"helde" poems
Trek my siel uit met swart onlogiese krapmerke op my pick n pay strokie.
Breek my fingers af op n hout skryf blad
en hou die honde naby vir die bene wat spat.
Vermergel dan my vellies
en gooi dit op n graf
en se dis vir al die girlys
-dis van papers wat smag.
Edel en opreg is die regter se kaf.
Heilig is die helde van die bars van die nag.
Ons onthou die spoke van Oranje stad,
Ons kleef aan hulle woorde soos n tros vol kak.
Ons hou van die serries en die doef van Jak,
En moenie met my stry nie ek sal jou in pak.
Melodie jou wysie met ewige tone,
mengel mooi jou woordtjies met jou oulike drome.
Hou die fort van veiligheid en nasionalisme,
Wees n patriot en vermoor Anglisisme.
Beskerm jou mother language teen n kombuis taal.
Daar is niks in hierdie wereld wat die taal mag vaal.
Jan 25, 2010
Jan 25, 2010 at 8:55 PM UTC
Met boeke vol helde, soos ek en jy
Potgieter, Trichardt, Smuts, Kruger selfs De LaRey
Almal met die doel, om hul volk te bevry,
Die Afrikaner, uit te brei
Om hul families, van leiding te bevry
Selfs, De LaRey
‘n Lafhart, wou eers nie beklei
Later die held, wat die boere, verder wou lei
Familie man, vader seun broer en gesant
Ja, die mense was ook bang
Maar met passie,
Met drang
Met dit wat slange vang
Het hulle als aangevang
Kyk na jou vriend
Kyk na jou maat
Kyk na die, anderkant die straat
Dis jy, wat hul toekoms baat
Dis jy, wat hul vereen, ou maat
Die Afrikaners, was plesierig
Dit, kan julle glo
Nou gevul, net met gierig
En al hul misnoe
Ja, dit kan julle glo
Waar is ons eendrag
Waar is ons mag
Waar is die dae, toe ons nog lekker kon lag
Waar is ons helde, van vandag
‘n Held, in elkeen wat die taal verstaan
Elkeen, wat n weg vir Afrikaans wil baan
Elk, wat sy man wil staan
vir die taal, wat min verstaan
‘n Kultuur, wat net ons verstaan
‘n Kultuur, so ryk aan helde soos ek en jy
Helde, wat die Afrikaner wil bevry
Helde, wat nie bang is om te baklei
Helde, soos ek en jy!
Oct 23, 2010
Oct 23, 2010 at 2:36 AM UTC
When Michael Collins came, first from the courts of England,
which in low and lofty Londoun lately were helde,
while Thames there with treachery and treasoun did truly ring,
was Ireland ill split and beset with ignoble stryfe.
Yet there a land lately formed was, where still folk lyve on mydllerde.
Though it is not in this warlike time of Dev that we our tale do set,
after these tymes of troubling stryfe, contentioun salted still the land.
Fine Fail and Fine Gael, then foes many yeres remained
till noblest amongst them, in qualities none lacking,
did do battle in old Dublin and vanquish the dred enemy.
That mon who dreded nought, nightly then held his court in fair Dail Eirinn.
Enda was called that man, and everysince has his noble courte endured.
There, as Chrystmasse came, was assembled his cabinet fayre:
there Sir Wilmore the red, who waited on the grete lorde in readiness.
There with grete courtesey, the kings coins to keep, sat Sir Noonan the balde.
There Sir Reilly, learned in lore of leach and herb, who on erde had little left to lerne.
Eek Sir Varadkar the gaye who granted was, the grete kinges horses to groome.
Laste, the lovely layde Burton, who, the rede rose of Wilmore would long after carry.
Other knyghtes numerous were there, but of these now, nought will I
tell,
for fallen to feasting were this fayre companye al and fayne would I not,
in tedious trials of descriptioun, your patience for to trye.
Feb 6, 2015
Feb 6, 2015 at 2:59 PM UTC