"papakinggan" poems - Hello Poetry

*Sawakas! Nahanap na kita. Ikaw na kaya akong pasayahin sa tuwing ako'y nalulungkot, Ikaw na kayang tiisin ako, Ikaw na dahilan ng pag ngiti ko araw-araw, Ikaw na hindi ko kayang mawala, Ikaw na minahal ko ng sobra, Ikaw na mahal ko, Kumulubot man ang aking mga balat, kamay mo pa rin ang kahawak kamay hanggang sa huli, Pumuti man ang aking mga buhok, ikaw pa rin ang kasama sa pag tanda, Manghina man ang aking tenga, papakinggan ko pa rin ang boses **** tila himig ng isang alpa na kay sarap pakinggan, Sabi nila kung nahanap mo na raw ang taong para sayo, babaliktad ang sikmura mo at bumilis ang pag tibok ng puso mo nanghina ang tuhod mo, mukhang mali ata sila. Dahil hindi mo nabaliktad ang sikmura ko dahil inayos mo lahat ng mga mali saakin, at lalong lalo na hindi mo napa bilis ang tibok ng puso ko kundi napabagal mo at na palakas mo ang mga tuhod ko na pagod na sa kakahintay sa wala. Pero eto na, dumating ka na. Wala na akong hihintatin pa dahil, andito ka na. Andito na yung taong makakasama ko habang buhay, Andito na yung taong papakasalan ko balang araw, Andito na yung taong kasama ko bumuo ng isang pamilya, Andito na yung taong tumupad na mayroong "Forever" Andito na yung taong kaya akong tiisin kahit nasasaktan na siya ay patuloy pa rin akong minamahal, Andito na yung taong tinupad ang "Tayo lang hanggang sa huli", Andito na yung taong mahal ko, Andito ka na. Mahal patawad sa mga hindi ko pag alala, Patawad sa hindi ko pag lapit, Patawad sa hindi ko pag tiis, Patawad sa hindi ko pag paramdam sayo na mahal kita, Patawad sa mga katangahan ko, Patawad sa lahat, Hindi ko tatapusin ang tulang ito sa patawad kaya sige.. Mahal salamat dahil isa ka sa mga patuloy na sumusuporta saakin, Salamat dahil kinaya mo akong tiisin, Salamat dahil minahal mo ako noong mga panahon na hindi ko kayang mahalin sarili ko, Salamat dahil lagi kang andiyan para sakin, Salamat dahil kahit hindi tayo nag uusap ako pa rin ang mahal mo, Salamat dahil ipinaramdam mo sakin na mahal mo ako, Salamat dahil pinapasaya mo ako araw araw, Salamat dahil may "TAYO".*

