Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"karibal" poems
Iyak. Iyak ng isang kobrang nakadikit sa dingding na kaya kong patahanin unti-unti sa bawat pihit. Sa bawat patak ng luha nitong humahalik sa aking noo na dahan-dahang dumadausdos papunta sa aking mga pisngi. Sa aking mga pisnging halos magkapasa na sa madalas **** pagpapaligo rito ng mga kurot. Ang iyong mga kurot na siya namang nagpapahiwatig na hinding hindi ka magsasawa sa pagmumukhang ito. Noon. Hindi na ngayon. Patuloy ang paggapang ng mga patak na maligamgam papunta sa aking mga labi na hindi pinalagpas ang pagkakataong ipaalala sa akin na ang mga labi ito ay minsan nang nabigyan ng pagkakataong iwika ang kung ano mang hindi kayang maipahiwatig nang sapat ng aking mga haplos. Ang mga labi kong minsan nang natikman ang tamis ng iyong gayuma. Ni hindi pinatawad ang lasa ng tsisburger o ng kung ano man ang iyong kinain sa araw na iyon. Ang mga patak na ngayo’y lumalakad na nang tahimik sa kahabaan ng aking leeg na siyang nagdurugtong ng aking ulo na kumukulong sa aking utak sa aking dibdib na naglalaman ng aking puso. Ang puso kong bumulong nang paulit-ulit na para bang sirang plaka at nagsabing may pag-asa pa. Ang kumulit sa akin na maniwala sa tibay ng ating pagmamahalan. Ang aking utak na nagsabing wala itong patutunguhan na tila’y totoo sapagkat ang ating mga kamay ay hindi makapagkokomunika nang mahabang panahon at may posibilidad pang hindi na muling magkatampo kahit pa ang mga ito’y kulu-kulubot na. Ang karibal ng aking puso na aking pinakinggan. Sayang. Para bang ako ang paboritong manika ng kapalaran. Ang kanyang manikang paulitulit na pinaiikot sa isang tugtog na di ko kayang sabayan. Siya na tuwang-tuwa na makita akong naghihikahos sa pagbugbog ng bawat pagsubok. Awat na. Pihit. Ayoko nang maalala pa ang pait na ipinapaalala ng bawat patak. Pihit pa. Tila'y isang patak na lamang ang ibubuga. Ang bawat halik ng tubig sa baldosadong sahig na lumilikha ng malungkot na tunog na “tik… tik… tik…” Isang pihit nalang. Isang pihit nalang at titigil na ang tila duet na paghugulgol ng ahas na nakadikit sa dingding na baldosa rin at ng ngayon ko lang napansin na umaapaw kong mga mata na kanina pa pala sumasabay sa agos ng tubig na dumadaloy sa aking mukha. Tama na. Tahan na. /e.m/
0
Jan 29, 2016
Jan 29, 2016 at 4:18 PM UTC
Hilamos ng Alaala
Iyak. Iyak ng isang kobrang nakadikit sa dingding na kaya kong patahanin unti-unti sa bawat pihit. Sa bawat patak ng luha nitong humahalik sa aking noo na dahan-dahang dumadausdos papunta sa aking mga pisngi. Sa aking mga pisnging halos magkapasa na sa madalas **** pagpapaligo rito ng mga kurot. Ang iyong mga kurot na siya namang nagpapahiwatig na hinding hindi ka magsasawa sa pagmumukhang ito. Noon. Hindi na ngayon. Patuloy ang paggapang ng mga patak na maligamgam papunta sa aking mga labi na hindi pinalagpas ang pagkakataong ipaalala sa akin na ang mga labi ito ay minsan nang nabigyan ng pagkakataong iwika ang kung ano mang hindi kayang maipahiwatig nang sapat ng aking mga haplos. Ang mga labi kong minsan nang natikman ang tamis ng iyong gayuma. Ni hindi pinatawad ang lasa ng tsisburger o ng kung ano man ang iyong kinain sa araw na iyon. Ang mga patak na ngayo’y lumalakad na nang tahimik sa kahabaan ng aking leeg na siyang nagdurugtong ng aking ulo na kumukulong sa aking utak sa aking dibdib na naglalaman