Submit your work, meet writers and drop the ads. Become a member
devi  Sep 2018
Erfenis
devi Sep 2018
Gebroken
verslonden
kapot
de muren
de vloer
waar ik sta
het is ingestort
buiten
en van binnen

Elke steen ooit gelegd is gevormd door jouw handen
neergelegd met een precisie als geen ander
het cement zo sterk, dat het elk blok omarmde
de muren
de vloer
waar ik sta
niets anders dan puin
buiten
en van binnen

Alles omarmende warmte wat eruit raasde
alsof het nooit zo is geweest, zoekend als dwazen
hetgeen wat we ooit als een rots in de branding voorzagen
de muren zijn weggeblazen
de vloer onder mijn voeten weggevaagd
waar ik sta
niets anders dan puin
buiten
en van binnen

Oorverdovende herrie dat het maakte
toen één voor één de stenen vielen
de hemel brak open
evenals het geluid van binnen, nu buiten, schreeuwend en krakend
geen muren
geen vloer
waar ik sta
niets anders dan puin
buiten
en van binnen

Wat ooit geborgen was, staat nu vrij om te raken
zo geschiedt, het lag immers open voor de gevaren
tot de blik op de edelen haar ***** verraadde
het werd zichtbaar, de klok tegen het geheime wapen
geen muren
geen vloer
waar ik sta
niets anders dan stenen
buiten
en van binnen

Als gegeven lagen ze er voor het oprapen
een voor een tot aan de daken
met eigen handen gebouwen om te bewaken
opende het de deuren tot alle ramen
de muren
de vloer
waar ik sta
niets anders dan stenen
buiten
en van binnen

Het haard inmiddels geladen
wat koud en kil was, is met volle vuren nu rustig aan het garen
tot in elke hoek weer een keer de zachte adem heeft geblazen
lege ruimtes langzaam gehuld in verhalen
de muren
de vloer
waar ik sta
niets anders dan stenen
buiten
en van binnen

Stap bij stap is elk blok aangeraakt, vormend in lagen
van buiten naar binnen en van binnen naar buiten, het is omgeslagen
met stenen, hand gesmeden
opnieuw de warmte in gekneden
van jou overgedragen op mij, een thuis door gekregen
de muren
de vloer
waar ik sta
alleen maar juwelen
buiten
en van binnen.
devi  Nov 2018
kundalini
devi Nov 2018
begrijpend lezen
met ogen dicht

als braille op je huid
streel ik je
verhalen tot het geluid

je lippen verlaat
en verraadt
wat men niet kan zeggen

het zal me vertellen
zonder spraak
vloeiend op de vibraties
in de lucht

zuchtend van geluk en zaligheid
verspreiden de teksten
naar plekken

die alleen de tong bereiken

als muziek
verdovend spelen met tonen
klimmend in hoogtes

waar octaven
worden gehaald in
namen

vereeuwigd in bevrediging

tot weer terug beneden
zachtjes bevend
dalen naar aarde

precies hier
waar gevoel deelt
en met geen woord beschrijft

*** eenheid voelt
*** de sterren stralen in liefde
de puurheid
omschrijft

van het ervaren
van kosmische frequenties
dat je pas begrijpt

wat het gefluister is
dat achter blijft hangen

als oeroude poëzie
omgetoverd in universele talen
met een orgastisch bereik

—————
gesproken in tijd
gedeeld met jou
—————
AW  Apr 2015
Het laatste kwartier
AW Apr 2015
Als een zoeklicht, opgericht
Naar een hemel vol sterren
Kruist ze lichtstralen, verhalen
En schiet verder in de nacht
Voor één moment, onbekend
Voor de lege eenzaamheid
Dan weer eindeloos, zwart

Een knipperlichtrelatie
Met de glinsterende maan
Stralend middelpunt
Van de nacht die zij zelf
Slechts bliksemsnel verlichten mag

Zij, kortstondig als de dag
En voor de maan niet anders
Dan de sterren
Die hij lichtjaren eerder
Al doven zag

De afstand onoverbrugbaar
Tussen haar en het donkerste licht
Vindt ze zichzelf
In het laatste kwartier
Terug aan de kust

De enige plek waar zijn vingers haar beroeren
Waar zijn passie in de golven
Haar op haar knieën dwingt
Waar de zwarte eenzaamheid
Haar niet langer van hem *******br>Daar waar de maan
Het tij steeds weer keert
Corina  Mar 2016
Laag na laag
Corina Mar 2016
Laag na laag
verberg jij je
je verhult je
in fabels en verhalen
in halve waarheden
en stilzwijgend oneens zijn

Laag na laag
verhul jij je
totdat je zelf denkt
dat je een ui bent
pittig, maar stinkend
lekker, maar nooit om in de fruitschaal te doen

Laat jezelf zien
laag voor laag
onthul jezelf
laat zien wat jij te bieden hebt

Vouw je uit
laat eindelijk je kleuren zien
elke dag iets meer
en ruik
je eigen bloemengeur

