"masasandalan" poems - Hello Poetry

AKO’Y ISANG KAIBIGAN Kumakatok sa iyong puso Pinto nito’y iyong buksan At ako’y hayaang makapasok AKO’Y ISANG KAIBIGAN Tapat at Mapagkakatiwalaan Masasandalan sa ano mang oras Karamay sa bawat pagsubok AKO’Y ISANG KAIBIGAN Lumalapit sa isang katulad mo Nagsasabing “wag kang matakot” Ako’y laging nakabantay sayo AKO’Y ISANG KAIBIGAN Di nanghuhusga, Di Namimili, Di nang-iiwan, Di nakakalimut, Pagkat ika’y mahalaga sa akin AKO’Y ISANG KAIBIGAN handang ibigay ang lahat Pati buhay ko’y ibibigay Makasama ka lamang sa walang hanggan AKO’Y ISANG KAIBIGAN Higit pa kanino man Halika’t ako’y kilalanin Tiyak di mo pagsisisihan AKO’Y ISANG KAIBIGAN Nagmamahal ng tapat, Pagmamahal na mas malalim pa sa Dagat, mas mataas pa sa kalangitan Mas malawak pa sa mundong iyong kinagigisnan AKO’Y ISANG KAIBIGAN Luhang pumapatak aking pupunasan lahat ng iyong hinanakit aking gagamutin heto ang aking mga bisig at ikay yayakapin, yayakapin ng kay higpit. AKO’Y ISANG KAIBIGAN Nagsasabing, Taha na… Ako’y narito lamang Hinding Hindi ka iiwanan

0

Mar 17, 2016

Mar 17, 2016 at 1:14 AM UTC

Nakatingin ako ngayon sa mga ulap, Na kung saan nakakawala ng kalungkutan, Na kung saan sabay tayong nakatingala Nagtatawanan,nagkukwentuhan, Naaalala mo pa ba kaya? Noong makilala kita? Mga panahong malumbay ka At wala kang masasandalan Lumapit ako sayo non' at nagpakilala Pinatawa kita nang mapawi ang lungkot mo Pagkatapos nakalimutan mo ang problema mo Kaya nagpakilala ka din sakin Hanggang sa sumunod na araw Lagi kitang nakikita nakatanaw Sa mga ulap at mataimtim na humihiling Na sana magkita tayo muli. Salamat sayo ulap Sa pagtatapos ng araw Sabay ulit tayong titingin sa ulap at sabay na hihiling na sana magkita tayo muli

0

Aug 29, 2017

Aug 29, 2017 at 7:38 AM UTC

yourxprotector

Ulap

Nakatingin ako ngayon sa mga ulap, Na kung saan nakakawala ng kalungkutan, Na kung saan sabay tayong nakatingala Nagtatawanan,nagkukwentuhan, Naaalala mo pa ba kaya? Noong makilala kita? Mga panahong malumbay ka At wala kang masasandalan Lumapit ako sayo non' at nagpakilala Pinatawa kita nang mapawi ang lungkot mo Pagkatapos nakalimutan mo ang problema mo Kaya nagpakilala ka din sakin Hanggang sa sumunod na araw Lagi kitang nakikita nakatanaw Sa mga ulap at mataimtim na humihiling Na sana magkita tayo muli. Salamat sayo ulap Sa pagtatapos ng araw Sabay ulit tayong titingin sa ulap at sabay na hihiling na sana magkita tayo muli

20

Hindi mo ko minahal. Hindi mo ko minahal. Ginawa mo lang akong basahan, isang tela na pupunitin para lang matakpan at maalis ang dumi mo para mag mukhang malinis ka sa iba Hindi mo ko minahal. Nagsilbi lamang akong isang laruan isang manikang matagal ng nakatago sa iyong aparador na gagalawin mo lang para ika'y malibang. Hindi mo ko minahal. Pinaasa mo lamang ako na ako'y hindi mo iiwan para lang ika'y hindi mawalan ng masasandalan dahil alam **** ako'y nariyan lamang. Ilang beses kitang binuhay tuwing nararamdaman **** sarili mo'y ikaw ay pinapatay. Ako ang kasama mo ng mga panahong wala ka ng maiyakan Tatlong taon akong nagpakatanga. Hindi mo ko minahal. Pero tangina minahal kita. Ngunit iyon ay matagal na panahon na.

