"babanggitin" poems
Ito ng kulay ng iyong puso
Ang kulay ng lipstik
Na binili ng iyong ina nung ikaw ay tinedyer
Ang kulya ng bulaklak na binigay sa iyo sa araw ng mga puso
ng iyong manunuyo
Hindi babanggitin ang rosas na niregalo sa yo
ng kaibigan **** babae sa kampus nang ikaw ay nasa
kaibuturan ng iyung kabataan,
Ang kulay ng mga di mabilang na mandirigma sa kabukiran
Na sumisigaw ng kapayapaan.
Ang kulay ng butil sa unang dapyo ng sikat ng araw
Sa panahon ng anihan.
Ang kulay ng asukal na muscovado mula sa pawis ng mga manggagawa sa azucarera
Ito ang paborito **** kulay noon.
Sa gitna ng lakbayin na masukal
Ginusto **** maging mapusyaw
Ngunit ang iyong pag-aalab ay puno ng kulay na ito
Sa iyong mga kapatiran sa masa
Pagsigaw ng hustiyang pang-ekonomiya
Ipagbunyi ang kulay ng iyong puso!
Ang sing-init na kulay na nararamdaman mo hanggang ngayon
Kahit na pumupusyaw ang iyong kabataan,
Nanatili itong kulay ng iyong pag-aalab.
Jan 11, 2017
Jan 11, 2017 at 3:49 AM UTC
ilang beses na akong naniwala,
naniwala sa mga mapanlinlang na salita,
naniwala sa mga mapagpanggap na gawa,
ngunit sa bandang huli'y trinato na parang wala.
ilang beses na rin akong pinangakuan,
pinangakuan na hindi ako sasaktan,
pinangakuan na ako'y aalagaan,
ngunit sa bandang huli ako pala'y iiwan.
kaya ako'y may gustong hilingin,
sana ito'y iyong dinggin,
sa bawat salitang aking babanggitin,
sana ito'y iyong tuparin.
dahil sayo ako'y susubok muli,
sana ika'y manatili sa aking tabi,
kung maaari sana'y 'wag akong isantabi,
'wag tratuhin na isang pagkakamali.
simple lamang ang hiling ko aking sinta,
mahalin mo ako ng tapat at walang pagdududa,
sa bawat salita ay sana maging totoo ka,
'pagkat mahal kita at sa akin ay mahalaga ka.
Aug 5, 2017
Aug 5, 2017 at 3:39 PM UTC
Isa, dalawa, tatlo
Ikaw parin ang laman ng puso ko
Apat, lima, anim
Sana ay ako parin
Pito, walo, siyam
Sana'y hindi pa ito ang huling paalam
At ang panghuli ay sampu
Na nagsabi sayo ng "I love you"
Umaasa ako na mapapansin mo din ako
At sa huli ay magiging tayo
Gamit ang mga numerong ito
Ay ang mga rason kung bakit kita inibig ng ganito
Lahat ng numero ay babanggitin
Hanggang sa ika'y mapasakin
At kailanman ay hindi magsasawa,
Magsasawang maghintay at sumaya
Jan 27, 2017
Jan 27, 2017 at 6:04 AM UTC
Hindi mo malalamang
Nagustuhan kita
Dinaan lamang sa panunukso
Akala ko gets mo na
Hindi mo malalamang
May ibig sabihin
Ang mga ibinibigay ko
Wala ka namang pakielam sa mga ito
Hindi mo malalamang
Kinaiinisan kita
Dahil hindi mo maramdamang
Mayroon na akong feelings sa'yo noon pa
Hindi mo malalamang
Matagal na tayong break
Dahil hindi naman tayo
Ako lang ang nag-iilusyon na masusuklian
mo ang feelings ko
Hindi mo malalamang
Naka-move on na ako
Masaya na ang pakiramdam
Nakalaya na sa nararamdaman
Hindi mo malalaman na
Para sa'yo ito
Dahil kahit kailan
Di ko babanggitin ang pangalan mo
Apr 13, 2016
Apr 13, 2016 at 6:57 AM UTC
Kung makakausap ko lamang ang batang ikaw, sasambitin ko sa kan'ya na alam mo ba, ikay isang batang maraming talento. Mapapahanga sa'yo ang mga tao nang dahil sa pag-kanta mo.
Hahanap-hanapin nila boses na napakaganda, mistulang anghel ang umaawit kapag narinig na. Lahat ng kanilang mata'y sa'yo titig kapag inumpisahang umawit, 'di sila kukurap kahit saglit.
Kung makakausap ko lamang ang batang ikaw,
papayuhan ko s'ya na marami kang makikilala kaibigan man at kaaway, mayroong mananatili at aaalis, may mamaalam at 'di na muling babalik.
