Submit your work, meet writers and drop the ads. Become a member
Esu
Esu Lanlu
Esu Elegbara
Esu Odara
Esu, the scared child of heaven
Esu, a reviled, respected,
Yet misunderstood being.
Esu, all creations dance to your best of life
Esu Dagunro
Esu Lukuluku
Esu Apagbe
Esu, the quickest and fastest one
Esu, confuser of many
Esu, the disruptor of order
Esu, the iconic one
Esu, the master of linguistics
Esu, the conciliatory peacemaker
Esu, the divine alchemist
Esu, the trickster
Esu, the pusher of those,
Who doesn't carry Olodumare's wishes.
Esu, the inseparable friend of Orunmila
Esu,
Papa Legba
Legba Atibon
Kalfou
Papa La Bas
Esu, divine messenger of transformation
Esu, ebora to luti la nbo
Esu, Okunrin ori ita
Esu, a quick responder when consulted
Esu, divine messenger of the gods
Esu Odara, the divine one of Ose Otura
Esu, carrier of the ase of sensuality and fertility
Esu Lanlu, king of dance
Esu, keeper and imparter of ase
Esu, the fundamental Orisa
Esu, the manifest of greatness
Esu, the one who is as hard as Rock
Esu Akeregbaye
Esu, the shedder of blood who knows no one's tears
Esu, the controller of earth
Esu, the special middle man between heaven and Earth
Esu, the anointed rope to success and wealth
Esu Lanlu
Esu Elegbara
Esu Odara

Written by Tosan Oluwakemi Thompson
This poem I wrote titled "Esu" is an eulogy to Esu and the praises of Esu.
Sleep well my beloveth
Sleep well my heart
You tarried away
Your ancestors calleth
The casualties were many
Yours was deep

The funeral songs
It overwhelmed my heart
Esu Lalu looted
He stole my precious heart
The drums of your demise
Your children screams in sadness

I sit under the tree
Our mahogany tree
I weep at your grave
Without you
Life ceaseth
And sorrow departed me not

Esu Lalu
Why take my bride into the dark quarters?
Esu Lalu
And I begged you
Esu Lalu
You failed me

The little one
Misses the suckling of her mother's breast
I want to tarry to my beloved
Esu Lalu take me to my beloveth
She awaits my coming
I must tarry to her

Esu Lalu
I was glad when you gave her to me
Esu Lalu
I must
Esu Lalu
I must tarry to her tonight

Esu Lalu
She is my beloved
Are you coming Esu Lalu?
When should I expect your arrival?
My beloveth awaits my coming
Esu Lalu take me now

Esu Lalu
Don't leave me in the lurch
Aya mi owon
I am coming
Esu Lalu will bring me to you
Esu Lalu I await your arrival

Written by Tosan Oluwakemi Thompson
Aya Mi Owon shows the grief of a man who has lost his beloved. Later stanza of the poem shows the man telling a supreme god to take him to his dead beloved.
Karapatang Ari 2016
WMSU MABUHAY ESU
DONWARD CAÑETE GOMEZ BUGHAW


Kung isa-isahin ang nangakaraan
Simula no'ng ika'y aking niligawan
Hanggang sa dumating ating hiwalayan,
Maikuk'wento ko ng walang alangan.

Unang kita palang, napaibig ako
Sa isang babae at Nimfang tulad mo;
Puso ko'y nahulog ng di napagtanto,
Siguro'y pakana ito ni Kupido.

Iyong itinanong, "Ikaw ba si Donward?"
Ako'y napatigil nang dahil sa gulat
Ako ay lumingo't ikaw ay hinarap,
Aking itinugon isang tango't kindat.

Nang ako'y lumabas na sa isang silid
Hindi ko mawari't ikaw ay nawaglit;
Ako ay nalumbay sa nasahing pilit
Ano't ang tadhana ay nagmamalupit.

Gusto ko pa namang ika'y makilala
Paanong nangyari't agad kang nawala,
Hindi tuloy kita natanong o sinta
Sa iyong pangalan na pang-engkantada.

Aking inusisa ang aking sarili:
"May pag-asa pa bang makita kang muli?
May tadhana kayang magtatagpo uli
Sa ating dalawa kahit na sandali?"

