Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"nanaginip" poems
“Yesterday is gone. Tomorrow has not yet come. We have only today. Let us begin.” ― Mother Teresa May mga panahon sa buhay ko na nasayang, may mga darating pa siguro pero baka hindi ko na maabutan, tanging ang ngayon ang tangan ko sa aking palad. Sisiguraduhin ko na hindi ito masasayang. Gagamitin ko at pagyayamanin ang ngayon ko sapagkat ito lang ang oras na hawak ko. Magsusulat ako ng mga salitang matulain kahit hindi nila ito tanggapin. Kahit ako lang ang tunay na aangkin sa aking simulain. Kahit malalim ang dagat na aking lulusungin kapos man ang bait ito’y aking gagamitin at titimbulanin. Walang yumayaman sa pagsusulat ng tula at ang buhay ng isang makata sa panukat ng lipunan ay laging salat. Pero wala na akong magagawa napasubo na ako, matagal ko na itong nilimot at tinalikuran subalit para itong isang sumpang anino na laging nakasunod ayaw akong tantanan. Mabuti pa ang nag-uulat sa radyo at telebisyon dahil may nakikinig pero sa sumusulat ng tula bihira lang ang lumilingap. Putang-Ina bakit ba kasi ito pa ang nakahiligan ko? Siguro dahil dito ako sumasaya, kasi nagagawa kong bigyang tinig ang tahimik kong isipan. Bakit kasi hindi na lang ako naging payak sa lahat ng bagay lalo na sa gawaing pag-iisip? Bakit kasi masyado akong mapagmasid, mausisa at malikhain sa pagsasalarawan ng mga bagay-bagay? Bakit ayaw magpahinga ng aking diwa? Hindi naman ako magaling sa tugmaan at sa pagkatha ng mga kinakailangang sukat kaya kinalimutan ko na ito. Pero may ulol na bumulong sa akin “ok lang yan may free verse naman e kung hindi mo kaya ipahayag sa tugmaan gamitin mo ang malayang taludturan”. Kaya ito nanaginip na naman ako ng gising at tinatawag ang sarili ko na isang “makabagong makata”. Putang Ina makatang walang pera at laging nangungutang. Buti man lang sana kung makukuha ko kahit ang kalahati ng tagumpay nina Walt Whitman, Amado V. Hernandez, Jose Corazon De Jesus at Francisco Balagtas o kahit na si Emilio Mar Antonio na lang – e tiyak na hindi naman.     Kanina pa tumatakatak ang tiklado ng aking computer, ayaw ko nang magsulat pero may demonyo na tumutulak sa akin para gawin ito. Ayaw akong patahimikan ng putang-ina. Kaya’t heto ako at nagpupursige parin. Ang makabagong makata ay hindi na muling tatalikod sa tawag ng tulaan. Kahit walang pera magpapatuloy ako kasi dito ako masaya, masaya pero malungkot din. Ewan, madalas hindi ko maintindihan. Hindi ko na muling sasayangin ang natitirang oras ko.
0
Nov 9, 2017
Nov 9, 2017 at 3:31 AM UTC
MAY PANAHON SA BUHAY
“Yesterday is gone. Tomorrow has not yet come. We have only today. Let us begin.” ― Mother Teresa May mga panahon sa buhay ko na nasayang, may mga darating pa siguro pero baka hindi ko na maabutan, tanging ang ngayon ang tangan ko sa aking palad. Sisiguraduhin ko na hindi ito masasayang. Gagamitin ko at pagyayamanin ang ngayon ko sapagkat ito lang ang oras na hawak ko. Magsusulat ako ng mga salitang matulain kahit hindi nila ito tanggapin. Kahit ako lang ang tunay na aangkin sa aking simulain. Kahit malalim ang dagat na aking lulusungin kapos man ang bait ito’y aking gagamitin at titimbulanin. Walang yumayaman sa pagsusulat ng tula at ang buhay ng isang makata sa panukat ng lipunan ay laging salat. Pero wala na akong magagawa napasubo na ako, matagal ko na itong nilimot at tinalikuran subalit para itong isang sumpang anino na laging nakasunod ayaw akong tantanan. Mabuti pa ang nag-uulat sa radyo at telebisyon dahil may nakikinig pero sa sumusulat ng tula bihira lang ang lumilingap. Putang-Ina bakit ba kasi ito pa ang nakahiligan ko? Siguro dahil dito ako sumasaya, kasi nagagawa kong bigyang tinig ang tahimik kong isipan. Bakit kasi hindi na lang ako naging payak sa lahat ng bagay lalo na sa gawaing pag-iisip? Bakit kasi masyado akong mapagmasid, mausisa at malikhain sa pagsasalarawan ng mga bagay-bagay? Bakit ayaw magpahinga ng aking diwa? Hindi naman ako magaling sa tugmaan at sa pagkatha ng mga kinakailangang sukat kaya kinalimutan ko na ito. Pero may ulol na bumulong sa akin “ok lang yan may free verse naman e kung hindi mo kaya ipahayag sa tugmaan gamitin mo ang malayang taludturan”. Kaya ito nanaginip na naman ako ng gising at tinatawag ang sarili ko na isang “makabagong makata”. Putang Ina makatang walang pera at laging nangungutang. Buti man lang sana kung makukuha ko kahit ang kalahati ng tagumpay nina Walt Whitman, Amado V. Hernandez, Jose Corazon De Jesus at Francisco Balagtas o kahit na si Emilio Mar Antonio na lang – e tiyak na hindi naman.     Kanina pa tumatakatak ang tiklado ng aking computer, ayaw ko nang magsulat pero may demonyo na tumutulak sa akin para gawin ito. Ayaw akong patahimikan ng putang-ina. Kaya’t heto ako at nagpupursige parin. Ang makabagong makata ay hindi na muling tatalikod sa tawag ng tulaan. Kahit walang pera magpapatuloy ako kasi dito ako masaya, masaya pero malungkot din. Ewan, madalas hindi ko maintindihan. Hindi ko na muling sasayangin ang natitirang oras ko.
