Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"alalayan" poems
( written in Filipino ) Sisimulan ko na Ang kwento nating dalwa Natatandaan mo pa ba? Wasak ka non, dahil sa kanya Nariyan ako, para alalayan ka. Iniiyakan mo siya. Iniiyakan kita. Siguro totoo nga Na minamahal natin Ang mga taong hindi sa atin. Kalaunan, nagbago ang ihip ng hangin Isang araw, ikaw ay lumapit sa akin At may sinabing na aking ikinabigla “ mahal kita “ Abot langit ang tuwa Ng binanggit ang tatlong salita Pero may konting pagdududa Aking puso ay nangangamba Nabigla ka lang ba? O totoo ang iyong mga salita? Pero siguro nga, Isa akong malaking tanga Dahil kahit may pangamba Ay minahal parin kita Sinagot kita Naging tayong dalwa Tayo’y masaya. Tumatawa. Nagmamahalan tayong dalwa Pero ngayon? Isa nalang itong mga alaala. Ikaw. Ako. Tayo... Tayong dalawa. Ay tapos na. Ito na ang huli. Pangako. Dahil alam ko May mahal ka ng iba. Masaya ka na Tumatawa ka na... Sa piling ng iba. Hayaan mo. Naniniwala ako. Na balang araw, Ngingiti nalang ako Pag naalala ko. Na nagkaroon pala ng ‘tayo’.
0
Aug 7, 2016
Aug 7, 2016 at 8:01 AM UTC
Isang Kwentong Pag ibig ( #1 )
Ang swerte mo Inggit ako sa'yo Parang na sa'yo na ang buong mundo Pero hindi dahil sa pera o sa yate mo Kasi na sa'yo siya Pansin mo ba ang kinang sa kanyang mata? Tuwing siya ay ngumingiti Kung pa'no pumoporma ang mukha n'ya 'pag tumatawa? O ang lambot ng kanyang buhok 'pag ito'y kanyang hinahawi? Kung pa'no s'ya maglakad, tumayo o umupo? 'Pag seryoso na s'ya sa trabaho? Ang ekspresyon n'ya 'pag sya'y nagki-kwento? Pati paraan ng kanyang pag-ubo? Eh yung kapag medyo tinamaan na s'ya ng alak? Na parang ang sampung bote'y 'di pa sapat Kulang pa nga ang pulutan 'Pag tutumba na s'ya'y mapapatakbo ka para alalayan Ang ganda n'ya 'diba? Kung tutuusin nga 'di na n'ya kailangan ng kolorete pa Yung itsurang pagod n'ya kakaiba Para ka na lang mapapatulala Habang nakanganga Lalo na 'pag naiinis na s'ya sa'yo 'Pag napipikon na s'ya kakaasar mo Pero nakakatuwa kahit puno ka na ng palo Kahit pa s'ya lagi ang dapat panalo 'Pag naglalambing s'ya Kahit gusto mo pa magalit, wala Mapapangiti ka na lang at hala Galit mo'y naglaho na Yung mata din n'yang namamaga Kasi kakaiyak lang n'ya O kakagising lang kasi Iba pa rin eh Kasi nakikita n'ya yung akala mo walang makakakita 'Pag nagtatampo ka na pero ayaw mo ipahalata Yung gula-gulanit **** kalupi pinalitan pa n'ya May iniwan pang sulat nung nawala ka Nung nagkasakit ka, s'ya'ng nag-alaga Alam n'ya kung pa'no ka pangitiin hanggang sa ika'y tumawa Para nga'ng pati mga iniisip mo, alam na n'ya Pati siguro yung katotohanang nahuhulog ka na 'Diba ang swerte mo? 'Yun lang kasi pwede kong iuwi Para sa aking sarili Kasi nga sa'yo s'ya Do'n wala akong magagawa 'Di ko nakikita kung pa'no n'ya isiping mahal ka n'ya Na ayaw ka n'yang mawala Na ikaw na yung naiisip n'ya na habangbuhay makasama Yung kinabukasan n'yong kayong dalawa Kaya swerte ka Kuya Wil Na sa'yo kasi ang 'di mapapasa'kin Kaya ingatan mo s'ya't mahalin Dahil kung hindi, baka sya'y aking dagitin
