"nanunuot" poems - Hello Poetry

May mga tibok na tumututol, nililigalig Ang daloy ng damdaming nag-uumapaw. Wala itong ano mang kaugnayan sa likas At samut-saring kulay ng buhay at pag-ibig. Ito ang ninanasa ng sugatang kaluluwa. Ang araw na ito ay tampok na simula Ng muling pagtibok ng isang puso. Tila muling pagsilang --- pagtalikod sa kahapon; Isang bukang-liwayway, bagong-bihis na layon, Nanunuot itong balintataw ng buhay Upang mahalagilap ang sarili, Ngunit hindi upang angkinin, manapa'y upang Salungatin ang kinagisnang saysay ng pag-ibig. Ang araw na ito ang tampok na simula.

0

Sep 28, 2013

Sep 28, 2013 at 3:25 AM UTC

jose-remillan

Ika-17 ng Setyembre

May mga tibok na tumututol, nililigalig Ang daloy ng damdaming nag-uumapaw. Wala itong ano mang kaugnayan sa likas At samut-saring kulay ng buhay at pag-ibig. Ito ang ninanasa ng sugatang kaluluwa. Ang araw na ito ay tampok na simula Ng muling pagtibok ng isang puso. Tila muling pagsilang --- pagtalikod sa kahapon; Isang bukang-liwayway, bagong-bihis na layon, Nanunuot itong balintataw ng buhay Upang mahalagilap ang sarili, Ngunit hindi upang angkinin, manapa'y upang Salungatin ang kinagisnang saysay ng pag-ibig. Ang araw na ito ang tampok na simula.

14

Maari ko bang masabing, iniiwasan ko ang pag-ibig? Para bang sinasabi kong pinipigilan ko na ang huminga? Lumanghap ng buhay at magtaboy ng karamay? Sinasabi ko ring araw-araw na ang aking lamay Hindi ako sumusulat ng tula ng poot Pawang pag-ibig lamang na sa dugo'y nanunuot Pagkahalina sa pag-iisa at paglalakbay Pag-ibig na lamang ang sa tao'y bumubuhay Iniibig ko ay hindi ang tinubuang lupa Kundi sa mundong unos na ang sinagupa Hinati ng porma ng pag-ibig sa sarili at kapwa Nang bakuran, tinatawag nating ngayong mga bansa Kung ang ideya ng mga tao'y di magkakapareho Paanong lahat tayo'y magkakasundo? Pag-ibig na dalisay sa pagtanggap Hindi huwad, malinis at di nagpapanggap

0

Oct 24, 2016

Oct 24, 2016 at 10:29 PM UTC

AndieBonifacio

Bakuran

Maari ko bang masabing, iniiwasan ko ang pag-ibig? Para bang sinasabi kong pinipigilan ko na ang huminga? Lumanghap ng buhay at magtaboy ng karamay? Sinasabi ko ring araw-araw na ang aking lamay Hindi ako sumusulat ng tula ng poot Pawang pag-ibig lamang na sa dugo'y nanunuot Pagkahalina sa pag-iisa at paglalakbay Pag-ibig na lamang ang sa tao'y bumubuhay Iniibig ko ay hindi ang tinubuang lupa Kundi sa mundong unos na ang sinagupa Hinati ng porma ng pag-ibig sa sarili at kapwa Nang bakuran, tinatawag nating ngayong mga bansa Kung ang ideya ng mga tao'y di magkakapareho Paanong lahat tayo'y magkakasundo? Pag-ibig na dalisay sa pagtanggap Hindi huwad, malinis at di nagpapanggap

16

Abalang-abala ka sa pagtitipa ng istoryang nais **** magawa. Hindi inalintana ang malamig na simoy ng hanging pumapasok mula sa bintana ng iyong silid. Nasa kalagitnaan ka na ng iyong pagsusulat ng biglang namatay ang liwanag sa iyong silid. Napatigil ka at doon ay damang dama mo na ang lamig na nanunuot sa iyong balat. Tinanggal mo ang iyong antipara at nagsimulang kumapa-kapa sa dingding upang matunton ang kinaroroonan iyong maliit na lampara. Nagsimula ka nang magbilang mula sa sampu sa iyong isipan Sampu. Siyam. Walo. Pito. Anim. Lima. Nasa panglima ka pa lamang nang may napansin kang liwanag na tumatagos sa iyong silid mula sa iyong bintana. Apat. Sinundan mo ang liwanag na iyon nang magbilang ka na ng... Tatlo. Dalawa. Isa. Sumigaw ka sa pagkagulat nang tumapat ka sa repleksiyon ng liwanag na iyon. Ang sigaw mo ay umabot sa buong silid mo hanggang sa inyong bahay. At doon ay narinig mo ang mga yabag na patakbo sa iyong silid. Nang bumukas ang pintuan ng iyong kuwarto ay tumambad sa iyo ang liwanag. Tinanong ka ng iyong ina at kapatid. "Akala naming kung ano na ang nangyari sa iyo e," "Repleksiyon mo lang pala ang nakita mo," "Natakot ka sa mukha mo?" Pinigilan **** huwag tumawa nang mapalingon ka sa isang salaming kasing tangkad mo lamang at doon ay nakita mo ang iyong... Kawangis.

