"masulyapan" poems - Hello Poetry

Mahal, Naalala mo pa ba yung mga panahon na puro ngiti at saya? Mga araw na puno ng kwentuhan, asaran at tawanan Na hindi ko malaman Kung saan nanggaling ang mga iyan Naalala mo pa ba kung paano ko lagyan ng ngiti ang iyong mga labi At tila nilagyan ng bituin ang iyong mga mata? Naalala mo pa ba kung paano mo sinabi sa akin na gusto mo ako? Tila hindi ka pa nga sigurado sa nadarama mo Naalala mo pa ba nung tinanong mo ako kung pwede bang manligaw? Tila nanlumo ka pa nga sa sagot ko. At hindi nagtagal, ay unti unti mo din binitawan ang salitang “Mahal kita. Mahal na mahal kita” Dahil ako? Naalala ko pa Naalala ko pa kung paano tayo nagkakilala Kung paano sinabi sa akin ng kaibigan mo, na gusto mo ako Kung paano mismo nanggaling sa bibig mo, na gusto mo nga ako Kung paano ko binigkas ang salitang “Mahal din kita” Kung paano mo unti unting binabawi ang salitang “Mahal kita” Dahil sabi mo, Sabi mo pagod ka na, ayaw mo na, sawa ka na Kung paano ako nagpakatanga, habang tinutulak ka sa babaeng gusto mo Habang sinasabing “Kung saan ka masaya, duon ako Kahit masakit, kakayanin ko” At naalala ko pa, kung paano mo sinabing “Patawad, mahal pa din kita.” Tinanggap kita. Tinanggap ko lahat ng eksplenasyon at rason mo. Lahat lahat, kahit ilang beses kong narinig na ang tanga ko Dahil tinanggap kita, pero masisisi ba nila ako? Masisisi ba nila ako kung mahal pa din kita? Masisisi ba nila ako kung patuloy pa din akong umaasa na babalik yung tayo? Hindi naman diba? Kasi unang una sa lahat, hindi sila yung nagmahal Hindi sila yung sinaktan at iniwan Ilang gabi akong umiyak Ilang gabi kong iniyakan ang paulit ulit na dahilan Ilang beses akong nagpakatanga sa paulit ulit na rason Ilang beses akong tinanong kung kaya ko pa ba? Kung masaya pa ba ako? Kung pagod na ba ako? Hanggang saan yung kaya ko? At duon ko natagpuan Duon ko natagpuan ang sarili ko Namamahinga sa pagitan ng “Mahal kita” at “Pagod na ako” Pero mahal, masisisi mo ba ako kapag sinabi kong pagod na ako? Masisisi mo ba ako kung sinabi ko sayong gusto kong magpahinga habang minamahal mo? Kung ang gusto ko lang ay ipadama mo ulit sa akin ang nadarama mo? Kung ang gusto ko lang kalimutan ang sakit na dinulot mo? Kung pagod na ako kakaisip sa salitang “kayo”? Kung pagod na ako kakaiyak dahil parang siya pa din ang gusto mo? Kung lagi kong naiisip na baka kaya mo ako binalikan, dahil hindi ka niya gusto? Mahal, wag **** iisipin na ayoko na sayo Wag **** iisipin na kaya ko gustong magpahinga dahil pagod na ako Dahil tulad ng sabi mo, kung pagod na ako, magpahinga ako Kasi mahal, gusto kong magpahinga Para muling madama ang init ng pagibig Na tila ba sa akin ay iyong ipinagkait Muling masulyapan ang mga matang Tila ba hinahanap ako sa libo libong tao Mahal, patawad. Mahal kita, pero pagod na ako Pero hindi ibigsabihin nito ay palayain mo ako Ibig kong sabihin, ipaglaban mo naman ako. Ipaglaban mo naman ako, dahil pagod na ako.