0
Feb 26, 2019
Feb 26, 2019 at 7:06 AM UTC
Kuya Wil
Ang swerte mo Inggit ako sa'yo Parang na sa'yo na ang buong mundo Pero hindi dahil sa pera o sa yate mo Kasi na sa'yo siya Pansin mo ba ang kinang sa kanyang mata? Tuwing siya ay ngumingiti Kung pa'no pumoporma ang mukha n'ya 'pag tumatawa? O ang lambot ng kanyang buhok 'pag ito'y kanyang hinahawi? Kung pa'no s'ya maglakad, tumayo o umupo? 'Pag seryoso na s'ya sa trabaho? Ang ekspresyon n'ya 'pag sya'y nagki-kwento? Pati paraan ng kanyang pag-ubo? Eh yung kapag medyo tinamaan na s'ya ng alak? Na parang ang sampung bote'y 'di pa sapat Kulang pa nga ang pulutan 'Pag tutumba na s'ya'y mapapatakbo ka para alalayan Ang ganda n'ya 'diba? Kung tutuusin nga 'di na n'ya kailangan ng kolorete pa Yung itsurang pagod n'ya kakaiba Para ka na lang mapapatulala Habang nakanganga Lalo na 'pag naiinis na s'ya sa'yo 'Pag napipikon na s'ya kakaasar mo Pero nakakatuwa kahit puno ka na ng palo Kahit pa s'ya lagi ang dapat panalo 'Pag naglalambing s'ya Kahit gusto mo pa magalit, wala Mapapangiti ka na lang at hala Galit mo'y naglaho na Yung mata din n'yang namamaga Kasi kakaiyak lang n'ya O kakagising lang kasi Iba pa rin eh Kasi nakikita n'ya yung akala mo walang makakakita 'Pag nagtatampo ka na pero ayaw mo ipahalata Yung gula-gulanit **** kalupi pinalitan pa n'ya May iniwan pang sulat nung nawala ka Nung nagkasakit ka, s'ya'ng nag-alaga Alam n'ya kung pa'no ka pangitiin hanggang sa ika'y tumawa Para nga'ng pati mga iniisip mo, alam na n'ya Pati siguro yung katotohanang nahuhulog ka na 'Diba ang swerte mo? 'Yun lang kasi pwede kong iuwi Para sa aking sarili Kasi nga sa'yo s'ya Do'n wala akong magagawa 'Di ko nakikita kung pa'no n'ya isiping mahal ka n'ya Na ayaw ka n'yang mawala Na ikaw na yung naiisip n'ya na habangbuhay makasama Yung kinabukasan n'yong kayong dalawa Kaya swerte ka Kuya Wil Na sa'yo kasi ang 'di mapapasa'kin Kaya ingatan mo s'ya't mahalin Dahil kung hindi, baka sya'y aking dagitin
Continue reading...
55
#050116 Nasisilaw ang puso Sa tangan **** Liwanag Nayayanig ang diwa't damdamin Lagpas-Langit ang pasasalamat. Puno ng hiwaga Ang pag-ibig **** alay Hindi matutumbasan Ang kalinga **** grasya. Buhay Mo'y isinuko sa Krus Salita Mo'y bukam-bibig ng kaluluwa. Ako'y sakupin Mo, ang buong pagkatao Ako'y kalingain Mo ng kadakilaan Mo Ako'y alalayan Mo, Yakap Mo ang sasalo Ako'y baguhin Mo, palitan Mo ng bago. Sa kahit anong pagkakamali, Sa kahit anong pintig ng sandali Ikaw ang Gabay na Siyang magwawagi! Daplis ng ulan o bagyong nagkukunwari Hahawiin **** lahat, buhos ang Sarili Sabi Mo'y talikuran ko na ang dati. Madilim ang landas, siyang hindi patas Mantsyang nagdaan, sa bago'y kaltas Walang tugon, mundong nagmamataas Tanging Ikaw, daang Mataas. Hindi madali ang pagbabago Puso ba'y sa Kanya'y sambit ay "oo" Si Hesus lamang, sagot sa delubyo Kalma lang kaibigam wag paaapekto!
