"susuyuin" poems - Hello Poetry

010717 (Para sa mga may gustong simulan at gustong tapusin. Para sa mga may kahapon at naniniwalang sisirit ang bukas. Para sa mga may pangamba pagkat pakiramdam mo'y kapos ang oras at tila ika'y may gapos ng kagabi o noong isang araw, noong isang taon. Para sayo, nang mahimbing ka sa gabing may pagsuko. Pipikit ka rin, hihimbing ka rin. Didilat ka, may bukas pa.) Narinig na ng bawat sulok ng kuwarto mo ang mga ibinubulong Ko sa iyo tuwing natutulog ka, habang yakap-yakap Kita, at nakabaon sa dibdib Ko ang mukha **** nasa malalim na pagkakahimbing. Narinig na ng mga unan mo ang mga Salitang binitiwan Ko noong inamin kong hinding-hindi Kita bibitiwan habang sinusuyod mo ang gabi nang mag-isa, na tila ba ito na ang huling gabing ikaw na lamang ang bida sa istorya. Narinig nila ang mga bulong Kong narito Ako at Ako pa rin ang kilala Mo noong unang beses Akong humimlay sayong mga bisig para punasan at saluhin ang mga butil ng mala-perlas **** mga luha, kumikinang at mahalaga pagkat tangan nito ang taimtim **** mga panalangin -- mga panalanging hindi mo binitiwan at lubos **** pinagsindi ng kandila sa bawat gabi't alay ang tinig **** balisa't uhaw sa kasagutan. Maigting ding nagmamasid ang iyong orasan noong ipinangako Ko sayong inilaan Ko na ang bawat patak ng segundo sa pag-aalaga sa iyo, na hinding-hindi Akong magsasawang pag-ingatan ka, tumigil man sa pagpihit ang lahat ng orasan sa mundong ibabaw -- kitilin man ang bawat bateryang nagbibigay-buhay sa bawat saglit, sa bawat pintig ng oras na hindi mabilang. Higit sa lahat, narinig Ako ng mga pader ng kuwarto mo, noong unang gabing ginawa Kong umaga para masilayan mo ang lahat, noong una Kong sinabing mahal kita at kahapon, ngayon o bukas at magpakailanman -- ang mga parehong gabing paulit-ulit Kong sasabihin sayong higit ka sa kalawakan, na hindi Ako natutulog at ikaw at ikaw ang tanging tanawing tatanawin. At habang parating na muli ang umaga at gigising na ang lahat, ay sana manahimik ang kuwarto mo. Ngunit sa katahimikan nito'y sana'y mabuksan ang lihim ng mga narinig niyang mga sinabi Ko. Narinig na ng bawat sulok ng kuwarto mo ang mga Salitang laan lamang sayo at sa mga gabing ito at sa susunod pa'y haharanahin Kita ng parehas na himig at susuyuin ng parehas na timpla ng pag-ibig. At hindi Ako magbabago, mahimbing ka man ngayo'y asahan **** ang bukas mo'y kasama pa rin Ako. Matulog ka na, Anak. #010717 #SpokenWordsNiTatay

