"inakap" poems - Hello Poetry

Hindi, Hindi ko alam kung bakit ako nakatayo sa harap ng madla Hindi ko alam kung bakit ako gumawa ng tula Pero sige magsisinungaling pa ako, magsinungaling pa ako hangga't mapaniwala ko ang lahat maski ang sarili ko Magsisinungaling pa ako hangga't maputol na ang dila ko sa kasalanang ginagawa nito Itatangi ko sa lahat na sumali ako dito upang mailabas lahat ng hinanakit ko Itatangi ko sa lahat na napudpud ang lapis ko habang binubuo ang tulang ito Itatangi ko sa lahat na ilang papel ang nasayang ko sapagkat nabasa lamang ito ng luhang dahilan ng pagngiti mo At magsisinungaling at magsisinungaling pa ako hangga't makita na ng lahat ang salitang 'SISI' sa ginagawa kong pagsisinungaling Hindi ko sinasabing nagsisisi ako dahil minahal kita sinasabi ko lamang nagsisisi akong naniwala ako sa malakas na ulan Hindi ko sinasabing nagsisisi ako dahil nakilala kita sinasabi ko lamang nagsisisi ako dahil nagpatangay ako sa malakas na hanging habagat Hindi ko sinasabing nagsisisi ako sa paglapit mo sinasabi ko lamang nagsisisi akong lumingon ako sa bintana Ngunit mahal kahit kailan hindi ko itatanging nagsisisi akong Umasa ako sa akala ko'y Ulang magtatagal ayun pala'y dumaan lamang Masakit sa pakiramdam maalala ang paghila mo sa aking kamay sabay sabing "halika at magtampisaw tayo" Habang bumubuhos ang malakas na ulan suot pa natin ang uniporme nating dalawa Naririnig ko ang halakhak mo Habang masayang tumatalon dinadama ang mumunting butil ng ulan Samantalang ako'y nakatingin sa kamay nating magkahugpo at sa hindi inaasahang pagkakataon nabanggit sa harapan mo ang katagang nakakubli sa aking puso "Mahal Kita" ngunit ngiti lamang ang sinukli mo "Mahal Kita" ngunit yakap lamang ang ginanti mo "Mahal kita" ngunit ang sinabi mo lamang ay "halika umuwi na tayo" Lumipas ang mga araw at narinig ko nanaman ang halakhak mo Nilusong ko ang malakas na ulan upang mahawakan mo ulit ang kamay ko Habang masaya kang lumulundag sinasalo ang butil ng ulan na siyang pumapatak sa mukha mo Ngunit mahal nadurog ako ng makita kita sa ulan, Nadurog ako sapagkat kamay ng iba ang hawak mo ngunit hindi katulad ng saatin nakatitig ka sa mata niya habang dinadama ang ulan "Mahal kita" nginitian mo siya "Mahal kita" inakap mo siya "Mahal kita" ngunit sinabi **** "Mahal din kita" Tumigil ang ulan ngunit hindi ang pagdurugo ko Nilisan ko ang lugar kung saan nabasa ako Umuwi ako sa bahay inaapoy ng lagnat at tinanong ni Nanay "bakit hindi nasuspinde?" Tinitigan ko siya ng diretso sa mata sabay sabing "Daang ulan lang naman daw po" Oo tama!, daan lamang malakas ngunit hindi magtatagal malakas ngunit nakakapinsala Daan lamang pala Sana hindi na lang ako nagpahila Sana hindi na lang ako umasa At sana pala'y nagdala ako ng payong nang sa gayon ay hindi na ako namomroblema kung paano maiiwasan ang patak nitong malakas na ulan