0
May 3, 2016
May 3, 2016 at 10:07 AM UTC
Sandalan
Ang swerte mo Inggit ako sa'yo Parang na sa'yo na ang buong mundo Pero hindi dahil sa pera o sa yate mo Kasi na sa'yo siya Pansin mo ba ang kinang sa kanyang mata? Tuwing siya ay ngumingiti Kung pa'no pumoporma ang mukha n'ya 'pag tumatawa? O ang lambot ng kanyang buhok 'pag ito'y kanyang hinahawi? Kung pa'no s'ya maglakad, tumayo o umupo? 'Pag seryoso na s'ya sa trabaho? Ang ekspresyon n'ya 'pag sya'y nagki-kwento? Pati paraan ng kanyang pag-ubo? Eh yung kapag medyo tinamaan na s'ya ng alak? Na parang ang sampung bote'y 'di pa sapat Kulang pa nga ang pulutan 'Pag tutumba na s'ya'y mapapatakbo ka para alalayan Ang ganda n'ya 'diba? Kung tutuusin nga 'di na n'ya kailangan ng kolorete pa Yung itsurang pagod n'ya kakaiba Para ka na lang mapapatulala Habang nakanganga Lalo na 'pag naiinis na s'ya sa'yo 'Pag napipikon na s'ya kakaasar mo Pero nakakatuwa kahit puno ka na ng palo Kahit pa s'ya lagi ang dapat panalo 'Pag naglalambing s'ya Kahit gusto mo pa magalit, wala Mapapangiti ka na lang at hala Galit mo'y naglaho na Yung mata din n'yang namamaga Kasi kakaiyak lang n'ya O kakagising lang kasi Iba pa rin eh Kasi nakikita n'ya yung akala mo walang makakakita 'Pag nagtatampo ka na pero ayaw mo ipahalata Yung gula-gulanit **** kalupi pinalitan pa n'ya May iniwan pang sulat nung nawala ka Nung nagkasakit ka, s'ya'ng nag-alaga Alam n'ya kung pa'no ka pangitiin hanggang sa ika'y tumawa Para nga'ng pati mga iniisip mo, alam na n'ya Pati siguro yung katotohanang nahuhulog ka na 'Diba ang swerte mo? 'Yun lang kasi pwede kong iuwi Para sa aking sarili Kasi nga sa'yo s'ya Do'n wala akong magagawa 'Di ko nakikita kung pa'no n'ya isiping mahal ka n'ya Na ayaw ka n'yang mawala Na ikaw na yung naiisip n'ya na habangbuhay makasama Yung kinabukasan n'yong kayong dalawa Kaya swerte ka Kuya Wil Na sa'yo kasi ang 'di mapapasa'kin Kaya ingatan mo s'ya't mahalin Dahil kung hindi, baka sya'y aking dagitin
0
Nov 6, 2019
Nov 6, 2019 at 3:23 AM UTC
Kuya Wil
Ang swerte mo Inggit ako sa'yo Parang na sa'yo na ang buong mundo Pero hindi dahil sa pera o sa yate mo Kasi na sa'yo siya Pansin mo ba ang kinang sa kanyang mata? Tuwing siya ay ngumingiti Kung pa'no pumoporma ang mukha n'ya 'pag tumatawa? O ang lambot ng kanyang buhok 'pag ito'y kanyang hinahawi? Kung pa'no s'ya maglakad, tumayo o umupo? 'Pag seryoso na s'ya sa trabaho? Ang ekspresyon n'ya 'pag sya'y nagki-kwento? Pati paraan ng kanyang pag-ubo? Eh yung kapag medyo tinamaan na s'ya ng alak? Na parang ang sampung bote'y 'di pa sapat Kulang pa nga ang pulutan 'Pag tutumba na s'ya'y mapapatakbo ka para alalayan Ang ganda n'ya 'diba? Kung tutuusin nga 'di na n'ya kailangan ng kolorete pa Yung itsurang pagod n'ya kakaiba Para ka na lang mapapatulala Habang nakanganga Lalo na 'pag naiinis na s'ya sa'yo 'Pag napipikon na s'ya kakaasar mo Pero nakakatuwa kahit puno ka na ng palo Kahit pa s'ya lagi ang dapat panalo 'Pag naglalambing s'ya Kahit gusto mo pa