"susungkitin" poems - Hello Poetry

Gusto kong tumula ng hindi patungkol sayo. Gusto ko namang aliwin ang makata na nasa loob ko. Dahil pagod na ako. Pagod na pagod na akong habulin ka gamit ang aking panulat at mga salita. Pagod na akong ipaunawa sayo kung ano nga ba ang kahulugan ng "Mahal kita" Mahal kita hindi dahil mahal mo ako. Na ang mahal kita ay hindi isang katanungan na dapat ay sinasagot. Na pag sinabi kong mahal kita, mahal kita at yun na yun. Kaya gusto ko munang bumalik sa umpisa. Kung saan, mahal ko lahat ng nasa paligid. Mahal ko ang mga ibon na nasa himpapawid. Mahal ko ang puno na nagbibigay sakin ng lilim. Mahal ko ang kalangitan at ang ganda nito ay sadyang kaibig-ibig. Dahil nung dumating ka, huminto ang pag ikot ng mundo ko. Ikaw ang sistemang kumain sa buong pagkatao ko. Binulag mo ako. Wala akong makita. Nabingi ako. Hindi ako makarinig. Akala ko tama lang ito, na ganito ang pakiramdam ng pag ibig. Nakakaadik. Nakakabaliw. Ikaw lang ang gusto ko. Ikaw lang ang isusulat ko. Tinuring kitang diyos. Sinamba at pinaubaya sayo lahat. Pero para sayo, hindi parin pala ito sapat. Iba pala ang ibig sabihin ng pagmamahal mo. Pahiram lang pala sakin lahat ng alaala mo. Mahal mo ako dahil ayaw mo ng maiwan Mahal mo ako sa kadahilang alam **** hindi kita sasaktan Mahal mo ako dahil alam **** ibibigay ko lahat sa iyo Na susungkitin ko ang mga tala sa kalangitan para magdulot ng ngiti sa labi mo Na isusulat kita ng tula kung saan ikaw ay isang perpektong nilalang -- Yun lang pala ang habol mo. Kaya hindi, ito na ang huli Ito na ang huling beses na mag aaksaya ako ng papel at tinta Ito na ang huling beses na magiging parte ka ng aking mundo ko -- at ng aking mga tula. Kaya paalam na sa iyo, aking Ginoo. Dahil aaliwin ko muna ang makatang nasa loob ko na pinatay mo.

0

Jul 15, 2016

Jul 15, 2016 at 1:31 PM UTC

ArisTheUnknown

Ang Huling tula na Isinulat Para Saiyo

Gusto kong tumula ng hindi patungkol sayo. Gusto ko namang aliwin ang makata na nasa loob ko. Dahil pagod na ako. Pagod na pagod na akong habulin ka gamit ang aking panulat at mga salita. Pagod na akong ipaunawa sayo kung ano nga ba ang kahulugan ng "Mahal kita" Mahal kita hindi dahil mahal mo ako. Na ang mahal kita ay hindi isang katanungan na dapat ay sinasagot. Na pag sinabi kong mahal kita, mahal kita at yun na yun. Kaya gusto ko munang bumalik sa umpisa. Kung saan, mahal ko lahat ng nasa paligid. Mahal ko ang mga ibon na nasa himpapawid. Mahal ko ang puno na nagbibigay sakin ng lilim. Mahal ko ang kalangitan at ang ganda nito ay sadyang kaibig-ibig. Dahil nung dumating ka, huminto ang pag ikot ng mundo ko. Ikaw ang sistemang kumain sa buong pagkatao ko. Binulag mo ako. Wala akong makita. Nabingi ako. Hindi ako makarinig. Akala ko tama lang ito, na ganito ang pakiramdam ng pag ibig. Nakakaadik. Nakakabaliw. Ikaw lang ang gusto ko. Ikaw lang ang isusulat ko. Tinuring kitang diyos. Sinamba at pinaubaya sayo lahat. Pero para sayo, hindi parin pala ito sapat. Iba pala ang ibig sabihin ng pagmamahal mo. Pahiram lang pala sakin lahat ng alaala mo. Mahal mo ako dahil ayaw mo ng maiwan Mahal mo ako sa kadahilang alam **** hindi kita sasaktan Mahal mo ako dahil alam **** ibibigay ko lahat sa iyo Na susungkitin ko ang mga tala sa kalangitan para magdulot ng ngiti sa labi mo Na isusulat kita ng tula kung saan ikaw ay isang perpektong nilalang -- Yun lang pala ang habol mo. Kaya hindi, ito na ang huli Ito na ang huling beses na mag aaksaya ako ng papel at tinta Ito na ang huling beses na magiging parte ka ng aking mundo ko -- at ng aking mga tula. Kaya paalam na sa iyo, aking Ginoo. Dahil aaliwin ko muna ang makatang nasa loob ko na pinatay mo.