Hanggang isang araw, nang aking makita
Iyong kaibigang naglakad mag-isa
Agad kong tinanong kung ika'y nagsimba
Marahan n'yang sagot nasa tuluyan ka.

Pagkatapos niyon tinanong ko na s'ya
Sa iyong pangalan na may pagkad'yosa
Agaran niyang sagot, "Devina Mindaña,
Ang buong pangalan ng aking kasama.

Nagpatuloy kami sa pagkuk'wentuhan
Habang naglalakad sa tabi ng daan
Hanggang sa dumating ang aming usapan
Sa punto na ako ay kanyang mabuk'han.

Diretsahang tanong ay 'may gusto ka ba,
Sa kaibigan kong nanuot sa ganda?'
Sagot ko'y mistula isang tugong parsa,
Naging dahilan ko'y, 'Naku, wala! Wala!'

Imbis na makuha, siya ay natawa
At nang tanungin ko'y naging sagot niya:
"Subukan mo nalang ang ligawan siya
At baka maantig, batong puso niya.

Ni minsan ay hindi siya nagkaroon
ng isang siyota, pagkat umaambon
ang pangarap niyang gustong maisulong
ang makapagtapos at ang makaahon."

Pagkasabi niyon, ako ay nangusap:
"Diyata't parehas kami ng pangarap,
Kapwa puso namin ay nangangagliyab
Sa iisang nais na para sa bukas."

Nagpatuloy kami sa aming usapan
Hanggang sa tuluyang siya'y namaalam.
"Ako'y ikumusta sa 'yong kaibigan,"
Wika ko nang siya'y tumawid sa daan.

Nagpatuloy ako sa aking paglakad
Hanggang sa marating ang nagliliwanag
nating pamantasang nagtatahang huwad
ng dunong at puring nanahanang likas.

Nagdaan ang gabi't umaga na naman
Pagsulat ng tula'y aking sinimulan,
Yaong tulang handog sayo kamahalan
Nitong si Balagtas, Donward ang pangalan.

Ang iyong pangalan ang naiititik
Niyong aking plumang espadang matulis;
Ang tinta ay dugong may hinalong pawis
Nitong aking huli't wagas na pag-ibig.

Ngunit sa kabila, niyong aking katha
Aking nalimutan ang lahat ng bigla
Maging pangalan mo, sintang minumutya
Kung kaya't nagtanong uli ang makata.

"Siya ang babaeng aking naibigan,"
Pagkukuwento ko kay Jesang huwaran
Nang ika'y nakitang naglakad sa daan
Kasama ang dal'wa mo pang kaibigan.

At nang naguluha'y aking itinuro,
Pagkatapos niyo'y siyang aking sugo;
Si Jesang huwaran ay parang kabayo,
Ika'y sinalubong ng lakarang-takbo.

Agad kang tinanong sa iyong pangalan
Katulad ng aking naging kautusan.
Nang ika'y tawagin -- o kay saklap naman
Di mo man lang ako nagawang balingan.

Nang aking tanungin si Jesang huwaran,
Nang siya'y nagbalik sa pinanggalingan,
Kung ano ang iyong tunay na pangalan:
"Devina Mindaña," kanyang kasagutan.

Hindi lumalao't hindi nakayanan
Ng puso kong ito, ang manahimik lang;
Kaya't nagsimulang ikaw ay sabayan,
Kahit hindi pa man kilalang lubusan.

Ewan ko kung bakit ako'y tinarayan,
Gusto kong magtanong, pero di na lamang;
Sa sungit mo kasi'y baka lang talikdan
At bago aalis ay iyong duraan.

Subalit, lumipas ilang linggo't buwan
Tayo'y nagkasundo't nagkausap minsan;
Insidenteng iyo'y di ko malimutan,
Malamyos **** tinig, aking napakinggan.

Nang ako'y tanungin sa aking pangalan,
Sa telepono ko'y sagot ay Superman;
At nang mukhang galit, agad sinabihang,
"Huwag kang magalit, ika'y biniro lang."

Agad kong sinabi ang aking pangalan
Baka tuloy ako'y iyong mabulyawan:
"Si Donward po ito," sabi kong marahan,
Pagpapakilala sa 'king katauhan.

Patuloy ang takbo ng ating kuwento,
Ang lahat ng iyo'y aking naging sulo,
Sa papasukin kong isang labirinto;
Sa isang kastilyong nasa iyong puso.

