"tumunog" poems - Hello Poetry

Isusulat kita. Sa huling araw na masilayan ko ang tamis ng ‘yong mga ngiti at sa mapang-akit **** mga labi. Isusulat kita. Habang nakikita ko pa ang aking sarili sa kislap ng ‘yong mga mata, bago ka lumisan, dahil matagal pa ang ‘yong pagpihit mula sa ibang daigdig. Isusulat kita. Sa mga titik at letrang namumutawi sa aking bibig, hindi ko hahayaang malusaw na lamang sa pagtakbo ng oras, mabaon sa limot, patungo sa karimlan. Isusulat kita. Habang tanaw pa natin ang mapula-pulang sunset na kakulay ng puso nating dalawa at kayakap kita. Yayakapin kita. Hanggang sa magbubukang-liwayway ang tanaw nating takipsilim. Yayakapin pa kita. Sana. Isusulat kita. Sa kailaliman ng gabi, sa dilim, sa nagsisidhing damdamin, kung saan sinag lang ng buwan ang tanging namamasadan, at ang kayakap ko na lang ay ang mga basang unan. Isusulat kita. Kasabay ng pagpigil sa pagpatak ng luha habang nakikita ang ‘yong mga hakbang paakyat sa bus dahil uuwi ka na. Habang ang sinasakyan ko namang dyip ay papalayo ng palayo sa ‘yo, ihahataid na kung saan ako ngayon ay iniisip ka. Isusulat kita. Ikaw ang ipaloloob nitong aking akda, bawat berso, bawat tugma, ikaw ang nasa isip, ang iisipin ulit hanggang sa tumunog bukas ang naka-set kong alarm at magising na lang na nasa malayo ka na.

0

Sep 2, 2016

Sep 2, 2016 at 7:06 PM UTC

jkpoetry

Huling Araw Bago Magka-LDR

Isusulat kita. Sa huling araw na masilayan ko ang tamis ng ‘yong mga ngiti at sa mapang-akit **** mga labi. Isusulat kita. Habang nakikita ko pa ang aking sarili sa kislap ng ‘yong mga mata, bago ka lumisan, dahil matagal pa ang ‘yong pagpihit mula sa ibang daigdig. Isusulat kita. Sa mga titik at letrang namumutawi sa aking bibig, hindi ko hahayaang malusaw na lamang sa pagtakbo ng oras, mabaon sa limot, patungo sa karimlan. Isusulat kita. Habang tanaw pa natin ang mapula-pulang sunset na kakulay ng puso nating dalawa at kayakap kita. Yayakapin kita. Hanggang sa magbubukang-liwayway ang tanaw nating takipsilim. Yayakapin pa kita. Sana. Isusulat kita. Sa kailaliman ng gabi, sa dilim, sa nagsisidhing damdamin, kung saan sinag lang ng buwan ang tanging namamasadan, at ang kayakap ko na lang ay ang mga basang unan. Isusulat kita. Kasabay ng pagpigil sa pagpatak ng luha habang nakikita ang ‘yong mga hakbang paakyat sa bus dahil uuwi ka na. Habang ang sinasakyan ko namang dyip ay papalayo ng palayo sa ‘yo, ihahataid na kung saan ako ngayon ay iniisip ka. Isusulat kita. Ikaw ang ipaloloob nitong aking akda, bawat berso, bawat tugma, ikaw ang nasa isip, ang iisipin ulit hanggang sa tumunog bukas ang naka-set kong alarm at magising na lang na nasa malayo ka na.