0

Mar 27, 2017

Mar 27, 2017 at 10:14 PM UTC

joshxmalonda

**Tayo**

*Sawakas! Nahanap na kita. Ikaw na kaya akong pasayahin sa tuwing ako'y nalulungkot, Ikaw na kayang tiisin ako, Ikaw na dahilan ng pag ngiti ko araw-araw, Ikaw na hindi ko kayang mawala, Ikaw na minahal ko ng sobra, Ikaw na mahal ko, Kumulubot man ang aking mga balat, kamay mo pa rin ang kahawak kamay hanggang sa huli, Pumuti man ang aking mga buhok, ikaw pa rin ang kasama sa pag tanda, Manghina man ang aking tenga, papakinggan ko pa rin ang boses **** tila himig ng isang alpa na kay sarap pakinggan, Sabi nila kung nahanap mo na raw ang taong para sayo, babaliktad ang sikmura mo at bumilis ang pag tibok ng puso mo nanghina ang tuhod mo, mukhang mali ata sila. Dahil hindi mo nabaliktad ang sikmura ko dahil inayos mo lahat ng mga mali saakin, at lalong lalo na hindi mo napa bilis ang tibok ng puso ko kundi napabagal mo at na palakas mo ang mga tuhod ko na pagod na sa kakahintay sa wala. Pero eto na, dumating ka na. Wala na akong hihintatin pa dahil, andito ka na. Andito na yung taong makakasama ko habang buhay, Andito na yung taong papakasalan ko balang araw, Andito na yung taong kasama ko bumuo ng isang pamilya, Andito na yung taong tumupad na mayroong "Forever" Andito na yung taong kaya akong tiisin kahit nasasaktan na siya ay patuloy pa rin akong minamahal, Andito na yung taong tinupad ang "Tayo lang hanggang sa huli", Andito na yung taong mahal ko, Andito ka na. Mahal patawad sa mga hindi ko pag alala, Patawad sa hindi ko pag lapit, Patawad sa hindi ko pag tiis, Patawad sa hindi ko pag paramdam sayo na mahal kita, Patawad sa mga katangahan ko, Patawad sa lahat, Hindi ko tatapusin ang tulang ito sa patawad kaya sige.. Mahal salamat dahil isa ka sa mga patuloy na sumusuporta saakin, Salamat dahil kinaya mo akong tiisin, Salamat dahil minahal mo ako noong mga panahon na hindi ko kayang mahalin sarili ko, Salamat dahil lagi kang andiyan para sakin, Salamat dahil kahit hindi tayo nag uusap ako pa rin ang mahal mo, Salamat dahil ipinaramdam mo sakin na mahal mo ako, Salamat dahil pinapasaya mo ako araw araw, Salamat dahil may "TAYO".*

34

Ako'y sayo ikaw ay akin Ganda mo sa paningin Ako ngayo'y natatakam Dugo mo ay matikman Sa ilalim ng puting ilaw Sa dilaw na buwan Papakinggan ang iyong sigaw Na nasasaktan Ayokong mabuhay kang malungkot Sigaw mo'y musika At gilitan ka hanggang sa dugo'y maubos Halina't sa akin sumama Sa'n kaya? Sa ilalim ng puting ilaw Sa dilaw na buwan Papakinggan ang iyong sigaw Na nasasaktan Ang iyong ganda'y umaabot sa buwan Ang tibok ng puso'y rinig sa kalawakan At bumabalik Dito sa akin Ikaw ang gusto Ikaw lang ang gusto kong patayin Dala ko'y isang matulis na panaga Ibig kong ika'y akin nang hatakin Sa ilalim ng puting ilaw Sa dilaw na buwan Papakinggan ang iyong sigaw Na nasasaktan Sa ilalim ng puting ilaw Sa dilaw na buwan Papakinggan ang iyong sigaw Na nasasaktan

0

Jul 9, 2019

Jul 9, 2019 at 1:47 AM UTC

wizmorrison

BUWAN by JK Labajo: Inverted

Ako'y sayo ikaw ay akin Ganda mo sa paningin Ako ngayo'y natatakam Dugo mo ay matikman Sa ilalim ng puting ilaw Sa dilaw na buwan Papakinggan ang iyong sigaw Na nasasaktan Ayokong mabuhay kang malungkot Sigaw mo'y musika At gilitan ka hanggang sa dugo'y maubos Halina't sa akin sumama Sa'n kaya? Sa ilalim ng puting ilaw Sa dilaw na buwan Papakinggan ang iyong sigaw Na nasasaktan Ang iyong ganda'y umaabot sa buwan Ang tibok ng puso'y rinig sa kalawakan At bumabalik Dito sa akin Ikaw ang gusto Ikaw lang ang gusto kong patayin Dala ko'y isang matulis na panaga Ibig kong ika'y akin nang hatakin Sa ilalim ng puting ilaw Sa dilaw na buwan Papakinggan ang iyong sigaw Na nasasaktan Sa ilalim ng puting ilaw Sa dilaw na buwan Papakinggan ang iyong sigaw Na nasasaktan

