"luntiang" poems
Tuwing balikan ko ang nangakaraang
araw na nagugol noong kabataan.
Wari'y nagbabalik ang diwang malumbay,
na minsang dinanas niring abang buhay.
Ang bawat nagdaang aking mga araw,
doon sa luntiang ating paaralan
gunita ay pawang dusa't kapanglawan,
ang bumabalot niring balintataw.
Subalit ang dusang nakapanghihina,
pilit napapawi ng mumunting saya.
Ang isang bituing kahali-halina'y
naging hugot-lakas niring pusong aba.
Hindi ko mawari noon yaring dibdib,
tuwing binabaybay ang daang matinik.
Anong ubod sayang naglaro sa isip,
ang sinintang Musa ng aking pagibig.
Simula nang ikaw ay aking mamasdan
O! hangad kong tala sa sangkalangitan,
hindi ko malirip at di na maparam
tila nanggayumang lagi sa isipan.
At magbuhat noo'y aking hinahangad;
ang sangkalangita'y aking malilipad,
upang mahahaplos ang talang pangarap
at isang dahilan niring pagsisikap.
Subalit ang hangad wari'y panaginip
at tila'y malabo itong makakamit.
Pagkat ako'y lupa't ikaw'y nasa langit,
at kutad ang pakpak at walang pangsungkit.
Ang tanging nagawa, sa layo'y pagmasdan.
Puso'y inaaliw sa taglay **** kinang,
at kung anong siglang sa akin nanahan,
ang sanlibong dipa'y lakaring di pagal.
Iyon ang gunita't aking kabataan,
doon sa mahal kong ating paaralan.
Kung pagsaulan ko'y pawang kapusukan,
subalit tiyak kong sa puso ay bukal.
Sumapit ang yugtong di ko na namasdan
ang tanging bituing aking minamahal.
Pagkat ay nalayo ako sa tahanan,
upang susuungin ang bago kong daan.
Ang pakiwari ko'y sa taong nagbago,
paghanga'y aayon at ito'y maglaho.
Tulad ng magapok ang buhay na bato,
kung saan inukit ang puso't ngalan mo.
Taon ay nagdaa't panaho'y lumipas,
ngunit ang paghanga'y hindi kumukupas.
Hindi ko maarok na lalong nagningas,
nang muling magtagpo ang ating nilandas.
Kaya ninais kong maipapahayag,
ang mga damdaming sa puso'y nailimbag.
Limang ikot-araw ang mga nagwakas,
magpahanggang ngayo'y laging umaalab.
Ikaw ang bituing aking hinahangad,
isa sa nagtanglaw niring aking landas.
Ang Musa sa puso't tanging nililiyag,
ang umakay niring diwa na sumulat.
At ngayon ay aking naipapabatid,
dito sa talatang nagsalasalabid.
Mula sa paghanga't tungo sa pagibig,
ang hindi maihayag niring dilang umid.
Papalarin kaya itong abang lingkod,
at mula sa langit ikaw'y pumanaog?
Diringgin mo kaya yaring tinitibok
ng pusong noon pa'y sa'yo umiirog?
At kung yaring akda'y sa'yo walang lasap,
ipaguumanhin ang pusong sumulat.
Ninanais ko lang na maipahayag,
ang aking pagtangi sa'yo at paglingap.
At kung kasadlakan nito'y pagkabigo,
sa aking paglapit, ikaw ay lalayo.
Tanging hinihiling, sa iyong pagtakbo,
nawa'y di burahin ang mga yapak mo.
©Raffy Love Canoy |March 2020|
May 10, 2020
May 10, 2020 at 7:53 AM UTC
Aking Pangarap
Dito sa aking tabi.
Sinag Damahin
Luntiang Dahon
Sa hangin ay Liparin
Dala ay Dasal
Ang Pusong ito
Kay tagal na naghintay
Irog kong Mahal
Pusong Taimtim
Sa Bathala humiling
Iyong pagdating
Sa tabing dagat
Kung s'an huling nagkita
Ating Pagsinta
Dito ay Saksi
Ang Langit at ang Lupa
Pati ang Tala
Wagas at Tunay
Pagsintang ating Alay
Sadyang Dalisay
Nasaan ka na?
Ako'y lubos na sabik
Sa'yong Pagbalik
Huni ng Ibon
Tila sumasayaw din
Kanta'y Malambing
Ilang araw pa
Alam kong darating ka
Irog kong Mahal
Dito lang ako
Maghihintay sa iyo
Sa muling Sibol.