magalit, wala Mapapangiti ka na lang at hala Galit mo'y naglaho na Yung mata din n'yang namamaga Kasi kakaiyak lang n'ya O kakagising lang kasi Iba pa rin eh Kasi nakikita n'ya yung akala mo walang makakakita 'Pag nagtatampo ka na pero ayaw mo ipahalata Yung gula-gulanit **** kalupi pinalitan pa n'ya May iniwan pang sulat nung nawala ka Nung nagkasakit ka, s'ya'ng nag-alaga Alam n'ya kung pa'no ka pangitiin hanggang sa ika'y tumawa Para nga'ng pati mga iniisip mo, alam na n'ya Pati siguro yung katotohanang nahuhulog ka na 'Diba ang swerte mo? 'Yun lang kasi pwede kong iuwi Para sa aking sarili Kasi nga sa'yo s'ya Do'n wala akong magagawa 'Di ko nakikita kung pa'no n'ya isiping mahal ka n'ya Na ayaw ka n'yang mawala Na ikaw na yung naiisip n'ya na habangbuhay makasama Yung kinabukasan n'yong kayong dalawa Kaya swerte ka Kuya Wil Na sa'yo kasi ang 'di mapapasa'kin Kaya ingatan mo s'ya't mahalin Dahil kung hindi, baka sya'y aking dagitin
Continue reading...
55
Hindi ko alam kung saan magsisimula, Humahanap pa ako ng mga salita, Dahil kung papano tayo nagsimula, Hindi ko narin tanda, Sadyang parang napaka bilis ng mga pangyayari, Di ko alam kung papano ito nangyari, Ngunit ganun pa man hayaan **** alayan kita, Ng isang tula kung papano kita talaga unang nakita, Kung papano kita unang pinagmasdan, Kung papano kita unang nahawakan, Hindi, hindi sa pisikal na kaanyuan, Kundi sa napulot kong larawan **** may pangalan, Larawan **** bumalot sa aking isip, At sa puso kong binago ng ihip, Ihip ng nakaraang pagibig, Kasabay ng pagpulot ko sa iyong larawan, Ay pagpulot ko narin sa puso kong nagkapira-piraso sa nakaraan, Ngunit di ko naman inaasahang ikaw pala, Ikaw pala ang magtatagpi tagpi nito. Alam kong napakahirap dahil bawat piraso ay parang mga bubog, Bawat piraso ay nakakasugat, Ngunit mas pinili **** buohin ito, Mas pinili **** buohin ito sa kabila ng panganib, Ngunit binubuo mo ito na may pag iingat. At sa bawat araw na hinahabi mo ang bawat pirasong ito, Hayaan **** alalayan kita, Aalalayan kita bagkus alam kong hindi madali ang ginagawa mo. Alam kong nasa proseso ka palang ng iyong obra, Ngunit ganun pa man ay ramdam kong buo na ako, Nabuo mo na ang puso ko, Pero kagaya ng isang pagpipinta, Kahit tapos na ang obra maestra, Hahayaan mo muna itong matuyo, Ganun rin naman sa duguang puso, Hahayaan mo muna itong mag hilom, At kapag ito'y tuyo na , saka mo ito i spray-han ng acrylic, Ilalagay sa kuwadro upang mai display sa pader ang sining ng iyong pagibig. Hindi pa dito nag tatapos ang tula, Ngunit alas tres na ng umaga, Antok ay nag aanyaya na sa kama, Hayaan **** sulatan pa kita sa mga susunod na araw, Hanggang dito nalang muna aking sinta,
0
Jul 12, 2022
Jul 12, 2022 at 3:21 PM UTC
Stubborn Love: Risk Acceptance
