahat may tapang na tumagal sa mundong ibabaw Hindi lahat nakakayang tiisin ang mga taong mababaw Kaya kung ako sayo.. Magpakasaya ka dahil ang buhay ay iisa Huwag kang matakot sa mga taong tinatapakan ka Magpahinga ka kung pagod ka na Pero patuloy na bumangon upang lumaban pa Huwag matakot sabihin na nahihirapan ka Muli lang tumayo kapag nadapa ka Tumigil ka kung ayaw mo na Ituloy mo kung gusto mo pa Umiyak ka kapag nasasaktan ka Tumahan ka kapag tanggap mo na Ngumiti ka kapag handa ka na Handang salubungin ang bawat simula Basta tatandaan mo.. Bilib ako sayo kaya huwag kang susuko

71

Pinilit lumaban, ngunit sadyang nahirapan, Isinuko sa tadhana,ang sitwasyong ‘di na tama, ‘Di na kailangan na itong emosyon ay mahirapan, Kaya’t itong iyong kamay na hinahawakan, ay kusa ko nang binitawan… Kusa ko nang hinayaan. Kusa ko nang pinabayaan… sa hangin kung saan man, ang kamay na ito’y ramdam ang kalayaan, Ang kaginhawaan… ang kapayapaan. Nagparaya, Nagpaubaya, Nagpalaya. Bakit tila hirap akong ito’y maunawaan? Tila hindi mapalagay itong puso’t isipan… At tunay na umasa sa kamalian… Kawalan ay tila tinakasan… Balakid ay aking kinalimutan… Naglakas loob dahil nasasaktan, Ininda ang natatanging kahinaan, At hinarap ang tatlong kalakasan. NAGPARAYA Sa tadhana ako’y nagparaya… Nagparaya na sa kanya’y maging taya, Nagparaya sa kanyang maging tanga, At nagparaya sa larong kayduga. NAGPAUBAYA Nagpaubaya nang natatanging biyaya, Nagpaubayang ang luha ay tumulo sa lupa, Nagpaubayang ang puso ay magambala, At lamunin ng takot sa muling pagkikita. NAGPALAYA Ang huli ngunit kaysakit na aking magagawa, Nang umabot sa puntong ako’y nagpalaya, Nagpalaya kahit nagmistula nang kawawa, Ang pusong nagmahal lamang… ngunit ‘di nakamit ang laya. Kaya’t sa huling pagkakataong ako’y gagawa, Nang aksyong sa salita ko ay aakma, Ay yun ay ang panahong ako ay… Nagparaya, Nagpaubaya, at Nagpalaya.

0

Oct 27, 2020

Oct 27, 2020 at 9:02 AM UTC

kurtlopez

"NAGPARAYA,PAGPAUBAYA,NAGPALAYA" (Inspired by Moira's song "PAUBAYA")

Pinilit lumaban, ngunit sadyang nahirapan, Isinuko sa tadhana,ang sitwasyong ‘di na tama, ‘Di na kailangan na itong emosyon ay mahirapan, Kaya’t itong iyong kamay na hinahawakan, ay kusa ko nang binitawan… Kusa ko nang hinayaan. Kusa ko nang pinabayaan… sa hangin kung saan man, ang kamay na ito’y ramdam ang kalayaan, Ang kaginhawaan… ang kapayapaan. Nagparaya, Nagpaubaya, Nagpalaya. Bakit tila hirap akong ito’y maunawaan? Tila hindi mapalagay itong puso’t isipan… At tunay na umasa sa kamalian… Kawalan ay tila tinakasan… Balakid ay aking kinalimutan… Naglakas loob dahil nasasaktan, Ininda ang natatanging kahinaan, At hinarap ang tatlong kalakasan. NAGPARAYA Sa tadhana ako’y nagparaya… Nagparaya na sa kanya’y maging taya, Nagparaya sa kanyang maging tanga, At nagparaya sa larong kayduga. NAGPAUBAYA Nagpaubaya nang natatanging biyaya, Nagpaubayang ang luha ay tumulo sa lupa, Nagpaubayang ang puso ay magambala, At lamunin ng takot sa muling pagkikita. NAGPALAYA Ang huli ngunit kaysakit na aking magagawa, Nang umabot sa puntong ako’y nagpalaya, Nagpalaya kahit nagmistula nang kawawa, Ang pusong nagmahal lamang… ngunit ‘di nakamit ang laya. Kaya’t sa huling pagkakataong ako’y gagawa, Nang aksyong sa salita ko ay aakma, Ay yun ay ang panahong ako ay… Nagparaya, Nagpaubaya, at Nagpalaya.

