Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"bansag" poems
Iniluwal ka sa sinapupunan, Ngunit itinali't iginapos ka Ng taliwas sa iyong mga kagustuhan Ang iyong mga kaibigan Ay lumisan na sa dalampasigan, Ngunit ikaw ay pinagmamasdan mo lamang sila. Nang isilang ka Magulang mo lamang ang masaya sa'yo, Ngunit 'di na nila naisip ang mga hangarin mo. Ang bansag tuloy sa iyo ay: tao lamang. 'Di ngumingiti, 'di masaya At higit sa lahat ay walang hangarin Sa mismong kalooban.
0
Oct 4, 2018
Oct 4, 2018 at 12:38 AM UTC
Saloobin
#102216 #PortBarton Bata pa lang ako, Pinagmamasdan na kita. Sariwa sa kamusmusan, Puno ng mga tanong na "bakit?" Ba't ayaw **** magpakita? Na kailangan Mo pang magtago sa mga ulap; Na hindi ko maabang-abangan Ang eksaktong pagsikat at paglubog Mo. Ba't Mo ako sinusunog? Na sa t'wing naglalakad ako, Sinasaktan mo ang mga balat ko. Na hindi ka nagsasabing Magdala ako ng payong o kapote. At ba't lagi mo akong ginigising? Na hudyat ng pagbibilang ng panahon, Na kailangan ko pang bumangon At buhayin ang sarili't umahon. --- Di Ko na kailangang magpasikat sayo Pagkat hindi na lihim ang Liwanag Ko. Ilang lugar na rin ang pinasuyod Ko sayo -- Sa Norte at Sur, buhay ang presesya Ko. "Walang kupas at walang katulad," Yan ang sambit mo. Ika'y Aking saksi; Sa iba't ibang pagbunyag Ko ng Aking Sarili -- Sa iba't ibang katauhang may sari't sari ring kwento: Silang simpleng manggagawang Lakas ay Sa'kin ang paghugot. Isabit Mo ang bawat larawan Sa dingding **** Aking ipinagtitibay. Nais Kong mailawan Ang bawat madilim **** espayo. Madilim man, nakikita Kita. --- Ikaw ang Pag-asa; At Sayo dumadaloy ang lahat. Kakatok ang Iyong Sinag sa butas-butas kong mga haligi. Pangako mo'y pasalubong Kaya't ako'y sabik sa pagdating Mo. Sasalubungin kita saking pagbangon At bubuksan ang aking mga bintana, Bilang pahiwatig Na nais kong taglayin ang Ilaw Mo. Bukas ang pintuan ko Sayo; Ikandado Mo ako, tangan ang di papupunding Liwanag -- Yan ang pagpapasakop ko; Saklawan Mo sanang ganap ang hain ko. Gagayak ako sa Iyong saglit na pamamaalam Na siyang susubok sa Ilaw na pinaiwan Mo sakin. At may galak akong magsisindi sa bawat poste, Ng gaserang may purong langis. Iihipan ko ito sa aking pahinga, At sadyang ang dilim Ay tamang pansamantala lamang. --- Tiyak ang oras mo At singhaba ng araw ang pasensya mo. Nagbabalik akong may hubad na sandalyas -- Marumi ako pero saking pag-uwi, Dito rin pala ang paghuhugas. Pinagmamasdan ko ang putik sa mga paa ko Maging ang alikabok sa mga palad ko -- Pawang nakuha ko sa trabahong Bansag saki'y tagautos. Pansin ko, ang dumi-dumi ko pala; Kailangan ko nang pagpagan ang sarili; At pawang ang lahat pala'y Di ko makikita nang wala Ka.
