"paghaplos" poems - Hello Poetry

Baka sakali lang naman na alam ko ang tinutukoy mo Nag-iba bigla ang sinasabi ng mga mata mo Noong sinabi **** _'alam mo na yon'_ Pasensya dahil hindi ko kayang kumonekta ng ganon kabilis Natatakot pa akong magtanggal ng damit Natatakot pa akong ipakita ang tunay na ako Patawarin mo ang kahangalan ko Siguro hanggang paghaplos Hanggang pagkapit mo sa mga braso ko At ang manaka-nakang paghawak mo sa mga pulso at kamay ko Paghawak mo sa ulo ko at sabay ang paghaplos sa buhok ko, At ang pagkawala ng mga 'to Dahil madalas na ang pag-iwas mo sa mga mata ko. _Pero saglit,_ May tradisyon pa tayong gaganapin Magkasamang haharapin ang sakit _Saglit_ Sana maabutan pa natin ang buwan na mahahaluan ng mga ngiti At pagsambit ng mga lihim Sana interesado ka pa dahil ganon kabilis nagbago ang isip Walang wala sa bilis ng paglakad mo sa susunod na destinsyon Bakit ganon kabilis? Kaya saglit, Ngayon lang ako magpapahintay kaya sana 'wag ka munang mainip.

0

Sep 8, 2018

Sep 8, 2018 at 11:38 PM UTC

cherryb

Saglit

Baka sakali lang naman na alam ko ang tinutukoy mo Nag-iba bigla ang sinasabi ng mga mata mo Noong sinabi **** _'alam mo na yon'_ Pasensya dahil hindi ko kayang kumonekta ng ganon kabilis Natatakot pa akong magtanggal ng damit Natatakot pa akong ipakita ang tunay na ako Patawarin mo ang kahangalan ko Siguro hanggang paghaplos Hanggang pagkapit mo sa mga braso ko At ang manaka-nakang paghawak mo sa mga pulso at kamay ko Paghawak mo sa ulo ko at sabay ang paghaplos sa buhok ko, At ang pagkawala ng mga 'to Dahil madalas na ang pag-iwas mo sa mga mata ko. _Pero saglit,_ May tradisyon pa tayong gaganapin Magkasamang haharapin ang sakit _Saglit_ Sana maabutan pa natin ang buwan na mahahaluan ng mga ngiti At pagsambit ng mga lihim Sana interesado ka pa dahil ganon kabilis nagbago ang isip Walang wala sa bilis ng paglakad mo sa susunod na destinsyon Bakit ganon kabilis? Kaya saglit, Ngayon lang ako magpapahintay kaya sana 'wag ka munang mainip.

26

Tahimik at tila nawalan na ng ganang huminga ang mundo Nakasarado ang mga labing to pero alam kong punong puno ng mga sigaw ng mga hagulgol ng mga mura na pinipilit na hindi makawala Dahil alam ko na kahit ang boses ay maubos hanggang sa tuluyan nang mapaos Hindi mo pa rin pakikinggan Dinadaan nalang ang mga sakit na naipon sa pagsulat sa basang pahinang pinipilit mang pagtagpiin ay tuluyan nang napupunit Gawa ng mga luhang kumakawala sa mga matang bulag Marahang pinapahid dahil sa namamagang pisngi Katulad ng pag-iibigan natin Sa pahinang ito Tuluyan nang nawasak at paunti unti nang naglalaho Nabura na ang tinta at naging malabo na ang mga salitang Mahal na mahal kita Ipipikit nalang ang mga mata para tumigil na Kasabay ang paghaplos sa nanlalamig na espasyo Sa bandang kaliwa ng ating kama Dito dating nakahimlay ang isang nilalang na nagbigay halaga sa kalawakan Ang nagparamdam ng tunay na kahulugan ng buhay at pagmamahal Pinapaniwalang ang pag-iibigan ay tunay at magtatagal Pero mahal Bakit ang mga halik ay napalitan ng mga mura Ang mga yakap ay napalitan ng mga sampal At ang mga matamis na ngiti ay napalitan na ng matalim na mata Nasaan na ang pinangakong walang hanggan? Alam ko kung gaano kasakit ang mawalan Alam ko kung paano mawasak ang mundo ng isang iniwan Pero alam mo ba kung ano yung pinakamasakit? Magkatabi tayo at magkadikit ang mga balikat Walang matitirang espasyo sa gitna dahil sa liit ng higaan Pero hindi ko maramdaman na nariyan ka Mali.. Alam kong andiyan ka pero alam ko rin na ang pagmamahal mo ay naglaho na Sabi nila masakit makita ang mahal **** may kasamang iba o hanggang kaibigan lang ang tingin niya o wala na siyang ibang nabanggit kundi ang isang taong ayaw sa kanya Putang ina Hindi nila alam na mas masakit ang nararamdaman ng isang tangang katulad ko Na pinipilit pinapaniwala ang sariling mahal mo pa ako Mas masakit yun Mahal hindi mo ba nakikita ang mga mapuputlang labi na minsan mo nang nahagkan? Hindi mo ba naririnig ang mga hikbi na pinipilit kong itago pero hinihila pa rin palabas ng pighati? Hindi mo ba nararamdaman kung gaano kita kamahal, kung gaano ako kahangal? Gusto ko lang naman pakinggan mo ako Gusto kong malaman mo na ayoko na Na kahit ayoko na ay ayoko pa Ayoko pang bumitaw Dahil natatakot akong maligaw Sa paniniwalang ang iyong palad ang gabay sa mundo kong minsan nang naging bughaw Ayoko pang mawalay sayo Ayoko pang ako’y iwan mo Tawagin mo na akong tanga, gaga, boba Pero Mahal kita Pero Ayoko na Ayoko na sana Sana pigilan mo ako sa pagtangka kong pagbitaw Pigilan mo sa pagsulat muli sa mga basang pahina dahil huli na to Halikan ang mga nakasaradong labi nang mapalitan ang mga mura ng mahal Mahal kita Oo na hanggang sa huli Kahit matagal nang sinasabi ng mga mata, labi at puso ko At nakasulat sa huling basang pahina na ito Na Ayoko pa, mahal ayoko na.