Totdat jij eindelijk weet
dat je een roos bent
die in de mooiste vaas mag staan
Nienke Aug 2017
vluchtende mensen
grijpend
naar een pilletje
medicijnen
voor balans, tegen het kwijnen
een fles wijn
gewoon
om, voor de verandering,
eens met jezelf te zijn
het heil zoekend
in een grote groep vrienden
even niet bepalen
laat anderen de beslissing maken
een joint misschien?
zelfconfrontatie gaat me raken
piekeren
ik gok liever voor tien
een kameraad vierentwintigzeven
om mijn innerlijke stem te ontwaken
God zeg me, wie ik ben, waar ik sta
stop het nou maar onder het laken
ik zelf heb al vaak genoeg geprobeerd
het te weten, te weten waar ik ga
op de langertermijn
nog steeds niet in balans
gek he?
als we blijven vluchten van onze dans
het hoofd bieden aan een eigen kans
ver weg in het duister
nog wel
en dan
*** voel jij je weer licht?
ben je dan ook werkelijk in
evenwicht?
of houd je het masker voor
om meer te krijgen
iets van gehoor
met alle prikkels en falen
vrijheid en eenzaamheid
toppen en dalen
laat mij
het allemaal lekker zelf bepalen
zodat ik kan zeggen
dit ben ik
zonder die ergens anders te halen
arme mensen, voor de verandering
kom op de proppen
met eigen verhalen
Daan  Apr 2019
Emissie
Daan Apr 2019
Ik heb zelf niemand verloren.
Waarom heeft hij te klagen,
zal je vragen. Wel, ik wil horen,
ik wil naar jouw verhalen luisteren.
Je mag roepend in mijn handen knijpen
of zachtjes in mijn oren fluisteren.
Als ik maar kan begrijpen
en laten dat ik wil helpen dragen.

Dat is niet echt hetzelfde, geef ik zeker toe.
't Is daarom dat ik aan dichten doe.

Zo tracht ik het onbreekbare te breken,
dagen die zo vastgelopen leken
opnieuw te bewandelen,
om onderwege dorst te laken
en opgekropte zaken
los te kunnen maken.

Ik wil helpen dragen,
in deze vorm, geschreven,
want meer dan dat
kan ik niet geven.
Moge sommige gedichtjes een steun bieden op moeilijkere momenten.
Daan  May 2019
Zoek een baantjer
Daan May 2019
Baguetten op de plank
Doe maar niet zo frank
rijk zijn is niet veel gegeven
gierig blijven in het leven

Dure kazen, zachte hazen,
ham, spek, varken, vlees, geen pezen
de verhalen die ik lees, wij lezen
die we samen lazen.

In bed, detective, hees
avontuur a la het collective
van britse, noorse
hard doorboorse en gekookte
uit het boekje
rechercheurs die rookten
brachten lowietje een bezoekje
of crashten op de beurs.
AW  Mar 2021
Vroeger
AW Mar 2021
Het verleden begeeft het
Verweet het me eerst nog
Niet te zijn geworden
Wat kon
Nu
Nu beleeft het
De kleuren, de klanken, de stilte
Nu weet het
Dat wat gisteren miste
Vandaag was
Scheef gegroeid door de jaren
De kaders, de verhalen, de adem
In wat van mij is
Uit wat verraadt ***
Goed
*** dit slechts
Het tipje van de sluier is
*** de ontluistering
Leidt tot luister
Tot alles wat rauw en puur is
Wat echt is
Het vroeger van vroeger hoopte
En bad
Maar vreesde
Het vroeger van nu belooft me
En leert
Dat angst nooit in me zat
Ondanks het vroeger groeide ik
Vergroeide ik, met mezelf
Bloedde ik
Maar niet zonder te voelen
Ondanks het vroeger
Vermoedde ik
Dat de missende link
Verlicht was
De liefde was
De liefde is
Daan  Nov 2019
Tolk
Daan Nov 2019
Zal ik voor jou vertalen
wat je niet kan zeggen, voelt,
zonder piekeren, malen,
opdat je sneller ziet wat je zelf bedoelt?

Laat mij je tolk zijn,
je draaikolk zijn,
je meenemen naar een vloeiende,
ongekend hard boeiende,
versie van je zelf.

Ik zal voor jou vertalen,
van binnenkant naar
bovenste beste, buitenkant verhalen,
zelfs al klinkt dat raar.
Ik wil graag voor jou vertalen,
bel me op en zeg het maar.
Was dat waardevol?
Daan  May 2019
Huizen
Daan May 2019
Ik ben een bibliotheek
een huisje der verhalen
waar alle malenden
*** preekje kunnen geven

Pieker jezelf niet zieker
schrijf en berg en zet
hem op zijn kop.
Ik ben toch nog maar
een half uurtje
op.
Stelten

— The End —