0

Mar 15, 2017

Mar 15, 2017 at 11:28 AM UTC

psalmiseta

Mahimbing na Pagsilang

010717 (Para sa mga may gustong simulan at gustong tapusin. Para sa mga may kahapon at naniniwalang sisirit ang bukas. Para sa mga may pangamba pagkat pakiramdam mo'y kapos ang oras at tila ika'y may gapos ng kagabi o noong isang araw, noong isang taon. Para sayo, nang mahimbing ka sa gabing may pagsuko. Pipikit ka rin, hihimbing ka rin. Didilat ka, may bukas pa.) Narinig na ng bawat sulok ng kuwarto mo ang mga ibinubulong Ko sa iyo tuwing natutulog ka, habang yakap-yakap Kita, at nakabaon sa dibdib Ko ang mukha **** nasa malalim na pagkakahimbing. Narinig na ng mga unan mo ang mga Salitang binitiwan Ko noong inamin kong hinding-hindi Kita bibitiwan habang sinusuyod mo ang gabi nang mag-isa, na tila ba ito na ang huling gabing ikaw na lamang ang bida sa istorya. Narinig nila ang mga bulong Kong narito Ako at Ako pa rin ang kilala Mo noong unang beses Akong humimlay sayong mga bisig para punasan at saluhin ang mga butil ng mala-perlas **** mga luha, kumikinang at mahalaga pagkat tangan nito ang taimtim **** mga panalangin -- mga panalanging hindi mo binitiwan at lubos **** pinagsindi ng kandila sa bawat gabi't alay ang tinig **** balisa't uhaw sa kasagutan. Maigting ding nagmamasid ang iyong orasan noong ipinangako Ko sayong inilaan Ko na ang bawat patak ng segundo sa pag-aalaga sa iyo, na hinding-hindi Akong magsasawang pag-ingatan ka, tumigil man sa pagpihit ang lahat ng orasan sa mundong ibabaw -- kitilin man ang bawat bateryang nagbibigay-buhay sa bawat saglit, sa bawat pintig ng oras na hindi mabilang. Higit sa lahat, narinig Ako ng mga pader ng kuwarto mo, noong unang gabing ginawa Kong umaga para masilayan mo ang lahat, noong una Kong sinabing mahal kita at kahapon, ngayon o bukas at magpakailanman -- ang mga parehong gabing paulit-ulit Kong sasabihin sayong higit ka sa kalawakan, na hindi Ako natutulog at ikaw at ikaw ang tanging tanawing tatanawin. At habang parating na muli ang umaga at gigising na ang lahat, ay sana manahimik ang kuwarto mo. Ngunit sa katahimikan nito'y sana'y mabuksan ang lihim ng mga narinig niyang mga sinabi Ko. Narinig na ng bawat sulok ng kuwarto mo ang mga Salitang laan lamang sayo at sa mga gabing ito at sa susunod pa'y haharanahin Kita ng parehas na himig at susuyuin ng parehas na timpla ng pag-ibig. At hindi Ako magbabago, mahimbing ka man ngayo'y asahan **** ang bukas mo'y kasama pa rin Ako. Matulog ka na, Anak. #010717 #SpokenWordsNiTatay

11

Sa panaginip anaki'y nagliwaliw nakahanap ng pansamantalang aliw Lumikmo sa tumba-tumba Pikit ang mga mata, nag-iisip na kung ano ang mangyayari kapag ang lahat ay umayon Sa madilim na sulok ay inaalala mukha na walang bahid ng hapis ang hagap malaya't may kumpiyansa Wala sa huli ang susuyuin pagkatapos niya Kapag lumagpas na sa kabataang edad ang mga buhok ay mangamuti ang labi'y lumitak buti pa ang pagka-ulyanin ang unang gumanap sapagkat sa hilahil ay hirap Di-pangkaraniwan ang diwa Labas sa katotohanan huminggil ang wika ng isip Tulad ng hari sa luklukan pumapatnugot sa mga kabanata Ito'y kalutasan ng pagpapanibugho Tumataghoy sa loob, luha'y bumabalong Sa init ng dugo sa ugat ng puso, ang buhay nadudugtong Ang imahinasyon na tila sapala - walang limitasyon

0

Mar 14, 2019

Mar 14, 2019 at 11:33 PM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Takipsilim #65

Sa panaginip anaki'y nagliwaliw nakahanap ng pansamantalang aliw Lumikmo sa tumba-tumba Pikit ang mga mata, nag-iisip na kung ano ang mangyayari kapag ang lahat ay umayon Sa madilim na sulok ay inaalala mukha na walang bahid ng hapis ang hagap malaya't may kumpiyansa Wala sa huli ang susuyuin pagkatapos niya Kapag lumagpas na sa kabataang edad ang mga buhok ay mangamuti ang labi'y lumitak buti pa ang pagka-ulyanin ang unang gumanap sapagkat sa hilahil ay hirap Di-pangkaraniwan ang diwa Labas sa katotohanan huminggil ang wika ng isip Tulad ng hari sa luklukan pumapatnugot sa mga kabanata Ito'y kalutasan ng pagpapanibugho Tumataghoy sa loob, luha'y bumabalong Sa init ng dugo sa ugat ng puso, ang buhay nadudugtong Ang imahinasyon na tila sapala - walang limitasyon