Hanggang isang gabi, mayroong sayawan,
Napuno ng tao ang gitnang bulwagan;
Ang aking sarili'y hindi napigilan
Na ika'y hanapi't maisayaw man lang.

Ngunit ng matunto'y hindi nakaasta,
Ang aking nasahin ay naglahong bigla;
Imbis na lapita't dalhin ka sa gitna,
Ay hindi na lama't ako'y nababakla.

Aking aaminin ang kadahilanan,
Takot na talaga ang pusong iniwan
Na baka lang uli't ito ay masaktan
Tulad ng sa aking naging kasaysayan.

Kaya't hindi ako nagpadalos-dalos
At baka pa tuloy yaon ay mapaltos;
Ang mabulilyaso'y mahirap na unos
Nitong aking pusong may panimding lubos.

Akin pang naitanong sa isang pinsan mo
K'wento ng pag-ibig na tungkol sa iyo
At kung maaaring ikaw ay masuyo,
Naging tugon niya'y: 'Ewan ko! Ewan ko!'

"Huwag ikagalit kung ika'y tanungin,"
Sabi ng pinsan **** maalam tumingin
Di sa kanyang mata na nakakatingin,
(Kung hindi'y sa kanyang talas na loobin).

Aking naging tugon doon sa kausap,
Yaong binibining aking nakaharap:
"Hindi magagalit itong nakatapat
Hangga't ang puso ko'y hindi nagkasugat.

Pagkatapos niyo'y kanya ng sinabi
Ang ibig itanong na nangagsumagi
Sa kanyang isipang lubhang mapanuri,
Ang kanyang hinala ay ibinahagi.

"Ikaw ba'y may gusto sa kanya na lihim?
Huwag **** itago't ng hindi lusawin
Ang laman ng puso at iyong pagtingin
Ng iyong ugaling, pagkasinungaling!"

Pagkatapos niyo'y agad kong sinagot
Tanong niyang sadyang nakakapanubok
At ipinagtapat yaong aking loob
Ng walang alanga't maski pagkatakot.

"Ako nga'y may gusto sa kanya na lihim,
Subalit paanong siya'y maging akin
Gayung tingin pala'y akin ng sapitin,
Ang lumbay, ang hapdi't kabiguan man din?"

"Di ko masasagot ang 'yong katanungan,"
Naging tugon niyong butihin **** pinsan,
"Tanging payo ko lang ay pahalagahan,
Huwag pabayaa't siya ay igalang."

Aking isinunod nang kami'y matapos
Ay ang iyong ateng wari d'yosang Venus;
Agad kong sinabi habang napalunok
Yaong aking pakay at nang s'ya'y masubok.

Imbis na tugunin yaong aking pakay,
Ako'y di pinansin kung kaya't nangalay
Dalawa kong mata sa kanilaynilay
Ako'y nanghihina't puso'y nanlupaypay.

Aking iniisip sa tuwi-tuwina
Ay ang pangalan mo, mahal kong Devina;
At ang hinihiling sa bantay kong tala,
Hihinting pag-asang makapiling kita.

Kaya't hindi ako nakapagpipigil,
Iyong aking loob na nanghihilahil
Aking inihayag sayo aking giliw
Ng walang palaman at maski kasaliw.

Tandang tanda ko pa no'ng makasabay ka
Papuntang simbaha'y sinusuyo kita
Hanggang sa pagpasok ako'y sumasama
Kahit hindi alam ang gagawin sinta.

Bago nagsimula ang misa mahal ko,
Ang aking larawa'y iniabot sayo;
May sulat sa likod, sana'y nabasa mo,
Yaong pangungusap ay mula sa puso.

Di kita nakitang ako ay nilingon,
Sapagkat atens'yo'y naroong natuon
Sa isang lalaking pumasok na roon,
At sayo'y tumabi hanggang sa humapon.

At nang nagsimula'y umalis na ako,
Pagkat ako itong walang sinasanto;
Baka tuloy ako magsasang-demonyo
Sa aking nakitang katuwaan ninyo.

Hindi ko malaman kung bakit sumakit,
Nanibugho ako, ano't iyo'y salik?;
Ano nga ba ito't tila naninikip?
Lintik na pag-ibig, puso ko'y napunit!

