"nanlalabo" poems
Simulan nating magbilang
Simula isa hanggang walo
Simulan nating bilangin ang bawat patak ng ulan
Kung saan tayo masayang nagtatawanan
At hindi pa nababahiran ng kahit anong
Sakit at pagdududa
Simulan nating bilangin ang mga bituin sa itaas
Kumikinang, nagbibigay liwanag
Sa mga mata **** nanlalabo na
At alam nang hindi na kayang ituloy pa
Simulan nating bilangin ang bawat pahina
Ng isang kwadernong punong puno
Ng masasayang alaala,
Ngunit isa na lang masakit na nakaraan
Simulan nating bilangin kung ilang beses tayong
Naging tayo, simula nang magtapat kang
Ako'y iyong gusto
Simulan nating... kailangan pa ba nating simulan?
Masisimulan ba ang mga bagay na alam **** magtatapos naman?
Masisimulan ba ang mga bagay, kahit hindi ka sigurado,
Ay alam **** hindi naman tatagal?
Simulan nating itanong,
Bakit ako?
Bakit hindi na lang iba ang sinaktan mo?
Bakit hindi na lang yung isang babaeng umiinom ng kape sa gilid
O kaya'y nagbabasa ng libro sa kabila.
Bakit ako?
"Mahal kita."
Hindi naman talaga sa pagbibilang nagsimula ang lahat
Hindi naman sa numero, o sa ulan, o sa bituin
Dalawang salita...
Dalawang salita lang at nagsimula na ang lahat
Dalawang salita kung saan ang ako at ikaw ay naging tayo
Dalawang salita kung saan natapos din ang lahat
Simulan ulit natin,
Simulan natin, sa kung ilang kataga ang sinabi mo
Nang ika'y umalis
Simulan natin sa dalawang salitang sinabi mo sa kanya
Habang ako'y hindi nagbibigay ng atensyon
Simulan natin, sa kung paano natapos
Ang nabuong ikaw at ako.
Simulan natin, hanggang dito na lang.
Feb 17, 2018
Feb 17, 2018 at 11:27 PM UTC
Ang paningin kong nanlalabo na,
nagdaan sa mahabang panahon
at nasaksihan ang iba’t-ibang pangyayari,
mahalaga man o hindi
ipinipikit ng kaunti itong mga mata
upang pilit tignan
ka.
Dahil isang bagay ang sigurado ako:
ikaw lang ang nais kong makita
ng malinaw
May 11, 2015
May 11, 2015 at 8:23 AM UTC
nakikita ko ang pinaghalong sakit at galit sa kanyang mga mata, “nasaan ka nuong kailangan kita?”
nanlalabo na ang mga mata ko dahil sa mga namumuong luha na nagbabadyang bumagsak, “nuong panahong kailangan mo ako, kailangan ko rin ang sarili ko..”
Apr 11, 2020
Apr 11, 2020 at 1:30 PM UTC
Hindi mo namalayan,
nagiging abo
na pala ang iyong buhok
na dati-rati ay sing-itim ng iyong mga matang
ngayo'y unti-unti ng nanlalabo;
at sa dati makinis na balat
umusli ang buto
at ugat
na tila nalalantang katawan
ng kapayas.
Apr 22, 2019
Apr 22, 2019 at 12:37 AM UTC
Hindi mo namalayan,
nagiging abo
na pala ang iyong buhok
na dati-rati ay sing-itim ng iyong mga matang
ngayo'y unti-unti ng nanlalabo;
at sa dati makinis na balat
umusli ang buto
at ugat
na tila nalalantang katawan
ng kapayas.
Apr 18, 2019
Apr 18, 2019 at 12:37 PM UTC