Continue reading...
7
Nag-iisa ako habang pilit kinikubli ang pighati, Na sa'king puso'y mananatili. Ako'y nalulumbay ngunit pilit na ngumingiti, upang hindi nila makita ang lihim kong pagtangi. Aking itinago ang lihim kong pagtingin sa iyo, sapaggkat ayokong ako'y iwasan mo. Ako'y kuntento na lamang sa ganito, kumpleto na ang araw masilayan lang ang mga ngiti mo. Dumarating sa punto na gusto kong sayo'y magtapat. Pinapangarap na mga labi nati'y minsang maglapat, ngunit alam kong hindi ito dapat, sapagkat ayoko ang samahan nati'y biglang magkalamat. Itatago ko na lamang ang aking tunay na nararamdaman. Ayos lang sa'akin kahit ako pa'y mahirapan. Wag lang matapos ang ating pagkakaibigan. Mahal ko alam ko, ika'y hanggang panaginip na lang "At bago ko makalimutan Hindi mo parin ako maiintindihan Kahit ika'y akin ng sinabihan Ako ay nanaginip nanaman."
0
Apr 22, 2016
Apr 22, 2016 at 12:31 PM UTC
Panaginip
Nagsisiliparan na yaong mga paniki, hudyat na magsisimula na ang gabi ‘Di nakatakas ang kiliti ng paru-paro sa aking tiyan, gayong maggagabi naman Nakahanda na ang tinola, para sa mga bisitang nais ay ang kamay kong nangangatog Ngunit ‘di lang naman ako ang nanginginig, kundi si Mario rin naman Oh kay malas! Tumilaok yaong manok, nanaginip nanaman pala akong may irog, na liligawan kagaya noong unang panahon.
0
Oct 31, 2020
Oct 31, 2020 at 9:59 AM UTC
Paniki, Paru-paro at Manok
Nanaginip akong hawak ang mga kamay mo Nagising akong hawak ang akin lang pala Natitigan ko ang mga mata mo Nangungusap, sana kilala mo rin ako Nawala na ang kaba kung ika'y nababasa Pero ikaw ay iniisip parin sinta Isang araw sana kita'y makita Nang di na malito, nararamdama'y makumpirma
0
Jun 27, 2016
Jun 27, 2016 at 8:34 PM UTC
May-Akda
Ako ay nanaginip kanina Tayong dalawa ay magkasama Magkahawak nang kamay sa kalsada Nagtititigan sa mga mga mata Hindi kita iiwan kahit kailan Sa aking sinabi siya ay nasiyahan Ang mga katagang iyon ay nagmarka sa kanyang puso't isipan At gayun din ang aking naramdaman Nung tayo ay umuwi Binigyan mo ako ng matamis na halik sa pisngi Humingi ako uli Ngunit ang tatay mo ay nandiyan kaya binigay mo ay matamis na ngiti At nang sumikat ang araw Ang nasa isip ko pa rin ay ikaw Sa sobrang saya ako'y napahiyaw Sa sobrang saya ako'y napasayaw Tayo'y muling nagtagpo Sa tagpuan king saan kita sinusundo Sa lugar kung saan kita unang sinuyo Sa lugar kund saan nagsimula itong kwento Tayo ay muling namasyal Sa lugar di ganun ka spesyal Ngunit napapadama ang pagmamahal Sa isa't isa na umaapaw Hahaha!!Nakakatawa talaga Tila bang nakalimutan ko na Na ako ay makakalimutin ng sobra Ito ay isang panaginip lang pala
0
Nov 23, 2020
Nov 23, 2020 at 7:27 PM UTC
Panaginip
kinuha mo ang aking mga kamay- tinitigan mo ako at sinabi mo, 'halika, lumayo tayo dito,' kaya tayo'y nagtungo sa lugar na walang sakit at nakapanlulumong, mga problema na ating dinaranas dati; at nuon ding panahon na iyon, nahanap natin ang tunay na kasiyahan sa piling ng isa't isa, walang kamalayan sa ibang tao sa paligid, pagkat magkasama na tayo; wala nang problema na maaaring magdala ng bagyo masaya na tayo, sa simpleng mga bagay na mayroon tayo mga bagay na hindi man bago, hindi man sapat para masabing masaya, pero alam ko, ramdam ko, na masaya na tayo pero teka, ano ito? Teka, bakit nawawala na ang lahat ng nasa paligid natin TEKA LANG! -sambit ng mga labi ko yun na ang huling nasabi ko sayo akala ko, masaya na tayo sa mga simpleng bagay na mayroon tayo, mga bagay na hindi man bago ngunit ngayon, bumalik na ang simple sa kumplikado hinahanap ngayon ang saya sa salitang 'tayo' pero nagising ako; at kahit anong pilit na ipikit muli ang aking mga mata at subukang mahimbing sa kaisipan na mayroong ikaw at ako huli na ang lahat, di ko na maibalik ang panandaliang suyo ng minsang nanaginip ako na mayroong tayo
0
Dec 7, 2019
Dec 7, 2019 at 2:51 PM UTC
tayo (us)