"nakakubli" poems - Hello Poetry

Hindi, Hindi ko alam kung bakit ako nakatayo sa harap ng madla Hindi ko alam kung bakit ako gumawa ng tula Pero sige magsisinungaling pa ako, magsinungaling pa ako hangga't mapaniwala ko ang lahat maski ang sarili ko Magsisinungaling pa ako hangga't maputol na ang dila ko sa kasalanang ginagawa nito Itatangi ko sa lahat na sumali ako dito upang mailabas lahat ng hinanakit ko Itatangi ko sa lahat na napudpud ang lapis ko habang binubuo ang tulang ito Itatangi ko sa lahat na ilang papel ang nasayang ko sapagkat nabasa lamang ito ng luhang dahilan ng pagngiti mo At magsisinungaling at magsisinungaling pa ako hangga't makita na ng lahat ang salitang 'SISI' sa ginagawa kong pagsisinungaling Hindi ko sinasabing nagsisisi ako dahil minahal kita sinasabi ko lamang nagsisisi akong naniwala ako sa malakas na ulan Hindi ko sinasabing nagsisisi ako dahil nakilala kita sinasabi ko lamang nagsisisi ako dahil nagpatangay ako sa malakas na hanging habagat Hindi ko sinasabing nagsisisi ako sa paglapit mo sinasabi ko lamang nagsisisi akong lumingon ako sa bintana Ngunit mahal kahit kailan hindi ko itatanging nagsisisi akong Umasa ako sa akala ko'y Ulang magtatagal ayun pala'y dumaan lamang Masakit sa pakiramdam maalala ang paghila mo sa aking kamay sabay sabing "halika at magtampisaw tayo" Habang bumubuhos ang malakas na ulan suot pa natin ang uniporme nating dalawa Naririnig ko ang halakhak mo Habang masayang tumatalon dinadama ang mumunting butil ng ulan Samantalang ako'y nakatingin sa kamay nating magkahugpo at sa hindi inaasahang pagkakataon nabanggit sa harapan mo ang katagang nakakubli sa aking puso "Mahal Kita" ngunit ngiti lamang ang sinukli mo "Mahal Kita" ngunit yakap lamang ang ginanti mo "Mahal kita" ngunit ang sinabi mo lamang ay "halika umuwi na tayo" Lumipas ang mga araw at narinig ko nanaman ang halakhak mo Nilusong ko ang malakas na ulan upang mahawakan mo ulit ang kamay ko Habang masaya kang lumulundag sinasalo ang butil ng ulan na siyang pumapatak sa mukha mo Ngunit mahal nadurog ako ng makita kita sa ulan, Nadurog ako sapagkat kamay ng iba ang hawak mo ngunit hindi katulad ng saatin nakatitig ka sa mata niya habang dinadama ang ulan "Mahal kita" nginitian mo siya "Mahal kita" inakap mo siya "Mahal kita" ngunit sinabi **** "Mahal din kita" Tumigil ang ulan ngunit hindi ang pagdurugo ko Nilisan ko ang lugar kung saan nabasa ako Umuwi ako sa bahay inaapoy ng lagnat at tinanong ni Nanay "bakit hindi nasuspinde?" Tinitigan ko siya ng diretso sa mata sabay sabing "Daang ulan lang naman daw po" Oo tama!, daan lamang malakas ngunit hindi magtatagal malakas ngunit nakakapinsala Daan lamang pala Sana hindi na lang ako nagpahila Sana hindi na lang ako umasa At sana pala'y nagdala ako ng payong nang sa gayon ay hindi na ako namomroblema kung paano maiiwasan ang patak nitong malakas na ulan

