"hinahanda" poems - Hello Poetry

Una, napakaganda ng mga simula, ng mga umagang puno ng kaba, hinahanda ang sarili sa mga posibleng pagpapakilala. Hinahasa ang mga ngiti, ang mga galaw, ang mga paglakad sa harapan ng iyong mga kaklase. Tinatanggap ang mga matatalim na tingin habang naghihintay sa bawat salitang lalabas sa kaluluwa **** malapit nang sumabog, mga taingang naghihintay, naghahandang makinig… Pangalawa, magiging kampante’t komportable ka, iisipin na ang buhay ay ganun lang kadali, na ang bawat simula’y pagpapakilala lang ng sarili na pagkatapos **** magpakilala ay makikinig ka nalang. Iniisip na ang kaginhawaan, galak at takot sa simula ay mananatiling sa’yo. Pangatlo, mapapagod ka. Na ikaw ay gigising ng mas maaga, papalitan ang dugo ng iba’t-ibang uri ng likido, sa pagbabasakaling ang simula ay mananatili hanggang sa dulo. Ikaw ay unti-unting susuko. Pero pang-apat, ang daan tungo sa tagumpay ay di dapat kalimutan at sukuan di’ba? Subalit panglima, ang tagumpay ay di palaging may sementadong daanan, na ang lahat ng bagay ay di perpekto. Na ang langit na narasanan mo nung simula ay di mananatiling ganoon hanggang sa dulo na ito’y posibleng maging blankong espasyo na lamang. Matatakot kang punuin ito ulit. Pang-anim, maghanda ka sa paglipad. Unti-unting buuin ang mga pakpak gamit ang mga balahibong parte ng iyong mga simula. Pangpito, lisanin ang lumbay, ang galit, gamutin ang mga sugat sa’yong mga pakpak. Unti-unting abutin ang araw kahit na ito’y iiwanan kang abo, susubukang pabagsakin. Ito ang pangwalo, maghanda kang bumagsak, mahulog, masaktan. Pangsiyam, masakit ang mahulog, bumagsak, umasa. Ngunit gawin mo itong lakas, lagyan mo ng pwersa ang bawat pagaspas ng mga pakpak ng iyong simula. Oo, di tayo handa na mahulog, bumagsak, umasa, at walang kahandaan sa mga ganitong bagay. Pero pangsampu, huwag kang susuko, magaling na ang iyong mga pakpak, tapos na ang paghahanda. Subukan mo nang lumipad muli sa langit na dati’y pinuno mo ng mga unang beses at mga unang bagay bumuo sa’yong pagkatao. Liparin mo ulit ang blankong espasyo, lagyan ng mga bagong simula, buksan ang mga nakakandong daanan, abutin ulit ang tagumpay, subukan muling lumipad, at pag ika’y muling nahulog, abutin ulit ang langit, lipad lang.

0

Apr 1, 2017

Apr 1, 2017 at 10:59 PM UTC

ALMarasigan

Sampung Bagay na natutunan ko sa Kolehiyo

Una, napakaganda ng mga simula, ng mga umagang puno ng kaba, hinahanda ang sarili sa mga posibleng pagpapakilala. Hinahasa ang mga ngiti, ang mga galaw, ang mga paglakad sa harapan ng iyong mga kaklase. Tinatanggap ang mga matatalim na tingin habang naghihintay sa bawat salitang lalabas sa kaluluwa **** malapit nang sumabog, mga taingang naghihintay, naghahandang makinig… Pangalawa, magiging kampante’t komportable ka, iisipin na ang buhay ay ganun lang kadali, na ang bawat simula’y pagpapakilala lang ng sarili na pagkatapos **** magpakilala ay makikinig ka nalang. Iniisip na ang kaginhawaan, galak at takot sa simula ay mananatiling sa’yo. Pangatlo, mapapagod ka. Na ikaw ay gigising ng mas maaga, papalitan ang dugo ng iba’t-ibang uri ng likido, sa pagbabasakaling ang simula ay mananatili hanggang sa dulo. Ikaw ay unti-unting susuko. Pero pang-apat, ang daan tungo sa tagumpay ay di dapat kalimutan at sukuan di’ba? Subalit panglima, ang tagumpay ay di palaging may sementadong daanan, na ang lahat ng bagay ay di perpekto. Na ang langit na narasanan mo nung simula ay di mananatiling ganoon hanggang sa dulo na ito’y posibleng maging blankong espasyo na lamang. Matatakot kang punuin ito ulit. Pang-anim, maghanda ka sa paglipad. Unti-unting buuin ang mga pakpak gamit ang mga balahibong parte ng iyong mga simula. Pangpito, lisanin ang lumbay, ang galit, gamutin ang mga sugat sa’yong mga pakpak. Unti-unting abutin ang araw kahit na ito’y iiwanan kang abo, susubukang pabagsakin. Ito ang pangwalo, maghanda kang bumagsak, mahulog, masaktan. Pangsiyam, masakit ang mahulog, bumagsak, umasa. Ngunit gawin mo itong lakas, lagyan mo ng pwersa ang bawat pagaspas ng mga pakpak ng iyong simula. Oo, di tayo handa na mahulog, bumagsak, umasa, at walang kahandaan sa mga ganitong bagay. Pero pangsampu, huwag kang susuko, magaling na ang iyong mga pakpak, tapos na ang paghahanda. Subukan mo nang lumipad muli sa langit na dati’y pinuno mo ng mga unang beses at mga unang bagay bumuo sa’yong pagkatao. Liparin mo ulit ang blankong espasyo, lagyan ng mga bagong simula, buksan ang mga nakakandong daanan, abutin ulit ang tagumpay, subukan muling lumipad, at pag ika’y muling nahulog, abutin ulit ang langit, lipad lang.