33

Huwag **** kalimutang huminga, Bago magsalita, Bago tumula, Pagkagising mo sa umaga, Huminga ka. Huwag **** kalimutang may dugo sa'yong mga baga Na patuloy pa rin dumadaloy katabi ng puso **** pagod na Huminga ka, Sa bawat halakhak, Sa bawat pag-iyak, Sa bawat paghabol mo ng hininga kapag napapagod. Ito ang sagradong paraan para sabihin Niya sa'yo na kaya mo pa. Huwag **** kalimutang pumikit minsan, Intindihin mo sana na 'di lahat ng bagay ay kailangan **** makita, Na may kapayapaan at katahimikan din sa dilim, Ipa-hinga mo muna ang iyong mga namumugtong mata, Ipa-hinga mo muna ang paghanap sa kanya kung umalis na siya Magpahinga ka muna kasi Kaya mo pang pumikit, Kaya mo pang huminga Huwag **** kalimutang makinig, Sa hampas ng alon sa mga bato, Sa pagtama ng patak ng ulan sa lupa, Sa mga huni ng ibon, Sa mga kuliglig sa katahimikan ng gabing madilim, Sa tunog ng paborito niyong kanta, Sa mga kwento niya, Sa tibok ng puso mo, Sa boses niyang nasa isip mo pa rin na para bang kanina lang kayo nag-usap Pakinggan mo silang mabuti, Kasi Kaya mo pang makinig Kaya mo pang pumikit, Kaya mo pang huminga Huwag mo sanang kalimutan kung paano umibig Kasi nandito pa ako, nakikinig at umiibig pa din sa'yo Kahit nakita na kitang pira-piraso sa pagkabasag mo. Gusto kong guhitan ang buong katawan mo ng mga gusali't siyudad na lumiliwanag sa gabi na para bang dinala ang mga tala sa lupa at sana makita mo na isa kang dahilan kung bakit may liwanag tuwing hindi sinisinagan ng araw ang mundo. Huwag **** kalimutan ang ibig sabihin ng pag-ibig sa'yo At sa huling pagkakataon, Huwag mo sana akong kalimutan, Huwag **** kalimutan na may naniniwala sa'yo Na patuloy pa rin kitang papakinggan at kokolektahin ang bawat luha mo sa garapon. Kung kakayanin ko man, iguguhit ko ang bawat parte ng katawan mo sa bawat blankong papel at kung ipagtatagpi-tagpi, sana makita mo na isa kang pinaghirapan na obra. Sana alalahanin mo na May baga ka para huminga May mga mata ka para pumikit at dumilat at makita na 'di ka nag-iisa May mga tenga kang handang makinig May mga paa ka para tumayo at maglakad At may puso kang basag ngayon Pero kaya pa ring umibig at maniwala na kaya mo pa. Kaya mo pa.