0

Aug 22, 2017

Aug 22, 2017 at 2:24 PM UTC

eugene

Kawangis

Abalang-abala ka sa pagtitipa ng istoryang nais **** magawa. Hindi inalintana ang malamig na simoy ng hanging pumapasok mula sa bintana ng iyong silid. Nasa kalagitnaan ka na ng iyong pagsusulat ng biglang namatay ang liwanag sa iyong silid. Napatigil ka at doon ay damang dama mo na ang lamig na nanunuot sa iyong balat. Tinanggal mo ang iyong antipara at nagsimulang kumapa-kapa sa dingding upang matunton ang kinaroroonan iyong maliit na lampara. Nagsimula ka nang magbilang mula sa sampu sa iyong isipan Sampu. Siyam. Walo. Pito. Anim. Lima. Nasa panglima ka pa lamang nang may napansin kang liwanag na tumatagos sa iyong silid mula sa iyong bintana. Apat. Sinundan mo ang liwanag na iyon nang magbilang ka na ng... Tatlo. Dalawa. Isa. Sumigaw ka sa pagkagulat nang tumapat ka sa repleksiyon ng liwanag na iyon. Ang sigaw mo ay umabot sa buong silid mo hanggang sa inyong bahay. At doon ay narinig mo ang mga yabag na patakbo sa iyong silid. Nang bumukas ang pintuan ng iyong kuwarto ay tumambad sa iyo ang liwanag. Tinanong ka ng iyong ina at kapatid. "Akala naming kung ano na ang nangyari sa iyo e," "Repleksiyon mo lang pala ang nakita mo," "Natakot ka sa mukha mo?" Pinigilan **** huwag tumawa nang mapalingon ka sa isang salaming kasing tangkad mo lamang at doon ay nakita mo ang iyong... Kawangis.

22

Pinagmamasdan kita sa malayo habang ang iyong buhok ay hinahangin Para bang may kumurot saking puso at bigla nalang naging magulo ang damdamin Pakiramda'y di ko mawari kung ako ba'y masaya o malungkot Galit sa mundo at damdamin ay puno ng poot Alaala ng kahapo'y sadyang mapanakit at sa puso'y nanunuot Nais ko na sumigaw at tumakbo palapit Nag ayos ng sarili at nag subok lumapit Saya at lungkot ng kahapo'y saakin ay nakakapit Habang tumatagal damdami'y lalong pumapait Puso ay tila wasak parin Pagkat sugat ay sariwa parin Sa aking paglapit Sa dibdib ay bigla nalang may gumuhit Yayakapin ka na sana Ngunit wala ka na nga pala Aking napagtanto Alaala na lamang pala ito

0

Jun 19, 2020

Jun 19, 2020 at 2:24 PM UTC

Klnxx

I M A H E

Pinagmamasdan kita sa malayo habang ang iyong buhok ay hinahangin Para bang may kumurot saking puso at bigla nalang naging magulo ang damdamin Pakiramda'y di ko mawari kung ako ba'y masaya o malungkot Galit sa mundo at damdamin ay puno ng poot Alaala ng kahapo'y sadyang mapanakit at sa puso'y nanunuot Nais ko na sumigaw at tumakbo palapit Nag ayos ng sarili at nag subok lumapit Saya at lungkot ng kahapo'y saakin ay nakakapit Habang tumatagal damdami'y lalong pumapait Puso ay tila wasak parin Pagkat sugat ay sariwa parin Sa aking paglapit Sa dibdib ay bigla nalang may gumuhit Yayakapin ka na sana Ngunit wala ka na nga pala Aking napagtanto Alaala na lamang pala ito

17

ilang beses mo itinatakda sa telepono ang alarmang gigising sa 'yo kinaumagahan? tipong ididilat mo na lamang ang mga mata, magdadasal, babangon, iinom ng mainit na kape, at wala nang iba. sana ganoon din dito sa amin. sa munting tahanan namin dito sa mandaluyong, pinalaki kaming alerto sa wangwang ng mga bumbero. ito ang alarmang gigising sa 'min kahit kami'y mga gising na. mapapipikit ang mga mata sa takot, sabay takip ng tainga, dahil sa sunod-sunod na sunog, tanaw mula sa bintanang karatig ng kama. paano nga ba matulog nang nakatatak sa isipan ang sangkatutak na pamilyang walang matutulugan? tag-ulan pa naman, maaaring bumaha. at sa tanghali kinabukasan ay bilad sa lansangan. paano nga ba matulog sa ugong ng mga trak na kumakalampag sa dingding, nanunuot ang alingawngaw sa balat? paano nga ba matulog sa ilalim ng kahel na kalangitan? takipsilim sa pagsapit ng alas-dyis ng gabi. kinain ng nagniningas na apoy ang orasan. pribilehiyo na ang tanungin ang sarili kung paano ka gigising bukas 'pagkat paano nga ba sila matutulog?

0

Jun 14, 2020

Jun 14, 2020 at 10:45 AM UTC

vintukin

snooze

ilang beses mo itinatakda sa telepono ang alarmang gigising sa 'yo kinaumagahan? tipong ididilat mo na lamang ang mga mata, magdadasal, babangon, iinom ng mainit na kape, at wala nang iba. sana ganoon din dito sa amin. sa munting tahanan namin dito sa mandaluyong, pinalaki kaming alerto sa wangwang ng mga bumbero. ito ang alarmang gigising sa 'min kahit kami'y mga gising na. mapapipikit ang mga mata sa takot, sabay takip ng tainga, dahil sa sunod-sunod na sunog, tanaw mula sa bintanang karatig ng kama. paano nga ba matulog nang nakatatak sa isipan ang sangkatutak na pamilyang walang matutulugan? tag-ulan pa naman, maaaring bumaha. at sa tanghali kinabukasan ay bilad sa lansangan. paano nga ba matulog sa ugong ng mga trak na kumakalampag sa dingding, nanunuot ang alingawngaw sa balat? paano nga ba matulog sa ilalim ng kahel na kalangitan? takipsilim sa pagsapit ng alas-dyis ng gabi. kinain ng nagniningas na apoy ang orasan. pribilehiyo na ang tanungin ang sarili kung paano ka gigising bukas 'pagkat paano nga ba sila matutulog?

28