10

Sampung taon na ang nagdaan nang huli kong natikman ang sarap ng mga putaheng hinahanda niya sa hapag-kainan Sampung taon na ang nagdaan nang huli kong nasilayan ang ngiti niyang nakapapawi ng pagod at kalungkutan Sampung taon na ang nagdaan nang huli kong narinig ang mga salitang mahal kita mula sa ina kong tangan Sampung taon na ang nagdaan nang huli kong naramdaman ang higpit ng kanyang yakap at haplos na kinagigiliwan Sampung taon... kay tagal na panahong nagdaan wala na muling natikman, nasilayan, narinig at naramdaman, pagmamahal ng isang ina na kinasasabikan. Happy Mother's Day Mama. Mahal na mahal kita.

0

May 24, 2011

May 24, 2011 at 6:46 AM UTC

shai-avecilla-riofrio

Sampung Taong Pangungulila

Sampung taon na ang nagdaan nang huli kong natikman ang sarap ng mga putaheng hinahanda niya sa hapag-kainan Sampung taon na ang nagdaan nang huli kong nasilayan ang ngiti niyang nakapapawi ng pagod at kalungkutan Sampung taon na ang nagdaan nang huli kong narinig ang mga salitang mahal kita mula sa ina kong tangan Sampung taon na ang nagdaan nang huli kong naramdaman ang higpit ng kanyang yakap at haplos na kinagigiliwan Sampung taon... kay tagal na panahong nagdaan wala na muling natikman, nasilayan, narinig at naramdaman, pagmamahal ng isang ina na kinasasabikan. Happy Mother's Day Mama. Mahal na mahal kita.

21

*Alam ko ikaw ay lilisan, Iiwan ako ng walang pahintulot, Ang pusong hindi pa handa, Ikaw'y hahanap hanapin. Pilit hinahanda ang sarili, Upang pag ikaw'y lumisan, Ito'y matanggap ng pusong, Pilit isinasara mahalin ka. Ngayon, ikaw'y lumayo na, Bakit tila, hirap ang puson', Iniwan tanggapin na wala ka na, Sa aking piling. Bakit kung kailan ako'y naghanda, Dun naman labis ang sakit, At dakot ng hapis sa aking puso, Na iyong iniwan.* J.D.P

0

Nov 18, 2015

Nov 18, 2015 at 3:00 AM UTC

zshay

bakit

*Alam ko ikaw ay lilisan, Iiwan ako ng walang pahintulot, Ang pusong hindi pa handa, Ikaw'y hahanap hanapin. Pilit hinahanda ang sarili, Upang pag ikaw'y lumisan, Ito'y matanggap ng pusong, Pilit isinasara mahalin ka. Ngayon, ikaw'y lumayo na, Bakit tila, hirap ang puson', Iniwan tanggapin na wala ka na, Sa aking piling. Bakit kung kailan ako'y naghanda, Dun naman labis ang sakit, At dakot ng hapis sa aking puso, Na iyong iniwan.* J.D.P