0

Aug 21, 2017

Aug 21, 2017 at 10:47 PM UTC

Takas

Daang Ulan

Hindi, Hindi ko alam kung bakit ako nakatayo sa harap ng madla Hindi ko alam kung bakit ako gumawa ng tula Pero sige magsisinungaling pa ako, magsinungaling pa ako hangga't mapaniwala ko ang lahat maski ang sarili ko Magsisinungaling pa ako hangga't maputol na ang dila ko sa kasalanang ginagawa nito Itatangi ko sa lahat na sumali ako dito upang mailabas lahat ng hinanakit ko Itatangi ko sa lahat na napudpud ang lapis ko habang binubuo ang tulang ito Itatangi ko sa lahat na ilang papel ang nasayang ko sapagkat nabasa lamang ito ng luhang dahilan ng pagngiti mo At magsisinungaling at magsisinungaling pa ako hangga't makita na ng lahat ang salitang 'SISI' sa ginagawa kong pagsisinungaling Hindi ko sinasabing nagsisisi ako dahil minahal kita sinasabi ko lamang nagsisisi akong naniwala ako sa malakas na ulan Hindi ko sinasabing nagsisisi ako dahil nakilala kita sinasabi ko lamang nagsisisi ako dahil nagpatangay ako sa malakas na hanging habagat Hindi ko sinasabing nagsisisi ako sa paglapit mo sinasabi ko lamang nagsisisi akong lumingon ako sa bintana Ngunit mahal kahit kailan hindi ko itatanging nagsisisi akong Umasa ako sa akala ko'y Ulang magtatagal ayun pala'y dumaan lamang Masakit sa pakiramdam maalala ang paghila mo sa aking kamay sabay sabing "halika at magtampisaw tayo" Habang bumubuhos ang malakas na ulan suot pa natin ang uniporme nating dalawa Naririnig ko ang halakhak mo Habang masayang tumatalon dinadama ang mumunting butil ng ulan Samantalang ako'y nakatingin sa kamay nating magkahugpo at sa hindi inaasahang pagkakataon nabanggit sa harapan mo ang katagang nakakubli sa aking puso "Mahal Kita" ngunit ngiti lamang ang sinukli mo "Mahal Kita" ngunit yakap lamang ang ginanti mo "Mahal kita" ngunit ang sinabi mo lamang ay "halika umuwi na tayo" Lumipas ang mga araw at narinig ko nanaman ang halakhak mo Nilusong ko ang malakas na ulan upang mahawakan mo ulit ang kamay ko Habang masaya kang lumulundag sinasalo ang butil ng ulan na siyang pumapatak sa mukha mo Ngunit mahal nadurog ako ng makita kita sa ulan, Nadurog ako sapagkat kamay ng iba ang hawak mo ngunit hindi katulad ng saatin nakatitig ka sa mata niya habang dinadama ang ulan "Mahal kita" nginitian mo siya "Mahal kita" inakap mo siya "Mahal kita" ngunit sinabi **** "Mahal din kita" Tumigil ang ulan ngunit hindi ang pagdurugo ko Nilisan ko ang lugar kung saan nabasa ako Umuwi ako sa bahay inaapoy ng lagnat at tinanong ni Nanay "bakit hindi nasuspinde?" Tinitigan ko siya ng diretso sa mata sabay sabing "Daang ulan lang naman daw po" Oo tama!, daan lamang malakas ngunit hindi magtatagal malakas ngunit nakakapinsala Daan lamang pala Sana hindi na lang ako nagpahila Sana hindi na lang ako umasa At sana pala'y nagdala ako ng payong nang sa gayon ay hindi na ako namomroblema kung paano maiiwasan ang patak nitong malakas na ulan

37

031717 Kanina, binibigyan kita Kaso ayaw mo kunin "Ang mahal naman," bulong mo "Manghihingi na lang ako mamaya" Nagtataka Ako sayo Kasi mahilig ka sa mamaya Pero alam ko, dyan sa "mamaya" mo Kakailangan mo rin ako. Umalis ka na At nanatili Akong nakatiwangwang Ahy oo nga pala, Dinaanan Ako ng kaibigan mo "Ang mahal, pero kailangan ko eh" sambit niya At inakap niya Ako At nagbigay siya. Nahuli ka sa klase Kasi sumama ka sa iba Nakalimutan mo ba? Exam ngayon diba? Magkatabi kayo ng kaibigan mo, At nakita Mo Ako kasama siya "Uyy, pahingi," bulong mo sabay turo sa Akin "O, sa susunod bawal na manghingi ah" Wika niyang hindi nagdaramot. Tinitigan mo Ako Doon mo pinakilala ang yong sarili Narinig mo ang mga tanong At sa Akin mo ibinahagi ang lahat Sana ganito na lang tayo palagi. "Hindi ko to alam," nabasa Ko sa isip mo Napuno ka ng kaba kasi baka bumagsak ka Pero di ka nag-atubileng isuko sa Akin ang lahat. Bago pa man malaman ng iba'y Ako na ang unang nakaalam Ng mga sagot mo sa kanilang Nagpuno ng tanong sayong isipan. Kinabukasan ang araw ng muli nating pagkikita Alam kong kabado ka Pero naghanda ka pa rin. **Dahan-dahan **** inihatid ang iyong sarili** Sa harapan kung saan naging saksi ang lahat Hindi mo pa ako magawang tingnan Pumikit ka at nanalangin At sayong pagdilat Sayong pagtitig, ramdam ko ang iyong galak "Yes!" sigaw mo at doon ang unang yakap.

