"nakakamatay" poems - Hello Poetry

Natakot akong gumising Natakot akong gumalaw Natakot akong magsimula Na wala na yung tayong dalawa May hangganan nga pala ang lahat At ang sa atin ay hanggang dito nalang Sa huling beses ay sasabihin ko pa Minahal, mamahalin, at mahal na mahal kita Kahit nakakamatay na.

0

Feb 27, 2016

Feb 27, 2016 at 5:17 AM UTC

nstlnn

Paalam

Natakot akong gumising Natakot akong gumalaw Natakot akong magsimula Na wala na yung tayong dalawa May hangganan nga pala ang lahat At ang sa atin ay hanggang dito nalang Sa huling beses ay sasabihin ko pa Minahal, mamahalin, at mahal na mahal kita Kahit nakakamatay na.

9

Nakakatakot na ang mamuhay sa mundo ngayon. Ang nasa isipan ay baka kinabukasan, Hindi na makakabangon, walang kasiguraduhan. Laganap na ang mga nakakamatay na sakit, Mga sakit na walang lunas At kaunti lang ang nakakaligtas. Mayroon pa ring sakit sa lipunan Na hanggang ngayo'y hindi pa rin naaagapan. Ang hindi pagkakapantay-pantay, Kahirapan at kamang mangan. Dulot nito'y pagbagsak ng ating Inang Bayan. Lahat ay isinisisi sa gobyerno Kanilang buhay na sila mismo ang nagplano. Bakit ka gagawa ng isang bagay na sa huli ay iyong pagsisisihan? Hindi dahilan ang kahirapan Upang gumawa ng kasamaan. Dahil sa salot na sakit, Maraming nagtatanong kung "bakit" Panay ang pag-aalala Hindi na mapakali sa kanilang mga lungga. Utos ng pamahalaan ay binabalewala. Tahimik ang kalsada Walang sasakyang pumaparada Ang mga pamilihan ipinasara. Ang mga tao'y nagsisiwelga Dahil daw ito'y pang aabuso at hindi pagpapahalaga. Halos wala nang makitang tao sa mga bahay-sambahan Ani nila'y ayaw mahawaan. Naniniwala pa rin ako sa kasabihang, Kung ayaw, may dahilan Kung gusto'y, maraming pwedeng paraan. Tanong kaibigan, Bakit mo iiwan ang pagsamba? Bakit ka mangangamba? Ang Panginoong Diyos ang pinakamakapangyarihan Siya ang sagot sa lahat ng ating kabalisahan.

0

Mar 19, 2020

Mar 19, 2020 at 8:22 AM UTC

anjeralopez

Sagot Sa Kabalisahan

Nakakatakot na ang mamuhay sa mundo ngayon. Ang nasa isipan ay baka kinabukasan, Hindi na makakabangon, walang kasiguraduhan. Laganap na ang mga nakakamatay na sakit, Mga sakit na walang lunas At kaunti lang ang nakakaligtas. Mayroon pa ring sakit sa lipunan Na hanggang ngayo'y hindi pa rin naaagapan. Ang hindi pagkakapantay-pantay, Kahirapan at kamang mangan. Dulot nito'y pagbagsak ng ating Inang Bayan. Lahat ay isinisisi sa gobyerno Kanilang buhay na sila mismo ang nagplano. Bakit ka gagawa ng isang bagay na sa huli ay iyong pagsisisihan? Hindi dahilan ang kahirapan Upang gumawa ng kasamaan. Dahil sa salot na sakit, Maraming nagtatanong kung "bakit" Panay ang pag-aalala Hindi na mapakali sa kanilang mga lungga. Utos ng pamahalaan ay binabalewala. Tahimik ang kalsada Walang sasakyang pumaparada Ang mga pamilihan ipinasara. Ang mga tao'y nagsisiwelga Dahil daw ito'y pang aabuso at hindi pagpapahalaga. Halos wala nang makitang tao sa mga bahay-sambahan Ani nila'y ayaw mahawaan. Naniniwala pa rin ako sa kasabihang, Kung ayaw, may dahilan Kung gusto'y, maraming pwedeng paraan. Tanong kaibigan, Bakit mo iiwan ang pagsamba? Bakit ka mangangamba? Ang Panginoong Diyos ang pinakamakapangyarihan Siya ang sagot sa lahat ng ating kabalisahan.