0

Oct 14, 2017

Oct 14, 2017 at 7:54 AM UTC

babaengmanunula

Mahal kita, pero pagod na ako

Mahal, Naalala mo pa ba yung mga panahon na puro ngiti at saya? Mga araw na puno ng kwentuhan, asaran at tawanan Na hindi ko malaman Kung saan nanggaling ang mga iyan Naalala mo pa ba kung paano ko lagyan ng ngiti ang iyong mga labi At tila nilagyan ng bituin ang iyong mga mata? Naalala mo pa ba kung paano mo sinabi sa akin na gusto mo ako? Tila hindi ka pa nga sigurado sa nadarama mo Naalala mo pa ba nung tinanong mo ako kung pwede bang manligaw? Tila nanlumo ka pa nga sa sagot ko. At hindi nagtagal, ay unti unti mo din binitawan ang salitang “Mahal kita. Mahal na mahal kita” Dahil ako? Naalala ko pa Naalala ko pa kung paano tayo nagkakilala Kung paano sinabi sa akin ng kaibigan mo, na gusto mo ako Kung paano mismo nanggaling sa bibig mo, na gusto mo nga ako Kung paano ko binigkas ang salitang “Mahal din kita” Kung paano mo unti unting binabawi ang salitang “Mahal kita” Dahil sabi mo, Sabi mo pagod ka na, ayaw mo na, sawa ka na Kung paano ako nagpakatanga, habang tinutulak ka sa babaeng gusto mo Habang sinasabing “Kung saan ka masaya, duon ako Kahit masakit, kakayanin ko” At naalala ko pa, kung paano mo sinabing “Patawad, mahal pa din kita.” Tinanggap kita. Tinanggap ko lahat ng eksplenasyon at rason mo. Lahat lahat, kahit ilang beses kong narinig na ang tanga ko Dahil tinanggap kita, pero masisisi ba nila ako? Masisisi ba nila ako kung mahal pa din kita? Masisisi ba nila ako kung patuloy pa din akong umaasa na babalik yung tayo? Hindi naman diba? Kasi unang una sa lahat, hindi sila yung nagmahal Hindi sila yung sinaktan at iniwan Ilang gabi akong umiyak Ilang gabi kong iniyakan ang paulit ulit na dahilan Ilang beses akong nagpakatanga sa paulit ulit na rason Ilang beses akong tinanong kung kaya ko pa ba? Kung masaya pa ba ako? Kung pagod na ba ako? Hanggang saan yung kaya ko? At duon ko natagpuan Duon ko natagpuan ang sarili ko Namamahinga sa pagitan ng “Mahal kita” at “Pagod na ako” Pero mahal, masisisi mo ba ako kapag sinabi kong pagod na ako? Masisisi mo ba ako kung sinabi ko sayong gusto kong magpahinga habang minamahal mo? Kung ang gusto ko lang ay ipadama mo ulit sa akin ang nadarama mo? Kung ang gusto ko lang kalimutan ang sakit na dinulot mo? Kung pagod na ako kakaisip sa salitang “kayo”? Kung pagod na ako kakaiyak dahil parang siya pa din ang gusto mo? Kung lagi kong naiisip na baka kaya mo ako binalikan, dahil hindi ka niya gusto? Mahal, wag **** iisipin na ayoko na sayo Wag **** iisipin na kaya ko gustong magpahinga dahil pagod na ako Dahil tulad ng sabi mo, kung pagod na ako, magpahinga ako Kasi mahal, gusto kong magpahinga Para muling madama ang init ng pagibig Na tila ba sa akin ay iyong ipinagkait Muling masulyapan ang mga matang Tila ba hinahanap ako sa libo libong tao Mahal, patawad. Mahal kita, pero pagod na ako Pero hindi ibigsabihin nito ay palayain mo ako Ibig kong sabihin, ipaglaban mo naman ako. Ipaglaban mo naman ako, dahil pagod na ako.

62

Igapos mo ako sa lilim na 'yong puso, at doo'y liliwanag ang damdaming nakatago. Na sa gabing alitaptap lamang ang masulyapan, tutubuan ng pakpak ang pag-ibig na natagpuan. Lilipad kasabay ng mga ulap at hindi na halos maabot, sa kulog o kidlat ma'y hindi natatakot. Na handang suongin kahit malakas na hangin, upang pakpak nito'y nakalatag pa rin sa papawirin. Mapadpad man tayo sa lawak ng dagat, mga puso natin doo'y maglalayag. Na tayo'y sabay dadaong sa ating mga pangarap, na sa dako paroo'y naghihintay at umaandap.

