"sopas" poems - Hello Poetry

Ang higanteng tulyasi, tila bulkan, humihilab sa init, sumusuka ng kumukulong putik at singaw, bumubuga ng bulang panis. Subalit ang mga serbidor at weyter ng panginoong naluklok ay mabangis na nagbubunyi. Nagugulat ako kung paanong ipinaparada bilang obra-maestrang sopas na manok ang gabundok na naiipong ipot ng kanilang hinirang at ng kanyang mga ministrong kampon. Dusa nating pinagbabayaran ang pagsulong ng bulag na katapatan at laganap na kamangmangan sumusuong sa martsang hindi nauunawaan habang sanlaksa’y kay daling naniwala, panloloko’t manloloko ay sagana isang maluho’t makulay na palabas ng paputok at kwitis - sinasakal ang mga kaluluwa, nilalason ang mga isip isang malaking karnabal ng mga manlilinlang na payasong ngising-aso mga nakakatawang bistadong manggagantso at mga saksing bulaan - na ang mga utos ng banal na panahon ay kinakalimutan - at mga binaluktot ng kwento’t kasaysayan - patung-patong na kasinungalingan kumpul-kumpol na tungayaw at murahan mahihiya ang mga alamat ng bayan at pabula ng nakaraan. Ang namumunong bunganga’y kumukulong lagaan ng mabahong tae, mangmang na nag-iisip sa bibig, tinimplahan ng santambak ng mabantot na kawalan ng konting katalinuhan at pakundangan, - isang lugaw ng bigas na plastik, panis adobong sa mga pilyong uod, ay matamis. isang hapunang ang pampagana ay mga bala at pulpol na iskrip ang pangunahing ulam ay mga katauhang walang pantaong karapatan At ako, isang napilitang anino, binihag ng isang tampalasang multo inilibing sa pambayaning nitso at sanlibong mapangsanib na espiritu sa Kaharian ng mga Pangako pawang napako, at mga pag-asang naglaho, ay hindi maibandila, bagkus, nanliliit ako sa walang puknat na pagpururot ng nguso na kapag ang mundo’y tinatanong ako, - Siya ba ang hinirang ninyo? Hiyang-hiya ako . . .

0

Sep 11, 2018

Sep 11, 2018 at 4:43 AM UTC

ernie-j-trillo

Ang Pambansang Kahihiyan

Ang higanteng tulyasi, tila bulkan, humihilab sa init, sumusuka ng kumukulong putik at singaw, bumubuga ng bulang panis. Subalit ang mga serbidor at weyter ng panginoong naluklok ay mabangis na nagbubunyi. Nagugulat ako kung paanong ipinaparada bilang obra-maestrang sopas na manok ang gabundok na naiipong ipot ng kanilang hinirang at ng kanyang mga ministrong kampon. Dusa nating pinagbabayaran ang pagsulong ng bulag na katapatan at laganap na kamangmangan sumusuong sa martsang hindi nauunawaan habang sanlaksa’y kay daling naniwala, panloloko’t manloloko ay sagana isang maluho’t makulay na palabas ng paputok at kwitis - sinasakal ang mga kaluluwa, nilalason ang mga isip isang malaking karnabal ng mga manlilinlang na payasong ngising-aso mga nakakatawang bistadong manggagantso at mga saksing bulaan - na ang mga utos ng banal na panahon ay kinakalimutan - at mga binaluktot ng kwento’t kasaysayan - patung-patong na kasinungalingan kumpul-kumpol na tungayaw at murahan mahihiya ang mga alamat ng bayan at pabula ng nakaraan. Ang namumunong bunganga’y kumukulong lagaan ng mabahong tae, mangmang na nag-iisip sa bibig, tinimplahan ng santambak ng mabantot na kawalan ng konting katalinuhan at pakundangan, - isang lugaw ng bigas na plastik, panis adobong sa mga pilyong uod, ay matamis. isang hapunang ang pampagana ay mga bala at pulpol na iskrip ang pangunahing ulam ay mga katauhang walang pantaong karapatan At ako, isang napilitang anino, binihag ng isang tampalasang multo inilibing sa pambayaning nitso at sanlibong mapangsanib na espiritu sa Kaharian ng mga Pangako pawang napako, at mga pag-asang naglaho, ay hindi maibandila, bagkus, nanliliit ako sa walang puknat na pagpururot ng nguso na kapag ang mundo’y tinatanong ako, - Siya ba ang hinirang ninyo? Hiyang-hiya ako . . .