0

May 15, 2016

May 15, 2016 at 12:13 AM UTC

jramos

Paalaala

Huwag **** kalimutang huminga, Bago magsalita, Bago tumula, Pagkagising mo sa umaga, Huminga ka. Huwag **** kalimutang may dugo sa'yong mga baga Na patuloy pa rin dumadaloy katabi ng puso **** pagod na Huminga ka, Sa bawat halakhak, Sa bawat pag-iyak, Sa bawat paghabol mo ng hininga kapag napapagod. Ito ang sagradong paraan para sabihin Niya sa'yo na kaya mo pa. Huwag **** kalimutang pumikit minsan, Intindihin mo sana na 'di lahat ng bagay ay kailangan **** makita, Na may kapayapaan at katahimikan din sa dilim, Ipa-hinga mo muna ang iyong mga namumugtong mata, Ipa-hinga mo muna ang paghanap sa kanya kung umalis na siya Magpahinga ka muna kasi Kaya mo pang pumikit, Kaya mo pang huminga Huwag **** kalimutang makinig, Sa hampas ng alon sa mga bato, Sa pagtama ng patak ng ulan sa lupa, Sa mga huni ng ibon, Sa mga kuliglig sa katahimikan ng gabing madilim, Sa tunog ng paborito niyong kanta, Sa mga kwento niya, Sa tibok ng puso mo, Sa boses niyang nasa isip mo pa rin na para bang kanina lang kayo nag-usap Pakinggan mo silang mabuti, Kasi Kaya mo pang makinig Kaya mo pang pumikit, Kaya mo pang huminga Huwag mo sanang kalimutan kung paano umibig Kasi nandito pa ako, nakikinig at umiibig pa din sa'yo Kahit nakita na kitang pira-piraso sa pagkabasag mo. Gusto kong guhitan ang buong katawan mo ng mga gusali't siyudad na lumiliwanag sa gabi na para bang dinala ang mga tala sa lupa at sana makita mo na isa kang dahilan kung bakit may liwanag tuwing hindi sinisinagan ng araw ang mundo. Huwag **** kalimutan ang ibig sabihin ng pag-ibig sa'yo At sa huling pagkakataon, Huwag mo sana akong kalimutan, Huwag **** kalimutan na may naniniwala sa'yo Na patuloy pa rin kitang papakinggan at kokolektahin ang bawat luha mo sa garapon. Kung kakayanin ko man, iguguhit ko ang bawat parte ng katawan mo sa bawat blankong papel at kung ipagtatagpi-tagpi, sana makita mo na isa kang pinaghirapan na obra. Sana alalahanin mo na May baga ka para huminga May mga mata ka para pumikit at dumilat at makita na 'di ka nag-iisa May mga tenga kang handang makinig May mga paa ka para tumayo at maglakad At may puso kang basag ngayon Pero kaya pa ring umibig at maniwala na kaya mo pa. Kaya mo pa.

59

Meron akong labing-isang daliri Ilang beses kong binilang noong bata pa ako, sinigurado kung labing-isa nga ba talaga at nagtataka, nagtatanong kung bakit may sobra pang isa. Meron akong labing-isang daliri May kanya-kanya silang mga kwento. Labing-isa, Hindi ko alam kung biyaya ba 'to o sumpa Hindi ko alam kung bakit ako naiiba Hindi ko alam kung paano ko ba 'to itatago sa mga tao Sabi nila, suwerte daw 'to, magiging mapalad daw ang buhay pag-ibig ko, yayaman daw ako. Sabi nila, okay lang daw maging iba Sampu, Nakilala ko ang pagaalinlangan at inggit, Umupo sila sa magkabilang balikat ko, Hindi na sila umalis simula noon, Hindi ko sila pinaalis. Halos buong buhay ko, nanatili ako sa katahimikan, Hindi ako magsasalita hangga't walang kakausap sa akin, Hindi ko itataas ang kamay ko sa klase kahit alam ko ang sagot. Maghihintay ako na tawagin ang pangalan ko, na may pumansin sa akin, Maghihintay na may pupuno ng katahimikan ko. Kung sisiyasatin mo ang utak ko, Mabibingi ka sa dami ng boses na hindi ko napalaya. Nakakulong, sa kani-kanilang mga selda, Kanilang susi ay nawala na, Umaasa na sila'y mahanap at magamit para masabi ang mga dapat nasabi Siyam, Tsaka ko lang nalaman ang halaga ng mga salita, Kung gaano sila katalim, Kung gaano sila katamis, Kung gaano sila kapait. Kung gaano sila nakakapagpabago ng isang tao. Walo, Wala pa ring tumatawag ng pangalan ko. Wala pang pumupuno ng katahimikan. Pito, Hindi ko na alam kung may tatawag pa ba, Kung may makakapuno pa ba, kung ilang salita pa ang makukulong hangga't sa buong katawan ko'y maging selda ng sigaw, pait, inggit, pagmamahal, rason, at galit. Anim, Sinubukan kong unang mag salita, Magkwento tungkol sa buhay ko, sa nararamdaman ko. Pero parang walang nakarinig. Hindi ko alam kung mahina ba boses ko o hindi lang nila ako napansin, o kung pinili ba nilang hindi ako pansinin o kaya wala lang talaga silang **** Simula noon, nakinig na lang ako. Kaya ikaw, oo ikaw na may storya Ikwento mo yung mga naaalala **** nangyari sa'yo noong bata ka pa Yung mga bangungot mo, yung pinakanakakahiyang, pinakamasaya at pinakamalungkot na mga sandali ng buhay mo, yung una **** naramdaman ang kiliti sa puso mo noong naintindihan mo kung ano ang pag-ibig, Ituring mo akong talaarawan mo, Pakawalan mo yung mga salitang tinago mo nang nagalit ka. Iiyak mo sa akin lahat ng luha na hindi mo nailuha nang iniwan ka. Itatago ko 'to sa pagsara mo, at papakinggan kita muli sa pagbukas. Papakinggan kita. Papakinggan kita. Sana pakinggan mo din ako Lima, Nananahimik at nakikinig pa din ako. Apat, Mananahimik na lang ako. Tatlo, Sa katahimikan ko, Nakalimutan ko na kung paano magkwento, Nakalimutan ko na kung paano umiyak Nakalimutan ko na din yata kung paano magsalita. Dalawa, ... Isa, Natuto ako sumulat ng tula, Nakahanap ng makukwentuhan, Naramdaman ang saya nang makatapos ng isang piyesang may parte ng mga salitang nakulong at nakalaya muli. Nagkaroon ako ng matatakbuhan sa katahimikan. Nagbabakasakali na maalala ko ulit kung paano umiyak, kung paano magkwento muli, na may makikinig na sana sa akin. Nagbabakasakaling maalala ko ulit kung paano magsalita. Meron akong labing-isang daliri, Hindi ko pa rin alam kung biyaya pa rin ba 'to o sumpa.