0

Jun 22, 2015

Jun 22, 2015 at 10:56 AM UTC

jkpoetry

Paglalakbay Ng Ating Pag-ibig

Igapos mo ako sa lilim na 'yong puso, at doo'y liliwanag ang damdaming nakatago. Na sa gabing alitaptap lamang ang masulyapan, tutubuan ng pakpak ang pag-ibig na natagpuan. Lilipad kasabay ng mga ulap at hindi na halos maabot, sa kulog o kidlat ma'y hindi natatakot. Na handang suongin kahit malakas na hangin, upang pakpak nito'y nakalatag pa rin sa papawirin. Mapadpad man tayo sa lawak ng dagat, mga puso natin doo'y maglalayag. Na tayo'y sabay dadaong sa ating mga pangarap, na sa dako paroo'y naghihintay at umaandap.

24

Sa minamahal **** mga puting pahina Inuukit ang guhit, mga pinagtabing letra Maibsan lang ang nangungulit na pangungulila Upang pansamantalang mawala sa mga alaala; Saradong puso na nais sanang muli ay madalaw Ngunit ang susi tila'y tuluyan nang nagpaagaw Marahil sa tulad kong naghintay sa pagikot ng mundo Para lang masulyapan ang magandang ngiti mo __ Hilaw na pagtingin, hindi na mapagbibigyan Sa iisang hiling na ikaw ay mapakiusapan Tanging hangin nalang ang mahahagkan Habang ikaw ay nasa aking magulong isipan Sa minsanang aking pagkakamali Mas nakilala ka

0

Feb 4, 2019

Feb 4, 2019 at 1:59 AM UTC

youraverageAL

tuloy lang pa sa pagtuloy

Sa minamahal **** mga puting pahina Inuukit ang guhit, mga pinagtabing letra Maibsan lang ang nangungulit na pangungulila Upang pansamantalang mawala sa mga alaala; Saradong puso na nais sanang muli ay madalaw Ngunit ang susi tila'y tuluyan nang nagpaagaw Marahil sa tulad kong naghintay sa pagikot ng mundo Para lang masulyapan ang magandang ngiti mo __ Hilaw na pagtingin, hindi na mapagbibigyan Sa iisang hiling na ikaw ay mapakiusapan Tanging hangin nalang ang mahahagkan Habang ikaw ay nasa aking magulong isipan Sa minsanang aking pagkakamali Mas nakilala ka

15

“Naaalala mo pa ba ako?” Iyan ang pangungusap na maaaring itanong sa’yo ng mga laruan mo noong iyong kabataan. Mga laruang naitabi’t nakalimutan na at maaaring nasa talampas na ng mga bagay na malapit nang mailagay sa tapunan. Mga nagsilbing matalik **** kaibigan noong ika’y talagang nangangailangan. “Naaalala mo pa ba ako?” Tanong na hindi mahirap sagutin ngunit sakit lamang ang maibibigay. Naalala mo man ngunit hindi na nabigyan ng pansin at tuluyan nang nawalan ng taglay Tanong ng mga laruan mo na tuluyan nang nakalimutan at hindi na nabigyan ng hanay  Kung ang mga laruan mo ay makakapagsalita, ano kaya ang sasabihin nila sa’yo? “Kaibigan, naalala mo pa ba noong tayo’y magkasamaa? Noong ako at ikaw lang ang natatanging tao sa mundong ating tinatayuan. Noong araw araw pag uwi mo galing sa paaralan ay hahanapin mo agad ako at kakausapin. Hindi napapansin na ako ay pinaglalaruan mo lamang. At iyon ang natatanging silbi ko. Isang laruang posibleng mapalitan pag nakahanap ng katapat na mas karapat dapat… Masakit maging laruan.” Siguro nga hindi nakapagsasalita ang mga laruan. At iyon ang tanging rason kung bakit sila naimbento; para magsilbing panlibang sa mga naiinip. Pagdating ng panahon ay itinakda silang ipamigay o kaya nama’y kalimutan na at itabi sa isang madilim na kahon ng walang hanggan. Ang mga laruang minsann nang itinakda na maging panangga sa kainipan. Masakit maging laruan. Pero bakit ako na hindi laruan ay napapatanong na rin? “Naaalala mo pa ba ako?” Kasi minsan nagtataka na ako kung pumapasok pa ba ako sa isip mo. Tuluyan na ba akong nawalan ng taglay na hindi mo na ako maihanay sa oras **** mamahalin? Alam ko na hindi ako itinakda na maging panangga sa kainipan pero bakit ganoon na ang aking nararamdaman? Tuluyan na nga bang nakalimutan? Ako na natatanging andyan tuwing ika’y nangangailangan, ngayon naging laruan na di man lang masulyapan. Masakit maging laruan Masakit mapaglaruan Masakit na gumawa ng sakripisyo kung hindi mo rin naman ito bibigyan ng pakinabang. Kung magsisilbi lang ako na libangan tuwing iyong kailangan. Mahirap umasa sa mga bagay na matagal nang hindi nagpapakita. Pero kahit na minsa’y napapatanong narin ako… Nagbubulag-bulagan ako dahil… Mahal kita Mahal kita kahit na matagal mo na akong itinambak sa kahon kasama ang mga papeles na mayroong mga walang saysay na salitang nakalimbag. Mahal kita kahit na ginawa mo akong laruan sa panahon na ika’y nangangaliangan. Mahal kita kahit na ni isang sulyap ay hindi mo ko mabigyan. Mahal kita kahit masakit na. Pero minsan, napapatanong na rin ako; Naaalala mo pa ba ako?