35

ngayon ko lang napansin. sobrang dami ko palang isinulat para sa'yo. ngayon ko lang napansin na lahat sila galing sa mga katabi kong diksyonaryo at tesauro. malay ko ba kung ano ang ibig sabihin ng mga isinulat ko. lumalaki pa lamang ako. ngayon pa lang natututong makipagtalastasan, makipagbalagtasan, makipagsagutan, makipag-away. ngayon pa lang akong natututong maghintay at ngayon pa lang nasusugatan. ngayon ko lang nalaman ang tunay na ibig sabihin ng paniniwala. paniniwala sa pagkahulog, paniniwala sa kung anumang gusto kong paniwalaan. paniniwala na meron ka pang mapapaniwalaan dito sa mundo. kapit ka, subukan mo. ngayon pa lang akong nagtitiwalang muli. ngayon pa lang nagpapatawad. ngayon pa lang nakakapagsabi ng 'mahal kita', nang walang pagdududa at walang pagsisisi. mahal ko talaga sila. ngayon ko pa lang nararamdaman ang tunay na pag-ibig. ngayon ko pa lang nakikita kung paano magmahal ang isang taong nasasaktan. ngayon pa lang ako nakakita ng taong durog at winasak ng panahon — marahil dati puro sa teleserye ko lang ito napapanood. noong pumunta kami sa isang museo, napakaraming uri ng sining na maaari **** makita. may mga head busts, paintings, sculptures, pati mga ginamit ng mga pintador na brushes at pati na rin mga natuyong pintura nila. tinignan ko lahat iyon. umabot ng halos labindalawang oras ang pag-iikot ko. walang kain-kain. kinailangan kong makita lahat. ngunit ngayon ko lang napagtanto na iisa lang naman 'yung gusto ko talagang makita. ('yung spolarium.) ngayon lang ako nakarinig ng mga taong wala talagang kamuang-muang sa mundo. 'yung tipo ng taong nakaupo sa ginto ngunit talagang lumaking tanga. nakakaawa sila. ngayon ko pa lang pinapangaralan 'yung sarili ko. kanina nga lang ako nagsabi sa sarili na hindi na ako kakain ng fast food at processed food. (seryoso. nakakamatay talaga sila.) sa pagkamatay ng nakaraan, noon ko lang nasabi sa sarili ko na gusto ko pa talagang mabuhay. gusto ko pang makakita. gusto ko pang makaramdam. ngayon pa lang ako natututong magsulat.

