Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"ginagapos" poems
Nakatindig sa harap ng mga nangagdaan; Sa pagtunog ng batingaw, ikaw ang s'yang naaalala, na ikaw sana'y magbalik. Ako ngayo'y nakabinbin sa bangin ng kalungkutan: Nasa'n ka na nga ba? Sadyang 'di kita matanaw kahit man lang ay saglit. Nalulunod ako sa mga luha sa bawat oras ng pagkadapa, Nakapako sa krus ng pag-iisa't pighati; 'Sang pinsala dulot ng pag-ibig na nawaglit lang ng bigla Nasa'n ka na nga ba? Hinahanap-hanap kita sa bawat sandali. Nakakulong sa rehas ng iyong pagmamahal, At sa pagdating ng hating-gabi, ginagapos ng lubid ng karimlan: Walang mahagilap na dahilan sa paglayo mo mula sa 'king piling, Bukod-tanging kahapon na lamang ang aking sinusubukang gunitain. Subalit gulo ang s'yang aking batid, pait ang s'yang aking lasap; Ni walang kapayapaan, ni bigkis man lang ng galak. Tayo sana'y ikakasal na, ba't ka pa lumisan? Nasa'n  ka na nga ba? At kung hindi ka pa rin darating, sa panahong mundo na'y magdidilim, Maghihintay pa rin ako sa 'yo hanggang mayro'n pang akay na takipsilim.
0
Nov 27, 2011
Nov 27, 2011 at 8:42 PM UTC
Takipsilim
Minsan gusto **** makalaya; Malaya sa mapanghusgang lipunan, Malaya sa mundong masyadong Magulo at maingay para sa isip **** Litong-lito kung ano ba talaga ang dapat. Ano ba ang mali? Ano ba ang tama? Minsan gusto **** mag-isa; Malayo sa ideolohiyang malabo, Malayo sa punyetang gulo ng Lugar na masalimuot. Doon sa eskinitang masikip na halos Nagtipon ang dumi at kalawang Na hindi na pinapansin. Kasi madumi. Kasi makalawang. Kasi walang silbi. Kasi hinusgahan. Gusto **** makaalis. Gusto **** pumiglas Sa mga kadenang ginagapos Ang nagdurugo at sugatan **** Katawan na ang tanging nais lang ay makalaya. Gusto **** tumakbo. Gusto **** tumakas, Kahit sinasabi nila na hindi iyon ang sagot; at hindi iyon ang dapat. Bakit? Bakit kailangang laging sundin? Bakit kailangang laging paalipin? Ang sikip sa dibdib lalo na't Alam **** wala kang kayang gawin. Lalo na't alam **** palaman ka lang Sa sistemang paikot-ikot ng walang tigil. Hilong-hilo ka na sa mga kagaguhang Nais nilang iguhit sa iyong kapalaran. Hindi mo na masikmura ang pait at Walang saysay na pagiintay sa pinangako nilang katahimikan; kapayapaan ng iyong isipan. Itinatanong mo, bakit di ko harapin? Bakit laging pagtakas ang gusto kong suungin? Hindi ko din alam gaya nang hindi mo pagintindi sa akin. Pagod na pagod na akong mag-isip. Alam ko naman, palagi akong mali. Palagi akong masama. Palagi akong walang silbi. Kasi nahusgahan.. Dahil sa isang mali. Dahil sa isang baluktot na desisyon, Hindi mo na naalalang, tao rin ako. May puso. May pakiramdam. Nasasaktan. Gusto kong lumayo. Gusto kong umalis. Gusto kong lumaya. Patuloy na lumaya. Sobrang pasakit dahil alam ko na sobra akong pabigat. Sana bumalik nalang ako sa pagiging tuldok. Para kahit anong pangungusap na masakit ang maririnig ko, matatapos ito. At hindi na kailanman babalik. Tuldok. Babalik ako sa pagiging tuldok dahil magulo.
0
Aug 5, 2015
Aug 5, 2015 at 12:05 PM UTC
Preso
Minsan gusto **** makalaya; Malaya sa mapanghusgang lipunan, Malaya sa mundong masyadong Magulo at maingay para sa isip **** Litong-lito kung ano ba talaga ang dapat. Ano ba ang mali? Ano ba ang tama? Minsan gusto **** mag-isa; Malayo sa ideolohiyang malabo, Malayo sa punyetang gulo ng Lugar na masalimuot. Doon sa eskinitang masikip na halos Nagtipon ang dumi at kalawang Na hindi na pinapansin. Kasi madumi. Kasi makalawang. Kasi walang silbi. Kasi hinusgahan. Gusto **** makaalis. Gusto **** pumiglas Sa mga kadenang ginagapos Ang nagdurugo at sugatan **** Katawan na ang tanging nais lang ay makalaya. Gusto **** tumakbo. Gusto **** tumakas, Kahit sinasabi nila na hindi iyon ang sagot; at hindi iyon ang dapat. Bakit? Bakit kailangang laging sundin? Bakit kailangang laging paalipin? Ang sikip sa dibdib lalo na't Alam **** wala kang kayang gawin. Lalo na't alam **** palaman ka lang Sa sistemang paikot-ikot ng walang tigil. Hilong-hilo ka na sa mga kagaguhang Nais nilang iguhit sa iyong kapalaran. Hindi mo na masikmura ang pait at Walang saysay na pagiintay sa pinangako nilang katahimikan; kapayapaan ng iyong isipan. Itinatanong mo, bakit di ko harapin? Bakit laging pagtakas ang gusto kong suungin? Hindi ko din alam gaya nang hindi mo pagintindi sa akin. Pagod na pagod na akong mag-isip. Alam ko naman, palagi akong mali. Palagi akong masama. Palagi akong walang silbi. Kasi nahusgahan.. Dahil sa isang mali. Dahil sa isang baluktot na desisyon, Hindi mo na naalalang, tao rin ako. May puso. May pakiramdam. Nasasaktan. Gusto kong lumayo. Gusto kong umalis. Gusto kong lumaya. Patuloy na lumaya. Sobrang pasakit dahil alam ko na sobra akong pabigat. Sana bumalik nalang ako sa pagiging tuldok. Para kahit anong pangungusap na masakit ang maririnig ko, matatapos ito. At hindi na kailanman babalik. Tuldok. Babalik ako sa pagiging tuldok dahil magulo.