0

Dec 17, 2016

Dec 17, 2016 at 9:18 AM UTC

kurt-christian-b-tubera

Laruan (naaalala mo pa ba ako?)

“Naaalala mo pa ba ako?” Iyan ang pangungusap na maaaring itanong sa’yo ng mga laruan mo noong iyong kabataan. Mga laruang naitabi’t nakalimutan na at maaaring nasa talampas na ng mga bagay na malapit nang mailagay sa tapunan. Mga nagsilbing matalik **** kaibigan noong ika’y talagang nangangailangan. “Naaalala mo pa ba ako?” Tanong na hindi mahirap sagutin ngunit sakit lamang ang maibibigay. Naalala mo man ngunit hindi na nabigyan ng pansin at tuluyan nang nawalan ng taglay Tanong ng mga laruan mo na tuluyan nang nakalimutan at hindi na nabigyan ng hanay  Kung ang mga laruan mo ay makakapagsalita, ano kaya ang sasabihin nila sa’yo? “Kaibigan, naalala mo pa ba noong tayo’y magkasamaa? Noong ako at ikaw lang ang natatanging tao sa mundong ating tinatayuan. Noong araw araw pag uwi mo galing sa paaralan ay hahanapin mo agad ako at kakausapin. Hindi napapansin na ako ay pinaglalaruan mo lamang. At iyon ang natatanging silbi ko. Isang laruang posibleng mapalitan pag nakahanap ng katapat na mas karapat dapat… Masakit maging laruan.” Siguro nga hindi nakapagsasalita ang mga laruan. At iyon ang tanging rason kung bakit sila naimbento; para magsilbing panlibang sa mga naiinip. Pagdating ng panahon ay itinakda silang ipamigay o kaya nama’y kalimutan na at itabi sa isang madilim na kahon ng walang hanggan. Ang mga laruang minsann nang itinakda na maging panangga sa kainipan. Masakit maging laruan. Pero bakit ako na hindi laruan ay napapatanong na rin? “Naaalala mo pa ba ako?” Kasi minsan nagtataka na ako kung pumapasok pa ba ako sa isip mo. Tuluyan na ba akong nawalan ng taglay na hindi mo na ako maihanay sa oras **** mamahalin? Alam ko na hindi ako itinakda na maging panangga sa kainipan pero bakit ganoon na ang aking nararamdaman? Tuluyan na nga bang nakalimutan? Ako na natatanging andyan tuwing ika’y nangangailangan, ngayon naging laruan na di man lang masulyapan. Masakit maging laruan Masakit mapaglaruan Masakit na gumawa ng sakripisyo kung hindi mo rin naman ito bibigyan ng pakinabang. Kung magsisilbi lang ako na libangan tuwing iyong kailangan. Mahirap umasa sa mga bagay na matagal nang hindi nagpapakita. Pero kahit na minsa’y napapatanong narin ako… Nagbubulag-bulagan ako dahil… Mahal kita Mahal kita kahit na matagal mo na akong itinambak sa kahon kasama ang mga papeles na mayroong mga walang saysay na salitang nakalimbag. Mahal kita kahit na ginawa mo akong laruan sa panahon na ika’y nangangaliangan. Mahal kita kahit na ni isang sulyap ay hindi mo ko mabigyan. Mahal kita kahit masakit na. Pero minsan, napapatanong na rin ako; Naaalala mo pa ba ako?