0

Feb 20, 2017

Feb 20, 2017 at 11:43 PM UTC

erythrean

2017

ngayon ko lang napansin. sobrang dami ko palang isinulat para sa'yo. ngayon ko lang napansin na lahat sila galing sa mga katabi kong diksyonaryo at tesauro. malay ko ba kung ano ang ibig sabihin ng mga isinulat ko. lumalaki pa lamang ako. ngayon pa lang natututong makipagtalastasan, makipagbalagtasan, makipagsagutan, makipag-away. ngayon pa lang akong natututong maghintay at ngayon pa lang nasusugatan. ngayon ko lang nalaman ang tunay na ibig sabihin ng paniniwala. paniniwala sa pagkahulog, paniniwala sa kung anumang gusto kong paniwalaan. paniniwala na meron ka pang mapapaniwalaan dito sa mundo. kapit ka, subukan mo. ngayon pa lang akong nagtitiwalang muli. ngayon pa lang nagpapatawad. ngayon pa lang nakakapagsabi ng 'mahal kita', nang walang pagdududa at walang pagsisisi. mahal ko talaga sila. ngayon ko pa lang nararamdaman ang tunay na pag-ibig. ngayon ko pa lang nakikita kung paano magmahal ang isang taong nasasaktan. ngayon pa lang ako nakakita ng taong durog at winasak ng panahon — marahil dati puro sa teleserye ko lang ito napapanood. noong pumunta kami sa isang museo, napakaraming uri ng sining na maaari **** makita. may mga head busts, paintings, sculptures, pati mga ginamit ng mga pintador na brushes at pati na rin mga natuyong pintura nila. tinignan ko lahat iyon. umabot ng halos labindalawang oras ang pag-iikot ko. walang kain-kain. kinailangan kong makita lahat. ngunit ngayon ko lang napagtanto na iisa lang naman 'yung gusto ko talagang makita. ('yung spolarium.) ngayon lang ako nakarinig ng mga taong wala talagang kamuang-muang sa mundo. 'yung tipo ng taong nakaupo sa ginto ngunit talagang lumaking tanga. nakakaawa sila. ngayon ko pa lang pinapangaralan 'yung sarili ko. kanina nga lang ako nagsabi sa sarili na hindi na ako kakain ng fast food at processed food. (seryoso. nakakamatay talaga sila.) sa pagkamatay ng nakaraan, noon ko lang nasabi sa sarili ko na gusto ko pa talagang mabuhay. gusto ko pang makakita. gusto ko pang makaramdam. ngayon pa lang ako natututong magsulat.

2

Isang shot para sa puso ko na dinurog mo Isang hithit para sa mga pangako **** napako Isang pitsel para sa mga salitang di mo napanindigan Isang kaha para sa mga alaala na bumabalik galing sa nakaraan Isang case para sa halik at yakap **** di ko malimutan Isang rim para sa taong ako'y iniwan Nakakamatay na alak ang turing ko sayo Nakakasama ngunit tuloy paring tinutungga ko Para kang yosi na kailanma'y di nauubos Unti-unting sumusunog sa pagkatao ko na tila ba'y nauupos Lason ka man sa akin katawan Pero putangina bakit di kita mabitawan Kumakapit parin ako sa natitirang sana Kahit magmukha akong dakilang martir sa iba Mananatiling tanga na walang namang karapatan Bayani na wala naman talagang konkretong ipinaglalaban Alam ko na kung bakit ka nagkaganyan Kasi pumakla na ang dating matamis na pagmamahalan Kailan kaya ako magigising sa katotohanan Sampalin na lang sana ako ng mundo nang ako ay matauhan Sabi nga nila pag mahal mo ang isang tao dapat handa kang masaktan Pero ayoko na, tama na, wala na kong gana makipaglokohan //iana

0

Jul 30, 2017

Jul 30, 2017 at 8:05 AM UTC

ianameliza

Tama na

Isang shot para sa puso ko na dinurog mo Isang hithit para sa mga pangako **** napako Isang pitsel para sa mga salitang di mo napanindigan Isang kaha para sa mga alaala na bumabalik galing sa nakaraan Isang case para sa halik at yakap **** di ko malimutan Isang rim para sa taong ako'y iniwan Nakakamatay na alak ang turing ko sayo Nakakasama ngunit tuloy paring tinutungga ko Para kang yosi na kailanma'y di nauubos Unti-unting sumusunog sa pagkatao ko na tila ba'y nauupos Lason ka man sa akin katawan Pero putangina bakit di kita mabitawan Kumakapit parin ako sa natitirang sana Kahit magmukha akong dakilang martir sa iba Mananatiling tanga na walang namang karapatan Bayani na wala naman talagang konkretong ipinaglalaban Alam ko na kung bakit ka nagkaganyan Kasi pumakla na ang dating matamis na pagmamahalan Kailan kaya ako magigising sa katotohanan Sampalin na lang sana ako ng mundo nang ako ay matauhan Sabi nga nila pag mahal mo ang isang tao dapat handa kang masaktan Pero ayoko na, tama na, wala na kong gana makipaglokohan //iana

23