0

Aug 21, 2017

Aug 21, 2017 at 10:47 PM UTC

Takas

Daang Ulan

Hindi, Hindi ko alam kung bakit ako nakatayo sa harap ng madla Hindi ko alam kung bakit ako gumawa ng tula Pero sige magsisinungaling pa ako, magsinungaling pa ako hangga't mapaniwala ko ang lahat maski ang sarili ko Magsisinungaling pa ako hangga't maputol na ang dila ko sa kasalanang ginagawa nito Itatangi ko sa lahat na sumali ako dito upang mailabas lahat ng hinanakit ko Itatangi ko sa lahat na napudpud ang lapis ko habang binubuo ang tulang ito Itatangi ko sa lahat na ilang papel ang nasayang ko sapagkat nabasa lamang ito ng luhang dahilan ng pagngiti mo At magsisinungaling at magsisinungaling pa ako hangga't makita na ng lahat ang salitang 'SISI' sa ginagawa kong pagsisinungaling Hindi ko sinasabing nagsisisi ako dahil minahal kita sinasabi ko lamang nagsisisi akong naniwala ako sa malakas na ulan Hindi ko sinasabing nagsisisi ako dahil nakilala kita sinasabi ko lamang nagsisisi ako dahil nagpatangay ako sa malakas na hanging habagat Hindi ko sinasabing nagsisisi ako sa paglapit mo sinasabi ko lamang nagsisisi akong lumingon ako sa bintana Ngunit mahal kahit kailan hindi ko itatanging nagsisisi akong Umasa ako sa akala ko'y Ulang magtatagal ayun pala'y dumaan lamang Masakit sa pakiramdam maalala ang paghila mo sa aking kamay sabay sabing "halika at magtampisaw tayo" Habang bumubuhos ang malakas na ulan suot pa natin ang uniporme nating dalawa Naririnig ko ang halakhak mo Habang masayang tumatalon dinadama ang mumunting butil ng ulan Samantalang ako'y nakatingin sa kamay nating magkahugpo at sa hindi inaasahang pagkakataon nabanggit sa harapan mo ang katagang nakakubli sa aking puso "Mahal Kita" ngunit ngiti lamang ang sinukli mo "Mahal Kita" ngunit yakap lamang ang ginanti mo "Mahal kita" ngunit ang sinabi mo lamang ay "halika umuwi na tayo" Lumipas ang mga araw at narinig ko nanaman ang halakhak mo Nilusong ko ang malakas na ulan upang mahawakan mo ulit ang kamay ko Habang masaya kang lumulundag sinasalo ang butil ng ulan na siyang pumapatak sa mukha mo Ngunit mahal nadurog ako ng makita kita sa ulan, Nadurog ako sapagkat kamay ng iba ang hawak mo ngunit hindi katulad ng saatin nakatitig ka sa mata niya habang dinadama ang ulan "Mahal kita" nginitian mo siya "Mahal kita" inakap mo siya "Mahal kita" ngunit sinabi **** "Mahal din kita" Tumigil ang ulan ngunit hindi ang pagdurugo ko Nilisan ko ang lugar kung saan nabasa ako Umuwi ako sa bahay inaapoy ng lagnat at tinanong ni Nanay "bakit hindi nasuspinde?" Tinitigan ko siya ng diretso sa mata sabay sabing "Daang ulan lang naman daw po" Oo tama!, daan lamang malakas ngunit hindi magtatagal malakas ngunit nakakapinsala Daan lamang pala Sana hindi na lang ako nagpahila Sana hindi na lang ako umasa At sana pala'y nagdala ako ng payong nang sa gayon ay hindi na ako namomroblema kung paano maiiwasan ang patak nitong malakas na ulan

37

Sa'yo ko ito unang naunawaan. Ang paghalik ng pluma sa Papel ay hindi sapat upang Humalik ang katotohanan Sa katarungan, dahil tangan ng puso ang tinta at talinghagang Nakakubli sa wagas na pag-ibig Sa kapwa at kay Bathala. Ang tinig ng mga batas ay Tinig ng mga sibilisasyon at Rebolusyon ng mga sikmura Laban sa makina, ng makina Laban sa mahika ng salapi at Pighati ng lumang simoy. Nawa, Sa pagimbulog mo sa tugatog ng Himpapawid patungo sa paghahanap Ng katotohon, alalahanin mo ang Mga piraso ng iyong sarili na naiwan sa Akin: "Tanging sa hiwaga lamang ng Pag-ibig matatagpuan ang lalim ng lohika." Ito ang iyong bilin. Ito ang aking habilin.

0

Oct 7, 2013

Oct 7, 2013 at 1:01 AM UTC

jose-remillan

Habilin sa Maestro

Sa'yo ko ito unang naunawaan. Ang paghalik ng pluma sa Papel ay hindi sapat upang Humalik ang katotohanan Sa katarungan, dahil tangan ng puso ang tinta at talinghagang Nakakubli sa wagas na pag-ibig Sa kapwa at kay Bathala. Ang tinig ng mga batas ay Tinig ng mga sibilisasyon at Rebolusyon ng mga sikmura Laban sa makina, ng makina Laban sa mahika ng salapi at Pighati ng lumang simoy. Nawa, Sa pagimbulog mo sa tugatog ng Himpapawid patungo sa paghahanap Ng katotohon, alalahanin mo ang Mga piraso ng iyong sarili na naiwan sa Akin: "Tanging sa hiwaga lamang ng Pag-ibig matatagpuan ang lalim ng lohika." Ito ang iyong bilin. Ito ang aking habilin.