ng aking puso. Ang puso kong bumulong nang paulit-ulit na para bang sirang plaka at nagsabing may pag-asa pa. Ang kumulit sa akin na maniwala sa tibay ng ating pagmamahalan. Ang aking utak na nagsabing wala itong patutunguhan na tila’y totoo sapagkat ang ating mga kamay ay hindi makapagkokomunika nang mahabang panahon at may posibilidad pang hindi na muling magkatampo kahit pa ang mga ito’y kulu-kulubot na. Ang karibal ng aking puso na aking pinakinggan. Sayang. Para bang ako ang paboritong manika ng kapalaran. Ang kanyang manikang paulitulit na pinaiikot sa isang tugtog na di ko kayang sabayan. Siya na tuwang-tuwa na makita akong naghihikahos sa pagbugbog ng bawat pagsubok. Awat na. Pihit. Ayoko nang maalala pa ang pait na ipinapaalala ng bawat patak. Pihit pa. Tila'y isang patak na lamang ang ibubuga. Ang bawat halik ng tubig sa baldosadong sahig na lumilikha ng malungkot na tunog na “tik… tik… tik…” Isang pihit nalang. Isang pihit nalang at titigil na ang tila duet na paghugulgol ng ahas na nakadikit sa dingding na baldosa rin at ng ngayon ko lang napansin na umaapaw kong mga mata na kanina pa pala sumasabay sa agos ng tubig na dumadaloy sa aking mukha. Tama na. Tahan na. /e.m/
Continue reading...
27
Paalam na muna, sinisintang toyò Childhood sweetheart kita, karibal ng tuyô Pero wala sa usapang mayro’ng dugo ng obrerong sa alat mo’y ihahalo. Di ko maatim na sa kanin kong puti Iwiwisik kita, habang may lugami sa mababang sahod, sa dusa’t pighati Kapalit ng yaman ng sa ‘yo’y may-ari. “Bukas na lang kita muling mamahalin” Kung sakaling katarungan ay dumating Kontraktwalisasyo’y tila almuranin Kamandag sa buhay nitong bayan natin. Translation: We’re on a cool-off, Soy Sauce Well, it’s goodbye for now, dear soy sauce brand, unspilled You’re a childhood sweetheart, rival of dried fish grilled But unjustly having lowly workers’ blood spilled It’s not part of the deal, your salty taste concealed It really is just hard to bear to sprinkle you on my white rice, while those who toiled to see you through suffer deeply in wages low, mis’ries undue amidst the wealth, so huge, of those few who own you Love you again, oh tomorrow, maybe, I will, if fortune brings that sweet justice to hands that mill. Contractualization’s a serpent waiting still To our dear people’s life, a venom meant to ****
0
Aug 6, 2018
Aug 6, 2018 at 3:04 AM UTC
Cool-off Muna Tayo, Toyo
71 Sa gabi ng kapalaluhan Mga salarin isinilid sa kulungan 72 Pinahirapan at inusisa Kung bakit nila iyon ginawa 73 Ang sabi ng dalawa Napag-utusan lamang sila 74 Ang utak kanilang ikinumpisal Iyon ay ang talunang karibal 75 Sa katatapos na paligsahan Para sa prinsesang pakakasalan 76 Pagkaraan ng tatlong araw Mundo ng mga salarin nagunaw 77 Sila’y pinugutan ng ulo Mga kaanak nanlumo. -06/27/2012 *Gintong Lupa Series
0
Sep 7, 2019
Sep 7, 2019 at 9:44 PM UTC
Daragus 11 -Kaparusahan sa Pangahas-
36 Subalit ang binata Ikakasal na pala 37 Sa babaeng taga-Silangan Lugar na kanyang tinitirahan 38 Ang hindi lang niya alam Dalaga’y isang mangkukulam 39 Kaya isang araw nang malaman Na sa iba ang puso nakalaan 40 Hinanap ang karibal na babae At kinulam ire 41 Katakut-takot na mga pantal Ang kay Pina bumalabal 42 Mahal parin siya ni Ihib gayunpaman Maging anuman ang kaanyuan. -07/07/2012 *Gintong Lupa Series
0
Sep 7, 2019
Sep 7, 2019 at 9:51 PM UTC
Ihipna 6 -Mangkukulam ng Silangan-