0

May 29, 2016

May 29, 2016 at 2:42 AM UTC

jramos

Labing-Isa

Meron akong labing-isang daliri Ilang beses kong binilang noong bata pa ako, sinigurado kung labing-isa nga ba talaga at nagtataka, nagtatanong kung bakit may sobra pang isa. Meron akong labing-isang daliri May kanya-kanya silang mga kwento. Labing-isa, Hindi ko alam kung biyaya ba 'to o sumpa Hindi ko alam kung bakit ako naiiba Hindi ko alam kung paano ko ba 'to itatago sa mga tao Sabi nila, suwerte daw 'to, magiging mapalad daw ang buhay pag-ibig ko, yayaman daw ako. Sabi nila, okay lang daw maging iba Sampu, Nakilala ko ang pagaalinlangan at inggit, Umupo sila sa magkabilang balikat ko, Hindi na sila umalis simula noon, Hindi ko sila pinaalis. Halos buong buhay ko, nanatili ako sa katahimikan, Hindi ako magsasalita hangga't walang kakausap sa akin, Hindi ko itataas ang kamay ko sa klase kahit alam ko ang sagot. Maghihintay ako na tawagin ang pangalan ko, na may pumansin sa akin, Maghihintay na may pupuno ng katahimikan ko. Kung sisiyasatin mo ang utak ko, Mabibingi ka sa dami ng boses na hindi ko napalaya. Nakakulong, sa kani-kanilang mga selda, Kanilang susi ay nawala na, Umaasa na sila'y mahanap at magamit para masabi ang mga dapat nasabi Siyam, Tsaka ko lang nalaman ang halaga ng mga salita, Kung gaano sila katalim, Kung gaano sila katamis, Kung gaano sila kapait. Kung gaano sila nakakapagpabago ng isang tao. Walo, Wala pa ring tumatawag ng pangalan ko. Wala pang pumupuno ng katahimikan. Pito, Hindi ko na alam kung may tatawag pa ba, Kung may makakapuno pa ba, kung ilang salita pa ang makukulong hangga't sa buong katawan ko'y maging selda ng sigaw, pait, inggit, pagmamahal, rason, at galit. Anim, Sinubukan kong unang mag salita, Magkwento tungkol sa buhay ko, sa nararamdaman ko. Pero parang walang nakarinig. Hindi ko alam kung mahina ba boses ko o hindi lang nila ako napansin, o kung pinili ba nilang hindi ako pansinin o kaya wala lang talaga silang **** Simula noon, nakinig na lang ako. Kaya ikaw, oo ikaw na may storya Ikwento mo yung mga naaalala **** nangyari sa'yo noong bata ka pa Yung mga bangungot mo, yung pinakanakakahiyang, pinakamasaya at pinakamalungkot na mga sandali ng buhay mo, yung una **** naramdaman ang kiliti sa puso mo noong naintindihan mo kung ano ang pag-ibig, Ituring mo akong talaarawan mo, Pakawalan mo yung mga salitang tinago mo nang nagalit ka. Iiyak mo sa akin lahat ng luha na hindi mo nailuha nang iniwan ka. Itatago ko 'to sa pagsara mo, at papakinggan kita muli sa pagbukas. Papakinggan kita. Papakinggan kita. Sana pakinggan mo din ako Lima, Nananahimik at nakikinig pa din ako. Apat, Mananahimik na lang ako. Tatlo, Sa katahimikan ko, Nakalimutan ko na kung paano magkwento, Nakalimutan ko na kung paano umiyak Nakalimutan ko na din yata kung paano magsalita. Dalawa, ... Isa, Natuto ako sumulat ng tula, Nakahanap ng makukwentuhan, Naramdaman ang saya nang makatapos ng isang piyesang may parte ng mga salitang nakulong at nakalaya muli. Nagkaroon ako ng matatakbuhan sa katahimikan. Nagbabakasakali na maalala ko ulit kung paano umiyak, kung paano magkwento muli, na may makikinig na sana sa akin. Nagbabakasakaling maalala ko ulit kung paano magsalita. Meron akong labing-isang daliri, Hindi ko pa rin alam kung biyaya pa rin ba 'to o sumpa.