0
Nov 2, 2016
Nov 2, 2016 at 8:07 AM UTC
May Araw ka rin sa Bahay Kubo
#102216 #PortBarton Bata pa lang ako, Pinagmamasdan na kita. Sariwa sa kamusmusan, Puno ng mga tanong na "bakit?" Ba't ayaw **** magpakita? Na kailangan Mo pang magtago sa mga ulap; Na hindi ko maabang-abangan Ang eksaktong pagsikat at paglubog Mo. Ba't Mo ako sinusunog? Na sa t'wing naglalakad ako, Sinasaktan mo ang mga balat ko. Na hindi ka nagsasabing Magdala ako ng payong o kapote. At ba't lagi mo akong ginigising? Na hudyat ng pagbibilang ng panahon, Na kailangan ko pang bumangon At buhayin ang sarili't umahon. --- Di Ko na kailangang magpasikat sayo Pagkat hindi na lihim ang Liwanag Ko. Ilang lugar na rin ang pinasuyod Ko sayo -- Sa Norte at Sur, buhay ang presesya Ko. "Walang kupas at walang katulad," Yan ang sambit mo. Ika'y Aking saksi; Sa iba't ibang pagbunyag Ko ng Aking Sarili -- Sa iba't ibang katauhang may sari't sari ring kwento: Silang simpleng manggagawang Lakas ay Sa'kin ang paghugot. Isabit Mo ang bawat larawan Sa dingding **** Aking ipinagtitibay. Nais Kong mailawan Ang bawat madilim **** espayo. Madilim man, nakikita Kita. --- Ikaw ang Pag-asa; At Sayo dumadaloy ang lahat. Kakatok ang Iyong Sinag sa butas-butas kong mga haligi. Pangako mo'y pasalubong Kaya't ako'y sabik sa pagdating Mo. Sasalubungin kita saking pagbangon At bubuksan ang aking mga bintana, Bilang pahiwatig Na nais kong taglayin ang Ilaw Mo. Bukas ang pintuan ko Sayo; Ikandado Mo ako, tangan ang di papupunding Liwanag -- Yan ang pagpapasakop ko; Saklawan Mo sanang ganap ang hain ko. Gagayak ako sa Iyong saglit na pamamaalam Na siyang susubok sa Ilaw na pinaiwan Mo sakin. At may galak akong magsisindi sa bawat poste, Ng gaserang may purong langis. Iihipan ko ito sa aking pahinga, At sadyang ang dilim Ay tamang pansamantala lamang. --- Tiyak ang oras mo At singhaba ng araw ang pasensya mo. Nagbabalik akong may hubad na sandalyas -- Marumi ako pero saking pag-uwi, Dito rin pala ang paghuhugas. Pinagmamasdan ko ang putik sa mga paa ko Maging ang alikabok sa mga palad ko -- Pawang nakuha ko sa trabahong Bansag saki'y tagautos. Pansin ko, ang dumi-dumi ko pala; Kailangan ko nang pagpagan ang sarili; At pawang ang lahat pala'y Di ko makikita nang wala Ka.
Continue reading...
70
Wagas ang paglilingkod Sa bayan niyang sinisinta. Nagsilbing pananggalang Ng mga sugatang paa. Walang pag-iimbot Na hatid ang bawat galaw. Katapatan niya'y 'di matinag Sa baluwarte niyang saklaw. Siya ay anak-dalita Kaya may puso sa maralita. Hinirang dahil may bilang At hindi lang puro salita. Maaga man ang paglisan Habambuhay magmamarka Bansag na "Reyna ng Tsinelas" Na kanyang naipinta.
0
Jun 25, 2021
Jun 25, 2021 at 2:41 AM UTC
Konsi
Sa kubo na giba-giba ay nagbuntong-hininga Nakatigil ang tanaw sa museo ng damdamin Sinasaliwan ang kaganapan Umuugnay ang mga pangyayari Mabini dumaan sa bangkete Dali-dali na binigyan ng upuan Lahing kayumanggi ay di-palatandaan Tanyag sa bansag na "Pamilya ng Perlas ng Silangan" Isalin ang buhay sa ibang anyo ngunit di ang nararamdaman Diyosa ng kagandahan ang kahawig ng minamahal Maigsi ang oras ng pag-ibig Natutuliro nang walang hanggan Nang una malapitan, pisngi ay naging krimson Naasiwa tumingin sa mga mata Kailan nagsimula ang pag-ibig? Nais sana ito'y sambitlain Gaya ng mayuming baro't saya, Ang alindog ay mahirap iwasan Hinibo ang isip pati kaluluwa Nang wala na sasagip sa pagkaalipin ng kanyang kamunduhan
0
Dec 28, 2018
Dec 28, 2018 at 3:41 AM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #34
Ilang dekada na ba ang lumipas mula nang huling namúti ng mga labong sa kawayanan sa dulo ng kapirasong lupang minana sa kanunuan ng angkan? May bakas pa sa daanan ang dug-out na tinabunan na ng mga naputol na sanga at mga winalis na dahon, naputol na sanga at bubot na bunga ng mga chico, caimito at mangga, na palaging inaakyat ng mga kuya at nang-iinggit pa kunwari tuwina at pagkababa’y mamimigay rin pala - dug-out na tagapagligtas, taguan noong panahong tila baga’y kani-kanina lamang, sa mga mababangis na kempeitai, sa malupit na pandaigdigang giyera. Halos nalipol ang angkang bansag ay bisero, umangat sa buhay dulot ng mga alagang kabayo pagkatapos ng Liberation naging kaminero mga kabayo’y kinatay ng mga bakero na sila ring nambayoneta ng maraming tao pagsaksak patulák sa balong igiban ng baryo pati mga musmos at mga inang nagpapasuso kulóng sa kamalig, sinunog nang buhay, at naabó. Tila nakalimutan na ang madilim na nakaraan at walang napulot na aral sa kasaysayan ngunit natakpan man ng ningning ng mga ilaw-neon at malawak na highway ang dating batalan at tuklong Ang lansa ng dugong namuo sa balon sa sinturisan, palaging nagpapaala-ala ng damdaming kinukuyom. At ngayon, wala nang mananakop na Hapon. pero may pumapasok na bagong panginoon - Handa nang himurin ang puwit ng mga Tsinong maton.
0
Aug 30, 2020
Aug 30, 2020 at 7:28 AM UTC
Kapeng Barako XI