Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"nagmumuni" poems
IKA-9 NG NOBYEMBRE, 2 MIL QUINCE TAONG KASALUKUYAN KASALUKUYAN AKO NAGMUMUNI KUNG KAILAN AT ILAN ilan pa kaya sa inyo ang sa akin ay naniniwala naniniwalang kaya ko pang magpatuloy magpatuloy sa aking mga adhikain adhikain na nagsisilbing inspirasyon inspirasyong bumubuhay sa aking mga anak mga anak na gagabay sa ating pagtanda sa ating pagtanda...tanging hiling ko,tayo ay buo pa rin buo pa rin ang pananampalataya,pag-ibig at pag-asa pag-asang maituturing na ginto sa loob ng kahon loob ng kahon na siyang daanan ng mga mensahe mensaheng dapat ingatan at gawing pribado pribado na hindi tulad ng aking buhay aking buhay na nakasalalay sa mundo ng mga makata makata ng bawat lahi na minsan nang pinag-apoy ang mitsa at tuloyang  nagningas nagningas hanggang sa pumutok  ang araw ANG ARAW NG KASARINLAN ay KASAYSAYAN ng KALAYAAN! kalayaang makapagpahayag ng sariling himig at pahiwatig nitong aking IKA-DALAWAMPU'T ISANG TULA TULANG PINAMAGATAN KONG =_ PAANYAYA AT PASINAYA _=
0
Nov 27, 2015
Nov 27, 2015 at 12:12 AM UTC
=_ PAANYAYA at PASINAYA _=
May mga oras na alam **** nasaksaktan ka Ngunit hindi mo malaman kung bakit ba Mga emosyong ayaw magpakita Kahit sa mga mata'y hindi ito madama.                              May mga araw na ang iyong puso'y nangungulila                              Sa mga memorya ng ulan na tumila                              Nagmumuni-muni habang nakahiga sa maliit na kama                              Hindi malaman, bakit ba nagkaganito na? May mga gabi na mapapaupo ka sa inyong balkonahe Mga titig ay nasa mga tala na tila may sinasabi Ang hiling **** kaytagal nang naisantabi Ngayon kaya ay mangyayari?                 Oh, aking sarili!                 Minsa'y kailangan mo ring magpahinga                 Sa mga problemang dahilan ng iyong panlulumbay                 Iyong harapin ng positibo ang hiram na buhay. *There are times that you know you're in pain Yet you can't figure out the reason you feel lame Hidden emotions, unclear, unseen Even the eyes can't give the look of what you're feelin'                                There are some days when your heart feels empty                                Yearning for the memory of the downpour that had stopped                                Meditating while lying on the bed that is tiny                                Asking yourself, how did this happen, it feels so rough There's this kind of night when you'd sit outside at the balcony Gazing at the stars that seem to be saying something Your wish that was set aside and buried in your mind Would it be granted now?                 My dear self,                 Sometimes you need to stop and take a rest                 From your problems that sadden you the deepest                And face the positivity of life; "our lives are borrowed,                   don't let the eyebrows be furrowed."*
0
Jul 16, 2015
Jul 16, 2015 at 1:43 PM UTC
Buhol na Damdamin (Tangled Emotions)
May mga oras na alam **** nasaksaktan ka Ngunit hindi mo malaman kung bakit ba Mga emosyong ayaw magpakita Kahit sa mga mata'y hindi ito madama.                              May mga araw na ang iyong puso'y nangungulila                              Sa mga memorya ng ulan na tumila                              Nagmumuni-muni habang nakahiga sa maliit na kama                              Hindi malaman, bakit ba nagkaganito na? May mga gabi na mapapaupo ka sa inyong balkonahe Mga titig ay nasa mga tala na tila may sinasabi Ang hiling **** kaytagal nang naisantabi Ngayon kaya ay mangyayari?                 Oh, aking sarili!                 Minsa'y kailangan mo ring magpahinga                 Sa mga problemang dahilan ng iyong panlulumbay                 Iyong harapin ng positibo ang hiram na buhay. *There are times that you know you're in pain Yet you can't figure out the reason you feel lame Hidden emotions, unclear, unseen Even the eyes can't give the look of what you're feelin'                                There are some days when your heart feels empty                                Yearning for the memory of the downpour that had stopped                                Meditating while lying on the bed that is tiny                                Asking yourself, how did this happen, it feels so rough There's this kind of night when you'd sit outside at the balcony Gazing at the stars that seem to be saying something Your wish that was set aside and buried in your mind Would it be granted now?                 My dear self,                 Sometimes you need to stop and take a rest                 From your problems that sadden you the deepest                And face the positivity of life; "our lives are borrowed,                   don't let the eyebrows be furrowed."*
Continue reading...
33
Matagal na kitang kilala, Matagal na kitang nakikita Minsan nakatayo't paligoy-ligoy Minsan nakaupo't para bang susuko. Parati kitang naririnig, Balita ko'y sikat ka Minsan sa kababaihan, Minsan sa iyong kababalaghan Siguro hindi ko maintindihan Bakit may kislap sa kanilang mata At ngiting di maalis sa kanilang labi Tuwing andyan ka Kasi nga matagal na kitang kilala Ilang buwan, taon na nga ba kita Parating nakikitang nagmumuni-muni Sa iyong sariling pangarap, alaala Pero bakit hindi ata kita kilala? Ako yata'y mali Sa mga hinalang pasubali At siguro'y nagbabakasakali Bakit nga ba sila natutuwa sa'yo? Bakit ka nga ba sikat sa kanila? Bakit ganito ako ngayon? At bakit ako nagsusulat ng isang tula, Tungkol sa'yo?
0
Sep 19, 2015
Sep 19, 2015 at 1:13 PM UTC
Isang Tula Tungkol Sa'yo
Atras. Abante. Mga paang hindi makampante. 
Atras. Natakot, nahiya. Nangangapa mula sa paglaya. Iniipon ang lahat ng lakas para tuluyang iwan ang bakas ng nakaraang namaalam na sa lungkot, pait at sakit na dulot ng patuloy na pagkapit. 
 Abante. Uusad, lalayo. Uunahan ang damdamin sa pagbugso. Isang libo’t isang daang duda. Animnapu’t isang segundo ng pag-asa. Imumulat ang mga mata Nangagapa ma'y unti-unting hahakbang Patungo sa ‘di alam kung saan. 
 Urong. Sulong. Palalayain ang damdaming nakakulong.
 Urong. Nag-iisip, nagmumuni. Tinatantyang muli ang sarili kung ilalatag na ang lahat ng sandata at ibubunyag ang mga stratehiya sa laban ng buhay. Handa ka na nga ba? Natuto? Hanggang saan ka dadalhin ng takot mo?
 Sulong. Lalaban, susugod. Hindi alintana kung mapagod, manalo o matalo. Alinma’y hindi susuko. Hindi maliligaw ipikit man ang mga mata sapagka't alam na kung saan pupunta. Bawat hakbang ay kabisado Patungo sa kinaroroonan mo.
 At ako’y mananatili na... sa’yo.
0
Apr 26, 2018
Apr 26, 2018 at 10:54 PM UTC
APAT NA HAKBANG SA PANANATILI