0

Jul 3, 2015

Jul 3, 2015 at 2:28 PM UTC

c-entralperked

Para sa unang babaeng minahal ko

Hindi mo ko minahal. Hindi mo ko minahal. Ginawa mo lang akong basahan, isang tela na pupunitin para lang matakpan at maalis ang dumi mo para mag mukhang malinis ka sa iba Hindi mo ko minahal. Nagsilbi lamang akong isang laruan isang manikang matagal ng nakatago sa iyong aparador na gagalawin mo lang para ika'y malibang. Hindi mo ko minahal. Pinaasa mo lamang ako na ako'y hindi mo iiwan para lang ika'y hindi mawalan ng masasandalan dahil alam **** ako'y nariyan lamang. Ilang beses kitang binuhay tuwing nararamdaman **** sarili mo'y ikaw ay pinapatay. Ako ang kasama mo ng mga panahong wala ka ng maiyakan Tatlong taon akong nagpakatanga. Hindi mo ko minahal. Pero tangina minahal kita. Ngunit iyon ay matagal na panahon na.

28

May nag-aalab na damdamin sa loob ng aking dibdib. Isang galit na hindi humuhupa parang sugat na lumalala. May tanong na hanggang ngayon ay hindi mahanapan ng sagot. Napapagod ang diwa ko pero walang makitang kapahingahan. Nauuhaw ako subalit tila hindi sasapat ang tubig. (mabuti na lang at may serbesa at alak na masasandalan) May sapot sa isipan ko kaya hindi makita ang hantungan. Wala akong magawa kundi harapin kung ano ang meron ako, Hindi naging mabait ang kapalaran at naging maramot ang buhay. Ang kaligayahan ay parang mailap na ibon , mahirap mahuli at hindi madaling mahawakan. Lungko’t at pagdurusa ang matalik ko’ng kaibigan. May mga magdamag na ayaw ko nang magwakas, Mga pagkahimbing na ayaw ko nang magising, Mga umagang ayaw ko nang tanawin. Ito ang palad kong hatid na kailangan ko’ng harapin. Haharapin kahit may hinanakit at panghihinayang, Haharapin dahil kailangang gawin, Tulad ng ginawa ni Sisyphu ang lahat ng lungkot at hirap ay aking haharapin.

0

Dec 7, 2017

Dec 7, 2017 at 10:14 PM UTC

makabagongmakata69

HUGOT

May nag-aalab na damdamin sa loob ng aking dibdib. Isang galit na hindi humuhupa parang sugat na lumalala. May tanong na hanggang ngayon ay hindi mahanapan ng sagot. Napapagod ang diwa ko pero walang makitang kapahingahan. Nauuhaw ako subalit tila hindi sasapat ang tubig. (mabuti na lang at may serbesa at alak na masasandalan) May sapot sa isipan ko kaya hindi makita ang hantungan. Wala akong magawa kundi harapin kung ano ang meron ako, Hindi naging mabait ang kapalaran at naging maramot ang buhay. Ang kaligayahan ay parang mailap na ibon , mahirap mahuli at hindi madaling mahawakan. Lungko’t at pagdurusa ang matalik ko’ng kaibigan. May mga magdamag na ayaw ko nang magwakas, Mga pagkahimbing na ayaw ko nang magising, Mga umagang ayaw ko nang tanawin. Ito ang palad kong hatid na kailangan ko’ng harapin. Haharapin kahit may hinanakit at panghihinayang, Haharapin dahil kailangang gawin, Tulad ng ginawa ni Sisyphu ang lahat ng lungkot at hirap ay aking haharapin.

19

Manggagawa ang tatay ko at manggagawa din ako, lumaki ako sa lugar na ang mga kapit-bahay ko ay puro mga manggagawa. Dati pangarap ko’ng maging labor lider, maging unyonista na tulad ng tatay ko. Manggagawa mga taong pinalalakas ang katawan dahil ito ang kanilang tanging puhunan. Katawan, dugo at pawis ito ang kailangan dahil wala silang ibang masasandalan. Mga isang-kahig at isang-tuka at mga alipin ng gutom at pangangailangan, mga modernong alipin. Mga factory workers, bodegero, baradero, construction workers, OFW, mga sekyu, mekaniko, latero, karpintero, katulong, hardinero, kubetero, tsuper, kargador, estibador – lahat sila mga manggagawa. Gumagawa araw at gabi kapalit ng maliit na kita, hindi sapat na benipesyo at walang dangal sa harap ng among kapitalista. Mga inuupasala at pinagsasamantalahan, mga gatasan na laging tinatampalasan ng mga walanghiya at mga tampalasan. Manggagawa na walang dangal na laging busabos ng mga mayayaman at makapangyarihan kailan mo kaya makikita ang araw ng iyong katubusan? May mga dambuhalang mahilig kumain ng laman mga halimaw na walang kabusugan, mga bampira na sinasaid ang dugo ng biktimang walang kalaban-laban. Ganyan ang mga kapitalistang ating pinaglilingkuran. Mga walang pakialam sa buhay ng iba ang mahalaga sa kanila ay ang kumita ng limpak-limpak na pakinabang. Mga kapwa manggagawa may araw din na tayo ay lalaya. 'Wag mainip sapagkat nakatunghay ang kasaysayan ang batas nito ang magsasabi kung kelan tayo lalaya sa tanikala ng mga mapang-aping panukala.