Sep 18, 2015
Sep 18, 2015 at 8:15 PM UTC
Sa gitna ng mga nagtataasang puno
Halika't ating langhapin
Ang amoy ng mga patak ng ulan
Sa mga luntiang dahon ng kagubatan
Parating na ang dapithapon
Di ba pwedeng manatili ka muna?
Kahit sandali lang
Tabihan ako kasama ng ingay ng katahimikan
Ang tamis ng mga sandaling itinanikala
Sa mga ala-alang upos
At ang mga sabik na yapos
Ng aking mga kamay sa iyong mukha
Ang mga paglubog na araw
na magkasamang tinignan
Kung ako ang iyong tatanungin
Gusto ko na lamang manatili
Sa mga panahong kasama kang tumatakbo sa ulan.
May 24, 2018
May 24, 2018 at 9:46 AM UTC
Na minsan ang mga puso'y nagpalikawlikaw
Ginugunita ang dating panahon
Ang dapyo sa pisngi ng
makapanlulumay niyang tinig
Paano makukuha kung hindi ibibigay
At ibibigay kung hindi naman hinihingi
Kahit di man hingin basta tuwiran lang maipatalastas
ang nadarama na umilandang na lingid sa kanyang mga mata
Nakatungo ang ulo
Hanap-hanap ang tumilapong pag-irog
na nangabusog sa pagtingin-tingin
Mabilis kapag sa biro akayin
at sa pag-uusap na naglulubid ng buhangin
Napigta ng panghihinayang
Tila sa salmuwera'y babad
Nanatili sa pangangalaga ng kaalatan
naka-imbak para sa kanya
subalit wala ng kabuluhan
Taganas tulad ng kalikasan
Ang yumi'y pasukdol nang sumikat
Walang anuman ang bumahid
Sa kutis niyang malinaw
nababanaag ang luntiang ugat
Jan 25, 2019
Jan 25, 2019 at 8:00 AM UTC
sa dami ng puting buhangin,,may ugong ang paligid
sapantaha koy taimtim na nagmamasid
sapagkat pikit-mata akong napatitig ng isang iglap
dahil sa aking hinagap tanging puwing ang nasagap
o luntiang hugis-bakit ang kaanyuan
meron akong mumunting katanungan
hiraya manawari,, maibsan itong alinlangan
kapara ng hardinero sa kanyang halamanan
hanggang kailan pa kaya ang pagkapa ko sa dilim?
at sa aking pagdilat,,di na ba matatakam sa pagtikim?
sa samyo ng mahiwagang halaman,, sa tubig ay tigib
sa nakaambang mga tinik,,pahiwatig ay kutob sa king dibdib
Tanong Ko Lang?,,,,,,,
KANINONG ANINO NGA BA
ANG TILA NANGANGAMBA,
SA SILWETA O SA TALABABA?
DI KASI HALATA,SINTOMAS NG AMIBA!
Nov 14, 2015
Nov 14, 2015 at 7:11 AM UTC
kanina habang
hinihigop ko
ang kapeng mainit
at hinihithit
ang mapait
na sigarilyo
habang nakaupo
sa may beranda
ng aming opisina
napanood ko
kung paano
sumayaw
ang mga kawayan
sa saliw ng malamig
na hangan
humahapay ito at
humahalik sa beranda at
nangingiliti ang luntiang
mga dahon
dito humahapon
ang mga ibon
at dito rin gumagapang
ang dagang sugapa
sa basura at tira-tirang ulam
habang nag-aabang
ang itim na pusa
na saksakan ng tahimik
sa sayaw ng kawayan
sa awit ng hangin
sa huni ng mga ibon
sa labis na pagkadiri
sa dagang nuknukan ng dugyot
at sa tulong ng kape at sigarilyo
pinalilipas ko ang
nakakainis na pagkabagot.
Nov 3, 2017
Nov 3, 2017 at 4:54 AM UTC
BY; ELVIN ADO
SIMULA PAGKAMUS-MOS PAGKAKAALAM KO AY SA LANGIT LANG MAKIKITA,
PERO SA LUPA’Y PWEDE RIN PALANG MAKITA,
KAYA HALINAT BASAHIN ANG AKING TULA,
TUNGKOL SA ISANG ANGEL NA PINADALA NI BATHALA SA LUPA.
DAPIT HAPON, NAGLALAKAD MAG-ISA
SA LUGAR KUNG SAAN PURO KAHOY ANG MAKIKITA,
TAHIMIK , LUNTIANG PALIGID ,MGA IBONG NAGSASAYAWAN SA SANGA
NA NAKAKABIGHANI SA MGA BILOGAN KONG MATA,
MGA HUNI NG IBON NAGPAPAIGTING NG TAINGA,
PERPEKTONG LUGAR PARA ILABAS ANG MGA PROBLEMA.
