"batanes" poems
ALDUB, isang loveteam na hinahangaan ng sambayanan
Lalaki, babae, o kung anumang kasarian man yan.
Siguradong kikiligin ka sa tambalan ng banyan.
Syempre ALDUB yan, sigaw ng taongbayan.
Dalawang taong may pinag-aralan
Naging isa sa EAT BULAGA; programa ng bayan.
Walang halong kaartehan o kaplastikan ang pagtitinginan
Inyo itong makikita sa kanilang mga tinginan.
Si ALDEN na handang tumupad sa pangako,
At si MAINE na handang maghintay sa mangingibig nito.
Ang pag-iibigan nila minsan magulo,
Pero madalas nagiging wasto.
Mga mata nila'y nagtugma na,
Ngunit kamay nila'y hindi pa naging isa.
PLYWOOD, ALARM CLOCK, LONG TALBE Nidora, humarang sa kanila,
Paglalapit nila'y naging HOPIA pa.
Kailan kaya magiging isa ang mga ito?
Kung ang layo nila'y magkabilang dulo ng mundo.
Ang mga tao'y nagtatanong,
Kailan nga ba ang tamang panahon?
Ito'y huling hirit na ng mga tao.
Lola Nidora tuluyang buksan ang iyong puso.
Paglapitin landas ng dalawang ito.
Upang ang mga tao'y kiligin mula BATANES hanggang JOLO.
Sep 25, 2015
Sep 25, 2015 at 4:35 PM UTC
*Despite the moon, the mood
And stars on foreign skyline,
From having seen the Earth, this world, teeming
With life, with breath, and breath Almighty,
And spirit in things which are perceived,
Still, I feel a deep longing, a chasm,
The feeling of missing, the want
For reliving a lot of things,
Like the beaches on the South,
Sagada, Batanes, the tarsier,
The reefs, and the mangroves,
Our fellow Filipinos eating Adobo
And the so-soft fluffiness of rice,
In celebration of our heritage,
Our famed resiliency,
I am a tourist all my life,
I remind my self,
Until I found you,
For they are all yours, all finest things.
You are the islands of our country,
And all these call me
As though to take me to you,
As though you were calling out to me
For an embrace.*
© 2015 J.S.P.
Nov 26, 2015
Nov 26, 2015 at 6:43 PM UTC