0

Nov 30, 2017

Nov 30, 2017 at 8:15 PM UTC

makabagongmakata69

MANGGAGAWA

Manggagawa ang tatay ko at manggagawa din ako, lumaki ako sa lugar na ang mga kapit-bahay ko ay puro mga manggagawa. Dati pangarap ko’ng maging labor lider, maging unyonista na tulad ng tatay ko. Manggagawa mga taong pinalalakas ang katawan dahil ito ang kanilang tanging puhunan. Katawan, dugo at pawis ito ang kailangan dahil wala silang ibang masasandalan. Mga isang-kahig at isang-tuka at mga alipin ng gutom at pangangailangan, mga modernong alipin. Mga factory workers, bodegero, baradero, construction workers, OFW, mga sekyu, mekaniko, latero, karpintero, katulong, hardinero, kubetero, tsuper, kargador, estibador – lahat sila mga manggagawa. Gumagawa araw at gabi kapalit ng maliit na kita, hindi sapat na benipesyo at walang dangal sa harap ng among kapitalista. Mga inuupasala at pinagsasamantalahan, mga gatasan na laging tinatampalasan ng mga walanghiya at mga tampalasan. Manggagawa na walang dangal na laging busabos ng mga mayayaman at makapangyarihan kailan mo kaya makikita ang araw ng iyong katubusan? May mga dambuhalang mahilig kumain ng laman mga halimaw na walang kabusugan, mga bampira na sinasaid ang dugo ng biktimang walang kalaban-laban. Ganyan ang mga kapitalistang ating pinaglilingkuran. Mga walang pakialam sa buhay ng iba ang mahalaga sa kanila ay ang kumita ng limpak-limpak na pakinabang. Mga kapwa manggagawa may araw din na tayo ay lalaya. 'Wag mainip sapagkat nakatunghay ang kasaysayan ang batas nito ang magsasabi kung kelan tayo lalaya sa tanikala ng mga mapang-aping panukala.

4

Noong musmos pa’y sabaw sa isang malukong na pinggan puno ng kaning may kaunting tutong pagkaliban ko ng bakod, ika’y nakasalubong kalooban ko’y kimi, dila ko noo’y urong wala sa aking hinuhà, walang sinangguning manghuhulà sino ba’ng mag-aakalà marmol **** bantayog gatô palang kahoy ang loob nang katotohana’y nabantog sa kaunting yanig, gumuho ang moog huwag daw sasamba sa mga d’yos-d’yosan ngunit tila larawan ka ng may-kabanalan haliging inasam na masasandalan sa ilaw ko pala’y naging tampalasan imaheng nadurog ay dagok sa aking likod, at tila balisong na sa puso’y kumadyot kulang ba ang hikbi ng pusang malambot? labis bang nagmahal ang asong malikot? Mahabang panahon ginugol, dumaan Ang kapeng mainit lumamig, Napanis na’t nakalimutan Sa paglalakad, dinampot, hinimay ang duming iniwan ng mga alamid matiyagang pinagyaman Isinangag ng paulit-ulit sa nagmumuning isipan Giniling sa puso tumanaw sa pinagmulan Tinimplahan ng matam-is na kapatawaran Paglagok ng mainit, aking naramdaman Tiwasay ang dibdib, may kapayapaan.

0

Nov 8, 2019

Nov 8, 2019 at 5:14 PM UTC

JunLit

Kapeng Barako IX

Noong musmos pa’y sabaw sa isang malukong na pinggan puno ng kaning may kaunting tutong pagkaliban ko ng bakod, ika’y nakasalubong kalooban ko’y kimi, dila ko noo’y urong wala sa aking hinuhà, walang sinangguning manghuhulà sino ba’ng mag-aakalà marmol **** bantayog gatô palang kahoy ang loob nang katotohana’y nabantog sa kaunting yanig, gumuho ang moog huwag daw sasamba sa mga d’yos-d’yosan ngunit tila larawan ka ng may-kabanalan haliging inasam na masasandalan sa ilaw ko pala’y naging tampalasan imaheng nadurog ay dagok sa aking likod, at tila balisong na sa puso’y kumadyot kulang ba ang hikbi ng pusang malambot? labis bang nagmahal ang asong malikot? Mahabang panahon ginugol, dumaan Ang kapeng mainit lumamig, Napanis na’t nakalimutan Sa paglalakad, dinampot, hinimay ang duming iniwan ng mga alamid matiyagang pinagyaman Isinangag ng paulit-ulit sa nagmumuning isipan Giniling sa puso tumanaw sa pinagmulan Tinimplahan ng matam-is na kapatawaran Paglagok ng mainit, aking naramdaman Tiwasay ang dibdib, may kapayapaan.