0

Jan 26, 2018

Jan 26, 2018 at 10:07 AM UTC

QueenofMartyrs

Huling Basang Pahina

Tahimik at tila nawalan na ng ganang huminga ang mundo Nakasarado ang mga labing to pero alam kong punong puno ng mga sigaw ng mga hagulgol ng mga mura na pinipilit na hindi makawala Dahil alam ko na kahit ang boses ay maubos hanggang sa tuluyan nang mapaos Hindi mo pa rin pakikinggan Dinadaan nalang ang mga sakit na naipon sa pagsulat sa basang pahinang pinipilit mang pagtagpiin ay tuluyan nang napupunit Gawa ng mga luhang kumakawala sa mga matang bulag Marahang pinapahid dahil sa namamagang pisngi Katulad ng pag-iibigan natin Sa pahinang ito Tuluyan nang nawasak at paunti unti nang naglalaho Nabura na ang tinta at naging malabo na ang mga salitang Mahal na mahal kita Ipipikit nalang ang mga mata para tumigil na Kasabay ang paghaplos sa nanlalamig na espasyo Sa bandang kaliwa ng ating kama Dito dating nakahimlay ang isang nilalang na nagbigay halaga sa kalawakan Ang nagparamdam ng tunay na kahulugan ng buhay at pagmamahal Pinapaniwalang ang pag-iibigan ay tunay at magtatagal Pero mahal Bakit ang mga halik ay napalitan ng mga mura Ang mga yakap ay napalitan ng mga sampal At ang mga matamis na ngiti ay napalitan na ng matalim na mata Nasaan na ang pinangakong walang hanggan? Alam ko kung gaano kasakit ang mawalan Alam ko kung paano mawasak ang mundo ng isang iniwan Pero alam mo ba kung ano yung pinakamasakit? Magkatabi tayo at magkadikit ang mga balikat Walang matitirang espasyo sa gitna dahil sa liit ng higaan Pero hindi ko maramdaman na nariyan ka Mali.. Alam kong andiyan ka pero alam ko rin na ang pagmamahal mo ay naglaho na Sabi nila masakit makita ang mahal **** may kasamang iba o hanggang kaibigan lang ang tingin niya o wala na siyang ibang nabanggit kundi ang isang taong ayaw sa kanya Putang ina Hindi nila alam na mas masakit ang nararamdaman ng isang tangang katulad ko Na pinipilit pinapaniwala ang sariling mahal mo pa ako Mas masakit yun Mahal hindi mo ba nakikita ang mga mapuputlang labi na minsan mo nang nahagkan? Hindi mo ba naririnig ang mga hikbi na pinipilit kong itago pero hinihila pa rin palabas ng pighati? Hindi mo ba nararamdaman kung gaano kita kamahal, kung gaano ako kahangal? Gusto ko lang naman pakinggan mo ako Gusto kong malaman mo na ayoko na Na kahit ayoko na ay ayoko pa Ayoko pang bumitaw Dahil natatakot akong maligaw Sa paniniwalang ang iyong palad ang gabay sa mundo kong minsan nang naging bughaw Ayoko pang mawalay sayo Ayoko pang ako’y iwan mo Tawagin mo na akong tanga, gaga, boba Pero Mahal kita Pero Ayoko na Ayoko na sana Sana pigilan mo ako sa pagtangka kong pagbitaw Pigilan mo sa pagsulat muli sa mga basang pahina dahil huli na to Halikan ang mga nakasaradong labi nang mapalitan ang mga mura ng mahal Mahal kita Oo na hanggang sa huli Kahit matagal nang sinasabi ng mga mata, labi at puso ko At nakasulat sa huling basang pahina na ito Na Ayoko pa, mahal ayoko na.