Hindi ko alam kung saan magsisimula, Humahanap pa ako ng mga salita, Dahil kung papano tayo nagsimula, Hindi ko narin tanda, Sadyang parang napaka bilis ng mga pangyayari, Di ko alam kung papano ito nangyari, Ngunit ganun pa man hayaan **** alayan kita, Ng isang tula kung papano kita talaga unang nakita, Kung papano kita unang pinagmasdan, Kung papano kita unang nahawakan, Hindi, hindi sa pisikal na kaanyuan, Kundi sa napulot kong larawan **** may pangalan, Larawan **** bumalot sa aking isip, At sa puso kong binago ng ihip, Ihip ng nakaraang pagibig, Kasabay ng pagpulot ko sa iyong larawan, Ay pagpulot ko narin sa puso kong nagkapira-piraso sa nakaraan, Ngunit di ko naman inaasahang ikaw pala, Ikaw pala ang magtatagpi tagpi nito. Alam kong napakahirap dahil bawat piraso ay parang mga bubog, Bawat piraso ay nakakasugat, Ngunit mas pinili **** buohin ito, Mas pinili **** buohin ito sa kabila ng panganib, Ngunit binubuo mo ito na may pag iingat. At sa bawat araw na hinahabi mo ang bawat pirasong ito, Hayaan **** alalayan kita, Aalalayan kita bagkus alam kong hindi madali ang ginagawa mo. Alam kong nasa proseso ka palang ng iyong obra, Ngunit ganun pa man ay ramdam kong buo na ako, Nabuo mo na ang puso ko, Pero kagaya ng isang pagpipinta, Kahit tapos na ang obra maestra, Hahayaan mo muna itong matuyo, Ganun rin naman sa duguang puso, Hahayaan mo muna itong mag hilom, At kapag ito'y tuyo na , saka mo ito i spray-han ng acrylic, Ilalagay sa kuwadro upang mai display sa pader ang sining ng iyong pagibig. Hindi pa dito nag tatapos ang tula, Ngunit alas tres na ng umaga, Antok ay nag aanyaya na sa kama, Hayaan **** sulatan pa kita sa mga susunod na araw, Hanggang dito nalang muna aking sinta,
Continue reading...
42
Nais kong ipatid Ngunit hindi maihatid Dahil ika’y manhid Sa tuwing tumatagilid. Tinatanong sa isipan Ngunit ako’y nag-aalinlangan Dapat bang hawakan O ito’y pakawalan. Sinasambit ng labi Bawat salitang itinabi Sa paraang pasintabi Upang hindi madali. Sumusulyap lang sa’yo Tuwing ika'y nanunuyo Upang hindi lumayo Ang pagmamahalan niyo. Nandito upang alalayan Puso’t isipang naguguluhan Tumabi’t ako’y sandalan Dapatwat hindi pangmatagalan. Nais kong malaman Ano ang nilalaman Ng pusong nakikipaglaban Na walang kahahantungan.
0
Nov 7, 2017
Nov 7, 2017 at 3:56 AM UTC
Tatlong Salita Lamang
Kung wala ka talagang ideya Kung saan ako may pilay Alalayan mo man lang ako, putangina.
0
May 22, 2016
May 22, 2016 at 1:46 AM UTC
Untitled
Tigilan na ang pagluha, Wag sirain ang bagay na binuo mo, Sa tagal mo nang humahara sa pagsubok, Ni isa walang nakapagpabuwal sayo. Madami ka ng naidilig sa lupa, Ilang bulaklak na ang iyong napatubo? Gamit ang iyong mga kamay, Ang mga bubot ay nagmistulang mga rosas. Hindi mapagkakailang mahapdi at masakit, Ang ang bulaklak sa iyong hardin, Hindi ka na makalapit, Pero tandaan maari pa siyang pagmasdan Kahit malayo, iyong alalayan. Ngunit darating ang panahon, Puso’y maghihilom, Tatagan lamang ang dibdib, Saluhin ang sarili gamit ang sariling bisig. Kakayanin mo ito, Wag ka pagagapi, Kaya tahan na, Wag hayaang, Ang mga multong ginawa sa para sarili, Makapasok sa tahanan pa.
0
Sep 4, 2019
Sep 4, 2019 at 7:20 PM UTC
Tahan na