43

Gusto kong tumula ng hindi patungkol sayo. Gusto ko namang aliwin ang makata na nasa loob ko. Dahil pagod na ako. Pagod na pagod na akong habulin ka gamit ang aking panulat at mga salita. Pagod na akong ipaunawa sayo kung ano nga ba ang kahulugan ng "Mahal kita" Mahal kita hindi dahil mahal mo ako. Na ang mahal kita ay hindi isang katanungan na dapat ay sinasagot. Na pag sinabi kong mahal kita, mahal kita at yun na yun. Kaya gusto ko munang bumalik sa umpisa. Kung saan, mahal ko lahat ng nasa paligid. Mahal ko ang mga ibon na nasa himpapawid. Mahal ko ang puno na nagbibigay sakin ng lilim. Mahal ko ang kalangitan at ang ganda nito ay sadyang kaibig-ibig. Dahil nung dumating ka, huminto ang pag ikot ng mundo ko. Ikaw ang sistemang kumain sa buong pagkatao ko. Binulag mo ako. Wala akong makita. Nabingi ako. Hindi ako makarinig. Akala ko tama lang ito, na ganito ang pakiramdam ng pag ibig. Nakakaadik. Nakakabaliw. Ikaw lang ang gusto ko. Ikaw lang ang isusulat ko. Tinuring kitang diyos. Sinamba at pinaubaya sayo lahat. Pero para sayo, hindi parin pala ito sapat. Iba pala ang ibig sabihin ng pagmamahal mo. Pahiram lang pala sakin lahat ng alaala mo. Mahal mo ako dahil ayaw mo ng maiwan Mahal mo ako sa kadahilang alam * hindi kita sasaktan Mahal mo ako dahil alam * ibibigay ko lahat sa iyo Na susungkitin ko ang mga tala sa kalangitan para magdulot ng ngiti sa labi mo Na isusulat kita ng tula kung saan ikaw ay isang perpektong nilalang -- Yun lang pala ang habol mo. Kaya hindi, ito na ang huli Ito na ang huling beses na mag aaksaya ako ng papel at tinta Ito na ang huling beses na magiging parte ka ng aking mundo ko -- at ng aking mga tula. Kaya paalam na sa iyo, Mahal Ko

0

Mar 22, 2021

Mar 22, 2021 at 8:27 AM UTC

BUNSO

Pagod Na Ako

Gusto kong tumula ng hindi patungkol sayo. Gusto ko namang aliwin ang makata na nasa loob ko. Dahil pagod na ako. Pagod na pagod na akong habulin ka gamit ang aking panulat at mga salita. Pagod na akong ipaunawa sayo kung ano nga ba ang kahulugan ng "Mahal kita" Mahal kita hindi dahil mahal mo ako. Na ang mahal kita ay hindi isang katanungan na dapat ay sinasagot. Na pag sinabi kong mahal kita, mahal kita at yun na yun. Kaya gusto ko munang bumalik sa umpisa. Kung saan, mahal ko lahat ng nasa paligid. Mahal ko ang mga ibon na nasa himpapawid. Mahal ko ang puno na nagbibigay sakin ng lilim. Mahal ko ang kalangitan at ang ganda nito ay sadyang kaibig-ibig. Dahil nung dumating ka, huminto ang pag ikot ng mundo ko. Ikaw ang sistemang kumain sa buong pagkatao ko. Binulag mo ako. Wala akong makita. Nabingi ako. Hindi ako makarinig. Akala ko tama lang ito, na ganito ang pakiramdam ng pag ibig. Nakakaadik. Nakakabaliw. Ikaw lang ang gusto ko. Ikaw lang ang isusulat ko. Tinuring kitang diyos. Sinamba at pinaubaya sayo lahat. Pero para sayo, hindi parin pala ito sapat. Iba pala ang ibig sabihin ng pagmamahal mo. Pahiram lang pala sakin lahat ng alaala mo. Mahal mo ako dahil ayaw mo ng maiwan Mahal mo ako sa kadahilang alam * hindi kita sasaktan Mahal mo ako dahil alam * ibibigay ko lahat sa iyo Na susungkitin ko ang mga tala sa kalangitan para magdulot ng ngiti sa labi mo Na isusulat kita ng tula kung saan ikaw ay isang perpektong nilalang -- Yun lang pala ang habol mo. Kaya hindi, ito na ang huli Ito na ang huling beses na mag aaksaya ako ng papel at tinta Ito na ang huling beses na magiging parte ka ng aking mundo ko -- at ng aking mga tula. Kaya paalam na sa iyo, Mahal Ko