21

Mga mata ma'y mangalawang Pag-agos ng mga luha'y patuloy pa rin Hindi man mapunan ang mga patlang Ikaw pa rin ay susuyuin Nawarak na at nawasak Ako pa rin ay mangangarap Sansinukob ay lilibutin kahit gaano kalawak Lamig ngayo'y nadarama, sapagka't wala ang iyong yakap

0

Sep 14, 2018

Sep 14, 2018 at 8:39 AM UTC

youjesse

Pre

Mga mata ma'y mangalawang Pag-agos ng mga luha'y patuloy pa rin Hindi man mapunan ang mga patlang Ikaw pa rin ay susuyuin Nawarak na at nawasak Ako pa rin ay mangangarap Sansinukob ay lilibutin kahit gaano kalawak Lamig ngayo'y nadarama, sapagka't wala ang iyong yakap

8

Hindi ko mahanap ang tamang mga salita upang maipahayag sa iyo ang nais kong sabihin. Ngunit tila panahon na upang ilabas ko ang lahat ng hinanakit, ang mga pasakit na dinanas ko habang nasa piling mo. Noong mga panahong akin ka pa, noong mga araw na magkasama pa tayo, at noong mga sandaling may “tayo” pang umiiral. Hindi ko inasahang magbabago ka, na magsasawa ka, na iiwan mo ako, at ipagpapalit sa kanya. Pero ang hindi ko maunawaan, bakit mo nasabing ayaw mo na? Pagod ka lang ba talaga, o napagod ka na sa atin, sa sitwasyon, sa pagtatago, sa mga muntikan na tayong mabuking, o sa mga araw na may nakakita sa atin? Sino ba talaga ang nagbago— ako, ikaw, o baka tayo pareho? Bakit tila nawalan ka na ng gana? Ang mga salita mo’y naging malamig, ang mga yakap mo’y unti-unting naglaho, at ang dati **** liwanag sa mga mata’y nawala. Sa gitna ng lahat ng ito, ako’y patuloy na lumalaban, habang ikaw, unti-unting bumitaw. Paano mo nagawang balewalain ang lahat ng pinagsamahan natin? Paano mo natapos ang ugnayang binuo natin nang magkasama? Ngayon, nauunawaan ko na kung bakit mo ako iniwan: nakuha mo na ang gusto mo— sirain ako, iwan ako, pagkatapos mo akong pakinabangan. Noong araw na hinatid mo ako hanggang sa dulo ng kalsada, lumingon ako, nagbabakasakaling lilingon ka rin, tatakbo papunta sa akin, yayakapin ako, susuyuin ako na huwag kang iwan. Pero hindi na pala. Pinili **** lumayo, at sa wakas, pinili ko ring huwag nang bumalik pa. Nararamdaman ko na lang ang mga hawak mo— tila paalam na, ang mga yakap **** nanlalamig, ang mga titig **** umiiwas, hanggang sa tuluyan kang nawala. Ang mga pangako mong “mahal kita,” “ikaw lang,” at “hindi kita iiwan”— lahat pala’y kasinungalingan. Noong akin ka pa, pinanghawakan ko ang mga salitang iyon, pero ngayon, ang “ikaw at ako” ay naging bulong na lamang sa hangin, tinatangay ng nakaraan. Kung iisa tayo, bakit mo nagawang pagkaisahan ang damdamin ko? Saan ako nagkulang? Saan ako nagkamali? At bakit mo ako iniwang ganito? Oo, bigla kang nawala, at nagmukha akong tanga kakahanap sa iyo. Hanggang sa makita kita, nasa piling na pala ng iba. Sobrang saya mo sa kanya, ibang-iba sa tuwing ikaw ay kasama ko noon. Pinilit kong lumayo, kahit alam kong mahirap. Pinalaya kita, kahit hindi ko kaya. Ginawa ko ito para sa kapayapaan nating dalawa. Hindi na kita hahabulin. Tanggap ko na— matagal na tayong wala. Ibabaon ko sa limot ang lahat ng sakit, ang lahat ng alaala, at ang lahat ng naging tayo. Paalam, nagmamahal pa rin, Mahal.

0

Sep 16, 2020

Sep 16, 2020 at 9:27 AM UTC

eindeinnemoon

Nagmamahal, Mahal.

