"steril" poems
I am afraid of what I want.
The longing for eternal slumber only grows
But I don’t have the courage to ravage the deepest layers of myself
Or the drive to find the most lethal combination of chemicals.
I am afraid of the consequences that would follow my failed efforts.
I can’t face anyone now as it is
So I know
I couldn’t bear the damp, questioned looks I’d recieve in the bed of a frigid, steril room.
Feb 14, 2014
Feb 14, 2014 at 8:29 PM UTC
ruhuma vurmak istediğiniz aşının
ne ihtiva ettiğini biliyor olmalısınız
aksi halde başınız ağrıyabilir..
loş bir ortam
fonda fausto papetti
steril dudak
ve hassas parmaklar
gerekli size..
"herşey sarih olmalı"
klişesini boşverin
ve anı yaşayın
sadece kaba değil
bir anda
büyüyüp, kemikleşen
bağımlı bölge
ve
takım adaları da
dezenfekte edin lütfen..
narkoz
istemediğimi bilmelisiniz
kanlı, canlı olmalı
hedef operasyon...
öyle ki
makalenizden
tıp dünyası feyz almalı
tepeden, tırnağa
hazır olduğunuzda
neşter vurmadan önce
meşhur rujunuzla
deri üzerine karışık
desenli prizmalar
çizmenizi öneririm
neşteri hangi elle
tutacağınızın bir önemi yok
çidiğiniz yerler üzerinde
usta bir cerrah
tecrübeli bir makastar
gibi bistüriyi yürütebilirsiniz
ruhumdan başlayıp bedenime
işlediğiniz kanaviçe örneğini
kesip aldığınızda
baş kısmının yere düşmesine
asla izin vermeyin
transplantasyonu
tamamlamak için onu
sıcak ve karanlık
bir yerde muhafaza edin
sonra
dudakları dikerek
yarayı kapatabilirsiniz..
..
Jul 12, 2019
Jul 12, 2019 at 12:15 PM UTC
Stones & bramble branches
break
under each step I take.
The smell of forest
& of damp earth
fills the chilled air.
Bark from trees bites
deep into my hands.
Steril wind cuts through emerald green pines.
The oiled needles brushing side by side.
The very breath I need
I can't seem to find.
I fear this forest has stripped me
of that prize.
Yet, I continue on. Forward, though lost.
I make my way.
In isolation, day by day.
Jan 15, 2019
Jan 15, 2019 at 4:42 PM UTC