Hello PoetryVoting

Vote

Voting-Boards

Home

HomeFollowingInboxNotifications

Read

ReadLiftedFeedsHeartedHistoryMy poemsNew poem

Explore

ExploreOrbitsWordsTagsClassics
Log in
0
Stars
0
Embers
0
Alerts
0
Inbox

Vote

Voting-Boards

Home

HomeFollowingInboxNotifications

Read

ReadLiftedFeedsHeartedHistoryMy poemsNew poem

Explore

ExploreOrbitsWordsTagsClassics
Log in
0
Stars
0
Embers
0
Alerts
0
Inbox

Ikaw Hanggang Dulo

021824 Ikaw ang Buhay, ang aking Hininga Ang nagdudulot sa bawat pintig Na noo’y nais nang mamahinga. Ikaw ang Pangakong aking panghahawakan, Ilalaan Sa’yo ang lahat Nang walang hinihinging kapalit. Ikaw ang Pagsinta Sa gitna ng mga mapapait na nobela — Nobelang akala ko’y syang bubuo sa’king pagkatao. Ikaw ang Lunas sa bawat sakit, Sa bawat hapding walang ibang makapagpapagaling… Ikaw ang aking Kagalingan. Sa libis at parang Ako’y kusang hahakbang. Na kahit ang dilim ay walang kapangyarihan. Ikaw ang Aking Liwanag — Akayin Mo ako hanggang sa huling hininga’t Salubungin ako ng pag-ibig Mong walang kapantay.
Request permission to use this poem
Written by
psalmiseta
33 / F / Dubai
Published
Feb 18, 2024
Lines·Words
25·97
Tags
#tagalog#jesus#faith
Permission

Request to use this poem

Tell psalmiseta how you would like to use it. We review requests before forwarding them.

AboutBlogFAQPrivacyTermsContact
© 2009-2026 Hello Poetry/v27.0 by @eliotyork
Explore
Hello PoetryVoting
Write