Napaisip ako habang naglalakad
Hanggang sa isip ko'y nagkakaliwanag;
'Manibugho sayo'y hindi nararapat,'
Napatungo ako sa sariling habag.

Ilang saglit pa at akin ng pinahid
Luhang sumalimbay sa pisnging makinis
At saka nangusap ng pagkamasakit:
"Wag kang mag-alala't di ko ipipilit."

"Itong pag-ibig kong nagniningas apoy,
Nasisiguro kong hindi magluluoy;
Ngunit, kung hindi mo bayaang tumuloy,
Mas mabuti pa ang puso ko'y itaboy!"

Nang ako'y magbalik doon sa simbahan,
Sa dami ng tao'y di kita nasilayan;
Ngunit, nang tanawin sa kinauup'an,
Naroong Devina't kinaiinisan.

Nanatili ako't hindi na umalis,
Di tulad kaninang lumabas sa inis;
Ako'y umupo na at nakikisiksik,
Kahit patapos na ang misang di ibig.

Hindi ko nga ibig, pagmimisang iyon
At maging pagsamba't gano'ng pagtitipon;
Pagtayo't pagluhod di ko tinutugon,
Pagkat ako itong walang panginoon.

Araw ay lumipas mula ng masuyo,
Ika'y sinubuka't nang hindi malugo
Itong aking pusong namalaging bigo
Sa loob ng dibdib, namugang tibo.

Iyong naging tugon ay nakakapaso,
Masakit isipi't maging ipupuso;
Yaong tumatama'y animoy palaso,
Narok sa dibdib, sugat aking tamo!

Sa kabila niyo'y di pa rin sumuko,
Tanging ikaw pa rin ang pinipintuho;
Kaya't wag isiping ito'y isang laro,
Pag-ibig kong ito'y hindi isang biro.

Hanggang sa dumating gabing aking asam,
Sa lilim ng mangga, bago ang sayawan
Ay iyong inamin ang nararamdaman,
Ating tagpong iyo'y di malilimutan.

Ipinagtapat mo na ika'y may gusto,
Ngunit di matugon itong aking puso,
Sapagkat ikaw ay mayroon ng nobyo
Di mo kayang iwa't ayaw **** manloko.

Aking naging tugon sa iyong sinabi,
Ay handang maghintay at mamamalagi
Hanggang sa panahong ikaw ay mahuli,
Makita't malamang di na nakatali.

Sa mukha'y nakita, matamis na ngiti
Niyong Mona Lisang, pinta ni Da Vinci;
Ako'y natigilan ilan pang sandali,
Nang aking matanaw, gandang natatangi.

Bago pa nag-umpisa'y pumasok na tayo,
Sa hinaraya kong dakilang palasyo,
At sa lilingkuran tayo ay naupo,
Niyong maliwanag, loob ng himnasyo.

At nang magsimulang musika'y tumugtog,
Ika'y namaalam at para dumulog
doon sa bulwaga't makikitatsulok,
ng sayaw sa indak dulot ng indayog.

Bago pa marating ang gitnang bulwagan,
Ako'y sumunod na't di ka nilubayan
Hangga't di pumayag sa 'king kagustuhan
Na maisayaw ka at makasaliwan.

Lumipas ang gabi't umaga'y sumapit,
Ang araw at linggo'y tila naging saglit;
Ako'y nagtataka't biglang napaisip,
Ano at ang oras ay mukhang bumilis.

Hanggang isang gabi nang aking tanungin,
Sa iyo, o, mahal kung bibigyang pansin;
Hanggang kailan mo pagdudurusahin;
May pag-asa pa bang nadama'y diringgin?

Iyong naging sagot sa katanungan ko:
"Di na magdurusa't ngayo'y maging tayo."
Ang rurok ng saya ay aking natamo,
Lalo pa't sinabing mahal mo rin ako.

Sa kadahilanang gustong masiguro,
Aking naitanong kung iyo'y totoo;
Baka mo lang kasi ako'y binibiro,
At kung maniwala'y sugatan ang puso.

Iyong ibinalik, ating gunitain,
Doon sa manggahan 'sang gabing madilim;
Ipinagtapat mo ang iyong damdamin,
Ngunit, di nagawang puso ko'y tugunin.

Pagkat mayroon kang sintang iniibig,
Iisang lalaking namugad sa dibdib;
Di mo maloloko't iyong inihasik
Sa paso ng puso't bukirin ng isip.