31

Mananatili akong sa’yo hanggang dulo Kung hindi man maging tayo, Hanggang sa huli Kahit ang Panginoon, ang mga tala at buwan sa kalangitan ang saksi; At hindi ko kailanman maikubli Kung ano ang nararamdaman ko para sa’yo. Mananatili akong sa’yo, sa mga oras na kailangan mo ako Sa mga araw na wala kang masasandalan Ako ang kanlungan mo Ang iyong maaasahan Mananatili sa iyong tabi Kahit sa mga gabing hindi ka mapakali, Sa’yo lang ako naging sigurado Sa’yo lang ako naging kuntento, Mananatiling sa’yo Sa’yo hanggang dulo; Pero hindi payapa ang aking mundo kung wala ka Mahal, ikaw ang aking pahinga, ang aking payapa, Sa mga panahong ako ay pagod at gustong mapag-isa Sa iyong piling, ikaw ang aking tahanan Ikaw ang aking magpakailanman Ang aking tahanan Ang aking masasandalan Ikaw at ako’y nasa kanluran Ang iyong mga kamay ang aking gustong hawakan Ang iyong tinig ang aking gustong marinig Ikaw ang aking kasiyahan sa mga araw na ako ay nalulumbay; At ikaw lamang ang aking mamahalin habangbuhay. Hindi kita papalitan Hindi kita bibitiwan, Hindi kita susukuan Mananatili akong sa’yo, Hindi kita iiwan Dahil ikaw ang aking ligaya, Ikaw lamang ang nag-iisa Mananatili akong sa’yo. Huwag kang mag-alala Hindi ako mawawala; Sasamahan kita kahit saan man tayo mapunta Basta’t ikaw ang aking kasama. Ikaw ang natatangi Ang kailanman na hindi ko kayang itanggi, Ikaw at ako’y isinulat sa mga bituin sa kalangitan At dahil sa ating wagas na pagmamahalan; Hindi kita ikakahiya Ipagsisigawan sa buong mundo Kung gaano kita kamahal sinta At dahil ang puso ko’y sa’yo.

0

Aug 28, 2023

Aug 28, 2023 at 10:11 PM UTC

eindeinnemoon

Mananatiling Sa’yo (Part II) (11-02-21)

Mananatili akong sa’yo hanggang dulo Kung hindi man maging tayo, Hanggang sa huli Kahit ang Panginoon, ang mga tala at buwan sa kalangitan ang saksi; At hindi ko kailanman maikubli Kung ano ang nararamdaman ko para sa’yo. Mananatili akong sa’yo, sa mga oras na kailangan mo ako Sa mga araw na wala kang masasandalan Ako ang kanlungan mo Ang iyong maaasahan Mananatili sa iyong tabi Kahit sa mga gabing hindi ka mapakali, Sa’yo lang ako naging sigurado Sa’yo lang ako naging kuntento, Mananatiling sa’yo Sa’yo hanggang dulo; Pero hindi payapa ang aking mundo kung wala ka Mahal, ikaw ang aking pahinga, ang aking payapa, Sa mga panahong ako ay pagod at gustong mapag-isa Sa iyong piling, ikaw ang aking tahanan Ikaw ang aking magpakailanman Ang aking tahanan Ang aking masasandalan Ikaw at ako’y nasa kanluran Ang iyong mga kamay ang aking gustong hawakan Ang iyong tinig ang aking gustong marinig Ikaw ang aking kasiyahan sa mga araw na ako ay nalulumbay; At ikaw lamang ang aking mamahalin habangbuhay. Hindi kita papalitan Hindi kita bibitiwan, Hindi kita susukuan Mananatili akong sa’yo, Hindi kita iiwan Dahil ikaw ang aking ligaya, Ikaw lamang ang nag-iisa Mananatili akong sa’yo. Huwag kang mag-alala Hindi ako mawawala; Sasamahan kita kahit saan man tayo mapunta Basta’t ikaw ang aking kasama. Ikaw ang natatangi Ang kailanman na hindi ko kayang itanggi, Ikaw at ako’y isinulat sa mga bituin sa kalangitan At dahil sa ating wagas na pagmamahalan; Hindi kita ikakahiya Ipagsisigawan sa buong mundo Kung gaano kita kamahal sinta At dahil ang puso ko’y sa’yo.

48