84

*Ikaw at ikaw Ang pipiliin ko Hanggat kaya ko Ang tinig mo Ang natatanging Papakinggan ko Hanngang sa pagtulog Dahil hinding hindi na Hindi na mapapalitan Ang iyong mga salita.*

0

Aug 30, 2015

Aug 30, 2015 at 10:59 PM UTC

idiosyncrasy

Salita

*Ikaw at ikaw Ang pipiliin ko Hanggat kaya ko Ang tinig mo Ang natatanging Papakinggan ko Hanngang sa pagtulog Dahil hinding hindi na Hindi na mapapalitan Ang iyong mga salita.*

10

Isa kang kidlat, Panandaliang liwanag sa gabi kong maulap, Ikaw ang bagyong matagal ko nang pinagdarasal na dumaan at manatili, Istorbohin mo ang kalmadong dagat sa pusong nananahimik, Ibigay mo ang mga kulog mo na ikakabingi ko, papakinggan pa rin kita, Ibuhos mo ang ulan mo, Ang hangin mo, na kayang ipaalala sa'kin kung paano ginawin. Iparamdam mo ang hagupit ng bagyo mo, At pangako, Magiging matatag ako, Ipagdarasal na manatili ka.

0

Aug 5, 2016

Aug 5, 2016 at 10:41 AM UTC

jramos

Bagyo

Isa kang kidlat, Panandaliang liwanag sa gabi kong maulap, Ikaw ang bagyong matagal ko nang pinagdarasal na dumaan at manatili, Istorbohin mo ang kalmadong dagat sa pusong nananahimik, Ibigay mo ang mga kulog mo na ikakabingi ko, papakinggan pa rin kita, Ibuhos mo ang ulan mo, Ang hangin mo, na kayang ipaalala sa'kin kung paano ginawin. Iparamdam mo ang hagupit ng bagyo mo, At pangako, Magiging matatag ako, Ipagdarasal na manatili ka.