Pagkatapos niyo'y sinabi sa akin,
Na ating pag-ibig, manatiling lihim;
Aking naging tugo'y 'sang tangong lampahin
Pagkat aking isip, gulong-gulo man din.

"Sigurado ka ba sa'yong naging pasya?"
Ang muli kong tanong, bago naniwala
Sayo aking mahal na isang diwata,
Yaong aking ibig at pinapantasya.

Iyong naging tugon sa aking sinabi:
"Kung ayaw mo'y huwag, di ko masisisi;
Ano pa't puso mo'y sadyang madiskarte,
Baka may iba ng pinipintakasi."

Agad kong sinabi sa iyo mahal ko:
"Ano at kay daling ikaw ay magtampo,
Nagtanong lang nama't ako'y naniguro
Baka mo lang kasi, ako'y nilalaro.

Lumipas ang gabi't umaga'y sumapit,
Unang araw natin ay lubhang mapait,
Pagkat di nakayang ako ay lumapit,
Sayo aking sinta't ewan ko kung bakit.

Ilang sandali pa't hindi nakatiis,
Sa pagkakaupo'y tumayo't lumihis
ng landas patungo kay Musa kong ibig,
pagkat aking puso'y lubhang naligalig.

Muli kang tinanong kung pasya'y totoo,
Di na mababawi't di na mababago;
Iyong naging tugon sa katanungan ko,
Pisngi ko'y hinaplos, sabay sabing 'oo.'

Kay sarap marinig, salita **** iyon,
Iisa ang punto at maging ang layon;
Para bang lagaslas ng tubig sa balon,
Ibig kong pakinggan sa buong maghapon.

Matapos ang pasko'y siyang araw natin,
Na kung gunitai'y araw na inamin,
tinugon ang puso at binigyang pansin,
at saka sinabing, ako'y mahal mo rin.

Aking gabing iyo'y narurok ang saya,
Ngiti niyong buwa'y nakakahalina;
Ibig kong isulat ay isang pantasya,
At ikaw Devina, yaong engkantada.

Araw'y nangaglipas, daho'y nangalaglag,
Ano at ang oras tila naging iglap;
Siyang araw natin ay muling lumapag,
Ano at ang panaho'y tila naging lundag.

Iyong regalo mo'y hindi malimutan,
At maging pagbating ibig kong pakinggan,
Sa bawat umagang araw'y sumisilang
At kung maaari'y mapawalang-hanggan.

Ngunit nang magdaan ilang araw't linggo,
Naging malungkuti't di na palakibo;
Puso ko'y mistula isang boteng tibo,
Nabiyak sa dusa nang itatuwa mo.

Sa tuwi-tuwina'y napaisip ako,
Talaga nga kayang tapat ang puso mo?;
Ulo ko'y sasabog, bulkang Pinatubo,
Bakit ba't isip ko'y nagkakaganito?

Ilang araw kitang hindi tinawagan,
Pagkat labis akong nagdusa't nagdamdam;
Malakas kong loob ay di nilubayan
Ng kapighatia't maging kalungkutan.

Tayo nga'y mayroong isang kasunduan,
Di maikaila't sinasang-ayunan
Ngunit, ang itat'wa'y di makatarungan,
Alalahanin **** ako'y nasasaktan.

Ako'y wag itulad sa makinang robot
Na di nakaramdam maski anong kirot;
Ako ay may pusong nakakatilaok,
Pumipintig baga'y putak ng 'sang manok.

Kaya't nang sadyain sa tinutuluyan,
Ika'y kinausap at pinagsabihang:
"Sakaling darating ating hiwalayan,
Huwag magpaloko sa kalalakihan.

At saka-sakaling sayo'y may  manligaw,
Isipin mo muna't wag agad pumataw;
Pasya'y siguruhin bago mo ibitaw,
Ang iyong salita, nang di ka maligaw."

Unang halik nati'y hindi malimutan,
At kahit na yao'y isang nakaw lamang,
Pangyayaring iyo'y di makaligtaan,
Naging saksi natin ay ang Taguisian.

Tila ba talulot ng isang bulaklak
Labi **** sa akin na nangangagtapat;
Animo'y pabango yaong halimuyak,
Ng iyong hiningang sa halik nangganyak.