Hindi ko mahanap ang tamang mga salita upang maipahayag sa iyo ang nais kong sabihin. Ngunit tila panahon na upang ilabas ko ang lahat ng hinanakit, ang mga pasakit na dinanas ko habang nasa piling mo. Noong mga panahong akin ka pa, noong mga araw na magkasama pa tayo, at noong mga sandaling may “tayo” pang umiiral. Hindi ko inasahang magbabago ka, na magsasawa ka, na iiwan mo ako, at ipagpapalit sa kanya. Pero ang hindi ko maunawaan, bakit mo nasabing ayaw mo na? Pagod ka lang ba talaga, o napagod ka na sa atin, sa sitwasyon, sa pagtatago, sa mga muntikan na tayong mabuking, o sa mga araw na may nakakita sa atin? Sino ba talaga ang nagbago— ako, ikaw, o baka tayo pareho? Bakit tila nawalan ka na ng gana? Ang mga salita mo’y naging malamig, ang mga yakap mo’y unti-unting naglaho, at ang dati **** liwanag sa mga mata’y nawala. Sa gitna ng lahat ng ito, ako’y patuloy na lumalaban, habang ikaw, unti-unting bumitaw. Paano mo nagawang balewalain ang lahat ng pinagsamahan natin? Paano mo natapos ang ugnayang binuo natin nang magkasama? Ngayon, nauunawaan ko na kung bakit mo ako iniwan: nakuha mo na ang gusto mo— sirain ako, iwan ako, pagkatapos mo akong pakinabangan. Noong araw na hinatid mo ako hanggang sa dulo ng kalsada, lumingon ako, nagbabakasakaling lilingon ka rin, tatakbo papunta sa akin, yayakapin ako, susuyuin ako na huwag kang iwan. Pero hindi na pala. Pinili **** lumayo, at sa wakas, pinili ko ring huwag nang bumalik pa. Nararamdaman ko na lang ang mga hawak mo— tila paalam na, ang mga yakap **** nanlalamig, ang mga titig **** umiiwas, hanggang sa tuluyan kang nawala. Ang mga pangako mong “mahal kita,” “ikaw lang,” at “hindi kita iiwan”— lahat pala’y kasinungalingan. Noong akin ka pa, pinanghawakan ko ang mga salitang iyon, pero ngayon, ang “ikaw at ako” ay naging bulong na lamang sa hangin, tinatangay ng nakaraan. Kung iisa tayo, bakit mo nagawang pagkaisahan ang damdamin ko? Saan ako nagkulang? Saan ako nagkamali? At bakit mo ako iniwang ganito? Oo, bigla kang nawala, at nagmukha akong tanga kakahanap sa iyo. Hanggang sa makita kita, nasa piling na pala ng iba. Sobrang saya mo sa kanya, ibang-iba sa tuwing ikaw ay kasama ko noon. Pinilit kong lumayo, kahit alam kong mahirap. Pinalaya kita, kahit hindi ko kaya. Ginawa ko ito para sa kapayapaan nating dalawa. Hindi na kita hahabulin. Tanggap ko na— matagal na tayong wala. Ibabaon ko sa limot ang lahat ng sakit, ang lahat ng alaala, at ang lahat ng naging tayo. Paalam, nagmamahal pa rin, Mahal.

106

Kung nararamdaman mo aking mahal Masayahin ako't malaya Sa ating pagsasama Wala na ibang iniisip pa Kung mangyari magawi sa bahay At makita mo ang aking talaarawan Mababasa mo na walang ibang nagaganap na wala ang iyong pangalan Kung naaalala mo pa sinta Sabay tayong sumisimba At kung narinig ang pabulong kong panalangin Ay tiyak nalaman mo na sobra kitang ginigiliw Kung buo pa sa isip mo Noong sa paaralan pa tayo Madali akong manibugho Dahil ganyan talaga ako Ikaw ang unang inibig At wala na pagkatapos mo Kaya sa susunod pang buhay Ikaw pa rin ang susuyuin ko Kung malalaman mo na kahit ika'y sa ibang mundo Ang dahilan kung bakit sinusulat ko ito Magiging masaya ka na't hindi na mananabik Ang binili kong lubid Ang tali kong napakahigpit Walang luhang dadausdos sa aking pisngi Sapagkat nakikita na kita na lumalapit Payapa at nabibingi ang nararamdaman sa paligid