52

Ayoko na lamang bilangin ang mga oras Na nasisinagan pa tayo ng araw, Maghahabulan at magtatampisaw na parang mga basang sisiw Sa hubad na kalsadang naunang pagalitan ng langit. Naaalala ko pa noong elementarya'y Sabay tayong papasok sa eskwela Matapos humigop ng mainit na sopas ni Nanay. At minsan nga'y nakalilimutan nyang hanguin ito nang maaga Kaya matapos nating kumain ay sabay rin tayong magtatawanan At maglalaro ng "tag-tagan" patungo sa kanto sa sakayan. Hindi ba't pumupunta pa nga tayo sa may bandang iskwater, Makapaglaro lang ng pitsaw sa dati nating mga kaklase? Nagagalit kasi si Nanay kapag sa bahay natin sila niyayaya At magkakalat ang putik sa ating sahig Kasi pati si Bantay ay nakisali sa paghuhukay. Ilang beses din tayong naligo sa dagat Kahit na ang sabi ni Tatay ay manginas muna tayo Habang siya ay nasa laot pa. Pero uuwi tayong mga basa at walang pang-ulam na pasalubong Kaya muli tayong mapagagalitan Kasi ang titigas daw ng mga ulo natin. Hindi ba nahuli ako sa eskwela noon na nangongopya sa'yo? Tapos sinabi mo sa titser na ikaw ang nangongopya at 'di ako? Hindi ko kasi makalimutan yun Kasi pag-uwi natin sa bahay, ako pa yung nagtampo sayo Nung ikaw yung unang pumili sa doughnut na dala ni Tatay. At nung gabing iyon, hindi ako tumabi sa'yong matulog Ang sabi ko pa ay ayaw na kitang makita muli Kasi naghalo-halo na yung nasa utak ko. Pero alam mo ba, na sa mga oras na yun Hindi ko talaga inaasahang seseryosohin mo yun. Kaya noong maggising na lamang ako'y Nagulat akong wala sila Nanay at Tatay At si Aling Rosing pa ang nagsabi sa'kin Kung ano ang mga nangyari At kung saan ako pupunta. Sinabi ko na ngang ayoko na magbilang ng mga oras, Pero heto pa rin ako... At taon-taon akong nangungulila at nagsisisi. Siguro nga kung hindi ako natulog agad Ay baka may naggawa pa ako. Siguro nga kung hindi ko sinabi ang mga iyon, Ay hindi mo ring magagawang umalis. At siguro nga kung hindi ako nagtampo'y Wala naman talaga tayong pag-aawayan. Hindi ka rin hahanapin nila Nanay sa gitna ng gabi At hindi sila masasagasaan ng tren para iligtas ka lang. Siguro nga, pero huli na ang lahat eh Wala na kayong lahat at iniwan n'yo na 'kong mag-isa. Sana sa huli kong pagbisita'y mawala na rin ang lahat ng bigat, Mawala na ang pagkamuhi ko sa sarili ko, Kasi pagod na ako... Pagod na pagod na ako.

0

Oct 8, 2021

Oct 8, 2021 at 11:11 PM UTC

psalmiseta

Riles

Ayoko na lamang bilangin ang mga oras Na nasisinagan pa tayo ng araw, Maghahabulan at magtatampisaw na parang mga basang sisiw Sa hubad na kalsadang naunang pagalitan ng langit. Naaalala ko pa noong elementarya'y Sabay tayong papasok sa eskwela Matapos humigop ng mainit na sopas ni Nanay. At minsan nga'y nakalilimutan nyang hanguin ito nang maaga Kaya matapos nating kumain ay sabay rin tayong magtatawanan At maglalaro ng "tag-tagan" patungo sa kanto sa sakayan. Hindi ba't pumupunta pa nga tayo sa may bandang iskwater, Makapaglaro lang ng pitsaw sa dati nating mga kaklase? Nagagalit kasi si Nanay kapag sa bahay natin sila niyayaya At magkakalat ang putik sa ating sahig Kasi pati si Bantay ay nakisali sa paghuhukay. Ilang beses din tayong naligo sa dagat Kahit na ang sabi ni Tatay ay manginas muna tayo Habang siya ay nasa laot pa. Pero uuwi tayong mga basa at walang pang-ulam na pasalubong Kaya muli tayong mapagagalitan Kasi ang titigas daw ng mga ulo natin. Hindi ba nahuli ako sa eskwela noon na nangongopya sa'yo? Tapos sinabi mo sa titser na ikaw ang nangongopya at 'di ako? Hindi ko kasi makalimutan yun Kasi pag-uwi natin sa bahay, ako pa yung nagtampo sayo Nung ikaw yung unang pumili sa doughnut na dala ni Tatay. At nung gabing iyon, hindi ako tumabi sa'yong matulog Ang sabi ko pa ay ayaw na kitang makita muli Kasi naghalo-halo na yung nasa utak ko. Pero alam mo ba, na sa mga oras na yun Hindi ko talaga inaasahang seseryosohin mo yun. Kaya noong maggising na lamang ako'y Nagulat akong wala sila Nanay at Tatay At si Aling Rosing pa ang nagsabi sa'kin Kung ano ang mga nangyari At kung saan ako pupunta. Sinabi ko na ngang ayoko na magbilang ng mga oras, Pero heto pa rin ako... At taon-taon akong nangungulila at nagsisisi. Siguro nga kung hindi ako natulog agad Ay baka may naggawa pa ako. Siguro nga kung hindi ko sinabi ang mga iyon, Ay hindi mo ring magagawang umalis. At siguro nga kung hindi ako nagtampo'y Wala naman talaga tayong pag-aawayan. Hindi ka rin hahanapin nila Nanay sa gitna ng gabi At hindi sila masasagasaan ng tren para iligtas ka lang. Siguro nga, pero huli na ang lahat eh Wala na kayong lahat at iniwan n'yo na 'kong mag-isa. Sana sa huli kong pagbisita'y mawala na rin ang lahat ng bigat, Mawala na ang pagkamuhi ko sa sarili ko, Kasi pagod na ako... Pagod na pagod na ako.