Ika-labinlima, araw ng Pebrero,
Hindi malimutan ating naging tagpo;
Sa iyong tuluya'y nagkasama tayo,
Doon sa Kwek Kwekan, nagdiwang ang puso.

Ako'y isang taong lubhang maramdamin,
Ang hapdi at kirot siyang tinitiim;
Puso ko'y tila ba 'sang pagong patpatin,
Sa loob ng dibdib sakit ang kapiling.

Kaya't nang makitang may kasamang iba,
Marahang lumason sa puso ko sinta
Ay ang panibugho't sakit na nadama;
At para maglaho, alak ay tinungga.

Sa ika-tatlumpu, na araw ng Marso,
Akin pang naalala pagbisita sayo,
Sa inyong tahana't mapayapang baryo,
Nagmano pa ako sa ama't ina mo.

Ibig kong ang lahat ay di na magtapos,
Masasayang araw nating lumalagos
Sa isip, sa puso't maging sa malamyos,
Na kantahi't tulang aking inihandog.

Ngunit, nang lumipas ang ika-limang araw
mula nang makita't sa inyo'y madalaw
ay isang mensahe ang lubhang gumunaw
sa aking damdami't marahang tumunaw.

Animo'y balaraw yaong tumatama,
Nang ang mensahe mo ay aking nabasa;
Gusto kong umiyak, gusto kong magwala,
Ngunit, anong saysay gayung wala na nga?

Kung isaulan ko itong aking luha,
Masasayang lama't walang mapapala;
Kaya't kahit ibig, ako ay tumawa,
Wag lamang masadlak yaong pagdurusa.

Kung ang kalayaa'y siyang ibig sinta,
At ang saktan ako'y ikaliligaya
Aba'y payag ako't ikaw na bahala,
Basta lang ang akin ika'y liligaya.

Kay sakit isiping tayo ay hindi na,
Ngunit, kung ito man ang itinadhana,
Aba'y pag-ibig ko't pag-ibig mo sinta,
Di makakahadlang sa ibig sumila.

Mahal ko paalam sa ating pag-ibig,
Mahal ko paalam, kahit na masakit;
Mga alaala'y huwag ng ibalik,
Burahin ng lahat sa puso at isip.


~WAKAS~
Ang tulang ito ay handog ko para kay Devina Mindaña.
Oladeji popoola Dec 2018
Last night was for Linda Crige chanting of love excitement that wakes the sleeping forest.
Six rounds ***...
What is my concern?

Nevertheless, uncle is back with Mercy Bukas. Tonight I shall spy through the keyhole.
But it was not like yesterday, my eye greeted the ***** of the moment with the intensity of the sun.
The night was for conversation! for conversation!

"I am pregnant this is the test result, four month and two weeks." Voice seized from close range. My eye gazed uncle's mind, though it was misty.  
This must be emblematic of joy I inferred. Pandemonium broke out and silenced the smiling breeze, argument ravaged the air. Uncle denied "It is for Danjuma"
Not a muttered curse from the two sides. Ogun and Sango did not awake from their tranquil sleep regardless but Esu was at work. Their curse appalled my heart not once. "Who is at home to settle the rage"
but rather the awaken forest was matching closer. "I never promise to marry you" uncle glued my ears with his voice of wiles. Chapter closed.

Alas, a child will be born, head for uncle, dark-skinned as Danjuma, others for Alien.
An unfortunate child will be born by a promiscuous mother to licentious father only if not a descendant of sewage.


Ogun: god if iron
Sango: god of thunder
Esu: Yoruba name for satan
The creator of the universe
Our whole existence
Our tradition and way of life
The beginning and the end

The divination and religion
Of our people
Odu Ifa our literary corpus
The grand priest of Ifa
The mantle of Olodumare

The builder of the Ifa Oracle
Ile-Ife your city of abode
Orunmila,
Orirun ile Yoruba
The master of Aseda and Akoda
The Aalafin of Yoruba land
The Ooni of the Yoruba mantle

Our spiritual system of existence
Orunmila,
The supreme being
The Orisa of all orisas

Esu bows at your feet
Obatala trembles at your voice
Ogun makes an obeisance at your sight
Osun lays down at your coming
Yemonja proclaims your might

The divination of Ifa
The prophecy of the Yoruba heritage
The founder of earthly beings
The Ese Ifa
Orunmila
The principal Odu

Written by Tosan Oluwakemi Thompson
This is poem telling the literary corpus of Orinmila a Yoruba god.
Marcus  Apr 2017
Bara
Marcus Apr 2017
Bara roams our streets
The ubiquitous grins
Vultures circles our skies
Our land painted in reds
The Folly laughs

Bara,
Okunrin kukuru, Okunrin gogoro
Okunrin peke bi ori atana
Esu abani woran bi a orida
A yi kondu seyin eleyin
O soro ana di moran
Koju ti mo.

