Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"lugmok" poems
Hiniling kong bumalik ka Nagbabakasakaling maging tama. Ninais kong manatili sa tabi mo, Umasang mapansin mo rin ako. Lumbay ng kahapon, Nadama nang ako'y itapon Tayo'y isang maling akala Nagbakasakali't hiniling ko sa mga tala Sa pagsulat ng mga titik at salita, Nagbabakasakaling pagmamahal ay mawawala, Pero tila hanggang ngayon Pag-ibig ko'y sayo pa rin nakatuon. Ayaw ko na sanang gambalain ka. Alam ko namang ayaw mo na. Tulad ng alon ay magpalaya, Bakasakaling tayo'y maging maligaya. Pagod na kong lumaban Para sa mga taong nang-iwan. Lugmok at luhaan, Tulad nila'y isinantabi mo ko't sinugatan. Sa aking pagbabakasakali Baka sa tamang panaho'y magkitang muli Tulad mo'y ipauubaya nalang kay tadhana Ang pagdating ng taong magmamahal sakin ng tama.
0
Apr 9, 2019
Apr 9, 2019 at 7:35 AM UTC
Baka Sakali
Iiwan kita hindi dahil meron na akong iba. Iiwan kita dahil gusto ko nang lumaya. Iiwan kita hindi dahil ayoko na kitang makita. Iiwan kita dahil ayoko nang pagmasdan ang mga luhang nangingilid sa iyong mga mata. Hindi ko na kaya! Ang makita kang lugmok at naghihimutok sa lungkot. Ito’y nagdudulot sa puso ko ng kirot. Tama na! Tama na! Tama na! Tahan na aking sinta. Ako sana’y unawain. Napakabilis ng mga pangyayari. Hindi ko alam ang hiwaga mayroon ka. At iyong nasungkit ang matamis kong oo. Mabilis. Napakabilis. Sadyang kaybilis. Heto ako ngayo’t litong-lito. Sana’y hindi nagmadali. Sana’y natutong maghintay. Sana’y walang taong nadamay. Oo. Sa tinagal ng ating pagsasama, Ngayon ko lang napagsama-sama. Ang mga himutok ng aking saloobin. Ako’y naging mapusok at ngayo’y naghihimutok. Sana’y walang inaalala. Sana’y hindi kinokonsensya. Sa tingin ko ay ito ang tama, Ang ika’y iwanan ng ika’y mabuhay. Hindi ko batid ang sakit na iyong nararanasan. Aking irog, ako man di’y nahihirapan. Ang higpit ng iyong pagkakahawak, Siyang sumasakal sa akin tuwina. Iiwanan kita dahil ayoko na. Oo! Ayoko na! Tatapatin kita aking sinta, Hindi ko na kaya! Hindi na ako masaya. Sa pag-inog ng mundo ako’y unti-unting nawawala. Nawawala sa sarili. Nawawala sa landas na aking dapat tahakin. Sadyang kay mura pa ng aking edad Upang sumuong sa ganitong realidad. Nadala lang marahil ng matinding emosyon. Sa tagal ng ating pinagsamahan aking napagtanto, Hindi ikaw ang saki’y siyang nakalaan. Tayo’y pinagtagpo upang matutunan ang isang leksyon. Hindi para sa iyo ngunit para sa akin. Aking kaibigan ako sana’y patawarin. Hindi ko sadyang puso mo ay wasakin. Ang hirap! Napakahirap! Sa dalawang taong ating pinagsamahan, Hindi kita malilimutan. Aking pagsusumamo na sana’y Paglipas ng panahon ay iyong matagpuan Ang taong magmamahal sa iyo ng lubusan. At hindi ipaparanas ang pait ng kahapong ating pinagdaanan. Iiwanan kita dahil alam kong kaya mo na na ako’y wala na. Iiwanan kita dahil nais kong iyong ipagpatuloy ang iyong buhay. At nang matupad ang iyong mga plano para sa iyong pamilya. Sinta alam kong ito’y sadyang masakit. At sa pagtatapos nitong aking talata. Nawa’y iyong ibigay ang aking kahilingan. Sinta, ako sana’y palayain mo na. Iniwan kita hindi dahil ayoko na. Iniwan kita dahil mahal kita. Sadyang ang lubos na pagmamahal na nararapat sayo ay hindi mo matatamo sa akin bagkus ito’y iyong matatamasa sa piling ng iba.