61

Hindi ko alam kung mababasa mo ito. Pero kailangan kong sabihin ang tibok ng puso ko. Wala rin namang mapapala dahil wala na ring pag-asa Kaya kung sasabihin ko ito, sa akin ba'y may mawawala pa? Kagagaling ko lang sa isang bagyo Pero nakagugulat na hindi ako sinipon, kahit basang-basa ako. Nagsumikap magbihis, para makapasyal uli nang makita ko ang matamis **** mga ngiti. Hindi na ako nagpigil, wala nang mawawala sa akin Kailangan kitang makilala, kailangan kong magpapansin. Pangalan mo lang ang mayroon ako, pero nahanap agad kita Akalain **** nasa iisang gusali lang pala tayong dalawa? Hindi ako gwapo at hindi rin malakas ang loob ko Nakakaawang kombinasyon sa mga panahong ito Mas gugustuhin ko pang magpasensya at maghintay Pero paano lalapit sa pagkapangit na manok ang pagkagandang palay? Inalis ko na sa utak ko ang pag-aalinlangan Alam mo na ito, dahil may bulaklak ka na kinaumagahan. Ayoko nang secret admirer, dahil hindi na tayo bata. Pinaalam ko kung sino ako, para makipagkilala. Sinulatan kita, makailang ulit Para alam mo na ako yung nangungulit. Kaso hindi ko alam kung bakit Ni isang sagot, wala kang binalik. Hindi ko na kaya maghintay pa ng matagal Kailangan ko itanong, kailangan ko malaman. Hindi ako magwawala kung hindi ka interesado pero sana sumagot ka, para hindi na ako manggulo. Ilang sandali pa, tumunog na ang telepono ko Lumukso ang aking puso ng makita ko ang pangalan mo! "Salamat sa bulaklak, pero mali ang pagkakaintindi mo "hindi ako naghahanap ng lalaking iibigin ko "Pagkat may iniibig na itong aking puso "Pasensya ka na, patawarin mo na ako". Matagal akong natulala sa aking nabasa Biglang lumiit ang mundo ko, hindi na ako makahinga. Naglakas loob akong sumagot at sinabing "naiintindihan ko "salamat sa pagsagot, at magandang gabi sa iyo". Gusto ko lang sabihin, sa mga makakabasa nito, walang ginawang mali ang dalaga sa kwento ko. Hindi ko man siya nakilala ng lubos ay nakatitiyak ako Nang inihulog siya ng langit, sobrang swerte nang nakasalo. Hindi ko gugustuhing agawin ka. Kasi kung maaagaw man kita, maaagaw ka rin ng iba. Kung mabasa mo man ito, okay lang bang hilingin ko kapag niloko ka nya, pwede bang sabihan mo agad ako?

0

Jan 27, 2016

Jan 27, 2016 at 1:58 AM UTC

dorkcereals

Pag-amin ng isang Stalker

Hindi ko alam kung mababasa mo ito. Pero kailangan kong sabihin ang tibok ng puso ko. Wala rin namang mapapala dahil wala na ring pag-asa Kaya kung sasabihin ko ito, sa akin ba'y may mawawala pa? Kagagaling ko lang sa isang bagyo Pero nakagugulat na hindi ako sinipon, kahit basang-basa ako. Nagsumikap magbihis, para makapasyal uli nang makita ko ang matamis **** mga ngiti. Hindi na ako nagpigil, wala nang mawawala sa akin Kailangan kitang makilala, kailangan kong magpapansin. Pangalan mo lang ang mayroon ako, pero nahanap agad kita Akalain **** nasa iisang gusali lang pala tayong dalawa? Hindi ako gwapo at hindi rin malakas ang loob ko Nakakaawang kombinasyon sa mga panahong ito Mas gugustuhin ko pang magpasensya at maghintay Pero paano lalapit sa pagkapangit na manok ang pagkagandang palay? Inalis ko na sa utak ko ang pag-aalinlangan Alam mo na ito, dahil may bulaklak ka na kinaumagahan. Ayoko nang secret admirer, dahil hindi na tayo bata. Pinaalam ko kung sino ako, para makipagkilala. Sinulatan kita, makailang ulit Para alam mo na ako yung nangungulit. Kaso hindi ko alam kung bakit Ni isang sagot, wala kang binalik. Hindi ko na kaya maghintay pa ng matagal Kailangan ko itanong, kailangan ko malaman. Hindi ako magwawala kung hindi ka interesado pero sana sumagot ka, para hindi na ako manggulo. Ilang sandali pa, tumunog na ang telepono ko Lumukso ang aking puso ng makita ko ang pangalan mo! "Salamat sa bulaklak, pero mali ang pagkakaintindi mo "hindi ako naghahanap ng lalaking iibigin ko "Pagkat may iniibig na itong aking puso "Pasensya ka na, patawarin mo na ako". Matagal akong natulala sa aking nabasa Biglang lumiit ang mundo ko, hindi na ako makahinga. Naglakas loob akong sumagot at sinabing "naiintindihan ko "salamat sa pagsagot, at magandang gabi sa iyo". Gusto ko lang sabihin, sa mga makakabasa nito, walang ginawang mali ang dalaga sa kwento ko. Hindi ko man siya nakilala ng lubos ay nakatitiyak ako Nang inihulog siya ng langit, sobrang swerte nang nakasalo. Hindi ko gugustuhing agawin ka. Kasi kung maaagaw man kita, maaagaw ka rin ng iba. Kung mabasa mo man ito, okay lang bang hilingin ko kapag niloko ka nya, pwede bang sabihan mo agad ako?