Bara Visits
Our water, turned sour
His moist hands, he dips in our meal
Down he gulps our share
Hungry he leaves us.

Egunugun keeps watch
Praying to Bara for more
Orisanla, wisdom we pray for
To navigate through these tough times
For Bara has come to stay.

by Amudipe Opeyemi Marcus
South City Lady  Feb 2021
bliss
South City Lady Feb 2021
— "That great abyss that exists between loving and imagining that one loves."   -@Esu Emmanuel


the most hopeful wish we store
in satin-boxed hearts
is the unquenchable bliss
that longing will flourish
into staying, that cravings
will reach beyond passion's
momentary caress nestling
into late latte mornings
where his hand fills the contour
of your safekeeping
& sincerity collects upon
tongues soaking skin
in the stillness
of velveteen rain

Happy Valentine's Day 💕
Michael ayodeji Aug 2018
GOOD MORNING. DEVIL

Your eyes you close oh saucy sun
You oceans our first sons are gone with you
The frith we called our abode
Its the patheon of the seven headed viper

The morning comes with tearful noise
Hands journeyed to north, and legs to south
Heads rolls from the cut of an invisible axe
Its the death of devoted worshippers

What path have we troden?
Who called our master an impotent?
Where is the entrance to the forgone shrine?

We are mortals
Who believes in our immortals
In Our finest robe we danced to their dirge
We have God but seeks gods
We have chosen this path, and forever we will be theirs

Esu bear us witness, we rejoiced when you descended
But in the ides of march
In your house we paid tributes
But here we are with tribulations
Today of all days
You sit with your neck to the sky
Staring at us, with palms on cheeks

Your chains we pulled
Our hearts is free of palm-oil
Give us peace we clamor
Your gold we want not
Give us joy, you decline
Though, you are not a god to serve everyday
But your praises we will sing all day
Good morning




Lawson ayodeji Michael
06-08-2018
13;00
I like this poem because its talks more about rituals
Chinonso Apr 2020
I watched him unfold his anger
Solemnly like the Solemn Mass
The night before Jesus
Was murdered...

I watched him plow his fist
Into the succulent parts of
My body, as he left marks
As never before seen...

Then he took turns driving and
Drilling his manhood down the
Path of my Immaculate soul...

I tried to hold my breathe, catch up
With it immediately as fast as I could
But he kept outrunning my frail gait
Even as I unlocked levels of unknown
Energy ***** imbedded in my bowels...

Hmm, alẹ burúkú Esu gbà omi mú...

That night, you see that very night
Left a thousand shards of piercing Memories that keeps flashing through
My mind with the speed of light...

The devil wasn't there, it was a man
The same man that was formed
In the garden of Eden...
Eola  Jun 2021
Pakeliui
Eola Jun 2021
-Ar nori pasivaikščioti kartu su manimi miške?
-Gerai.

Smaragdo žiežirbom pasipuošusi žolė kutena kojas
O medžiai virš galvos patyliukais apšnekinėja mus
O vis dėl to graži ta srauni upė
Nors ją matau ne pirmus metus

-Ar nori kartu nueiti į kiną?
-Gerai.

Takelis eina tiesiai link miesto pakraščio
O naktį veidus apšviečia premjeros reklama
Filmai nauji, jų išleidžiama be galo daug
O pokalbių temos nesikeičia

-Galim į restoraną nueiti kartu?
-Gerai.

O sakyk, ar ryžiai nuo mėsos skiriasi?
Tiesa, skonis kitoks ir aroma kita
Tačiau aš sėdžiu su tavimi ir mėgaujuosi kompanija
Kažkaip nepabosta man ši rutina

-Eime?
-Eime.
-Dviese?
-Dviese.
-Ačiū.
-Nėra už ką, nes su tavimi esu ir būsiu visada.

— The End —