11

Sa mga gabing tahimik kinakausap ko ang iyong natatanging larawan at sa aming paguusapan na i-kwento ko sa kanya ang aking nararamdaman mga lihim at mga masasaya nating mga ala-ala dahil sa paraang ito alam kung papakinggan mo ang aking mga tugon at mga panalangin ngunit bakit sa tuwing Hawak ko ang nag iisa **** larawan napakaraming "Bakit" na gumagambala, mga tanong na naghahanap parin ng kasagutan sa aking isipan. At kung sakali man na masagot ang aking mga tanong na gumugulo sa aking isipan. Kung sakali man na mapakinggan ang aking nga tugon at mga panalangin sana handa kana sa mga hamon ng buhay at Higit sa lahat sana handa kana sa nabuo nating pagmamahalan. At wag kang magaalala maniwala ka na "Mahal kita". Dahil kung mahulog man lahat ang mga bulalakaw sa kalawakan hinding hindo ako hihinto sa paghiling. At kung hindi na lumiliwanag ang buwan at ang mga bituin ako ang magsisilbi **** liwanag sa gabing madilim at sa gabing ikaw ay nag iisa. Hindi ako magsasawang ipaalala sayo kung gaano ka kaganda hindi ako titigil sa pagsabi sayo na mahal kita kahit na sa bawat pagbanggit ko sa mga salitang ito ay sakit ang naaalala mo. Ngunit pasensya na kung hanggang salita nalang ako sa nag iisa at natatangi **** larawan na hawak hawak ko ngayon at hindi na kayang hawakan pa ng nagdurugo kung mga kamay

0

Jul 17, 2018

Jul 17, 2018 at 10:21 AM UTC

mastersomrak

Ang Iyong Larawan

Sa mga gabing tahimik kinakausap ko ang iyong natatanging larawan at sa aming paguusapan na i-kwento ko sa kanya ang aking nararamdaman mga lihim at mga masasaya nating mga ala-ala dahil sa paraang ito alam kung papakinggan mo ang aking mga tugon at mga panalangin ngunit bakit sa tuwing Hawak ko ang nag iisa **** larawan napakaraming "Bakit" na gumagambala, mga tanong na naghahanap parin ng kasagutan sa aking isipan. At kung sakali man na masagot ang aking mga tanong na gumugulo sa aking isipan. Kung sakali man na mapakinggan ang aking nga tugon at mga panalangin sana handa kana sa mga hamon ng buhay at Higit sa lahat sana handa kana sa nabuo nating pagmamahalan. At wag kang magaalala maniwala ka na "Mahal kita". Dahil kung mahulog man lahat ang mga bulalakaw sa kalawakan hinding hindo ako hihinto sa paghiling. At kung hindi na lumiliwanag ang buwan at ang mga bituin ako ang magsisilbi **** liwanag sa gabing madilim at sa gabing ikaw ay nag iisa. Hindi ako magsasawang ipaalala sayo kung gaano ka kaganda hindi ako titigil sa pagsabi sayo na mahal kita kahit na sa bawat pagbanggit ko sa mga salitang ito ay sakit ang naaalala mo. Ngunit pasensya na kung hanggang salita nalang ako sa nag iisa at natatangi **** larawan na hawak hawak ko ngayon at hindi na kayang hawakan pa ng nagdurugo kung mga kamay