0

Nov 2, 2019

Nov 2, 2019 at 2:20 AM UTC

haringibon

Buhay at Patay

Kung nararamdaman mo aking mahal Masayahin ako't malaya Sa ating pagsasama Wala na ibang iniisip pa Kung mangyari magawi sa bahay At makita mo ang aking talaarawan Mababasa mo na walang ibang nagaganap na wala ang iyong pangalan Kung naaalala mo pa sinta Sabay tayong sumisimba At kung narinig ang pabulong kong panalangin Ay tiyak nalaman mo na sobra kitang ginigiliw Kung buo pa sa isip mo Noong sa paaralan pa tayo Madali akong manibugho Dahil ganyan talaga ako Ikaw ang unang inibig At wala na pagkatapos mo Kaya sa susunod pang buhay Ikaw pa rin ang susuyuin ko Kung malalaman mo na kahit ika'y sa ibang mundo Ang dahilan kung bakit sinusulat ko ito Magiging masaya ka na't hindi na mananabik Ang binili kong lubid Ang tali kong napakahigpit Walang luhang dadausdos sa aking pisngi Sapagkat nakikita na kita na lumalapit Payapa at nabibingi ang nararamdaman sa paligid

27

Mahal, miss na kita Marinig ko lamang ang iyong tinig Kaba sa aking dibdib ay di maalis Ngunit sa madalas nating mag-kausap Kaba'y napalitan ng saya at kilig Hindi alintana ang takbo ng oras Basta't masaya tayong nag-uusap Malamyos **** mga tinig Na tila nakakapang-akit sa pandinig Ang mga tawa **** nakakahawa At ngiti sa iyong mga labi, na kay sarap hagkan Sa bawat salitang iyong binibitawan Na parang kay sarap pakinggan Animo isang ibong umaawit sa kakahuyan Madalas na pambubully ang iyong nakatutuwaan Ngunit ako na ma'y nasisiyahan Kapag ikaw nama'y ginantihan Madalas ika'y napipikon Kaya't ninanais pang ika'y asarin Hanggang sa tuluyan ka nang magtampo Kaya ika'y aking susuyuin upang ang tampo'y maalis at tayo'y muling magbabati Na animo mga batang paslit Ngayon ika'y tila nagbago na Buhat nang ika'y saktan nya Mga ngiti at tawa mo'y unti-unting nawawala Bagkus napalitan ito ng lungkot at sakit na dulot niya Mahal, hayaan **** ika'y aking aliwin Upang ang kalungkutan mo'y mawaglit Mga ngiti sa iyong labi ay muling bumalik At mga tawa **** nakaka-miss Mahal, kung sana'y ako na lang at 'di siya Hindi ka kailan ma'y luluha Ako na lang sana at hindi siya.

0

May 17, 2018

May 17, 2018 at 7:10 AM UTC

itsme-alona

Ako na lang Sana

Mahal, miss na kita Marinig ko lamang ang iyong tinig Kaba sa aking dibdib ay di maalis Ngunit sa madalas nating mag-kausap Kaba'y napalitan ng saya at kilig Hindi alintana ang takbo ng oras Basta't masaya tayong nag-uusap Malamyos **** mga tinig Na tila nakakapang-akit sa pandinig Ang mga tawa **** nakakahawa At ngiti sa iyong mga labi, na kay sarap hagkan Sa bawat salitang iyong binibitawan Na parang kay sarap pakinggan Animo isang ibong umaawit sa kakahuyan Madalas na pambubully ang iyong nakatutuwaan Ngunit ako na ma'y nasisiyahan Kapag ikaw nama'y ginantihan Madalas ika'y napipikon Kaya't ninanais pang ika'y asarin Hanggang sa tuluyan ka nang magtampo Kaya ika'y aking susuyuin upang ang tampo'y maalis at tayo'y muling magbabati Na animo mga batang paslit Ngayon ika'y tila nagbago na Buhat nang ika'y saktan nya Mga ngiti at tawa mo'y unti-unting nawawala Bagkus napalitan ito ng lungkot at sakit na dulot niya Mahal, hayaan **** ika'y aking aliwin Upang ang kalungkutan mo'y mawaglit Mga ngiti sa iyong labi ay muling bumalik At mga tawa **** nakaka-miss Mahal, kung sana'y ako na lang at 'di siya Hindi ka kailan ma'y luluha Ako na lang sana at hindi siya.

34