46

"Bago yan ah" aniya ng makita ang converse kong pula. Wala eh, wala nako maisip para makuha ang antensyon mo, mapansin mo. Naubos nga lahat ng ipon ko para sa sapatos na to. Balita ko kasi mahilig ka daw sa kulay pula at nangongolekta ka daw ng mga branded na sapatos. Ako yung tipong hindi maganda namay porselanang kutis gaya ng iba. Hindi katangkaran, pero pwede nadin para sa isang kolehiyala. Walang bag na ang tatak ay Guess, At magagandang damit na galing sa Mall. Simple lang ako, laging may hawak na libro. Nalilimutan mag suklay dahil baka maiwan ng jeep papuntang terminal ng LRT. Hindi naliligo sa pabango na padala galing abrod. At higit sa lahat, hindi nag susuot ng ibang sapatos bukod sa pinag lumaan kong rubber shoes. "Converse yan diba?" Dagdag niya ng hindi ako sumagot sa pag pansin niya. Ang totoo ay hindi ko alam ang sasabihin. Hindi ko alam pano ibubuka ang mga bibig at sasagot ng "Oo, buti naman napansin mo". Wala ako lakas ng loob. Tanging pag tango nalang ng ulo ang kilos na kayang gawin ng katawan ko. Kumaripas ako ng pag lakad papunta sa silya sa dulo ng masikip na klasrum. Nag simula ang klase. Hindi ako maka pokus sa sinasabi ng Prof patungkol sa "Theory of relativity" ni Einstein. Tumititig sa wall clock sa taas ng pisara na kinatatayuan ni Ma'am Montemayor. Sa wakas biglang tumunog ang bell na nag sasabing tapos na ang klase. Palabas na ako nang muli mo kong tawagin. "Hi, pwede ba ako sumabay sayo mag lakad papunta sa Math class?alam mo naman ayaw ni Sir. Henry ng late" pabiro **** sinabi. Wala nakong nasabi kundi ang mga katagang "Okay lang naman". Tinatago ang ngiti na gusto ng mag kumawala, habang nag iisip at nag papasalamat sa Converse kong Pula.