42

121622 Mga pangarap ay nasa alapaap pa, Susungkitin gamit ang pagsisikap Pag-asa at pananampalataya. Minsan, hinahanap ko pa rin ang sarili — Habang sa mga mata ng iba'y Doon pa rin pala ako nananalamin. At baka sa paligid ay naroon ang ligaya Kahit alam ko namang Isa lamang itong patibong. May mga katauhang nagpapaalala saking Gusto ko ring marating kung nasaan man sila. O makihati man lang sa mga bituing Nasa kamay na nila ngayon Habang ako’y naghihintay pa rin Sa sarili kong panahon. Binabalot ng dilim ang aking puso Bagamat ako’y lumalantad sa liwanag. Naghihikahos at nangugusap Ang damdaming namahay na sa parang. Nakakapagod palang mangarap Na tila ba ako’y pinaglipasan na ng panahon. Tila ba wala nang tala para sa’kin. Akala mo ‘yun na, Kaya ibibigay mo ang lahat Ngunit uuwi ka pa ring luhaan Pagkat paulit-ulit ka na ring nasaktan. Saan na nga ba ibabaling ang tingin? Kung ang lahat ng pinto ay kusang sumasara… Kung ang lahat ng balik ay pait at hagupit… Kanino na nga ba magtitiwala pa? Sa sarili ba o sa kanila? Sa kabila ng bigat ng aking mundo'y Nariyan pa rin ang Liwanag Ni hindi Sya natitinag Kahit ako mismo ang mang-iwan… At kung ang Liwanay ay walang kapaguran, Ay baka 'yun na rin ang dahilan Kung bakit mas nararapat ko pa ring piliin Ang pag-usad kahit pa nasasaktan. At baka sa dulo ng Liwanag, Ay naroon ang gantimpala Na kahit ang mundong ito'y Hindi makapagbibigay.

0

Dec 5, 2022

Dec 5, 2022 at 9:11 PM UTC

psalmiseta

Walang Katapusang Liwanag

121622 Mga pangarap ay nasa alapaap pa, Susungkitin gamit ang pagsisikap Pag-asa at pananampalataya. Minsan, hinahanap ko pa rin ang sarili — Habang sa mga mata ng iba'y Doon pa rin pala ako nananalamin. At baka sa paligid ay naroon ang ligaya Kahit alam ko namang Isa lamang itong patibong. May mga katauhang nagpapaalala saking Gusto ko ring marating kung nasaan man sila. O makihati man lang sa mga bituing Nasa kamay na nila ngayon Habang ako’y naghihintay pa rin Sa sarili kong panahon. Binabalot ng dilim ang aking puso Bagamat ako’y lumalantad sa liwanag. Naghihikahos at nangugusap Ang damdaming namahay na sa parang. Nakakapagod palang mangarap Na tila ba ako’y pinaglipasan na ng panahon. Tila ba wala nang tala para sa’kin. Akala mo ‘yun na, Kaya ibibigay mo ang lahat Ngunit uuwi ka pa ring luhaan Pagkat paulit-ulit ka na ring nasaktan. Saan na nga ba ibabaling ang tingin? Kung ang lahat ng pinto ay kusang sumasara… Kung ang lahat ng balik ay pait at hagupit… Kanino na nga ba magtitiwala pa? Sa sarili ba o sa kanila? Sa kabila ng bigat ng aking mundo'y Nariyan pa rin ang Liwanag Ni hindi Sya natitinag Kahit ako mismo ang mang-iwan… At kung ang Liwanay ay walang kapaguran, Ay baka 'yun na rin ang dahilan Kung bakit mas nararapat ko pa ring piliin Ang pag-usad kahit pa nasasaktan. At baka sa dulo ng Liwanag, Ay naroon ang gantimpala Na kahit ang mundong ito'y Hindi makapagbibigay.

44