Hello PoetryVoting

Vote

Voting-Boards

Home

HomeFollowingInboxNotifications

Read

ReadLiftedFeedsHeartedHistoryMy WritingNew poem

Explore

ExploreOrbitsWordsTagsClassics
Log in
0
Stars
0
Embers
0
Alerts
0
Inbox

Vote

Voting-Boards

Home

HomeFollowingInboxNotifications

Read

ReadLiftedFeedsHeartedHistoryMy WritingNew poem

Explore

ExploreOrbitsWordsTagsClassics
Log in
0
Stars
0
Embers
0
Alerts
0
Inbox

Ang Huling Saranggola

by jose-remillan

Kagabi, napanaginipan ko ang Unang pagtatangka nating Abutin ang langit. Tumatakbo Tayo sa isang malawak na Parang, tangan ang huling Saranggolang iaalay natin sa Panganorin ng tag-araw. Doon, panginoon natin ang Kalayaan, kaya nilimot natin ang Bilin ng mga nakatatanda. Sabay nating Tinaboy ang ambon, Tinawag ang hangin, Tinaas ang saranggolang Huling saksi na ikaw ay umibig Sa isang ako. Kagabi, napanaginipan ko ang Huling pagtatangka nating abutin Ang langit. Wala na ang malawak Na parang, naparam na ang Bawat bakas ng ako na umibig Sa isang ikaw...
Request permission to use this poem
Written by
jose-remillan
Filipino
For You?
Written by
jose-remillan
Filipino
Published
Oct 17, 2014
Time
1m
Permission

Request to use this poem

Tell jose-remillan how you would like to use it. We review requests before forwarding them.

AboutBlogFAQPrivacyTermsContact
© 2009-2026 Hello Poetry/v27.0 by @eliotyork
Explore
Hello PoetryVoting
Write