22

Alam mo bang ikaw lang ang minahal ko nang ganito? Yung tipong pag nakikita kita, gagawin ko'y di mapagtanto Yung kahit anong hilingin mo'y mabibigay ko Yung naalala kita lagi kapag may kundiman sa radyo Sa kabila ng lahat, iniwan mo kong nag-iisa Nakakubli sa unan kong basa Ikaw ang naging buhay ngayo'y hirap nang huminga Hindi ko alam kung paano kakayanin ang sakit na iyong dinala Pero bakit ikaw pa rin ang laman ng aking mga panaginip? Hinahaplos mo raw ng iyong mga kamay ang aking mukha Parang awa mo na't lubayan mo na ang aking isip Ako'y nagdurusa pa rin sa labis na sakit na iyong dinala.

0

Oct 29, 2015

Oct 29, 2015 at 8:47 PM UTC

christian-noel

Para sa'yo sana

Alam mo bang ikaw lang ang minahal ko nang ganito? Yung tipong pag nakikita kita, gagawin ko'y di mapagtanto Yung kahit anong hilingin mo'y mabibigay ko Yung naalala kita lagi kapag may kundiman sa radyo Sa kabila ng lahat, iniwan mo kong nag-iisa Nakakubli sa unan kong basa Ikaw ang naging buhay ngayo'y hirap nang huminga Hindi ko alam kung paano kakayanin ang sakit na iyong dinala Pero bakit ikaw pa rin ang laman ng aking mga panaginip? Hinahaplos mo raw ng iyong mga kamay ang aking mukha Parang awa mo na't lubayan mo na ang aking isip Ako'y nagdurusa pa rin sa labis na sakit na iyong dinala.

12

Sa dilim at tahimik ng silid, Tunog ng malamig na ihip ng hanging dumadampi, Sa mga pader na nakapaligid, Isip koy nakahimlay, nakakubli. Ipinipikit ang mga mata, Sinusubukang sumisid sa dagat ng antok at pahinga, Subalit hindi malunod itong kaluluwa, Ayaw lumubog, umaangat nang kusa. Kay raming palaisipan, Kay raming katanungan, Kasagutan, hindi kailangan, Panahon ang may alam.

0

Aug 8, 2021

Aug 8, 2021 at 4:25 PM UTC

taltoy

Sa Lamig ng Umaga

Sa dilim at tahimik ng silid, Tunog ng malamig na ihip ng hanging dumadampi, Sa mga pader na nakapaligid, Isip koy nakahimlay, nakakubli. Ipinipikit ang mga mata, Sinusubukang sumisid sa dagat ng antok at pahinga, Subalit hindi malunod itong kaluluwa, Ayaw lumubog, umaangat nang kusa. Kay raming palaisipan, Kay raming katanungan, Kasagutan, hindi kailangan, Panahon ang may alam.

12

Ang panukala ay itinago sa lihim Lihim na nakakubli sa isang malalim Na talinhaga na di kayang unawain Nang isipang tinakpan ng takip-silim Tila yata walang naka-uunawa Kung ano ang mga panukala Na nagkukubli sa anyo ng Salita Na nariya'ng kasama natin at nakatala Sino nga ang nakakikilala ng May-akda Na nagpapahayag at Siya ring nagtakda Nang mga kaganapang walang patda Na Siya'ng tumpad din ng mga Itinakda? Sino nga ba itong Salita Na nagkukubli sa anyo ng mga salita Na tinatawag ding Mabuting Balita Na inyo nga'ng ipinamamalita? Sino nga ang marunong at nakauunawa Ipahayag iyon sa isip, salita at gawa Ipakita ito sa kanyang kapwa Upang may buhay ang kanyang mga salita

0

Jun 18, 2021

Jun 18, 2021 at 4:04 AM UTC

pusang-tahimik

Salita

Ang panukala ay itinago sa lihim Lihim na nakakubli sa isang malalim Na talinhaga na di kayang unawain Nang isipang tinakpan ng takip-silim Tila yata walang naka-uunawa Kung ano ang mga panukala Na nagkukubli sa anyo ng Salita Na nariya'ng kasama natin at nakatala Sino nga ang nakakikilala ng May-akda Na nagpapahayag at Siya ring nagtakda Nang mga kaganapang walang patda Na Siya'ng tumpad din ng mga Itinakda? Sino nga ba itong Salita Na nagkukubli sa anyo ng mga salita Na tinatawag ding Mabuting Balita Na inyo nga'ng ipinamamalita? Sino nga ang marunong at nakauunawa Ipahayag iyon sa isip, salita at gawa Ipakita ito sa kanyang kapwa Upang may buhay ang kanyang mga salita

20

Pilit naghihintay Patuloy na nalulumbay Bawat araw na nagdaraan Iniisip pa din ang nakaraan Bawat ngiti sa labi May luha sa mata nakakubli Ganito nga ba lagi mag isa? Paano ba ulit ako sasaya Kelan kaba darating Tanong ng iba ako bay praning?? Minsan lng mg "emote" ano kaba? Maarte ako!bakit ba?