4

Paano ko pa sasabihin kung kailangan ko ng limutin? Pati panahon na aking inaasahan, aking kalaban. Malayo ka. Malaya ka. Bakit hindi na lang ako? Siya ba ang itinadhana sa iyo? Masaya ako para sa iyo. Dalangin ko ang kaligayahan mo. Pero bakit hindi na lang ako? Mapait ang panlasa ko. Nasasaktan ang puso ko. Kalungkutan ang baon nito. Itatago at iingatan na lang mga ngiti mo. Hindi ko na alam kung saan ako patungo. Alam ko, mag-aalala ka para sakin. Alam ko, malulungkot ka para sa atin. Huwag na. Ako na lang para sa ating dalawa kaya awat na. Huwag mo sanang isipin na isang kasalanan. Hindi ko rin naman malaman. Basta na lang naramdaman. Gusto ko namang iwasan. Gusto ko namang pigilan. Ano bang dahilan? Mayroon ka bang kasagutan? Paano, mauuna na ako sa katapusan. Tiyak ko, lubos ka niyang pahahalagahan. Nakikita ko naman ang inyong pagmamahalan. Mas madalas man na ako ang lisan at ang pag-ibig ko ay di suklian, marami na rin ang aking iniwan at tinalikuran. Nawa'y ang lahat ng ito ay di mo na maranasan. Kung maipapangako niya lang sana na di ka sasaktan at pababayaan. Oo, kusang-loob na bibitaw, kahit pa pumanaw. Alam ko, isa lang naman akong kaibigan. Hinahanap ko lang rin naman ang mga kasagutan. Parehas natin gustong maintidihan. Alam ko, ako'y iyong papakinggan. Tulad ko sayo, ikaw, ay aking kaibigan. Wag mo muna akong talikuran. Maari kayang dahan-dahan? Ngiti ka muna at ako'y pagbigyan. Hindi ka mawawala sa aking hiraya kahit papunta ka at mananatili sa piling niya. Kung bakit ba naman sa pagkakalayo nating dalawa kita unang minahal at ninais na makasama. Kung bakit ba naman sa iyong pananahimik natuto ang puso ko na umibig nang may pananabik. Ikaw naman ang mauna sa ating dalawa. Dito na lang muna ako, tatahan at magpapahinga. Maghihintay pa rin sayo at hindi susuko. Kapag dumating ang panahon na mangulila ang iyong puso, bumalik ka sakin na tumatakbo at nagmamadali. Sabay na tayong magsisimulang muli at iiwan itong ating dulo.

0

Jan 14, 2021

Jan 14, 2021 at 10:51 AM UTC

na-lipay

///

Paano ko pa sasabihin kung kailangan ko ng limutin? Pati panahon na aking inaasahan, aking kalaban. Malayo ka. Malaya ka. Bakit hindi na lang ako? Siya ba ang itinadhana sa iyo? Masaya ako para sa iyo. Dalangin ko ang kaligayahan mo. Pero bakit hindi na lang ako? Mapait ang panlasa ko. Nasasaktan ang puso ko. Kalungkutan ang baon nito. Itatago at iingatan na lang mga ngiti mo. Hindi ko na alam kung saan ako patungo. Alam ko, mag-aalala ka para sakin. Alam ko, malulungkot ka para sa atin. Huwag na. Ako na lang para sa ating dalawa kaya awat na. Huwag mo sanang isipin na isang kasalanan. Hindi ko rin naman malaman. Basta na lang naramdaman. Gusto ko namang iwasan. Gusto ko namang pigilan. Ano bang dahilan? Mayroon ka bang kasagutan? Paano, mauuna na ako sa katapusan. Tiyak ko, lubos ka niyang pahahalagahan. Nakikita ko naman ang inyong pagmamahalan. Mas madalas man na ako ang lisan at ang pag-ibig ko ay di suklian, marami na rin ang aking iniwan at tinalikuran. Nawa'y ang lahat ng ito ay di mo na maranasan. Kung maipapangako niya lang sana na di ka sasaktan at pababayaan. Oo, kusang-loob na bibitaw, kahit pa pumanaw. Alam ko, isa lang naman akong kaibigan. Hinahanap ko lang rin naman ang mga kasagutan. Parehas natin gustong maintidihan. Alam ko, ako'y iyong papakinggan. Tulad ko sayo, ikaw, ay aking kaibigan. Wag mo muna akong talikuran. Maari kayang dahan-dahan? Ngiti ka muna at ako'y pagbigyan. Hindi ka mawawala sa aking hiraya kahit papunta ka at mananatili sa piling niya. Kung bakit ba naman sa pagkakalayo nating dalawa kita unang minahal at ninais na makasama. Kung bakit ba naman sa iyong pananahimik natuto ang puso ko na umibig nang may pananabik. Ikaw naman ang mauna sa ating dalawa. Dito na lang muna ako, tatahan at magpapahinga. Maghihintay pa rin sayo at hindi susuko. Kapag dumating ang panahon na mangulila ang iyong puso, bumalik ka sakin na tumatakbo at nagmamadali. Sabay na tayong magsisimulang muli at iiwan itong ating dulo.

7