22

Ang mutya ng kaarawan Sana'y muling masulyapan Tinig mo'y may dalang katotohanan Sana'y labis kong mapakinggan Hiling na sana'y magkausapan Ang araw na 'yun ay 'di makalimutan Taimtim na umaasang magkakitaan, Upang ika'y pasalamatan Pagca't ako'y muling nabuhayan Nagapi ang nanlulumong kamatayan Sa loob ng masidhing kalooban Ikaw ang nagdala ng matinding kagalakan May isang sumpang wagas Kahit na ang araw ay mag wakas Sa puso ko'y ikaw ang binibigkas Tuwing ako'y naghihintay sa labas.

0

Mar 19, 2018

Mar 19, 2018 at 11:16 PM UTC

vincenttt013

Naghihintay

Ang mutya ng kaarawan Sana'y muling masulyapan Tinig mo'y may dalang katotohanan Sana'y labis kong mapakinggan Hiling na sana'y magkausapan Ang araw na 'yun ay 'di makalimutan Taimtim na umaasang magkakitaan, Upang ika'y pasalamatan Pagca't ako'y muling nabuhayan Nagapi ang nanlulumong kamatayan Sa loob ng masidhing kalooban Ikaw ang nagdala ng matinding kagalakan May isang sumpang wagas Kahit na ang araw ay mag wakas Sa puso ko'y ikaw ang binibigkas Tuwing ako'y naghihintay sa labas.

16

Sa tuwing makikita ko Ang mga ngiti mo Wari ko'y matutumba ako Lagi ka na lang pinagmamasdan Mula dito sa malayo Tumitingin... Tumititig... Basta masulyapan ka lamang Masaya na ako Nagtitiis... Nag-aabang... Nagbabakasakaling ikaw din ay mapatingin Hindi mo alam kung gaano ako kasaya Kapag nakikita kita Ayos lang kahit na may kasama kang iba Alam ko namang wala akong pag-asa Kaya dito na lang ako sa malayo Pagmamasdan ang mga ngiti mo Magtitiis... Mag-aabang... Magbabakasakaling ako rin ay makikita mo

0

Sep 3, 2016

Sep 3, 2016 at 1:06 PM UTC

brian-bernales

Dito sa Malayo

Sa tuwing makikita ko Ang mga ngiti mo Wari ko'y matutumba ako Lagi ka na lang pinagmamasdan Mula dito sa malayo Tumitingin... Tumititig... Basta masulyapan ka lamang Masaya na ako Nagtitiis... Nag-aabang... Nagbabakasakaling ikaw din ay mapatingin Hindi mo alam kung gaano ako kasaya Kapag nakikita kita Ayos lang kahit na may kasama kang iba Alam ko namang wala akong pag-asa Kaya dito na lang ako sa malayo Pagmamasdan ang mga ngiti mo Magtitiis... Mag-aabang... Magbabakasakaling ako rin ay makikita mo

21

Sa paningin ko'y ika'y parang santo At ako nama'y parang g*go Na palaging hinahanap ang mga ngiti sa mukha mo Masulyapan ka lamang Masaya na ako Ngunit pagkatapos ay babalik din ang sakit sa aking puso Wala akong magawa kundi masaktan at magtiis Kaya ako ngayo'y puno na lamang ng hinagpis Oo late na ako, nasa piling ka na ngayon Ng isang taong mahalaga rin sa buhay ko Kaya kahit anong pilit ko Hindi magkakaroon ng "tayo" Sa simula pa lang hindi ko naman ginusto Na muling tumibok ang aking puso Dahil takot akong maranasan mo Ang mga pagkukulang at sakit Na sinapit ng taong dating minahal ko Hindi ko naman sinasabing uulitin ko Ang mga pagkakamaling iyon Hindi lang mawaglit sa aking isip na "Paano kung magkulang na naman ako?" Teka, bakit ba ako nag-iisip pa? E may mahal ka na namang iba Sige, hanggang dito na lang ako Titigil na ako, masaya naman na kayo Tutal bawal naman "tayo" Uupo na lang ako