0

Jan 15, 2018

Jan 15, 2018 at 6:22 AM UTC

jelai041

Ma RT 101

Pilit naghihintay Patuloy na nalulumbay Bawat araw na nagdaraan Iniisip pa din ang nakaraan Bawat ngiti sa labi May luha sa mata nakakubli Ganito nga ba lagi mag isa? Paano ba ulit ako sasaya Kelan kaba darating Tanong ng iba ako bay praning?? Minsan lng mg "emote" ano kaba? Maarte ako!bakit ba?

12

KULAM Sa ilalim ng langit Takipsilim ay naglulundo sa katapusan Kung saan ang langit lumulutang sa dagat At ang buwan ay unti-unting nanalamin Ang dulo ng punyal Sa punyos ay ikukudlit Ang patak ng dugo Ay magkukulay, sa bawat salitang isasambit Mangyayari ang dinadasal Ang bulong ay ang nakakabinging lintik Na maguguhit sa kalangitan Ngunit hindi uulan Lupa'y mabibiyak Manginginig ang mga bato Naniningas na sulat Katagang itinuturing katotohanan Katuparan ang bawat letra Ang kahulugan nito'y hindi malulupi Lahat ay makapangyarihan Kahit nakakubli man sa kadiliman Isang hiwagang bumabalot Sa sandaling hiram Sa sugat ay kukuha ng lakas na maglulupig sa liwanag

0

Jun 19, 2019

Jun 19, 2019 at 8:22 AM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Takipsilim #69

KULAM Sa ilalim ng langit Takipsilim ay naglulundo sa katapusan Kung saan ang langit lumulutang sa dagat At ang buwan ay unti-unting nanalamin Ang dulo ng punyal Sa punyos ay ikukudlit Ang patak ng dugo Ay magkukulay, sa bawat salitang isasambit Mangyayari ang dinadasal Ang bulong ay ang nakakabinging lintik Na maguguhit sa kalangitan Ngunit hindi uulan Lupa'y mabibiyak Manginginig ang mga bato Naniningas na sulat Katagang itinuturing katotohanan Katuparan ang bawat letra Ang kahulugan nito'y hindi malulupi Lahat ay makapangyarihan Kahit nakakubli man sa kadiliman Isang hiwagang bumabalot Sa sandaling hiram Sa sugat ay kukuha ng lakas na maglulupig sa liwanag

26

Handa na ulit tumaya At magpakawala ng mga luha Handa na ulit mawala Kung ikaw ang kukuha Gaano man kadilim ang gabi Liwanag mo pa rin ang nakakubli Ikaw ang pinakamasayang bagay At pinamalungkot na bahagi ng buhay Ang ngiti mo ang patuloy na umaakay Sa aking pusong matamlay Binubuhay mo ang bawat pintig nito Pinabibilis mo ang bawat daloy ng dugo Patungo sa pusong lunod at uhaw sa iyo Handa na ulit tumaya Kahit na madaya Handa na ulit tumaya kahit ang kapalit ay iyong paglaya..

0

Sep 27, 2025

Sep 27, 2025 at 10:15 PM UTC

blackrabbit

Taya

Handa na ulit tumaya At magpakawala ng mga luha Handa na ulit mawala Kung ikaw ang kukuha Gaano man kadilim ang gabi Liwanag mo pa rin ang nakakubli Ikaw ang pinakamasayang bagay At pinamalungkot na bahagi ng buhay Ang ngiti mo ang patuloy na umaakay Sa aking pusong matamlay Binubuhay mo ang bawat pintig nito Pinabibilis mo ang bawat daloy ng dugo Patungo sa pusong lunod at uhaw sa iyo Handa na ulit tumaya Kahit na madaya Handa na ulit tumaya kahit ang kapalit ay iyong paglaya..

17

sa likod ng mga ngiti nakakubli ang lungkot butil ng mga ala-ala mga limot na kabanata kaybilis kaybagal paglisan nitong mahal.

0

Aug 11, 2020

Aug 11, 2020 at 1:09 AM UTC

kulapu

Ilang Sandaling Paalam

sa likod ng mga ngiti nakakubli ang lungkot butil ng mga ala-ala mga limot na kabanata kaybilis kaybagal paglisan nitong mahal.

7