68

nagsimula sa ikaw at ako.... na nauwi sa 'tayo' ikaw ang mundo ko at ako ang buhay mo... ngunit biglang nagbago... ang 'tayo' ay naging magulo at malabo nawala... naglaho... ang 'tayo' ay naging 'kayo' at ang 'ako' ay pinalitan mo ng 'siya'... sa halip na kalimutan ka ay ayun, naaalala ka... ang ngiti **** nagpapaligaya sa akin... mga salita **** aking nalalasahan at nakakain (mahal kita, mahal kita)... ang iyong matang nangungusap sakin na ito'y patawanin... ang paghaplos **** parang malamig na simoy ng hangin... ang iyong tinig na nagpapasaya sa aking damdamin... ang dating pagmamahal na nagsusumiksik at umaapaw ngayon ay nasa ilalim na ng lupa... kung kaya't wag mag alala nilatagan ko iyon ng dahon, maging ligtas sa anumang panahon... sa darating na mga taon... ginugunita ang ala-alang lipas na... parang tubig sa batis na umaagos palayo sa aking mukha... na hanggang doon na lang ang kinaya... wala na akong magagawa... kung kaya't salukin na lamang ito at ipanghihilamos upang magising at matauhan na ito'y matagal nang wala... nakabaon na sa lupa...

0

Apr 15, 2017

Apr 15, 2017 at 1:09 AM UTC

Wolff

Kaya mo, Kaya ko

nagsimula sa ikaw at ako.... na nauwi sa 'tayo' ikaw ang mundo ko at ako ang buhay mo... ngunit biglang nagbago... ang 'tayo' ay naging magulo at malabo nawala... naglaho... ang 'tayo' ay naging 'kayo' at ang 'ako' ay pinalitan mo ng 'siya'... sa halip na kalimutan ka ay ayun, naaalala ka... ang ngiti **** nagpapaligaya sa akin... mga salita **** aking nalalasahan at nakakain (mahal kita, mahal kita)... ang iyong matang nangungusap sakin na ito'y patawanin... ang paghaplos **** parang malamig na simoy ng hangin... ang iyong tinig na nagpapasaya sa aking damdamin... ang dating pagmamahal na nagsusumiksik at umaapaw ngayon ay nasa ilalim na ng lupa... kung kaya't wag mag alala nilatagan ko iyon ng dahon, maging ligtas sa anumang panahon... sa darating na mga taon... ginugunita ang ala-alang lipas na... parang tubig sa batis na umaagos palayo sa aking mukha... na hanggang doon na lang ang kinaya... wala na akong magagawa... kung kaya't salukin na lamang ito at ipanghihilamos upang magising at matauhan na ito'y matagal nang wala... nakabaon na sa lupa...