53

Drome is gemaak om n lang nag interesant te maak. Dis n sprokies verhaal van goeie dinge of selfs die slegte. Van kastele en weelde, n lewe vele meer voor sal soek of selfs drome van cowboys en crooks met perde wat gallop op en af die berge, opsoek na diamante en gewere. Dan is daar die nagmerries wat mens se hare laat rys, n skrik en n gesnik en wakker voor die wekker en n gewonder wat sopas gebeur het! n Droom kan beloon, n droom kan verloon, n droom kan waarheid word dit hang af *** jy voel. Egter klein bietjie raad van n nuwe jaar se digter… droom n droom, leef die oomblik met of sonder die donker nag, want n ware droom is oomblik van waarheid waaruit jy jou kastele kan bou in n ware sprokiesland vandag. 2016/01/26

0

Dec 20, 2016

Dec 20, 2016 at 1:42 AM UTC

siska-gregory

Drome...

Drome is gemaak om n lang nag interesant te maak. Dis n sprokies verhaal van goeie dinge of selfs die slegte. Van kastele en weelde, n lewe vele meer voor sal soek of selfs drome van cowboys en crooks met perde wat gallop op en af die berge, opsoek na diamante en gewere. Dan is daar die nagmerries wat mens se hare laat rys, n skrik en n gesnik en wakker voor die wekker en n gewonder wat sopas gebeur het! n Droom kan beloon, n droom kan verloon, n droom kan waarheid word dit hang af *** jy voel. Egter klein bietjie raad van n nuwe jaar se digter… droom n droom, leef die oomblik met of sonder die donker nag, want n ware droom is oomblik van waarheid waaruit jy jou kastele kan bou in n ware sprokiesland vandag. 2016/01/26

6

Nuez moscada Unico La seleccion mas natural Nuez moscada molida nuez moscada Modo de empleo Por su aroma y ligero sabor Picante es ideal para sopas Espinacas coliflor patatas Aperativos carnes croquetas Salsas y en reposteria Peso neto 45 gramos Conservar en un lugar fresco y seco Nuez moscada

0

May 21, 2015

May 21, 2015 at 8:03 AM UTC

robbert-van-nispen

Nuez moscada (nutmeg)

Nuez moscada Unico La seleccion mas natural Nuez moscada molida nuez moscada Modo de empleo Por su aroma y ligero sabor Picante es ideal para sopas Espinacas coliflor patatas Aperativos carnes croquetas Salsas y en reposteria Peso neto 45 gramos Conservar en un lugar fresco y seco Nuez moscada

13

Hanggang kailan ang pagsasama natin, Alam kong hindi na natin kayang abutin ang mga pangarap natin, Hanggang kailan na lang, hanggang isang lingo, isang buwan, isang taon, Hanggang kailan? Sabihin mo lang kung di mo na kaya, Dahil ititigil ko na ang relasyon na di na kaaya-aya, Kaya’t susulitin ang mga panahon na kasama kita, Yung panahong akin ka pa. Tanda mo pa ba ang mga panahong perpekto, Yung mga panahong mahal mo pa ako, Mga panahong ako pa ang tinitibok ng puso mo, Ang panahong masaya pa tayo. Ngunit ang panahon ay lumipas, At ang pag-ibig natin ay kumukupas, Pero ang mga masasayang panahon na ating ginawa ay di kukupas, Kaya ang relasyon ay parang sopas.