0
Jul 25, 2017
Jul 25, 2017 at 10:26 PM UTC
Paalam
Iiwan kita hindi dahil meron na akong iba. Iiwan kita dahil gusto ko nang lumaya. Iiwan kita hindi dahil ayoko na kitang makita. Iiwan kita dahil ayoko nang pagmasdan ang mga luhang nangingilid sa iyong mga mata. Hindi ko na kaya! Ang makita kang lugmok at naghihimutok sa lungkot. Ito’y nagdudulot sa puso ko ng kirot. Tama na! Tama na! Tama na! Tahan na aking sinta. Ako sana’y unawain. Napakabilis ng mga pangyayari. Hindi ko alam ang hiwaga mayroon ka. At iyong nasungkit ang matamis kong oo. Mabilis. Napakabilis. Sadyang kaybilis. Heto ako ngayo’t litong-lito. Sana’y hindi nagmadali. Sana’y natutong maghintay. Sana’y walang taong nadamay. Oo. Sa tinagal ng ating pagsasama, Ngayon ko lang napagsama-sama. Ang mga himutok ng aking saloobin. Ako’y naging mapusok at ngayo’y naghihimutok. Sana’y walang inaalala. Sana’y hindi kinokonsensya. Sa tingin ko ay ito ang tama, Ang ika’y iwanan ng ika’y mabuhay. Hindi ko batid ang sakit na iyong nararanasan. Aking irog, ako man di’y nahihirapan. Ang higpit ng iyong pagkakahawak, Siyang sumasakal sa akin tuwina. Iiwanan kita dahil ayoko na. Oo! Ayoko na! Tatapatin kita aking sinta, Hindi ko na kaya! Hindi na ako masaya. Sa pag-inog ng mundo ako’y unti-unting nawawala. Nawawala sa sarili. Nawawala sa landas na aking dapat tahakin. Sadyang kay mura pa ng aking edad Upang sumuong sa ganitong realidad. Nadala lang marahil ng matinding emosyon. Sa tagal ng ating pinagsamahan aking napagtanto, Hindi ikaw ang saki’y siyang nakalaan. Tayo’y pinagtagpo upang matutunan ang isang leksyon. Hindi para sa iyo ngunit para sa akin. Aking kaibigan ako sana’y patawarin. Hindi ko sadyang puso mo ay wasakin. Ang hirap! Napakahirap! Sa dalawang taong ating pinagsamahan, Hindi kita malilimutan. Aking pagsusumamo na sana’y Paglipas ng panahon ay iyong matagpuan Ang taong magmamahal sa iyo ng lubusan. At hindi ipaparanas ang pait ng kahapong ating pinagdaanan. Iiwanan kita dahil alam kong kaya mo na na ako’y wala na. Iiwanan kita dahil nais kong iyong ipagpatuloy ang iyong buhay. At nang matupad ang iyong mga plano para sa iyong pamilya. Sinta alam kong ito’y sadyang masakit. At sa pagtatapos nitong aking talata. Nawa’y iyong ibigay ang aking kahilingan. Sinta, ako sana’y palayain mo na. Iniwan kita hindi dahil ayoko na. Iniwan kita dahil mahal kita. Sadyang ang lubos na pagmamahal na nararapat sayo ay hindi mo matatamo sa akin bagkus ito’y iyong matatamasa sa piling ng iba.
Continue reading...
67
Hinahanap kita paulit- ulit Patuloy man ang iyong pananakit Hinahanap kita sa lahat ng sulok Iwanan man akong luhaan at lugmok Hinahanap kita, nasaan ka na ba? Hindi kita makita Kahit na ako'y nakatingin na Sa iyong mga mata Sino ka? Hindi kita kilala. Malayong- malayo ka na Sa taong aking naaalala Mukha'y iisa ngunit estranghero saking mga mata. Sabihin mo kung nasaan Ang matalik kong kaibigan
0
Apr 18, 2016
Apr 18, 2016 at 3:44 AM UTC
Sino ka?
nakakatuwang isipin na ako pa din ang 'yong sinisinta sa bawat oras na pumapatak ang 'yong naiisip sa bawat awit na mariringgan ang 'yong pampakalma sa tuwing lugmok na lugmok ka na nakakatuwa isipin na tayo pa din ang nais **** dala sa bawat tagumpay mo ang nais **** makamtan kahit tila maglalaho na ang lahat ang nais **** marinig sa bawat galaw at tibok ng 'yong puso nakakatuwa isipin na ikaw pa din ang kasama ko matapos ng masasamang nangyari ang kasama ko sa bawat halakhak at pag hubog ng ngiti sa aking labi ang kasama ko sa tuwing akong mag kakaroon ng panibagong biyaya nakakatuwa nga talaga...... alalahanin ang masasaya nating memorya humiling sa itaas na sana hanggang ngayo'y ganon parin nakakatuwang isipin na hanggang ngayon eto ako humihiling parin
0
Aug 1, 2016
Aug 1, 2016 at 4:55 AM UTC
nakakatuwa
Ang daming gagawin. Di na alam ang uunahin. May mga proyekto't takdang aralin, At mga thesis na di alam kung kaya bang tapusin. Nakakasawang mga papel Pero di ko kayang bitawan. Lugmok, at laglag ang balikat, Nang bigla kang sumabay sakin sa paglakad, Nagyayang samahan ka at mamaya na gawin ang lahat. Pumayag pa rin ako kahit baka ang oras ay di sumapat. Ginabi tayo at nagsisisi ako, Di dahil sa takot na di matapos ang mga gagawin ko, Kundi dahil sa mga dahilan mo Kung bakit kinailangan kong sumama sa'yo. Namiss kita, napansin mo ba? Hindi, kasi ang nasa isip mo kanina puro siya, Siya na mahal mo pero di ka nakikita. Pano naman akong nakikita't mahal na mahal ka? Hanggang balikat, panyo, at kaibigan na lang ba? Nakakasawang mga papel Pero di ko kayang bitawan.
