"ipasok" poems
In tagalog…
Nagmahal ka na ng ilang katawan?
Sa lipunang ating ginagalawan
naranasan mo na bang matitigan
na para kang hinuhubaran?
Naranasan mo na bang maging barya?
Na gagamitin kang panukli
sa mga kasalanan nila.
Masarap pa bang mabuhay sa labas,
kung ang tingin sayo ay
labasan ng sarap ng loob.
Nagmahal ka na ba ng ilang katawan?
na ang tingin mo lang sa kanya
ay panandaliang pulutan.
na kapag nabulatlat mo na't lahat
ay pssst waiter isa pa ngang ganyan,
ung malaman para
kumukulo kong kalamnan.
ung makinis,
masarap titigan,
ung masarap hawakan,
nagsuot lang ng maikli
ay pinasok mo na agad
sa makitid **** utak,
napakabilis ng kamay mo,
sing bilis ng kabayo.
Nagmahal ka na bang ilang katawan?
dahil lang sa ika'y tigang
dahil lang sa hindi mo mapigilang maglibang.
Naputokan ka na ba?
ng mga sumasabog na alispusta?
dahil lang sa nagsuot ka ng maganda,
pokpok ka na?
Lumaki ako na ang tingin sa ari ng babae
ay parang laro sa perya,
iyong may itatapon kang matalim
para ang lobo'y pasabogin
kung ilan ang naputok **** lobo
ay yun din ang estado mo,
syempre mas marami
mas malaki ang premyo.
Tinuruan ako ng lipunan
na tratohin silang parang salamin,
alagaan at mahalin,
pero pag sawa ka na't nauumay ay babasagin,
na kapag ginawa mo ito
ay isa ka ng ganap na lalake.
Na para mapitas mo ang mansanas ni eba
ay dapat magbalat kayo ka.
ahas ika nga,
magbabalat ang katawan
para sa iba naman.
para makarami naman.
Na kapag napaikot mo na't
sumangayon na sayo
ay dahan dahan **** ipasok
ang pagkalalake mo.
Ito ay para humingi ng tawag I
sa mga babaeng nagawan ko ng masama.
Sa lipunang ating kinatatayoan,
sa lipunang ating unti unting binubuo
para sa darating pang henerasyon
Magmamahal ka pa ba ilang katawan?
Hanggang ngayon
maski ang ating lipunan
ay hindi alam depinisyonwas one
ng pagiging lalake.
Pero siguro panahon na
para tanongin natin ang ating sarili
Kung tama pa ba ang ginagawa natin?
ito ba ang gusto nating gayahin ng mga susunod sa atin?
May 21, 2018
May 21, 2018 at 10:20 PM UTC
Mas mabuti pang ilibing
Kaysa maligaw
Mas mabuti pa nakikita ang sarili sa ilalim
Kaysa hindi makita ang sarili kahit kailan
Oo nga't ako ang naghukay ng lupa,
Ako itong kusang pumasok.
Ako ang naglibing sa sarili ko.
Ngunit sinipa mo ako paloob.
Tinabunan mo ng lupang mas marami pa kaysa nararapat.
Sila itong nagpatong ng limang malalaking bato.
Paniguradong wala na akong aahunan.
Paniguradong hindi na ako makakabangon s apagkakamatay.
Hindi pa napanatag at may ahas na pinagpilitan.
Ipasok, gumapang, pinagsiksikan.
Tinabihan ako, hinalikan
Inikot ang ulo at dahan dahang pinalibutan ang aking leeg.
Hindi ako lumalaban, hindi ako pumalag.
Hanggang kailan niyo papatayin ang namatay na?
Hanggang kailan niyo didiligan ng dugo ang lupang basa?
Hanggang kailan ako mamamatay?
Svelte Rogue
Apr 30, 2016
Apr 30, 2016 at 6:55 AM UTC
Mangangata ako sa madaling
araw ng panggagalaiti, nang mga panahong mas malalim pa sa dagat, ang panghahaplos sa
kaluluwa na kinulang sa pagpapahinga at sa wakas: makakapagpahinga.
Ako, ang sisidlan ng kalatas na nagpaagos
sa rumaragasang ilog pagkatapos ipasok sa isang bote, sa pag-asang makararating sa iyo ito.
Ayaw ko nang bumalik ang kalatas na 'to, baka sa susunod na bumalik sa akin ito, ay naglalaman na ng bulgarang pagtugon ng pagkalas.
Ayaw ko na.
Manghihipo na lang ako sa gabi sa pamamagitan ng paggunita
sa mga alaala para sundan ang anino
na unti-unting nawawala sa kusina, sa kuwarto, sa kama, at sa hapag-kainan.
Sandali, may idadagdag pa pala ako, hindi ko kakayaning tanggapin ang pagtanggap na namamalikmata lamang ako,
habang naglalaho ang pangalan mo
sa kuwaderno ko.
Mawawala na lamang ang pagkamarahas
ng prosa o tula ko. Isasantabi muna kita sa mga susunod na tula o prosa, painda-indayog ang paksa, pero binabalik-balikan ka sa masusing pagsusuri ng konteksto.
Magiging humpak na lamang ang dating matunog na ikaw at ang dating laksa-laksang paglalarawan sa bawat pag-ikot at paggalaw mo, na maingat na sinusundan ng mga mata ko.
Sa kabila ng pagpipigil sa pagkatapos ng isang nakakainsultong nakakapagod na araw ay magsisilakbo muli ang damdamin, at 'di magpapaawat ang pintig na parang bumabalik ang mga mata sa unang pag-angat ng mga titig.
Mahal, mangangata na lamang ako hanggang umaga,
habang nginangata ako ng panggagalaiti
sa pagsapit ng umaga.
Feb 17, 2019
Feb 17, 2019 at 6:33 AM UTC
Igorot Lovers. (lifetime)
May mga letrang mahirap ilapat sa mga salita,
Mga pariralang mahirap ikabit sa pangungusap
Mga tugmang mahirap ipasok sa taludtod
At mga taludtod na mahirap buuin sa isang saknong.
Mga pangungusap na mahirap ilapat sa talata.
At mga talatang mahirap gawing kwento.
Mga awit wala sa tono at ritmo
Indak na wala sa tyempo
Parang mga tanong na walang saktong sagot.
Makakaramdam ka ng kung anong di mo maipaliwanag, mahiwaga.
Dahil ang totoong makabuluhang bagay sa mundo at hindi makikita
Hindi mailalarawan ng mga salita
Hindi maarok ng malalim na kahulugan ng tula
Hindi maipaliliwanag ng mahahabang talata.
Pagmamahal. ❤️
Feb 2, 2021
Feb 2, 2021 at 9:39 PM UTC