TINGIN SA KANAN ,TINGIN SA KALIWA,
HANGGANG SA NAHAGIP ANG HINDI PAMILYAR NA MUKHA,
NAPAKA-AMONG MUKHA NA TILA BA ISANG DIWATA,
NAPAKO ANG MGA MATA MULA ULO HANGGANG PAA,
KARIKTAN NA SA BUONG BUHAY NGAYON LANG NAKITA,
MAGULONG ISIP AY NAPALITAN NANG KUNG ANONG SAYA,
PAA’Y DI MAPIGILAN LUMAKAD MAGISA,
PATUNGO SA ISANG PRINSESA NA NGAYO’Y NASA HARAP KO NA,
SARILI’Y DI MAPALAGAY KUNG BAKIT IBA ANG NADARAMA,
KABOG SA DIBDIB AY IBANG-IBA.
NGAYON AY KAYLAPIT NA NAMING DALAWA,
BIBIG AY BIGLANG NAGSALITA ,
AT LUMABAS ANG KATAGANG ANGHEL KABA?
SIYA’Y NAPATINGIN AT NAKITA KO ANG MAPUPUNGAY NIYANG MATA.
MALA ANGHEL NA TINIG NA LALONG NAGPAANTIG NG KABA,
ANO BA TONG NADARAMA PAGIBIG NABA,
TILA BA SILI NA KAY BILIS MADAMA,
MGA LUNGKOT AY NAPALITAN NANG SAYA.
SA UNANG PAGKAKATAON UMIBIG ANG MAKATA,
PERO ISANG SAGLIT DUMILAT ANG MATA,
NAPAGTANTONG LAHAT AY PANAGINIP LANG PALA,
AKALA’Y LAHAT AY TOTOO NA SA ISANG IGLAP AY NATAPOS NA.
Feb 14, 2020
Feb 14, 2020 at 6:16 AM UTC
Maliwanag ang tanawin sa obrang larawan,
naging aking durungawan -
naroo’t buhay pa –
lumilipad nang matayog ang mga saranggola
ng libong mga Pepe at Pilar, tuloy-tuloy na abakada
ng kinalimutang kasaysayan. Sa likod ng paanyaya
ng luntiang bukirin, kung saan ang manunugtog ay tila
may alay na lumang paulit-ulit na harana,
pilit sumiksik sa tinataklubang ala-ala
ang mapait na wakas ng isang sa himig ay kasama,
sa panahon ng ating ngayon, wari ko ba’y kani-kanina.
Sa isang sulok ng pinutol na puno
nakasilip – ang malungkot na kuwento
Ang gitara ng isang bilanggong lider-obrero:
Tunay na marahas
ang kanyang naging wakas.
Pinaghinalaang droga isinuksok.
Sa narinig na kaluskos sa loob
ng iyong dibdib na kahoy, dinurog
ang lahat ng ala-alang kinukupkop
Labing-isang taon ka nang kanugnog,
kakosa sa pagtulog
sa isang iglap, daig pa ang binugbog
Pantugtog ay tinokhang ng mga tanod.
Sa ‘yong bagting na sumaliw sa koro
Kahit nilagot ng karahasan at maling akala
Lubos pa ring nagpapasalamat ang madla.
Ako’y nagsusumamo sa kudyapi ng malayang ninuno
Ang mga tula, awit at mga huni ng mga ibong katutubo,
sabay sa tudyuhan ng mga kulilis at palaka sa ilog at puno.
Ang ating kalikasan ay pamayanang may kalinangan
nawa'y manatiling singsigla ng tapis na tinalak sa parang.
May pangako ang mga bagong usbong sa pinutol na lauan.
Ang noon at ngayon ay tila magkatipan –
Sa tipang bagong tunog – na sa baybayin ay tinuran,
para sa kinabukasan ng bayan.
Halina’t kahit putulin ang kwerdas ng kalakarang malupit
At nakakulong ang mga ibong marikit
Kailanma’y hindi mapipigilan kahit saglit
Patuloy tayo sa malayang pagtula’t pag-awit
Hanggang Kalayaan ay ating makamit.
Oct 14, 2021
Oct 14, 2021 at 5:11 AM UTC
Asul na kalangitan
Luntiang parang
Gabing madilim
Kalungkutan,
Kasiyahan
Lahat ng ito'y napapansin kong may pagmamahal,
Nang ika'y dumating.
Sa bawat pagdampi ng tubig sa aking labi
Sa bawat puyat
Pag-aalimpuyo ng damdamin,
Sa bawat kilig at galak,
Ikaw ang obrang iginuguhit nito
May 25, 2020
May 25, 2020 at 7:39 PM UTC