0

Feb 29, 2016

Feb 29, 2016 at 5:07 AM UTC

poembornwithfeet

Converse na pula

"Bago yan ah" aniya ng makita ang converse kong pula. Wala eh, wala nako maisip para makuha ang antensyon mo, mapansin mo. Naubos nga lahat ng ipon ko para sa sapatos na to. Balita ko kasi mahilig ka daw sa kulay pula at nangongolekta ka daw ng mga branded na sapatos. Ako yung tipong hindi maganda namay porselanang kutis gaya ng iba. Hindi katangkaran, pero pwede nadin para sa isang kolehiyala. Walang bag na ang tatak ay Guess, At magagandang damit na galing sa Mall. Simple lang ako, laging may hawak na libro. Nalilimutan mag suklay dahil baka maiwan ng jeep papuntang terminal ng LRT. Hindi naliligo sa pabango na padala galing abrod. At higit sa lahat, hindi nag susuot ng ibang sapatos bukod sa pinag lumaan kong rubber shoes. "Converse yan diba?" Dagdag niya ng hindi ako sumagot sa pag pansin niya. Ang totoo ay hindi ko alam ang sasabihin. Hindi ko alam pano ibubuka ang mga bibig at sasagot ng "Oo, buti naman napansin mo". Wala ako lakas ng loob. Tanging pag tango nalang ng ulo ang kilos na kayang gawin ng katawan ko. Kumaripas ako ng pag lakad papunta sa silya sa dulo ng masikip na klasrum. Nag simula ang klase. Hindi ako maka pokus sa sinasabi ng Prof patungkol sa "Theory of relativity" ni Einstein. Tumititig sa wall clock sa taas ng pisara na kinatatayuan ni Ma'am Montemayor. Sa wakas biglang tumunog ang bell na nag sasabing tapos na ang klase. Palabas na ako nang muli mo kong tawagin. "Hi, pwede ba ako sumabay sayo mag lakad papunta sa Math class?alam mo naman ayaw ni Sir. Henry ng late" pabiro **** sinabi. Wala nakong nasabi kundi ang mga katagang "Okay lang naman". Tinatago ang ngiti na gusto ng mag kumawala, habang nag iisip at nag papasalamat sa Converse kong Pula.

26

crush kita, alam mo ba? mapansin mo naman sana gusto kitang yakapin ayoko lang aminin pasulpot sulpot ka lang pagkausap ka laging ang oras ay kulang pero sa bawat minuto ako'y nalilibang hindi mo lang alam malapit ng mabuang unang kita ako'y natulala naglakas loob na ika'y makilala minsan lang naging sigurado sa desisyon kong to buhok mo'y nakakabighani mata mo'y napakabayani ilong mo'y nakakaaning ngiti mo'y parang bituing nagniningning puso ko'y parang sasabog pag ang fb chat ko'y tumunog ako'y nanghihinayang sa picture nating nasayang isa lang ang gusto ko ang masabi sayo lahat to

0

Jun 5, 2012

Jun 5, 2012 at 2:21 PM UTC

anna-ricola

Epekto ng Alcohol

crush kita, alam mo ba? mapansin mo naman sana gusto kitang yakapin ayoko lang aminin pasulpot sulpot ka lang pagkausap ka laging ang oras ay kulang pero sa bawat minuto ako'y nalilibang hindi mo lang alam malapit ng mabuang unang kita ako'y natulala naglakas loob na ika'y makilala minsan lang naging sigurado sa desisyon kong to buhok mo'y nakakabighani mata mo'y napakabayani ilong mo'y nakakaaning ngiti mo'y parang bituing nagniningning puso ko'y parang sasabog pag ang fb chat ko'y tumunog ako'y nanghihinayang sa picture nating nasayang isa lang ang gusto ko ang masabi sayo lahat to