Continue reading...
45
Aniversari ng Mag-jowa Mansari ng Mag-jowa, Valentayns Dey Sa loob ng bartolina. May wan en onli, Kahapon kaututan ko si Bebot, Nakaposas ang mga kamay at 'di makakilos Nakatali ang mga paa sa kadenang May bolang bakal, Si Bebot ay matitigok na. Nagkaututan kami sa gawing madilim, Tangan ang Gud Morning, Pamunas ng luha. Humahagulhol dahil kay Dok Puti, Hinahanda na nito Ang kanyang kahahantungan, Said na said ang mga hikbi; Pinid na pinid ang mga kagalakan, Gustong pahintuin ang bawat saglit. Di mapigil ang hatol, Nasa dulo ng karayom Nakasalalay ang lahat; Unti-unting naniningkit si Bebot, Ginagapos na siya ni Dok Puti sa katre; Walang sinuman ang makakaampat Sa naturang likido. Kahapon, kaututan ni Dok Puti si Bebot. "Lav, sapitin mo nawa ang iyong katahimikan." Sa Valentayns Dey, kahit sinong mag-jowa. - Juan Dela Cruz, M.D. P.S. Alay sa bawat magkasintahang pinagtagpo't pinaglayo ng pagkakataon.
0
Oct 6, 2013
Oct 6, 2013 at 9:06 AM UTC
Lav Leter (Isang Malayang Taludturan) Ni: P.T. Simon
"May mga nararamdaman na umaagos sa pamamagitan ng mga salita, Meron din naman ginagapos sa pamamagitan ng tula Pinalilipad sa liriko at pagkanta Pinasasayaw sa papel at tinta Ngunit sumagi sa aking isipan May mga nararamdamang tila Di mapaliwanag ng lubusan Parang sumpa sa karanasan Na magpapalesyon ng sistema at isipan Kahit Ubusin ko man ang bawat letra At lumikha ng bagong salita Ubusin ko man lahat ng papel at tinta Di ko pa din maipakita, mailatag at ipahayag Tila walang katapusan Kahibangan Hindi ba sapat o sadyang kulang ang aking kaalaman? Kulang pa ba ang karanasan? O wala lang talagang katapusan ang ganitong pakiramdam?
0
Mar 13, 2015
Mar 13, 2015 at 4:26 AM UTC
Hindi ko kayang tapusin
hindi naman tayo ung palos; kundi pangyayaring pilit ginagapos - nagbabakasakaling may malimos bagamat sa hininga'y kapos. hindi ukol sa lamig ng haplos, o matang walang rindi sa pagbuhos. wag mangamba't mukha'y di busabos tanong lang, bakit sobra'y di lubos? Pinagmasdan ko ang iyong kilos, Saan nga ba tumungo't may galos? Sagot mo sa aking naghihikahos, Gising sinta, ako'y tangay na ng agos.
0
Oct 6, 2015
Oct 6, 2015 at 6:23 AM UTC
Gising, sinta
Nakatindig sa harap ng mga nangagdaan Sa pagtunog ng batingaw, ikaw ang s'yang naaalala, na ikaw sana'y magbalik. Ako ngayo'y nakabinbin sa bangin ng kalungkutan: Nasa'n ka na nga ba? Sadyang 'di kita matanaw kahit man lang ay saglit. Nalulunod ako sa mga luha sa bawat oras ng pagkadapa, Nakapako sa krus ng pag-iisa't pighati; 'Sang pinsala dulot ng pag-ibig na nawaglit lang ng bigla Nasa'n ka na nga ba? Hinahanap-hanap kita sa bawat sandali. Nakakulong sa rehas ng iyong pagmamahal, At sa pagdating ng hating-gabi, ginagapos ng lubid ng karimlan: Walang mahagilap na dahilan sa paglayo mo mula sa 'king piling, Bukod-tanging kahapon na lamang ang aking sinusubukang gunitain. Subalit gulo ang s'yang aking batid, pait ang s'yang aking lasap; Ni walang kapayapaan, ni bigkis man lang ng galak. Tayo sana'y habangbuhay na, ba't ka pa lumisan? Nasa'n ka na nga ba? At kung hindi ka pa rin darating, sa panahong mundo na'y magdidilim, Maghihintay pa rin ako sa 'yo hanggang mayro'n pang akay na takipsilim.
0
Mar 8, 2021
Mar 8, 2021 at 5:22 PM UTC
NASAAN KANA NGA BA?