24

Maaari na ba 'kong magsulat muli? Wala nang pagkakaiba ang pula at puti Sa dilim na bumabalot unti-unti Lalamunin ng dagat ang buhanginan at tatapyasin ng hangin magulo kong isipan Maghihimutok ang buwan sa araw na nagdaan na hindi ka sinuyo o kinausap man lang Aaraw na sa mga susunod pang oras Tutuyuin ang pag-agos ng ilog na marahas Walang direksyon ang kamay kong nanginginig Nagniniig, sumisikip, kumakapit sa malamig na ukit ng paghaplos ng mga mata sa larawan mo Nagtatalo, nagpupumiglas, ang hawlang banat at butas Lilimutin ko ang kapayapaan ng iyong mga labi na walang sinambit na salitang ihahabi Ang oras na hinintay upang masabi na darating din ang huli at takipsilim Babalutin ka't kakanlungin sa aking lambing Hindi ka na mag-iisa't lalasapin ang ligaya Katulad **** nalulumbay mag-isa ako dito sa'king hukay Hawakan mo naman ako sa aking pagkakahimlay Sa bituin **** kumikislap ako'y natatangay Nawawalan ng malay kumakaway sa ngiti Nawawala ang pighati't lumalaya ang mga berso Kumakawag sa lalim ng karagatang inilimlim Ako sa hangin na para bang inakay na naghihintay Naghihintay pa rin at nalulumbay kung wala ka Para bang hindi nauubusan ng salita Lumalamang ang hiya na kahit kailan Mayroon bang sapat upang mahalin ka't hangaan ang iyong bawat galaw Bawat perpeksyong hindi alintana ang mali Sa inpatuwasyon ng pagkabulag ko Hindi nakita ang pagbagsak ng luha ng tuhod ng balikat sa kaba Sa isang iglap naglaho ka na akala ko ba Ako ang nang-iwan sa ginaw kong aba

0

Nov 1, 2017

Nov 1, 2017 at 10:33 AM UTC

AndieBonifacio

Dilim

Maaari na ba 'kong magsulat muli? Wala nang pagkakaiba ang pula at puti Sa dilim na bumabalot unti-unti Lalamunin ng dagat ang buhanginan at tatapyasin ng hangin magulo kong isipan Maghihimutok ang buwan sa araw na nagdaan na hindi ka sinuyo o kinausap man lang Aaraw na sa mga susunod pang oras Tutuyuin ang pag-agos ng ilog na marahas Walang direksyon ang kamay kong nanginginig Nagniniig, sumisikip, kumakapit sa malamig na ukit ng paghaplos ng mga mata sa larawan mo Nagtatalo, nagpupumiglas, ang hawlang banat at butas Lilimutin ko ang kapayapaan ng iyong mga labi na walang sinambit na salitang ihahabi Ang oras na hinintay upang masabi na darating din ang huli at takipsilim Babalutin ka't kakanlungin sa aking lambing Hindi ka na mag-iisa't lalasapin ang ligaya Katulad **** nalulumbay mag-isa ako dito sa'king hukay Hawakan mo naman ako sa aking pagkakahimlay Sa bituin **** kumikislap ako'y natatangay Nawawalan ng malay kumakaway sa ngiti Nawawala ang pighati't lumalaya ang mga berso Kumakawag sa lalim ng karagatang inilimlim Ako sa hangin na para bang inakay na naghihintay Naghihintay pa rin at nalulumbay kung wala ka Para bang hindi nauubusan ng salita Lumalamang ang hiya na kahit kailan Mayroon bang sapat upang mahalin ka't hangaan ang iyong bawat galaw Bawat perpeksyong hindi alintana ang mali Sa inpatuwasyon ng pagkabulag ko Hindi nakita ang pagbagsak ng luha ng tuhod ng balikat sa kaba Sa isang iglap naglaho ka na akala ko ba Ako ang nang-iwan sa ginaw kong aba

35

Sa pag lubog ng araw, Nakatutok ang mga mata sa abot-tanaw. Sa pagsilip ng mga bituin Sa kalangitang dumidilim At paghaplos ng malamig na hangin Sa basang pisngi At tuyong labi Unti-unting nakakain ng masalimuot na nakaraan ang matamis sanang kinabukasan. Ngunit sa pagpahid Ng katas ng nawalang pag-asa Ay bagong kislap Sa aking mga mata Muling tatanaw, Ngunit ngayo'y Sa pagsikat ng araw.

0

Mar 12, 2020

Mar 12, 2020 at 10:18 AM UTC

firefly-1

Tingala

Sa pag lubog ng araw, Nakatutok ang mga mata sa abot-tanaw. Sa pagsilip ng mga bituin Sa kalangitang dumidilim At paghaplos ng malamig na hangin Sa basang pisngi At tuyong labi Unti-unting nakakain ng masalimuot na nakaraan ang matamis sanang kinabukasan. Ngunit sa pagpahid Ng katas ng nawalang pag-asa Ay bagong kislap Sa aking mga mata Muling tatanaw, Ngunit ngayo'y Sa pagsikat ng araw.

16