22

Tungkol saan kaya ang isusulat ko? Dito sa papel at lapis na hawak ko? Tungkol kaya ‘to sa kapaligiran ko? O sa nararamdama’t karanasan ko? Ngayon, nananatiling blangko si papel Nakasulat palang itong si letrang “L” Hayy ‘di pa naman tumutunog ‘tong si “bell” Kaya gagamitin nalang muna si “cel” At lumipas ang mahigit isang oras Napansin ko, ako’y nagsayang ng oras! Hayy nakoo! Bakit dito bilis mo oras?! ‘lam mo nang ayokong tumayo sa labas. Nakoo ‘yan na si teacher [insert pangalan]! Ay! Itago! Itago si “cel” bilisan! Ibalik si papel! ‘tong lapis tasahan! Para ‘di guilty mukha, boses lakasan! Ay teka’ ba’t si teacher’ dito ang ***** Parang umaapoy kanyang mga mata Biglang kinabahan na parang ‘sang bata, Hayy nakoo! Ako ata’y lagot nanaman! Nahugot agad si “cel” sa pagalapit niya At inilagay niya sa drawer ng mesa niya Itong aking nararamdaman, ‘di kaya Pawang nan’liliit’ sa labis na hiya. Kaya kasama ulit si blangkong papel Kasama narin ‘tong si tanging letra “L” Ngunit ngayo’y ang lungkot’ wala na si “cel” At saktong tumunog itong si lokong “bell”.

0

Apr 10, 2016

Apr 10, 2016 at 5:00 AM UTC

meister-lendonshire

"Walang title ang tulang ito..."

Tungkol saan kaya ang isusulat ko? Dito sa papel at lapis na hawak ko? Tungkol kaya ‘to sa kapaligiran ko? O sa nararamdama’t karanasan ko? Ngayon, nananatiling blangko si papel Nakasulat palang itong si letrang “L” Hayy ‘di pa naman tumutunog ‘tong si “bell” Kaya gagamitin nalang muna si “cel” At lumipas ang mahigit isang oras Napansin ko, ako’y nagsayang ng oras! Hayy nakoo! Bakit dito bilis mo oras?! ‘lam mo nang ayokong tumayo sa labas. Nakoo ‘yan na si teacher [insert pangalan]! Ay! Itago! Itago si “cel” bilisan! Ibalik si papel! ‘tong lapis tasahan! Para ‘di guilty mukha, boses lakasan! Ay teka’ ba’t si teacher’ dito ang ***** Parang umaapoy kanyang mga mata Biglang kinabahan na parang ‘sang bata, Hayy nakoo! Ako ata’y lagot nanaman! Nahugot agad si “cel” sa pagalapit niya At inilagay niya sa drawer ng mesa niya Itong aking nararamdaman, ‘di kaya Pawang nan’liliit’ sa labis na hiya. Kaya kasama ulit si blangkong papel Kasama narin ‘tong si tanging letra “L” Ngunit ngayo’y ang lungkot’ wala na si “cel” At saktong tumunog itong si lokong “bell”.

28

Ang sarap sa labas ayaw mo bang magpahangin? Sa tabi ng ilog may malaking puno, higa tayo sa lilim. Magtatagpo, tatakbo, magtatago. Hangga't umabot sa kwentong kala mo walang dulo. Bakit ayaw mo yatang lumabas? Kasama mo ako ika'y ililigtas. Di kita masisisi kung ang tingin mo sa mundo, Ay puro kasinungalingan, kala mo'y impyerno. Payag naman akong dito na lang maghabulan, Sa apat na sulok ng kwarto tayo'y magtaguan. Ibababa ko ang kurtina, ikaw ang taya. Sa apat na sulok ng kwartong 'to, tayo'y malaya. Bigla akong nagising, wala ng katabi. Narinig kong katok pala ay guni-guni. Biglang tumunog aking telepono. 'Nasa pinto ako' sabi ng boses mo. Payag naman akong dito na lang maghabulan, Sa apat na sulok ng kwarto tayo'y magtaguan. Ibababa ko ang kurtina, ikaw ang taya. Sa apat na sulok ng kwartong 'to, tayo'y malaya.