0

Oct 11, 2018

Oct 11, 2018 at 11:02 PM UTC

DarkBlack

Hanggang kailan

Hanggang kailan ang pagsasama natin, Alam kong hindi na natin kayang abutin ang mga pangarap natin, Hanggang kailan na lang, hanggang isang lingo, isang buwan, isang taon, Hanggang kailan? Sabihin mo lang kung di mo na kaya, Dahil ititigil ko na ang relasyon na di na kaaya-aya, Kaya’t susulitin ang mga panahon na kasama kita, Yung panahong akin ka pa. Tanda mo pa ba ang mga panahong perpekto, Yung mga panahong mahal mo pa ako, Mga panahong ako pa ang tinitibok ng puso mo, Ang panahong masaya pa tayo. Ngunit ang panahon ay lumipas, At ang pag-ibig natin ay kumukupas, Pero ang mga masasayang panahon na ating ginawa ay di kukupas, Kaya ang relasyon ay parang sopas.

16

The heavy dust from dry summers selling Chiclets inside the rim of a sombrero Tortured attire of a woolen rainbow Poncho, pleading to appear a lowly vagabond by an uncle who seeds alleyways, Clothed in his tequila stench; Instructed by an aunt, obese from endless refried beans and Uno-Vision sopas. “Chiclets! --at the top of your lungs, mejo!" Louder as the weight of the dust devils possess His voice : a squeaking version of itself, Coughing at the same spot in Tijuana’s Miserable, the invisible, at market... Dirt in his tears, no longer noticed, too often cried There is no need to pretend how lowly Or ***** his juvenile face has smeared; A clown of earthen make-up, in misery’s portrait, to example the tender, the precious, have been left to pander to love, for sale. A paradigm of angels, fallen with the truth; Deep into this formidable fate in hell. Here, he is not above the silence But he must live in it, live to tell, How wishes are often made without a well.

0

Jan 16, 2017

Jan 16, 2017 at 5:38 AM UTC

butch-decatoria

Paradigm (repost)

The heavy dust from dry summers selling Chiclets inside the rim of a sombrero Tortured attire of a woolen rainbow Poncho, pleading to appear a lowly vagabond by an uncle who seeds alleyways, Clothed in his tequila stench; Instructed by an aunt, obese from endless refried beans and Uno-Vision sopas. “Chiclets! --at the top of your lungs, mejo!" Louder as the weight of the dust devils possess His voice : a squeaking version of itself, Coughing at the same spot in Tijuana’s Miserable, the invisible, at market... Dirt in his tears, no longer noticed, too often cried There is no need to pretend how lowly Or ***** his juvenile face has smeared; A clown of earthen make-up, in misery’s portrait, to example the tender, the precious, have been left to pander to love, for sale. A paradigm of angels, fallen with the truth; Deep into this formidable fate in hell. Here, he is not above the silence But he must live in it, live to tell, How wishes are often made without a well.

24

In the heavy dust from dry summers selling Chiclets from inside the rim of a sombrero, Tortured attire of a woolen rainbow Poncho, pleading to appear a lowly vagabond by an uncle who seeds alleyways, Clothed in his tequila stench; Instructed by an aunt, obese from endless refried beans and Uno-Vision sopas. “Chiclets! --at the top of your lungs, mejo!" Louder as the weight of the dust devils possess His voice : a squeaking version of itself, Coughing at the same spot in Tijuana’s Les Miserables, the invisible, at market... Dirt in his tears, no longer noticed, too often cried There is no need to pretend how lowly Or dinghy his juvenile face has smeared; A clown of earthen make-up, in misery’s portrait, to example the tender, the precious, have been left to pander to love, for sale. A paradigm of angels, fallen with the truth; Deep in this formidable of fates, of hell... Here, he is not above the silences, but he must live in it, live to tell. How wishes are often made without a well.

0

Jan 2, 2021

Jan 2, 2021 at 1:27 PM UTC

butch-decatoria

Paradigm (Todos)

In the heavy dust from dry summers selling Chiclets from inside the rim of a sombrero, Tortured attire of a woolen rainbow Poncho, pleading to appear a lowly vagabond by an uncle who seeds alleyways, Clothed in his tequila stench; Instructed by an aunt, obese from endless refried beans and Uno-Vision sopas. “Chiclets! --at the top of your lungs, mejo!" Louder as the weight of the dust devils possess His voice : a squeaking version of itself, Coughing at the same spot in Tijuana’s Les Miserables, the invisible, at market... Dirt in his tears, no longer noticed, too often cried There is no need to pretend how lowly Or dinghy his juvenile face has smeared; A clown of earthen make-up, in misery’s portrait, to example the tender, the precious, have been left to pander to love, for sale. A paradigm of angels, fallen with the truth; Deep in this formidable of fates, of hell... Here, he is not above the silences, but he must live in it, live to tell. How wishes are often made without a well.

25