39

Ganyan ako nang lumapit sayo Umasa akong pupunan mo ng tinta ang bawat espasyong nakikita mo, Ngunit mahal, Masyado palang madiin ang pagkakasulat mo Nabutas ako't nasugatan, Ngunit hindi mo Ininda ang bawat pagtangis ko, Hindi mo ininda ang bawat parteng nilukot mo sa aking katawan, habang mahigpit **** hinahawakan ang mismong "Ako" At ng magsawa ka na sa pagsira mo Kumuha ka ng panibago ngunit hindi katulad ng saakin ang ganda nang pagkakasulat mo sa bagong papel na hawak mo At alam mo ba yung mas masakit? Yung katotohanang pinalitan mo ang salitang "AKO" para lamang sa panandaliang "KAYO"

0

Aug 23, 2017

Aug 23, 2017 at 12:59 PM UTC

Takas

Blankong Papel (Blank Page)

Ganyan ako nang lumapit sayo Umasa akong pupunan mo ng tinta ang bawat espasyong nakikita mo, Ngunit mahal, Masyado palang madiin ang pagkakasulat mo Nabutas ako't nasugatan, Ngunit hindi mo Ininda ang bawat pagtangis ko, Hindi mo ininda ang bawat parteng nilukot mo sa aking katawan, habang mahigpit **** hinahawakan ang mismong "Ako" At ng magsawa ka na sa pagsira mo Kumuha ka ng panibago ngunit hindi katulad ng saakin ang ganda nang pagkakasulat mo sa bagong papel na hawak mo At alam mo ba yung mas masakit? Yung katotohanang pinalitan mo ang salitang "AKO" para lamang sa panandaliang "KAYO"

11

Natatandaan mo pa ba Sabi mo dati tayo'y wala na Mahirap mang tanggapin ngunit aking kinaya Mga luhang pumapatak tuwing gabi aking ininda Dahil sabi mo pagod kana Dahil sabi mo ayaw mo na Dahil sabi mo gusto mo ng mapag-isa Binigay ko naman diba? Ngunit bakit ba ako'y pinapahirapan mo ng ganito Lumayo ka ng minsan kaya sana nama'y wag kanang bumalik pa Dahil tuwing nakikita ko ang mga mata mo Dahil tuwing naririnig ko ang boses mo Hindi mapigilang bumalik ang nararamdaman kong ito Hindi ko alam ngunit siguro nga mahal pa kita Kaya tama na, tama na ang minsang paglayo wag ka ng bumalik pa Dahil ayoko ng mahalin ka Dahil ayoko ng tanggapin ka Dahil ayoko ng magpakatanga pa Ayoko ng magpakatanga sa isang taong minsan ng lumayo Minsang lumayo na ngayo'y babalik para ano Para ako'y akitin ulit sa mga matatamis na salita Patawad ngunit tama na ang minsang pagmamahal na binigay ko sa iyo Hanggang dito nalang nga siguro Ika'y unang lumayo kaya patawad ako nadi'y lalayo

0

Oct 30, 2018

Oct 30, 2018 at 10:57 PM UTC

Aschlsxz

Ang iyong paglayo

Natatandaan mo pa ba Sabi mo dati tayo'y wala na Mahirap mang tanggapin ngunit aking kinaya Mga luhang pumapatak tuwing gabi aking ininda Dahil sabi mo pagod kana Dahil sabi mo ayaw mo na Dahil sabi mo gusto mo ng mapag-isa Binigay ko naman diba? Ngunit bakit ba ako'y pinapahirapan mo ng ganito Lumayo ka ng minsan kaya sana nama'y wag kanang bumalik pa Dahil tuwing nakikita ko ang mga mata mo Dahil tuwing naririnig ko ang boses mo Hindi mapigilang bumalik ang nararamdaman kong ito Hindi ko alam ngunit siguro nga mahal pa kita Kaya tama na, tama na ang minsang paglayo wag ka ng bumalik pa Dahil ayoko ng mahalin ka Dahil ayoko ng tanggapin ka Dahil ayoko ng magpakatanga pa Ayoko ng magpakatanga sa isang taong minsan ng lumayo Minsang lumayo na ngayo'y babalik para ano Para ako'y akitin ulit sa mga matatamis na salita Patawad ngunit tama na ang minsang pagmamahal na binigay ko sa iyo Hanggang dito nalang nga siguro Ika'y unang lumayo kaya patawad ako nadi'y lalayo

