Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"kagalakan" poems
Kling Klang....  Kling.. Klang.. Tunog ng kampana'y sumisigaw ng kagalakan, Amihan hanging sumisimbolo ng isang Banal na kaarawan. Saanman pumaroo't-pumarito'y puno ng kasiglahan; Mga hapag-kaina'y dinadagsa ng iba't-ibang kasaganaan, Mumunting kislap sa bawat bahay ay pawang madadaanan, At mga magigiliw na parol sa bawat poste'y isa-isang nagtitingkaran. Habang ang lahat ay masiglang nagkakantahan, Isang lalaki ang naglalakad sa makipot na eskinitang daanan, Maruming damit, gusgusing katawan, Balbasing mukhang mistulang mga puno sa isang mayabong na kabukiran. Pasuray-suray n'yang tinahak ang kadiliman, Dala ang isang boteng alak na kanyang nag-iisang kasamahan. Mga lasing na hakbang ay pilit binibitawan, Mumunting yapak patungong bahay na kubli sa kasayahan. Pagdating sa bukana, bote'y itinapon sa pintuan. Nagsusumigaw at pilit humihiyaw na siya'y agad na pagbuksan. Isang babaeng puno ng pasa't sugat ang kanyang naalinagan; Mayuming mukhang naging busangot ng dahil sa kahirapan. Ilang minuto pa'ng nakakaraan, Isang nakakakilabot na sigaw ang pumagitna sa masasayahang kantahan, Iyak na pilit tinatago, pinipigilan ngunit sa huli'y sumuko't mabilis na nagsilabasan. Ang katanungan, ano nga ba ang dahilan ng kasuklam-suklam na sigaw na nasaksihan? Mistulang iyak ng pagkahabag ng kalangitan Ang unti-unting nagsipatakan. Ulang nakisabay sa nakakakilabot na kalagayan - Binubugbog ng lalaki ang asawa; ang kanyang pinangakuan ng pag-iibigan, Isang taon pa lamang ang nakakaraan! Dugo'y nag-unahan sa pagpatak, Nagsimula sa kanyang kaibuturan binaybay hanggang sa kanyang talampakan. Babae'y nanghina't nagsumamo Na tigilan na ng kabiyak ang pambababoy dito at sa anghel sa tiyan nito. Ngunit ang tainga niya'y nagmistulang sungay; Walang bahid ng pag-aalinlangang pinagpatuloy ang maling labanan. Tengang-kawali't pinag-igihan pa'ng pagsipa't pagsuntok sa tinuturing n'yang kalaban. Dala ng matinding droga, ang haligi ng kabahayan ay naging sundalo't kaaway sa sarili niyang tahanan. Mistulang militar na naging ispeya't traydor sa dapat sana niyang pinagsisilbihang kaharian. Ilang araw pa'ng nakalipas, isang nakakabangungot na kaganapan, Ang naging usap-usapan sa pamayanan. Isang inang nilapastangan ang nakitang walang malay, duguan at butas ang sinapupunan. Sa gitna ng pighati't panlulumo, Ang kampana'y muling umiyak ng pakikiramay. Tunog ng madamdaming dalamhati. Musikang malumanay, .......dahan-dahang naghahatid sa inosenteng sumakabilang buhay. Kling Klang... Kling.. Klang..
0
Apr 30, 2015
Apr 30, 2015 at 10:57 AM UTC
Kampana
Kling Klang....  Kling.. Klang.. Tunog ng kampana'y sumisigaw ng kagalakan, Amihan hanging sumisimbolo ng isang Banal na kaarawan. Saanman pumaroo't-pumarito'y puno ng kasiglahan; Mga hapag-kaina'y dinadagsa ng iba't-ibang kasaganaan, Mumunting kislap sa bawat bahay ay pawang madadaanan, At mga magigiliw na parol sa bawat poste'y isa-isang nagtitingkaran. Habang ang lahat ay masiglang nagkakantahan, Isang lalaki ang naglalakad sa makipot na eskinitang daanan, Maruming damit, gusgusing katawan, Balbasing mukhang mistulang mga puno sa isang mayabong na kabukiran. Pasuray-suray n'yang tinahak ang kadiliman, Dala ang isang boteng alak na kanyang nag-iisang kasamahan. Mga lasing na hakbang ay pilit binibitawan, Mumunting yapak patungong bahay na kubli sa kasayahan. Pagdating sa bukana, bote'y itinapon sa pintuan. Nagsusumigaw at pilit humihiyaw na siya'y agad na pagbuksan. Isang babaeng puno ng pasa't sugat ang kanyang naalinagan; Mayuming mukhang naging busangot ng dahil sa kahirapan. Ilang minuto pa'ng nakakaraan, Isang nakakakilabot na sigaw ang pumagitna sa masasayahang kantahan, Iyak na pilit tinatago, pinipigilan ngunit sa huli'y sumuko't mabilis na nagsilabasan. Ang katanungan, ano nga ba ang dahilan ng kasuklam-suklam