17

Aniversari ng Mag-jowa Mansari ng Mag-jowa, Valentayns Dey Sa loob ng bartolina. May wan en onli, Kahapon kaututan ko si Bebot, Nakaposas ang mga kamay at 'di makakilos Nakatali ang mga paa sa kadenang May bolang bakal, Si Bebot ay matitigok na. Nagkaututan kami sa gawing madilim, Tangan ang Gud Morning, Pamunas ng luha. Humahagulhol dahil kay Dok Puti, Hinahanda na nito Ang kanyang kahahantungan, Said na said ang mga hikbi; Pinid na pinid ang mga kagalakan, Gustong pahintuin ang bawat saglit. Di mapigil ang hatol, Nasa dulo ng karayom Nakasalalay ang lahat; Unti-unting naniningkit si Bebot, Ginagapos na siya ni Dok Puti sa katre; Walang sinuman ang makakaampat Sa naturang likido. Kahapon, kaututan ni Dok Puti si Bebot. "Lav, sapitin mo nawa ang iyong katahimikan." Sa Valentayns Dey, kahit sinong mag-jowa. - Juan Dela Cruz, M.D. P.S. Alay sa bawat magkasintahang pinagtagpo't pinaglayo ng pagkakataon.

0

Oct 6, 2013

Oct 6, 2013 at 9:06 AM UTC

gat-usig

Lav Leter (Isang Malayang Taludturan) Ni: P.T. Simon

Aniversari ng Mag-jowa Mansari ng Mag-jowa, Valentayns Dey Sa loob ng bartolina. May wan en onli, Kahapon kaututan ko si Bebot, Nakaposas ang mga kamay at 'di makakilos Nakatali ang mga paa sa kadenang May bolang bakal, Si Bebot ay matitigok na. Nagkaututan kami sa gawing madilim, Tangan ang Gud Morning, Pamunas ng luha. Humahagulhol dahil kay Dok Puti, Hinahanda na nito Ang kanyang kahahantungan, Said na said ang mga hikbi; Pinid na pinid ang mga kagalakan, Gustong pahintuin ang bawat saglit. Di mapigil ang hatol, Nasa dulo ng karayom Nakasalalay ang lahat; Unti-unting naniningkit si Bebot, Ginagapos na siya ni Dok Puti sa katre; Walang sinuman ang makakaampat Sa naturang likido. Kahapon, kaututan ni Dok Puti si Bebot. "Lav, sapitin mo nawa ang iyong katahimikan." Sa Valentayns Dey, kahit sinong mag-jowa. - Juan Dela Cruz, M.D. P.S. Alay sa bawat magkasintahang pinagtagpo't pinaglayo ng pagkakataon.

34

Sa tuwing hahapon ka't Tanaw ng matá, paglao'y Aagawin ng jeep palayo, Paulit-ulit kong hinahanda Ang kilometrong di man Kalayuan, animo'y madalim Na ulap pa ring lumulukob Sa'king kaligiran. Hihintayin Ka't papayapain, sa pagitan Ng pangitain at pag-asa, na Ilang ulit mang ulitin ang Saglit na paglayo, walang Makakahadlang, tayo ay Sasagpang at kukubli sa lingid Na daigdig upang maging Mangingipon ng oras, ng rosas. Ngayon: bagyo sa labas, unos sa Loob. Sa tuwing hahapon ka't Tanaw ng mata, paglao'y aagawin Ng jeep palayo. Ngunit hindi ang Puso, hindi ang pagsuyo.

0

May 19, 2016

May 19, 2016 at 3:50 AM UTC

jose-remillan

CROSSING TAMBO

Sa tuwing hahapon ka't Tanaw ng matá, paglao'y Aagawin ng jeep palayo, Paulit-ulit kong hinahanda Ang kilometrong di man Kalayuan, animo'y madalim Na ulap pa ring lumulukob Sa'king kaligiran. Hihintayin Ka't papayapain, sa pagitan Ng pangitain at pag-asa, na Ilang ulit mang ulitin ang Saglit na paglayo, walang Makakahadlang, tayo ay Sasagpang at kukubli sa lingid Na daigdig upang maging Mangingipon ng oras, ng rosas. Ngayon: bagyo sa labas, unos sa Loob. Sa tuwing hahapon ka't Tanaw ng mata, paglao'y aagawin Ng jeep palayo. Ngunit hindi ang Puso, hindi ang pagsuyo.

21