"babangga" poems
Alayan lamang ng isang sulyap
Ang mga tahimik na patak
Ng ulan sa labas ng aking bintana
(At isantabi muna ang takot na sa anumang sandali ay babangga ang bus na 'yong sinasakyan sa kalagitnaan ng EDSA)
At masdan ang pagbugso ng mga bakas ng ulan sa dulo ng salamin
At sana ay maalala mo ang bakas
Ng isang ulap na nag-alay nanaman ng kanyang sarili.
Aug 6, 2015
Aug 6, 2015 at 8:37 AM UTC
Ang oras ay tumatakbo,
Ito ba'y hinahabol mo?
Baka iba yung direksyon mo?
Ikaw ba'y nakakasigurado?
Baka malingat ka?
Ika'y napang-iwanan na pala,
Baka di mo mamalayan,
Ikay matagal na palang iniwan.
Ano pa ba ang magagawa mo kung huli na?
Magmumukmok, iiyak at magsisisi ka ba?
Baka masayang mo lang oras mo,
At mapangiwanan ulit ng panahong panibago.
Ano pa ba ang magagawa mo kung huli na?
Naisipan mo bang muling mag-umpisa?
Huli na ba talaga ang lahat pati sa panibago?
Di ba pwedeng kalimutan ang nakaraan at gumawa ng bago?
Huli na ba para sa panibagong pagkakataon?
Pagkakataon upang ipakita na di ka katulad nung kahapon,
Dahil araw-araw ang tinatahak na daan ay nag-iiba,
Di mo alam kung ano ang sayo'y babangga.
May 1, 2017
May 1, 2017 at 2:25 PM UTC