na sigaw na nasaksihan? Mistulang iyak ng pagkahabag ng kalangitan Ang unti-unting nagsipatakan. Ulang nakisabay sa nakakakilabot na kalagayan - Binubugbog ng lalaki ang asawa; ang kanyang pinangakuan ng pag-iibigan, Isang taon pa lamang ang nakakaraan! Dugo'y nag-unahan sa pagpatak, Nagsimula sa kanyang kaibuturan binaybay hanggang sa kanyang talampakan. Babae'y nanghina't nagsumamo Na tigilan na ng kabiyak ang pambababoy dito at sa anghel sa tiyan nito. Ngunit ang tainga niya'y nagmistulang sungay; Walang bahid ng pag-aalinlangang pinagpatuloy ang maling labanan. Tengang-kawali't pinag-igihan pa'ng pagsipa't pagsuntok sa tinuturing n'yang kalaban. Dala ng matinding droga, ang haligi ng kabahayan ay naging sundalo't kaaway sa sarili niyang tahanan. Mistulang militar na naging ispeya't traydor sa dapat sana niyang pinagsisilbihang kaharian. Ilang araw pa'ng nakalipas, isang nakakabangungot na kaganapan, Ang naging usap-usapan sa pamayanan. Isang inang nilapastangan ang nakitang walang malay, duguan at butas ang sinapupunan. Sa gitna ng pighati't panlulumo, Ang kampana'y muling umiyak ng pakikiramay. Tunog ng madamdaming dalamhati. Musikang malumanay, .......dahan-dahang naghahatid sa inosenteng sumakabilang buhay. Kling Klang... Kling.. Klang..
Continue reading...
46
Patay sindi ang ilaw sa kwarto. Bawat pagsindi ay napuputol ang tulog na mga limang minuto pa lamang ang tinatagal. Kaluskos mula sa kisame ay pilit na sinasawalang bahala. Ang salamin sa aparador sa paahan ng aking kama ay mistulang naggiging larawan. Mayat maya'y nagkakaroon ng imahe ng isang babaeng naka trahe de boda. Balingkinitan ang katawan, bagsak ang balikat, bahagyang nakatungo't walang bahid ng kagalakan sa kanyang mukha. Ilang saglit lang ay mawawala. Dali-dali akong tumayo at binuksan na lamang ang pinto ng aparador. Ihinarap sa pader ang salamin, sabay balik sa aking kama. Ang loob ng aparador na lamang ang aking nakikita. Wala na ang babaeng nakaputi, di narin nagparamdam muli. Nawala narin ang nakakabahalang kaluskos sa kisame. Ang ilaw ay nanatiling nakasindi. Alas-tres na ng umaga nang ako ay nakatulog. Nagising ng alas-sais at nagmamadaling naligo't nagbihis. Iniligpit ang gamit sa bag, nagsuklay at napaharap sa salamin. Natigilan. Nakasara na ang aparador. - March 15, 2010, Vigan
0
Mar 16, 2010
Mar 16, 2010 at 1:34 AM UTC
Ang Aparador
Aniversari ng Mag-jowa Mansari ng Mag-jowa, Valentayns Dey Sa loob ng bartolina. May wan en onli, Kahapon kaututan ko si Bebot, Nakaposas ang mga kamay at 'di makakilos Nakatali ang mga paa sa kadenang May bolang bakal, Si Bebot ay matitigok na. Nagkaututan kami sa gawing madilim, Tangan ang Gud Morning, Pamunas ng luha. Humahagulhol dahil kay Dok Puti, Hinahanda na nito Ang kanyang kahahantungan, Said na said ang mga hikbi; Pinid na pinid ang mga kagalakan, Gustong pahintuin ang bawat saglit. Di mapigil ang hatol, Nasa dulo ng karayom Nakasalalay ang lahat; Unti-unting naniningkit si Bebot, Ginagapos na siya ni Dok Puti sa katre; Walang sinuman ang makakaampat Sa naturang likido. Kahapon, kaututan ni Dok Puti si Bebot. "Lav, sapitin mo nawa ang iyong katahimikan." Sa Valentayns Dey, kahit sinong mag-jowa. - Juan Dela Cruz, M.D. P.S. Alay sa bawat magkasintahang pinagtagpo't pinaglayo ng pagkakataon.
0
Oct 6, 2013
Oct 6, 2013 at 9:06 AM UTC
Lav Leter (Isang Malayang Taludturan) Ni: P.T. Simon
Ang mutya ng kaarawan Sana'y muling masulyapan Tinig mo'y may dalang katotohanan Sana'y labis kong mapakinggan Hiling na sana'y magkausapan Ang araw na 'yun ay 'di makalimutan Taimtim na umaasang magkakitaan, Upang ika'y pasalamatan Pagca't ako'y muling nabuhayan Nagapi ang nanlulumong kamatayan Sa loob ng masidhing kalooban Ikaw ang nagdala ng matinding kagalakan May isang sumpang wagas Kahit na ang araw ay mag wakas Sa puso ko'y ikaw ang binibigkas Tuwing ako'y naghihintay sa labas.