0

Dec 10, 2016

Dec 10, 2016 at 11:42 AM UTC

marlonf1

Katok

Ang sarap sa labas ayaw mo bang magpahangin? Sa tabi ng ilog may malaking puno, higa tayo sa lilim. Magtatagpo, tatakbo, magtatago. Hangga't umabot sa kwentong kala mo walang dulo. Bakit ayaw mo yatang lumabas? Kasama mo ako ika'y ililigtas. Di kita masisisi kung ang tingin mo sa mundo, Ay puro kasinungalingan, kala mo'y impyerno. Payag naman akong dito na lang maghabulan, Sa apat na sulok ng kwarto tayo'y magtaguan. Ibababa ko ang kurtina, ikaw ang taya. Sa apat na sulok ng kwartong 'to, tayo'y malaya. Bigla akong nagising, wala ng katabi. Narinig kong katok pala ay guni-guni. Biglang tumunog aking telepono. 'Nasa pinto ako' sabi ng boses mo. Payag naman akong dito na lang maghabulan, Sa apat na sulok ng kwarto tayo'y magtaguan. Ibababa ko ang kurtina, ikaw ang taya. Sa apat na sulok ng kwartong 'to, tayo'y malaya.

20

Nagpalit ang mga numero sa aking relo Bigla itong tumunog at nabahala ako Labing-isang minuto makalipas ang alas onse na Oras na para humiling na ika'y muling makita Lumipas na ang apat na buwan Mula nung aking sinimulan Pagtigil at pagpikit ng mga mata Nangangarap, humihiling na magkatotoo nga Ikaw, oo ikaw, ang rason kung bakit Isang minuto akong nakatingala sa langit Hiling na makasama ka kahit ilang sandali Makita ka lang ay kumukurba ang aking lahi Dumating ang panahong ikinalulungkot ko Kawalang pag-asa sa buhay ay naramdaman mo Dahil doon nag-iba ang aking hinihiling Sana'y maging masaya ka kahit ako'y wala sa 'yong piling Bawat hiling ko ay laging tungkol sa'yo Hindi na iisipin kung may lugar ako sa puso mo Sana naman hindi maaaksaya Hiniling ko sa langit na ika'y maging masaya na Lumipas ang ilang taon, ikaw pa rin talaga Ang tanging hinihiling na makasama Muli akong pumikit at humiling Pagkamulat ng mga mata'y ika'y dumating

0

May 29, 2017

May 29, 2017 at 10:16 AM UTC

ptrcmblng

11:11

Nagpalit ang mga numero sa aking relo Bigla itong tumunog at nabahala ako Labing-isang minuto makalipas ang alas onse na Oras na para humiling na ika'y muling makita Lumipas na ang apat na buwan Mula nung aking sinimulan Pagtigil at pagpikit ng mga mata Nangangarap, humihiling na magkatotoo nga Ikaw, oo ikaw, ang rason kung bakit Isang minuto akong nakatingala sa langit Hiling na makasama ka kahit ilang sandali Makita ka lang ay kumukurba ang aking lahi Dumating ang panahong ikinalulungkot ko Kawalang pag-asa sa buhay ay naramdaman mo Dahil doon nag-iba ang aking hinihiling Sana'y maging masaya ka kahit ako'y wala sa 'yong piling Bawat hiling ko ay laging tungkol sa'yo Hindi na iisipin kung may lugar ako sa puso mo Sana naman hindi maaaksaya Hiniling ko sa langit na ika'y maging masaya na Lumipas ang ilang taon, ikaw pa rin talaga Ang tanging hinihiling na makasama Muli akong pumikit at humiling Pagkamulat ng mga mata'y ika'y dumating

24

Pumatak na ang ulan, Tumunog na ang kampana. Sa hindi maipaliwanag na dahilan, Sa gitna ng mga maninimba Tumigil ang oras saiyong mga mata. Hindi ko naman akalain na sa dinami-rami ng lugar na pwede kang makita, sa Plaza Miranda lang pala?

0

Aug 7, 2016

Aug 7, 2016 at 7:35 AM UTC

agirlhasn0name

Plaza Miranda

Pumatak na ang ulan, Tumunog na ang kampana. Sa hindi maipaliwanag na dahilan, Sa gitna ng mga maninimba Tumigil ang oras saiyong mga mata. Hindi ko naman akalain na sa dinami-rami ng lugar na pwede kang makita, sa Plaza Miranda lang pala?

6