0
Sep 8, 2017
Sep 8, 2017 at 9:35 PM UTC
Nakakasawang mga Papel
Di ko na alam. Sobrang lugmok tangina! Isang lamok nalang, At baka matapos na.
0
Dec 2, 2018
Dec 2, 2018 at 10:34 AM UTC
Ewan.
nang iwan mo ako isa lang ang tangi kong natandaan 'yon ay ang poste sa daan hindi ko natandaan ang 'yong mga titig ang 'yong mga salita ang 'yong mga hawak o ang 'yong tinig isa lang ang tangi kong natandaan 'yon ay ang poste sa daan kulay dilaw ang ilaw nito sakto sa halik n'ya sa labi mo sakto sa luhang pumapatak sa mga mata ko kaya hindi ko na natandaan kung paanong titigan mo ako pagtapos mo s'yang hagkan at hindi ko na rin matandaan kung paanong ang buka ng bibig mo ay "patawad" kaya't hindi ko na rin matandaan kung paanong ang dalawang magkahiwalay na poste sa daan ay mistulang lugmok sa kalungkutan dahil sila ang saksi sa pagmamahalang magpapaalam ilang araw man ang lumipas, o buwan, o taon, paulit-ulit na sinasaksak ang puso ko sa tuwing dadaan sa poste sa daan dahil yun lang ang tangi kong natatandaan dahil sila ang saksi sa pagmamahalang nagpaalam.
0
Oct 19, 2019
Oct 19, 2019 at 3:37 AM UTC
poste sa daan
Hinahanap Kinakailangan Ninanais Bakit ka ba ganyan Sa tuwing lugmok ako Nasa tabi mo na agad ako Wag mo ako sanayin Kung aalis ka rin naman Hindi dapat pinapatagal Kung lalayo rin naman Kailangan kita Sa araw araw Hinahanap kita Sa araw araw Gusto kita Sa araw araw Umabot na ako Sa langit para sabihing Mahal na siguro kita Kaya huwag kang ganyan Kung mawawala ka rin naman Kung pagbabawalan mo rin ako Kung ipapalayo mo rin ako Nababaliw na ako Wag mo akong iwan ng ganito Hindi ko maadmitihin ito Kahit ako yung gumusto Ginusto mo rin naman Sa bawat tama na nadadama Pakiramdam ko'y niyayapos mo ako Mapapatanto nalang ako bigla, Bakit biglaan ka nalang lumayo Ginawa mo akong gumon sayo, Atsaka iiwanan mo ako Ng mga nakakatakot na alaala Hindi ko na alam kung paano makakatakas dito Subalit ayokong tumakas Kahit mapanakit ka Kahit masakit na Kahit masiraan na ako ng ulo Kahit mukang hindi ko na kaya Ikaw parin ang hahanapin ko Sa araw araw Dahil gumon na ako sayo.
0
Feb 18, 2020
Feb 18, 2020 at 5:26 PM UTC
Fiend
Lagi **** tinatanong dati sa sarili mo,kung bakit hangang dito ka lang.Samantalang yung iba **** kaibigan,kamaganakan at kakilala andon na sila, may kanya kanya ng Propisyon sa buhay. Meron ng naging Guro,Sundalo,at namamasukan sa magarang Kompanya. Lagi **** kinukompara ang sarili mo sa iba.kaya laging pakiramdam mo lugmok ka at wala ng mararating pa. At ako naman itong laging sayo ay nag papaalala,na ang kapalaran nila ay hindi katulad ng kapalaran na inilaan para lang sayo ng ng ating Ama. Lagi kang nabubugnot at halos ayaw ng kumilos.Laging tinatanong ang sarili,kelan ba ako magiging TULAD nila? At isang araw mukhang natauhan ka na,kusa ka ng kumilos at sa akin ay nag sabi.gusto mo na ulit gawin ang mga bagay na gusto mo sa buhay. paunti-unti nakita kong masaya ka na ulit sa ginagawa mo. Iniwasan mo na rin ang ikompara ang meron sila na wala ka. Sipag at tyaga mo at diskarte ko at Awa Ni Ama. Binigyan tayo ng mga bagay na inaasam nating dalawa. Negosyo na pinagtulungan nating itayo pareho. Pagod puyat,ulan at init ay hindi ininda,makamit lang ang sa una palang ay pinangarap na nating dalawa. Ang simula ay masaya,nakakapagod at nakakaiyak,at ang mga sumunod na araw ay may mga suliranin tayong kinakaya.pero Salamat Kay Ama,at tayo'y ginagabayan Nya. Paunti unti makakabawi din tayo.alam kong wala pa tayo sa dulo pero kahit papano nakakabangon na tayo. Sipag,tyaga at tiwala lang sa Kanya lalago din ito.
0
Mar 22, 2024
Mar 22, 2024 at 10:46 AM UTC
Kailan ang 'yung Pag-Lago?