0
Mar 19, 2018
Mar 19, 2018 at 11:16 PM UTC
Naghihintay
Malamig na ang hangin Na dumadampi sa pisngi Ang usok na umiimbulog Sa langit Ay lumalamlam na sa paningin Ang tunog ng mga instrumentong pansaliw Sa tula na ginawang awit Ay di na naririnig Ang pagkalugami sa nakaraan, Ang bakas ng kahirapan Ay di na nagpapaligalig, Nagpapasimangot nang magunita sa sandali Kung noon sa bawat araw ay masigasig, Sa kinabukasa'y nananabik Di na ngayon Sapagkat sa dapithapon nahuhumaling Ang nagpupuyos na liwanag Sa dakong silangan Na dati'y mainam pagmasdan Ay nakakasilaw Ang takipsilim sumisimbolo ng kalumbayan Ay isa na na tanawin Para sa kagalakan ng kaluluwa Ang unos at karimlan Pag nasa luklukan Ay isa lamang pangkaraniwan Pag may lampara Na hindi ka iiwan
0
May 25, 2020
May 25, 2020 at 11:41 PM UTC
Lampara
Bilangin ang iyong mga pagpapala sa halip na ang iyong mga krus; Bilangin ang iyong mga nakuha sa halip na ang iyong pagkalugi. Bilangin ang iyong mga kagalakan sa halip na ang iyong mga abala; Bilangin ang iyong mga kaibigan sa halip na ang iyong mga kaaway. Bilangin ang iyong mga ngiti sa halip na ang iyong luha; Bilangin ang iyong tapang sa halip na ang iyong kinakatakutan. Bilangin ang iyong buong taon sa halip na ang iyong payat; Bilangin ang iyong mabait na gawa sa halip na iyong ibig sabihin. Bilangin ang iyong kalusugan sa halip na ang iyong kayamanan; Mahalin mo ang iyong kapwa tulad ng iyong sarili.
0
Jan 25, 2021
Jan 25, 2021 at 6:56 PM UTC
Bilangin ang iyong Pagpapala
Lumipas ang Mga Taon, Sa sulyap ng isang mata, Mga sandali ng kalungkutan, At ang kagalakan ay lumipad. Mga taong mahal ko, Dumating na at wala na, Ngunit hindi tumigil ang mundo, At nagpatuloy kaming lahat. Hindi madali ang buhay, At ang mga pakikibaka ay naroon, Napuno ng mga oras na mahalaga ito, Mga panahong hindi ko lang pinansin. Nakatayo ako sa sarili ko, At natagpuan ko pa rin ang aking daan, Sa ilang gabi na napuno ng luha, At ang bukang-liwayway ng mga bagong araw. At ngayon sa katandaan, Ito ay naging napakalinaw, Mga bagay na nalaman ko na mahalaga, Hindi kaya kung bakit ako narito. At kung gaano karaming mga bagay, Na pinamamahalaang kong bumili, Hindi kailanman kung ano ang gumawa sa akin, Mas mabuti ang pakiramdam sa loob. At ang mga pagkabahala at takot, Ang araw na iyon ay sinaktan ako, Sa katapusan ng lahat, Gusto lang mawala. Ngunit kung gaano ako nakaabot, Sa iba kung kinakailangan, Ay ang tunay na panukala, Sa kung paano ako nagtagumpay. At kung gaano ko ibinahagi, Sa aking kaluluwa at puso, Sa huli ay, Ano ang naghiwalay sa akin. At kung ano ang talagang mahalaga, Ang aking opinyon ba sa akin, At kung o hindi, Ako ang pinakamahusay na maaari kong maging. At gaano pa karaming kabaitan, At mahal na maipakita ko, Bago sabihin sa akin ng Panginoon, Ito na ang oras ko.
0
Jun 13, 2020
Jun 13, 2020 at 2:04 PM UTC
The True Meaning of Life
29 Sa pook kung saan sila unang nagkita Pag-ibig ang nadama sa isa’t isa 30 Sa araw na iyon parang ayaw mawalay Mangyari man ay malulumbay 31 Oh anong saya ang nasa puso Kagalakan sa damdamin ay puno 32 Nag-uumapaw na kaligayahan Hindi maipaliwanang ninuman 33 Makikita sa mga mata Ang taos-pusong pagsinta 34 Nang magkadaupang-palad Animo’y ayaw nang umigtad 35 Mga hibla ng pagsinta’y saginsin Ang muli pang magkita’y kanilang hangarin. -07/09/2012 *Gintong Lupa Series
0
Sep 7, 2019
Sep 7, 2019 at 9:50 PM UTC
Ihipna 5 -Sa Tuktok ng Bundok-