0

Aug 15, 2016

Aug 15, 2016 at 5:20 AM UTC

brian-bernales

Bawal "TAYO" pero pwedeng umupo

Sa paningin ko'y ika'y parang santo At ako nama'y parang g*go Na palaging hinahanap ang mga ngiti sa mukha mo Masulyapan ka lamang Masaya na ako Ngunit pagkatapos ay babalik din ang sakit sa aking puso Wala akong magawa kundi masaktan at magtiis Kaya ako ngayo'y puno na lamang ng hinagpis Oo late na ako, nasa piling ka na ngayon Ng isang taong mahalaga rin sa buhay ko Kaya kahit anong pilit ko Hindi magkakaroon ng "tayo" Sa simula pa lang hindi ko naman ginusto Na muling tumibok ang aking puso Dahil takot akong maranasan mo Ang mga pagkukulang at sakit Na sinapit ng taong dating minahal ko Hindi ko naman sinasabing uulitin ko Ang mga pagkakamaling iyon Hindi lang mawaglit sa aking isip na "Paano kung magkulang na naman ako?" Teka, bakit ba ako nag-iisip pa? E may mahal ka na namang iba Sige, hanggang dito na lang ako Titigil na ako, masaya naman na kayo Tutal bawal naman "tayo" Uupo na lang ako

28

Mangawit man ang aking leeg sa pagtingala, palibutan man ako ng mga lamok at gamu-gamo, manigas man ako sa lamig ng simoy ng hangin, maabutan man ako ng unang bahid ng liwanag ng bungang liwayway, ako ay mananatili; dahil minsan na nga lang kayo lumabas sa inyong pinagtataguan, minsan ko nalang kayo masulyapan at sa tinagal-tagal kong nagmamasid ay ngayon ko nalang kayo muling natagpuan. Kaya aking susulitin ang gabi. Aking gagawin ang lahat ng pagtitiis para lamang kayo'y masilaya't mapagmasdan, mga bituin.

0

Aug 31, 2017

Aug 31, 2017 at 10:04 AM UTC

cherdaphne_angel

Bituin

Mangawit man ang aking leeg sa pagtingala, palibutan man ako ng mga lamok at gamu-gamo, manigas man ako sa lamig ng simoy ng hangin, maabutan man ako ng unang bahid ng liwanag ng bungang liwayway, ako ay mananatili; dahil minsan na nga lang kayo lumabas sa inyong pinagtataguan, minsan ko nalang kayo masulyapan at sa tinagal-tagal kong nagmamasid ay ngayon ko nalang kayo muling natagpuan. Kaya aking susulitin ang gabi. Aking gagawin ang lahat ng pagtitiis para lamang kayo'y masilaya't mapagmasdan, mga bituin.

14

Minsan naisip ko Na sumuku na kase wla namn tlga mnsn naramdaman kong tama na tgnn mo yung pusu ko oh durog na durog Na Pero nung oras na masulyapan Ka ng Aking mga mata . bigla nabura Sa isip ko yung naisip kong Sumuku Na at yung naramdaman Kong Tama at ang tanging natira ay yung salita at pakiramdam kong mahal Na mahal kita #sad

0

Aug 29, 2016

Aug 29, 2016 at 1:28 AM UTC

ramon-cayangyang

mahal kita

Minsan naisip ko Na sumuku na kase wla namn tlga mnsn naramdaman kong tama na tgnn mo yung pusu ko oh durog na durog Na Pero nung oras na masulyapan Ka ng Aking mga mata . bigla nabura Sa isip ko yung naisip kong Sumuku Na at yung naramdaman Kong Tama at ang tanging natira ay yung salita at pakiramdam kong mahal Na mahal kita #sad

8

O sinta kong kaibig-ibig, Sa isip ko'y di ka mawaglit. Pagka't ikaw ang tanging iniibig, Nang puso kong hindi matigil. Nais kong masulyapan muli, Mga matatamis **** ngiti, At mga mata **** nakapu-pukaw ng pansin. Sana'y iyong pagbigyan ang aking hiling. Nang sa gayo'y aking puso'y, Mapayapa nang muli.

0

Oct 18, 2017

Oct 18, 2017 at 4:55 PM UTC

Gyrrie18

Tanging Hiling

O sinta kong kaibig-ibig, Sa isip ko'y di ka mawaglit. Pagka't ikaw ang tanging iniibig, Nang puso kong hindi matigil. Nais kong masulyapan muli, Mga matatamis **** ngiti, At mga mata **** nakapu-pukaw ng pansin. Sana'y iyong pagbigyan ang aking hiling. Nang sa gayo'y aking puso'y, Mapayapa nang muli.

10