0

Mar 16, 2017

Mar 16, 2017 at 11:06 PM UTC

psalmiseta

Ako, Ikaw at ang Unang Yakap (Papel sa Buhay Mo)

031717 Kanina, binibigyan kita Kaso ayaw mo kunin "Ang mahal naman," bulong mo "Manghihingi na lang ako mamaya" Nagtataka Ako sayo Kasi mahilig ka sa mamaya Pero alam ko, dyan sa "mamaya" mo Kakailangan mo rin ako. Umalis ka na At nanatili Akong nakatiwangwang Ahy oo nga pala, Dinaanan Ako ng kaibigan mo "Ang mahal, pero kailangan ko eh" sambit niya At inakap niya Ako At nagbigay siya. Nahuli ka sa klase Kasi sumama ka sa iba Nakalimutan mo ba? Exam ngayon diba? Magkatabi kayo ng kaibigan mo, At nakita Mo Ako kasama siya "Uyy, pahingi," bulong mo sabay turo sa Akin "O, sa susunod bawal na manghingi ah" Wika niyang hindi nagdaramot. Tinitigan mo Ako Doon mo pinakilala ang yong sarili Narinig mo ang mga tanong At sa Akin mo ibinahagi ang lahat Sana ganito na lang tayo palagi. "Hindi ko to alam," nabasa Ko sa isip mo Napuno ka ng kaba kasi baka bumagsak ka Pero di ka nag-atubileng isuko sa Akin ang lahat. Bago pa man malaman ng iba'y Ako na ang unang nakaalam Ng mga sagot mo sa kanilang Nagpuno ng tanong sayong isipan. Kinabukasan ang araw ng muli nating pagkikita Alam kong kabado ka Pero naghanda ka pa rin. **Dahan-dahan **** inihatid ang iyong sarili** Sa harapan kung saan naging saksi ang lahat Hindi mo pa ako magawang tingnan Pumikit ka at nanalangin At sayong pagdilat Sayong pagtitig, ramdam ko ang iyong galak "Yes!" sigaw mo at doon ang unang yakap.

46

Pulang mga tinta ang gamit, Pamamaalam ay nalalapit, Handa ka na ba? Isa, Dalawa, Pumikit ka! Ang takot ay inalis! Napalitan ito ng inis, Inakap ang sarili, Pilit nag-iisip ng mabuti. Itutuloy ko ba? O wag na? Ano ba?! Tama pa nga ba? Bumilang muli ng isa hanggang tatlo, Siguro nga ay tama na 'to, Hawakan muli ang lubid, Tama na ang pait! Muling ginamit ang pulang tinta, Tama na ang aking paghihirap, sinta, Hanggang dito na lamang, ‘Wag nang hanapin pa ang mga letrang kulang, Ito ang kwento ng aking paglisan, Dito ko na ibaba ang aking mga pasan. Paalam.

0

Mar 8, 2018

Mar 8, 2018 at 9:57 AM UTC

eynabanana

Ang Huling Sandali

Pulang mga tinta ang gamit, Pamamaalam ay nalalapit, Handa ka na ba? Isa, Dalawa, Pumikit ka! Ang takot ay inalis! Napalitan ito ng inis, Inakap ang sarili, Pilit nag-iisip ng mabuti. Itutuloy ko ba? O wag na? Ano ba?! Tama pa nga ba? Bumilang muli ng isa hanggang tatlo, Siguro nga ay tama na 'to, Hawakan muli ang lubid, Tama na ang pait! Muling ginamit ang pulang tinta, Tama na ang aking paghihirap, sinta, Hanggang dito na lamang, ‘Wag nang hanapin pa ang mga letrang kulang, Ito ang kwento ng aking paglisan, Dito ko na ibaba ang aking mga pasan. Paalam.

25