May makikilala ka na isang pag-ibig, mamahalin ka niya. Gabi't araw ka niyang ipapanalangin na sana maayos kalagayan mo. Siya sa'yo mag-aalala kung kumain kana ba o may sakit ka.
Kung makakausap ko lamang ang batang ikaw,
Ipapaalam ko sa kan'ya na kay raming paghihirap ang dinaranas mo, pero sa kabila nito ay hindi ka sumusuko, parati mo kinayakayanang lampasan.
Isa kang napakatatag na babae na hindi agad aatras sa ano mang pag-subok sa harap, parati kang nag-papatuloy na may bitbit na ngiti sa mukha na hindi basta-basta mabubura.
Kung makakausap ko man ang batang ikaw,
babanggitin ko sa kan'ya na huwag kang mag-alala ang hinaharap mo ay nasa maayos na kalagayan. Kasama n'ya iyong pamiya at minamahal siya.
Huwag kang mag-alala sa kinabukasan, pag-tuunan mo ng pansin ang kasalukuyan, sulitin mo ang bawat araw para maging masaya, dahil ang kinabakusan ay malayo pa ang kasalukuyan ay nasa harap na.
Dec 28, 2020
Dec 28, 2020 at 8:26 AM UTC
Mga ala alang mahirap ibaon
Mga pagkakataong Ayoko itapon
Ayokong matapos
Kasi alam ko mawawala ang kaibigang minahal ko ng lubos
Habang patagal ng patagal
Pilit ko ding sinusugal
Maging ok Lang tayo
Hindi yung ganitong unti unti ka ng lumalayo
Unti unti **** pinapamukha na hindi ako naging parte ng iyong mundo
Asan yung dating ikaw at ako na magkasundo
Bakit biglaang nag bago?
Bakit biglang nag laho?
Ang masakit pa’y Hindi ko alam kung bakit para bang gusto **** itago
Ano bang nangyari?
Ako ba’y May pag kakamali?
Kasi Hindi na ako mapakali
Gusto ko yung dati
Kaibigan lang kita pero bakit nasasaktan ako
Bakit pakiramdam ko ako’y iyong niloko
Bakit ganito Hindi ko na maintindihan
Bakit Paulit ulit nalang akong nasasaktan
Ayoko na nito gusto ko yung sigurado
Ayoko mang maging aminado
Pero siguro nararapat na malaman mo ang totoo
Gusto na kita, Oo
Pero bakit ganun?
Bakit ka nag bago...
At sa huling pag tingin ko saiyo
Ito na ang huling katagang babanggitin ko
Bakit ka nga ba nag bago?
Jul 2, 2019
Jul 2, 2019 at 4:12 AM UTC
Dumadaan lang sa akin lahat. Lahat sila ay mga manlalakbay na hindi nagtatagal at umaalis din para muling tahakin ang daan patungo sa kanya-kanya nilang pinapangarap na destinasyon.
Nasanay na rin akong umupo sa tabi nila; makinig sa kanilang mga istorya, tumawa nang tumawa dahil posibleng hindi na ito maulit pa, gumamot ng mga sugat, at kasabay ng mga ito ay ihanda ang sarili sa salitang "paalam".
Nasanay na ako—pero nakakapagod din pala.
Nakakapagod palang maglaan ng oras sa isang taong alam **** anumang segundo ay maaaring magpaalam na.
Nakakapagod palang makinig sa mga kuwento niya habang hinahanap ang lugar mo sa kanyang kasaysayan, habang napapaisip kung babanggitin ka rin kaya niya pagkatapos ninyong maghiwalay ng landas.
Nakakapagod palang buksan ang buhay mo para sa isang tao kung sa simula pa lamang ay batid **** bubuksan mo rin ulit ang pinto, sasamahan siya palabas, ihahatid sa sa tarangkahan, at tatanawin hanggang mawala sa iyong paningin.
Iniisip ko palagi kung bakit hindi sila nagtatagal. Bakit palagi akong iniiwan? Bakit paulit-ulit lamang ang itinatakbo ng bawat kuwento? Iba't ibang tao, iisa lamang ang nagiging dulo. Sa katagalan ay nasanay na ako sa pagtatapos, iyong tipong nagsisimula pa lamang ay tinatanggap ko na ang pagwawakas nito.
Dahil dumadaan lang sa akin lahat. Lahat sila ay mga manlalakbay na hindi nagtatagal at umaalis din para muling tahakin ang daan patungo sa kanya-kanya nilang pinapangarap na destinasyon.
Kailan kaya ako magiging destinasyon?
Aug 10, 2023
Aug 10, 2023 at 9:40 AM UTC