24

Lagi **** tinatanong dati sa sarili mo,kung bakit hangang dito ka lang.Samantalang yung iba **** kaibigan,kamaganakan at kakilala andon na sila, may kanya kanya ng Propisyon sa buhay. Meron ng naging Guro,Sundalo,at namamasukan sa magarang Kompanya. Lagi **** kinukompara ang sarili mo sa iba.kaya laging pakiramdam mo lugmok ka at wala ng mararating pa. At ako naman itong laging sayo ay nag papaalala,na ang kapalaran nila ay hindi katulad ng kapalaran na inilaan para lang sayo ng ng ating Ama. Lagi kang nabubugnot at halos ayaw ng kumilos.Laging tinatanong ang sarili,kelan ba ako magiging TULAD nila? At isang araw mukhang natauhan ka na,kusa ka ng kumilos at sa akin ay nag sabi.gusto mo na ulit gawin ang mga bagay na gusto mo sa buhay. paunti-unti nakita kong masaya ka na ulit sa ginagawa mo. Iniwasan mo na rin ang ikompara ang meron sila na wala ka. Sipag at tyaga mo at diskarte ko at Awa Ni Ama. Binigyan tayo ng mga bagay na inaasam nating dalawa. Negosyo na pinagtulungan nating itayo pareho. Pagod puyat,ulan at init ay hindi ininda,makamit lang ang sa una palang ay pinangarap na nating dalawa. Ang simula ay masaya,nakakapagod at nakakaiyak,at ang mga sumunod na araw ay may mga suliranin tayong kinakaya.pero Salamat Kay Ama,at tayo'y ginagabayan Nya. Paunti unti makakabawi din tayo.alam kong wala pa tayo sa dulo pero kahit papano nakakabangon na tayo. Sipag,tyaga at tiwala lang sa Kanya lalago din ito.

0

Mar 22, 2024

Mar 22, 2024 at 10:46 AM UTC

Memo

Kailan ang 'yung Pag-Lago?

Lagi **** tinatanong dati sa sarili mo,kung bakit hangang dito ka lang.Samantalang yung iba **** kaibigan,kamaganakan at kakilala andon na sila, may kanya kanya ng Propisyon sa buhay. Meron ng naging Guro,Sundalo,at namamasukan sa magarang Kompanya. Lagi **** kinukompara ang sarili mo sa iba.kaya laging pakiramdam mo lugmok ka at wala ng mararating pa. At ako naman itong laging sayo ay nag papaalala,na ang kapalaran nila ay hindi katulad ng kapalaran na inilaan para lang sayo ng ng ating Ama. Lagi kang nabubugnot at halos ayaw ng kumilos.Laging tinatanong ang sarili,kelan ba ako magiging TULAD nila? At isang araw mukhang natauhan ka na,kusa ka ng kumilos at sa akin ay nag sabi.gusto mo na ulit gawin ang mga bagay na gusto mo sa buhay. paunti-unti nakita kong masaya ka na ulit sa ginagawa mo. Iniwasan mo na rin ang ikompara ang meron sila na wala ka. Sipag at tyaga mo at diskarte ko at Awa Ni Ama. Binigyan tayo ng mga bagay na inaasam nating dalawa. Negosyo na pinagtulungan nating itayo pareho. Pagod puyat,ulan at init ay hindi ininda,makamit lang ang sa una palang ay pinangarap na nating dalawa. Ang simula ay masaya,nakakapagod at nakakaiyak,at ang mga sumunod na araw ay may mga suliranin tayong kinakaya.pero Salamat Kay Ama,at tayo'y ginagabayan Nya. Paunti unti makakabawi din tayo.alam kong wala pa tayo sa dulo pero kahit papano nakakabangon na tayo. Sipag,tyaga at tiwala lang sa Kanya lalago din ito.

15